Tibetan
ས་ནས། །མོད་ལ་དབང་པོ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གནས། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ལུང་ཕོག་སྟེ། དེས་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཕོལ་མིག་ལྔ་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཉིད་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པར་རིག་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྙིལ་བ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྩད་ཆོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ཟིན་ན་ཡང་ངན་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ནས། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། ངའི་དགེ་སློང་ཕྱི་ས་ཁུང་འདི་ནི་ངའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་སློང་ངན་ངོན་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག །ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གནས་བརྟན་ཕྱི་ས་ ཁུང་གིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་དེས་འདི་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཕྱི་ས་ཁུང་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། ཕྱི་ས་ཁུང་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་མེའི་ཁམས་དང་རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བཞི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བ་འཇིག་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་མཛེས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེར་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་བརྩིགས་ཏེ། དེར་ཕྱོགས་དང་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ན་གནས་པའི་དགེ་སློང་དག་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་དང་གནས་པར་སེམས་སོ། །གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་སློང་ཞིག་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་གནས་ལ་ཤིན་ཏུ་སེར་སྣ་ཆེ་བ་ཞིག་སྟེ་དགེ་སློང་གསར་དུ་འོང་བ་རྣམས་མཐོང་ན་ཚིག་པ་ཟ་ཞིང་འཁྲུག་ལ་གནོད་སེམས་བྱེད་དེ། ཞུལ་ཞུལ་པོར་འདུག་ཅིང་འཁྲུག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་གང་དག་གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ནས་གུད་དུ་འགྲོ་བ་དེ་དག་མཐོང་ན་ནི། ཤས་ཆེར་དགའ་ ཞིང་མཆོག་ཏུ་དགའ་ལ་སྐྱེལ་ཞིང་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་ག་ཞིག་གི་ཡུལ་ནས་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་འོངས་སོ། །གཙུག་ལག་ཁང་གི་བདག་པོ་དེ་ཡང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ་ཕྱི་དེ་ཉིན་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པར་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུས་དང་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དགེ་སློང་གཞི་བ་དེ་ནི་དེ་ན་མེད་པ་ལས་རེ་ཞིག་ན་ཕྱི་དེ་ཉིན་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུས་ཀྱང་ཕུལ། བཤོས་ཀྱང་བཤམས་པ་ལས་དགེ་སློང་གཞི་བ་དེ་ཡང་འོངས་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པའི་ཁྲུས་སར་སོང་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་གི་བདག་པོ་ཁྱེད་རིངས་སུ་བྱུང་སྟེ། དགེ་སློང་གསར་དུ་འོངས་པའི་བྱི་དོར་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ནས། དེས་སྡང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ངག་གི་ལས་རྩུབ་པོ་སྨྲས་ཏེ། དགེ་སློང་ཁྱེད་ནི་ལུས་མི་གཙང་བས་བྱུགས་ཀྱང་སླའི་སྦྱིན་བདག་འདི་ལྟ་བུ་བསྙེན་བཀུར་ལེན་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ལས་ཆེས་མི་བཟད་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་དང་དུ་བླངས་སོ། །རེ་ཞིག་ན་ཚོགས་པར་གྱུར་ཏེ་དྲོ་ལ་བབ་པ་ན་དགེ་སློང་གཞི་བ་དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྡང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། འཕགས་པ་བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པ་དེ་བཟོད་པར་གསོལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་དེའི་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷག་པར་ཡང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་ནས་དེའི་མདུན་དུ་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་དེ་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་ཏེ་ཤད་ཀྱིས་སྦྱངས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེས་མཐར་ཐུག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ནི་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པ་དང་དེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། བདག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སྡང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ངག་གི་ལས་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་བདག་གིས་མྱོང་བར་མ་གྱུར་ཅིག ། བདག་གིས་བཀླག་པ་དང་། ཁ་ཏོན་བྱས་པ་དང་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་དག་བྱིན་པ་དང་དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་གཞི་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱི་ས་ཁུང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ངག་གི་ལས་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེས་ན་འཁོར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏེ། ལས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལྷག་མ་ལུས་པས་དེ་ལྟར་སྲིད་པ་ཐ་མ་ལ་བབ་པའི་ཚེ་ཡང་། འདི་ལྟར་དྲི་ང་ཞིང་མཆོག་ཏུ་དྲི་ང་བར་གྱུར་ལ་མི་གཙང་བ་དང་སྙག་སྙིག་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ཁ་ཏོན་བྱས་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་དང་། ཁམས་ལ་མཁས་པ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པར་བྱས་པ་དེས་ནི་ངའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། སེར་སྣ་སྤང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱི་ས་ཁུང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོར་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དང་། དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པ
Chinese
从那里，莫德的官长完全寂静地安住。之后，世尊对他给予作意的教导，他通过精进、修行和努力，认识到这五眼轮回之轮是动摇且不稳定的，从而彻底明白一切有为法的性质是坏灭、堕落、消散和毁灭的。他断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果位。阿罗汉已脱离三界之欲，视黄金与粪土平等，具有等同虚空与手掌的平等心，如旃檀浸泡般清凉，以智慧摧毁了卵壳，获得了智慧、神通和各别正智，背离了世间的利养、贪恋和恭敬，成为包括天神及其眷属在内的一切众生供养、敬畏和恭敬的对象。虽然他已证得阿罗汉果位，却仍然喜欢恶行。于是，世尊对众比丘说：诸比丘，就像这样，我的比丘粪坑是我的声闻比丘中喜欢恶行者的第一人。之后，众比丘生起了疑惑，为了断除一切疑惑，向佛陀世尊请教：尊者，常住粪坑的比丘做了什么业，以至于遭受如此的痛苦？世尊说：诸比丘，粪坑比丘自己在过去的其他世中，积聚了资粮，具足了因缘，做了并积聚了那些像洪水般涌来，无法避免的业。粪坑比丘自己所做和积聚的业，又怎会由其他人来承受呢？诸比丘，所做和积聚的业不会在外境的地界中成熟，也不会在水界、火界和风界中成熟，而是善与不善的业，只会成熟在所执取的蕴、界和处中。众生的业，即使经过百千劫也不会消失，当因缘聚合，时机成熟时，自会显现果报。
English
From there, the magistrate of Mod was completely and peacefully abiding. Then, the Blessed One gave him the teaching of mindfulness, and through diligence, practice, and effort, he realized that this wheel of the five-eyed cycle was shaking and unstable, thereby thoroughly understanding that the nature of all conditioned phenomena is decay, fall, dissipation, and destruction. He abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. The Arhat, having become free from the desires of the three realms, regarded gold and dung as equal, possessed an equanimity of mind equal to the sky and the palm of his hand, became cool like sandalwood soaked in water, destroyed the shell of the egg with wisdom, obtained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge, turned his back on worldly gain, attachment, and reverence, and became an object of offering, awe, and reverence by all beings, including the gods and their retinues. Although he had already attained the state of an Arhat, he still delighted in evil deeds. Then, the Blessed One said to the monks: Monks, just like this, my monk Dung Pit is the foremost among my Shravaka monks who delight in evil deeds. Then, the monks arose with doubt, and in order to dispel all doubt, they asked the Buddha, the Blessed One: Venerable, what deeds did the resident monk of the Dung Pit do, that he suffers such pain? The Blessed One said: Monks, the monk of the Dung Pit himself, in other past lives, accumulated the resources and possessed the conditions, and did and accumulated those deeds that come like a flood and cannot be avoided. How could the deeds done and accumulated by the monk of the Dung Pit himself be borne by someone else? Monks, the deeds done and accumulated will not ripen in the external realm of earth, nor will they ripen in the realms of water, fire, and wind, but the deeds of good and non-virtue will only ripen in the aggregates, realms, and sources that are grasped. The deeds of sentient beings, even after hundreds of thousands of kalpas, will not disappear; when the causes and conditions come together, and the time is ripe, the fruit will manifest itself.
Chinese
比丘们，过去世，在这个贤劫，众生寿命四万岁时，如来、阿罗汉、正等觉者、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、薄伽梵，名为“俱留孙佛”出现于世，住在名为美观的王宫中。当时，在那王宫里，一位居士建造了一座精舍，心想各方各地的比丘们会来来往往住在这里。那精舍里住着一位凡夫比丘，他对住处非常吝啬，看到新来的比丘就生气，争吵，心怀恶意，愁眉苦脸，制造纠纷。看到哪些比丘离开那精舍，就非常高兴，极其高兴地送他们走，还和他们说话。后来，某个地方来了一位阿罗汉比丘。精舍的主人不会再回来了，他从行为举止上知道那是阿罗汉。于是心生欢喜，第二天邀请比丘僧众一起沐浴斋戒。原来的那个比丘不在那里，过了一会儿，第二天斋戒沐浴完毕，那个比丘也来了，他去了沐浴的地方，看到精舍的主人正在为新来的比丘服务。于是他心生嫉妒，怀着憎恨的心情说了粗暴的语言：“比丘，你用不净的身体来接受这样的施主供养是不对的。”于是阿罗汉心想，如果因为这个烦恼而变得更加不幸就不好了，所以什么也没说就接受了。过了一段时间，大家聚集在一起，临近中午的时候，比丘
English
Monks, in the past, in this Fortunate Aeon, when beings lived for forty thousand years, the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, endowed with knowledge and conduct, Well-Gone, Knower of the World, Guide of Beings to be Tamed, Unsurpassed, Teacher of Gods and Humans, Buddha, Bhagavan, named Krakucchanda appeared in the world, residing in a royal palace called Beautiful. At that time, in that royal palace, a householder built a monastery, thinking that monks from various directions and lands would come and go and stay there. In that monastery lived an ordinary monk, who was very stingy with the dwelling. When he saw newly arrived monks, he would get angry, quarrel, harbor malice, be sullen, and create disputes. When he saw monks leaving that monastery, he would be very happy, extremely happy to see them off, and would talk to them. Later, an Arhat monk came from a certain place. The owner of the monastery would not return, and he knew from his behavior that he was an Arhat. Then he was filled with joy, and the next day he invited the Sangha of monks to bathe and have a meal with proper ceremony. The original monk was not there, but after a while, the next day after the bathing and meal were prepared, the original monk also came. He went to the bathing place and saw the owner of the monastery serving the newly arrived monk. Then he became jealous, and with a hateful mind spoke harsh words: "Monk, it is not right for you to accept the offerings of such a patron with an impure body." Then the Arhat thought, if I become even more unfortunate because of this affliction, it would not be good, so he accepted it without saying anything. After a while, when everyone had gathered and it was approaching noon, the monk
Chinese
听说有一个乞丐对阿罗汉说，你生起了嗔恨心。听了之后，他生起了后悔。然后他顶礼那位阿罗汉比丘的脚，说：圣者，请您宽恕我对您说的粗暴话语。然后，为了使他生起信心，那位阿罗汉升到空中，示现了各种各样的神变。然后他更加后悔了。然后他在他面前坦白并忏悔了业的过失，并用鞭子清除了它。然而，他未能生起究竟的智慧。然后，过了一段时间，当死亡的时刻来临时，他发愿道：我生起对阿罗汉的嗔恨心，以及我所说的粗暴的语言，愿这些业的成熟我不要经历。 我所念诵的，我所背诵的，我所给予的布施和大布施，以及我对僧团的侍奉，愿这些业的成熟，在未来的时间里，能使佛陀世尊欢喜。比丘们，你们怎么想？那时，那个时候，作为基础的比丘就是这个粪便坑本身。由于他对阿罗汉说了粗暴的语言，因此在轮回中经历了无尽的痛苦。由于那个业的残余，即使当他到达最后的生存时，他也变得如此肮脏和极其肮脏，喜欢不洁之物和污垢。他所做的念诵，对蕴的精通，对界的精通，对处（ayatana）的精通，对缘起法的精通，以及对处与非处的精通，因此他在我的教法中出家，舍弃了一切烦恼，并亲自实现了阿罗汉果位。比丘们，因此，我们应该这样学习：要努力断除吝啬。那为什么呢？因为粪便坑中各种各样的众生的过失不会发生，并且他获得阿罗汉果位的功德集合会变成这样。比丘，你应该这样学习。
English
It is heard that a beggar said to an Arhat, "You have generated a mind of hatred." Having heard this, he felt remorse. Then he prostrated at the feet of that Arhat monk, saying, "Venerable one, please forgive the harsh words I spoke to you." Then, in order to generate faith in him, that Arhat rose into the sky and displayed various kinds of miracles. Then he felt even more remorse. Then he confessed and repented of the faults of his actions before him, and cleansed them with a whip. However, he was unable to generate ultimate wisdom. Then, after some time, when the time of death approached, he made the aspiration: "May I not experience the ripening of the karma of having generated a mind of hatred towards the Arhat, and of having spoken harsh words. May the ripening of the karma of my reading, reciting, giving of alms and great alms, and serving the Sangha, please the Buddha, the Bhagavan, in the future." Monks, what do you think? At that time, at that moment, the monk who was the basis was this very dung heap. Because he spoke harsh words to the Arhat, he experienced endless suffering in samsara. Due to the remaining residue of that karma, even when he reached his final existence, he became so foul and exceedingly foul, delighting in impurity and filth. His reciting, his mastery of the aggregates, his mastery of the elements, his mastery of the sense bases, his mastery of dependent origination, and his mastery of what is and is not possible, therefore he went forth in my teaching, abandoned all defilements, and directly realized the state of Arhat. Monks, therefore, we should train ourselves in this way: we should strive to abandon miserliness. Why is that? Because the faults of the various beings who have become dung heaps will not occur, and the accumulation of qualities by which he attained the state of Arhat will become like this. Monk, you should train yourself in this way.