Tibetan
ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དང་། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་གཉིས་ཕན་ཚུན་མི་འཐུན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང་། རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་གོ་བསྐོན་ནས། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་དྲངས་སོ། །ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ། གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང་། རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་གོ་བསྐོན་ནས། བདག་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་དྲངས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་དེས་ཀྱང་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང་། རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་གོ་བསྐོན་ནས། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང་། རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཕྲོགས་ཏེ། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཕམ་ཞིང་སྐྲག་ལ་རྡུགས་ཏེ། རབ་ཏུ་ཕམ་ཞིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ ཕྱོགས་པར་གྱུར་ནས་ཤིང་རྟ་གཅིག་པུས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་སྟེ། ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་མྱ་ངན་གྱི་ཁང་པར་ཞུགས་ནས་ལག་པ་ལ་རྐོམ་ཚུགས་བཅས་ཏེ་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་གོ །དེ་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་དེ་ན་ཚོང་དཔོན་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཇི་ལྷར་ཕམ་ཞིང་སྐྲག་ལ་རྡུགས་ཏེ་རབ་ཏུ་ཕམ་ཞིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་གྱུར་ནས། ཤིང་རྟ་གཅིག་པུས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་སོང་ངོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྐུ་ཚེ་རིང་བར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྟོད་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཅིའི་སླད་དུ་ཐུགས་ངན་མཛད། ལྷ་བདག་གིས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ད་དུང་ཡང་ལྷ་ཇི་ལྟར་དགྱེས་མགུར་མཛད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱི་གསེར་ལྷ་ལ་འབུལ་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེས་དེ་ལ་གསེར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྤུངས་ཏེ། དེར་མི་འདུག་པས་ཀྱང་མི་འགྲེང་བ་མི་མཐོང་ལ། འགྲེང་བས་ཀྱང་འདུག་པ་མི་མཐོང་བ་ཞིག་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རྟོག་ཆེན་གྱི་མི་ཀུན་དུ་བཀྱེ་སྟེ་མི་དེ་དག་ཅི་ཟེར་བ་ཉོན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །རེ་ཞིག་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ན། རྒན་པོ་གཉིས་ཤིག་ཕན་ཚུན་གཏམ་ཟེར་ཏེ་པད་མའི་ཟེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་གཡུལ་གྱི་དགྲ་ཐབས་ཡོད་དེ་དེ་ལ་མི་སྡར་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཡུལ་གྱི་གདོང་ཟན་དུ་གཏོང་ངོ་། །འབྲིང་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བར་དུ་གཞོག །མི་མཆོག་ཏུ་དཔའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱབ་ཏུ་གཞོག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་དེ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཐོས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས། ལུས་འཕགས་མའི་བུ་རྒྱལ་པོ་མ་ སྐྱེས་དགྲའི་གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྲོགས་སོ། །རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་ཀྱང་ཕྲོགས་སོ། །ལུས་འཕགས་མའི་བུ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཡང་ཕམ་ཞིང་སྐྲག་ལ་རྡུགས་ཏེ་རབ་ཏུ་ཕམ་ཞིང་རྒྱབ་ཀྱིས་བལྟས་པར་གྱུར་ནས་གསོན་པོར་བཟུང་སྟེ། ཤིང་རྟ་གཅིག་ལ་བསྐྱོན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བདག་གི་འཁོན་ཟླ་མ་ལགས་པར་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། དགྲ་ཟླ་མ་ལགས་པར་དགྲ་བགྱིད་པ་ལགས་མོད་ཀྱི། འདི་ནི་བདག་གི་གྲོགས་པོའི་བུ་ལགས་པའི་སླད་དུ། བདག་ནི་འདི་འགུམ་པར་མི་འཚལ་ཏེ་འདི་གཏང་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་བར་གྱུར་ན་འཁོན་པ་མང་། །ཕམ་པར་གྱུར་ན་སྡུག་བསྔལ་ག
Chinese
具足逝世善根者，衣服和，食物和，卧具和，坐垫和，病药和，医药品等获得，与声闻僧众一起，在舍卫城，胜林园给孤独长者的祇陀林中居住。那时，憍萨罗国王胜光王和，国王阿阇世，二者互相不和。之后，国王阿阇世以军队的集合四支，象兵的集合和，马兵的集合和，车兵的集合和，步兵的集合装备后，为了与憍萨罗国王胜光王交战而率领军队。憍萨罗国王胜光王也，国王阿阇世以军队的集合四支，象兵的集合和，马兵的集合和，车兵的集合和，步兵的集合装备后，听说为了与自己交战而率领军队。听闻后，他也以军队的集合四支，象兵的集合和，马兵的集合和，车兵的集合和，步兵的集合装备后，为了与国王阿阇世交战而率领军队。之后，国王阿阇世将憍萨罗国王胜光王的象兵的集合和，马兵的集合和，车兵的集合和，步兵的集合全部夺走，憍萨罗国王胜光王战败，恐惧而衰弱，彻底战败，背对着逃跑，只乘坐一辆车前往舍卫城，三次之间也这样。之后，憍萨罗国王胜光王进入悲伤的房间，双手拄着拐杖，心中沮丧地坐着。之后，舍卫城那里，有一个富裕且财富众多，受用广大，完全拥有宽广而广大的财产，拥有多闻天子之财，与多闻天子之财相匹敌的商人，他听说憍萨罗国王胜光王如何战败，恐惧而衰弱，彻底战败，背对着逃跑，只乘坐一辆车前往舍卫城。听闻后，也前往憍萨罗国王胜光王所在之处，到达后对国王胜光王说，愿您胜利，陛下。
English
The departed one, endowed with great merit, having obtained robes, food, bedding, cushions, remedies for illness, and medicinal supplies, together with the community of Shravakas, resided in Shravasti, in the Jeta Grove of Anathapindika's Garden. At that time, King Prasenajit of Kosala and King Ajatashatru were not on good terms with each other. Then, King Ajatashatru, having equipped an army with its four divisions—a host of elephants, a host of horses, a host of chariots, and a host of infantry—led it forth to wage war against King Prasenajit of Kosala. King Prasenajit of Kosala also heard that King Ajatashatru, having equipped an army with its four divisions—a host of elephants, a host of horses, a host of chariots, and a host of infantry—had led it forth to wage war against him. Having heard this, he too, having equipped an army with its four divisions—a host of elephants, a host of horses, a host of chariots, and a host of infantry—led it forth to wage war against King Ajatashatru. Then, King Ajatashatru seized all of King Prasenajit of Kosala's hosts of elephants, hosts of horses, hosts of chariots, and hosts of infantry. King Prasenajit of Kosala was defeated, terrified, and weakened. Utterly defeated and turning his back, he went to Shravasti in a single chariot. This happened three times. Then, King Prasenajit of Kosala entered a chamber of sorrow, leaned on a staff with his hands, and sat there, his heart filled with despair. Then, in Shravasti, there was a wealthy merchant, rich, with great possessions and vast enjoyment, possessing extensive and broad holdings, endowed with the wealth of Vaishravana, rivaling the wealth of Vaishravana. He heard how King Prasenajit of Kosala had been defeated, terrified, and weakened, utterly defeated and turning his back, and had gone to Shravasti in a single chariot. Having heard this, he went to where King Prasenajit of Kosala was, and upon arriving, said to King Prasenajit, "May you be victorious, Your Majesty."
Chinese
赞叹说：“愿您长寿！”（然后）说道：“神啊，您为何不悦？神主啊，要用多少黄金才能让神欢喜呢？我愿意献上那么多的黄金。”于是，他堆积了大量的黄金。在那里，即使不坐着也看不到站立的人，即使站立也看不到坐着的人，他献上了这样的黄金。之后，憍萨罗国的国王胜光（Prasenajit）派遣大量的探子到自己的国家，让他们听听人们在说什么。过了一段时间，在胜子园林里，两个老人在互相交谈，说有一种叫做莲花蕊的战术，就是把胆小的人放在战争的最前线当炮灰，把中等的人放在中间，把非常勇敢的人放在后面。之后，他们向国王报告了这件事。憍萨罗国的国王胜光听到后，就这样整顿了四种军队，为了与国王阿阇世（Ajatashatru）作战而进军。之后，憍萨罗国的国王胜光，夺走了胜光夫人的儿子，国王阿阇世的所有象兵，骑兵队，战车队和步兵队也被夺走了。胜光夫人的儿子，国王阿阇世也战败了，恐惧而沮丧，彻底失败，背对着敌人，被活捉了。被安置在一辆战车上，前往世尊所在的地方，到达后，用头顶礼世尊的脚，然后坐在一旁。坐在一旁后，憍萨罗国的国王胜光对世尊这样说道：“尊者，国王阿阇世长期以来一直把我当成仇人，而不是朋友；把我当成敌人，而不是盟友。但因为他是我的朋友的儿子，所以我不能杀他，我应该放了他。”世尊也说：“大王，放了他吧！”那时，世尊用偈颂说道：“胜利带来怨恨多，失败带来痛苦多。”
English
Praising, he said, "May you live long!" (Then) he said, "God, why are you displeased? Lord of the gods, how much gold is needed to please the god? I am willing to offer that much gold to the god." So, he piled up a large amount of gold. There, even without sitting, one could not see the standing person, and even standing, one could not see the sitting person, he offered such gold. After that, King Prasenajit of Kosala sent a large number of spies to his country, telling them to listen to what people were saying. After a while, in the Jeta Grove, two old men were talking to each other, saying that there is a tactic called the lotus stamen, which is to put the cowardly people at the forefront of the war as cannon fodder, the mediocre people in the middle, and the very brave people in the back. After that, they reported this to the king. King Prasenajit of Kosala heard this, and in this way he organized the four divisions of the army, and marched to fight against King Ajatashatru. After that, King Prasenajit of Kosala, seized all the elephant troops of King Ajatashatru, the son of Lady Vaisali, the cavalry, chariot, and infantry were also seized. King Ajatashatru, the son of Lady Vaisali, was also defeated, fearful and depressed, completely defeated, turned his back to the enemy, and was captured alive. He was placed on a chariot and went to where the Blessed One was, and upon arriving, he bowed his head to the feet of the Blessed One, and then sat to one side. After sitting to one side, King Prasenajit of Kosala said to the Blessed One, "Venerable One, King Ajatashatru has long regarded me as an enemy, not as a friend; he treats me as an enemy, not as an ally. But because he is the son of my friend, I cannot kill him, I should release him." The Blessed One also said, "Great King, release him!" At that time, the Blessed One spoke in verse, saying, "Victory brings much hatred, defeat brings much suffering."
Tibetan
ནས། །རྒྱལ་དང་ཕམ་པ་སྤངས་ན་ནི། །ཉེ་བར་ཞི་སྟེ་བདེ་བར་གནས། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱིར་ཐོབ་པ་འདི་ནི། ཚོང་དཔོན་འདིའི་དྲིན་ཡིན་གྱིས་བདག་གིས་འདི་ལ་ཅི་འདོད་པའི་བྱ་དགའ་སྦྱིན་པའི་སྐབས་དབྱེའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཚོང་དཔོན་དེ་ལ་ཅི་འདོད་པའི་བྱ་དགའ་སྦྱིན་པའི་སྐབས་ཕྱེ་ན། དེ་ན་རེ་བདག་ཅི་དགའ་བའི་བྱ་དགའ་འཚལ་གྱིས་བདག་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཅི་དགའ་མགུར་བགྱིད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བདག་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། ངའི་རྒྱལ་སྲིད་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཚོང་དཔོན་ལ་བྱིན་ནོ་ཞེས་བསྒོའོ། །རེ་ཞིག་ན་ཚོང་དཔོན་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་དང་། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་གདུགས་ཚོད་ ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །ཡུལ་ཀ་ཤི་དང་ཀོ་ས་ལ་ན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་འཁོད་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཁྱེད་ཁྲལ་ཐུད་མེད་པར་ཅི་དགའ་མགུར་འཁོད་ཅིང་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་གྱིས་ཤིག །འདིར་ཡང་ཤོག་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག །ངའི་སྟོན་མོ་ཡང་འཚོལ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། དེས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་བཀུར་སྟི་བྱས་སོ། །མི་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དག་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་བཙུད་དོ། །ཞག་བདུན་ལོན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། སེམས་ལ་རྟས་པར་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་འདིས། བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་མ་རྒལ་བ་རྣམས་སྒྲོལ་བ་དང་། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་འགྲོལ་བ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚོང་དཔོན་དེའི་རྒྱུ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་དང་། ལས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མཁྱེན་ནས་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་གང་གི་ཚེ་འཛུམ་པ་མཛད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། དེའི་ཚེ་ཞལ་ནས་འོད་ཟེ
Chinese
之后，如果舍弃胜利和失败，就能就近寂静而安乐地住着。之后，憍萨罗国的国王胜光这样想：我为了重新获得王位，这是因为这位商人的恩德，我应该找机会给予他任何想要的奖赏。之后，憍萨罗国的国王胜光为那位商人开启了给予任何想要的奖赏的机会。那人说：我想要任何喜欢的奖赏，请您赐予我七天之内可以随心所欲地享受的王位。之后，憍萨罗国的国王胜光在我的所有国土上宣告：我的王位在七天之内赐予商人。不久，那位商人邀请了以佛陀为首的比丘僧团，以及国王胜光及其眷属，在七天之内来参加盛大的宴会。还向迦尸国和憍萨罗国聚集的所有民众派遣使者说：在七天之内，你们可以免除一切赋税，随心所欲地享受安乐。也请你们来这里皈依佛、法、僧。也请你们寻找我的宴会，并供养如来。之后，他以极大的恭敬心，在七天之内供养了世尊及其声闻比丘僧团。也让成千上万的人们获得了安乐。七天结束后，他顶礼世尊的双足，心中充满喜悦并祈愿道：以此善根、发心和布施之法，愿我成为引导无引导、无完全引导的盲人世界的佛陀，度脱未度脱的众生，解脱未解脱的众生，给予未给予呼吸的众生呼吸，使未完全从痛苦中解脱的众生完全从痛苦中解脱。之后，世尊知晓了那位商人从一生到一生的因缘，以及从一业到一业的业力，便露出了微笑。这是诸佛世尊在何时露出微笑的规律，那时从口中发出光芒。
English
After that, if one abandons victory and defeat, one can live peacefully and happily in close tranquility. Then, King Prasenajit of Kosala thought to himself: This regaining of the kingdom is due to the kindness of this merchant, and I should find an opportunity to give him whatever reward he desires. Then, King Prasenajit of Kosala opened the opportunity to give the merchant whatever reward he desired. The merchant said: I want any reward I like, please grant me the kingdom for seven days to enjoy as I please. Then, King Prasenajit of Kosala proclaimed throughout my entire country: My kingdom is given to the merchant for seven days. Soon, the merchant invited the Sangha of monks, led by the Buddha, and King Prasenajit and his retinue, to a grand banquet for seven days. He also sent messengers to all the people gathered in the countries of Kashi and Kosala, saying: For seven days, you can be free from all taxes, enjoy happiness as you please. Also, come here and take refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha. Also, seek out my banquet and make offerings to the Tathagata. After that, he offered great reverence to the Bhagavan and his Shravaka Sangha for seven days. He also brought happiness to hundreds of thousands of people. After seven days, he bowed at the feet of the Bhagavan, filled with joy in his heart, and prayed: With this root of virtue, aspiration, and the practice of giving, may I become a Buddha who guides the blind world without a guide or complete guidance, liberating beings who are not liberated, freeing those who are not freed, giving breath to those who have not been given breath, and completely freeing those who have not completely escaped from suffering. Then, the Bhagavan, knowing the merchant's causes from one life to another and the karma from one action to another, smiled. This is the nature of the Buddhas, the Bhagavat, when they smile, at that time, light emanates from their mouth.