Tibetan
་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ། རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྐུ་ཚེ་རིང་བར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྟོད་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཅིའི་སླད་དུ་ཐུགས་ངན་མཛད། ལྷ་བདག་གིས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ད་དུང་ཡང་ལྷ་ཇི་ལྟར་དགྱེས་མགུར་མཛད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱི་གསེར་ལྷ་ལ་འབུལ་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེས་དེ་ལ་གསེར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྤུངས་ཏེ། དེར་མི་འདུག་པས་ཀྱང་མི་འགྲེང་བ་མི་མཐོང་ལ། འགྲེང་བས་ཀྱང་འདུག་པ་མི་མཐོང་བ་ཞིག་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རྟོག་ཆེན་གྱི་མི་ཀུན་དུ་བཀྱེ་སྟེ་མི་དེ་དག་ཅི་ཟེར་བ་ཉོན་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །རེ་ཞིག་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ན། རྒན་པོ་གཉིས་ཤིག་ཕན་ཚུན་གཏམ་ཟེར་ཏེ་པད་མའི་ཟེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་གཡུལ་གྱི་དགྲ་ཐབས་ཡོད་དེ་དེ་ལ་མི་སྡར་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཡུལ་གྱི་གདོང་ཟན་དུ་གཏོང་ངོ་། །འབྲིང་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བར་དུ་གཞོག །མི་མཆོག་ཏུ་དཔའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱབ་ཏུ་གཞོག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་དེ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཐོས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཕྱིར་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས། ལུས་འཕགས་མའི་བུ་རྒྱལ་པོ་མ་ སྐྱེས་དགྲའི་གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྲོགས་སོ། །རྟ་པའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་ཀྱང་ཕྲོགས་སོ། །ལུས་འཕགས་མའི་བུ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཡང་ཕམ་ཞིང་སྐྲག་ལ་རྡུགས་ཏེ་རབ་ཏུ་ཕམ་ཞིང་རྒྱབ་ཀྱིས་བལྟས་པར་གྱུར་ནས་གསོན་པོར་བཟུང་སྟེ། ཤིང་རྟ་གཅིག་ལ་བསྐྱོན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་འདི་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བདག་གི་འཁོན་ཟླ་མ་ལགས་པར་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། དགྲ་ཟླ་མ་ལགས་པར་དགྲ་བགྱིད་པ་ལགས་མོད་ཀྱི། འདི་ནི་བདག་གི་གྲོགས་པོའི་བུ་ལགས་པའི་སླད་དུ། བདག་ནི་འདི་འགུམ་པར་མི་འཚལ་ཏེ་འདི་གཏང་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཐོང་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དེའི་ཚེ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་
Chinese
于是前往拜见国王萨拉瓦（གསལ་རྒྱལ་），赞颂道：“愿您胜利，愿您长寿！”并说道：“神啊，为何如此不悦？我主，无论需要多少，为了让神高兴，我都会将等量的黄金献给神。”于是，他堆积了大量的黄金，多到即使没有坐的地方也看不到站立的地方，即使站立的地方也看不到坐的地方。之后，拘萨罗国的国王萨拉瓦（གསལ་རྒྱལ་）派遣许多探子到自己的国家，让他们倾听人们在说什么。不久，在王子胜者的花园里，两位老人互相交谈，说有一种叫做“莲花花蕊”的战争策略，就是把胆小的人派到战场前线当炮灰，把中等的人放在中间，把最勇敢的人放在后方。之后，他们向国王报告了这件事，拘萨罗国的国王萨拉瓦（གསལ་རྒྱལ་）听到后，同样地整顿了四种军队，为了与国王阿阇世（མ་སྐྱེས་དགྲ་）作战而进军。之后，拘萨罗国的国王萨拉瓦（གསལ་རྒྱལ་）夺走了身光之子国王阿阇世（མ་སྐྱེས་དགྲ་）的所有象兵、骑兵、战车和步兵。身光之子国王阿阇世（མ་སྐྱེས་དགྲ་）也战败了，他恐惧、沮丧，彻底失败，背对着敌人，被活捉了。他被带到一辆战车上，前往世尊所在的地方，到达后，他用头顶礼世尊的双足，然后坐在一旁。坐在一旁后，拘萨罗国的国王萨拉瓦（གསལ་རྒྱལ་）对世尊说道：“尊者，国王阿阇世（མ་སྐྱེས་དགྲ་）长期以来一直将我视为仇敌，与我为敌。但他毕竟是我朋友的儿子，所以我不能杀他，我应该放了他。”世尊也说道：“伟大的国王，放了他吧！”当时，世尊以偈颂的形式说道：
English
Then he went to see King Sālavā, praising him, "May you be victorious, may you live long!" and said, "God, why are you so unhappy? My lord, no matter how much is needed, in order to make the god happy, I will offer that much gold to the god." Then, he piled up a large amount of gold, so much that even without a place to sit, one could not see a place to stand, and even with a place to stand, one could not see a place to sit. Then, King Sālavā of Kosala sent many spies to his own country, telling them to listen to what people were saying. Soon, in the garden of Prince Winner, two old men were talking to each other, saying that there was a war strategy called "Lotus Stamen," which was to send the cowardly people to the front lines of the battlefield as cannon fodder, put the average people in the middle, and put the bravest people in the back. Then, they reported this to the king, and King Sālavā of Kosala, after hearing this, similarly prepared the four divisions of the army and marched to fight King Ajātasattu. Then, King Sālavā of Kosala seized all the elephant troops, cavalry, chariots, and infantry of King Ajātasattu, the son of Śarīraprabhā. King Ajātasattu, the son of Śarīraprabhā, was also defeated, he was afraid, depressed, completely defeated, turned his back on the enemy, and was captured alive. He was taken on a chariot and went to where the Blessed One was, and upon arriving, he bowed his head to the feet of the Blessed One and sat to one side. After sitting to one side, King Sālavā of Kosala said to the Blessed One, "Venerable One, King Ajātasattu has long regarded me as an enemy and has been hostile to me. But he is, after all, the son of my friend, so I cannot kill him, I should release him." The Blessed One also said, "Great King, release him!" At that time, the Blessed One spoke in verses:
Tibetan
པ། རྒྱལ་བར་གྱུར་ན་འཁོན་པ་མང་། །ཕམ་པར་གྱུར་ན་སྡུག་བསྔལ་གནས། །རྒྱལ་དང་ཕམ་པ་སྤངས་ན་ནི། །ཉེ་བར་ཞི་སྟེ་བདེ་བར་གནས། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གིས་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱིར་ཐོབ་པ་འདི་ནི། ཚོང་དཔོན་འདིའི་དྲིན་ཡིན་གྱིས་བདག་གིས་འདི་ལ་ཅི་འདོད་པའི་བྱ་དགའ་སྦྱིན་པའི་སྐབས་དབྱེའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཚོང་དཔོན་དེ་ལ་ཅི་འདོད་པའི་བྱ་དགའ་སྦྱིན་པའི་སྐབས་ཕྱེ་ན། དེ་ན་རེ་བདག་ཅི་དགའ་བའི་བྱ་དགའ་འཚལ་གྱིས་བདག་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཅི་དགའ་མགུར་བགྱིད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བདག་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། ངའི་རྒྱལ་སྲིད་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཚོང་དཔོན་ལ་བྱིན་ནོ་ཞེས་བསྒོའོ། །རེ་ཞིག་ན་ཚོང་དཔོན་དེས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་དང་། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་གདུགས་ཚོད་ ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །ཡུལ་ཀ་ཤི་དང་ཀོ་ས་ལ་ན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་འཁོད་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཁྱེད་ཁྲལ་ཐུད་མེད་པར་ཅི་དགའ་མགུར་འཁོད་ཅིང་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་གྱིས་ཤིག །འདིར་ཡང་ཤོག་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཤིག །ངའི་སྟོན་མོ་ཡང་འཚོལ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས། དེས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་བཀུར་སྟི་བྱས་སོ། །མི་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དག་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་བཙུད་དོ། །ཞག་བདུན་ལོན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། སེམས་ལ་རྟས་པར་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་འདིས། བདག་འཇིག་རྟེན་ལོང་བ་འདྲེན་པ་མེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་མ་རྒལ་བ་རྣམས་སྒྲོལ་བ་དང་། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་འགྲོལ་བ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དབུགས་འབྱིན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚོང་དཔོན་དེའི་རྒྱུ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་དང་། ལས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མཁྱེན་ནས་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ག
Chinese
胜则多结仇，败则常受苦，胜败皆已舍，寂静乐常住。 此后，拘萨罗国的国王胜光这样想：我能重新获得王位，都是因为这位商人的恩德，我应该找机会给予他任何他想要的奖赏。之后，拘萨罗国的国王胜光寻找给予那位商人任何他想要的奖赏的机会。那商人说：我想要任何我喜欢的奖赏，请您赐予我七天之内可以随心所欲地行事的王位。之后，拘萨罗国的国王胜光在我的所有国土上宣告：我的王位在七天之内给予商人。过了一会儿，那位商人邀请了包括佛陀在内的所有比丘僧团，以及国王胜光及其眷属，在七天之内参加宴会。 他还向迦尸国和拘萨罗国聚集的所有民众派遣使者说：在七天之内，你们可以免除一切赋税，随心所欲地享乐，安住在快乐之中。也请你们来这里皈依佛、法、僧。也请你们参加我的宴会，并供养如来。之后，他以极大的敬意供养了世尊和声闻比丘僧团七天。他还让成千上万的人们安住在快乐之中。七天结束后，他顶礼世尊的双足，心中充满喜悦，并发愿道：以此善根、发心和布施之法，愿我成为引导无引导、完全无引导的盲昧世界之导师，度脱未度脱的众生，解脱未解脱的众生，给予未给予呼吸的众生呼吸，引领未完全从痛苦中解脱的众生完全从痛苦中解脱的佛陀。之后，世尊知晓了那位商人从一生到一生的因缘，以及从一业到一业的业力，便露出了微笑。这是诸佛世尊的…
English
Victory breeds hatred, defeat breeds suffering. Having abandoned both victory and defeat, one dwells in peace and happiness. Then, King Prasenajit of Kosala thought to himself: "My regaining the kingdom is all thanks to this merchant. I should find an opportunity to give him any reward he desires." Then, King Prasenajit of Kosala sought an opportunity to give the merchant any reward he desired. The merchant said: "I desire any reward that pleases me. Please grant me the kingdom for seven days, during which I can do as I please." Then, King Prasenajit of Kosala proclaimed throughout all my lands: "My kingdom is given to the merchant for seven days." After a while, the merchant invited all the monastic community of monks, including the Buddha, and King Prasenajit with his retinue, to a feast for seven days. He also sent messengers to all the people gathered in the lands of Kashi and Kosala, saying: "For seven days, you may be free from all taxes, enjoy yourselves as you please, and dwell in happiness. Also, come here and take refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha. Also, attend my feast and make offerings to the Tathagata." Then, he offered great reverence to the Blessed One and the monastic community of Shravakas for seven days. He also placed hundreds of thousands of people in happiness. After seven days, he prostrated at the feet of the Blessed One, filled his mind with joy, and made the aspiration: "By this root of virtue, bodhicitta, and the act of giving, may I become a Buddha who guides the blind world without a guide, completely without a guide, liberates beings who have not been liberated, releases beings who have not been released, gives breath to beings who have not been given breath, and leads beings who have not completely passed beyond suffering to completely pass beyond suffering." Then, the Blessed One, knowing the merchant's causes passing from one life to another, and the karmas passing from one action to another, smiled. This is the way of the Buddhas, the Blessed Ones...
Tibetan
ང་གི་ཚེ་འཛུམ་པ་མཛད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། དེའི་ཚེ་ཞལ་ནས་འོད་ཟེར་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་རྣམས་བྱུང་ནས་ཁ་ཅིག་ནི་འོག་ཏུ་འགྲོའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྟེང་དུ་འགྲོའོ། །འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡང་སོས་དང་། ཐིག་ནག་དང་། འདུས་འཇོམས་དང་། ངུ་འབོད་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་། ཚ་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་། མནར་མེད་པ་དང་། ཆུ་བུར་ཅན་དང་། ཆུ་བུར་རྡོལ་དང་། སོ་ཐམས་ཐམས་དང་། ཀྱི་ཧུད་ཟེར་དང་། ཨ་ཆུ་ཟེར་དང་། ཨུད་པལ་ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་སོང་ནས་ཚ་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་བོ། །གྲང་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་བོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་གནོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྩེ་ཞིལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་ཅི་བདག་ཅག་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་སམ། འོན་ཏེ་གཞན་དུ་སྐྱེས་སམ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་དག་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྲུལ་པ་འགྱེད་པར་མཛད་དེ། དེ་དག་གིས་སྤྲུལ་པ་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་བདག་ཅག་ནི་འདི་ནས་ཀྱང་ཤི་འཕོས་པར་མ་གྱུར་ལ། གཞན་དུ་ཡང་མ་སྐྱེས་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་སྣང་བ་འདིའི་མཐུས་བདག་ཅག་གི་གནོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྩེ་ཞིལ་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་དག་སྤྲུལ་པ་ལ་སེམས་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དེ་ཟད་དེ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གང་དུ་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་བ་དེར་ཉིང་མཚམས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་རྣམས་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་དང་། འཐབ་བྲལ་རྣམས་དང་། དགའ་ལྡན་རྣམས་དང་། འཕྲུལ་དགའ་རྣམས་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་རྣམས་དང་། ཚངས་རིས་རྣམས་དང་། ཚངས་པའི་མདུན་ན་འདོན་པ་རྣམས་དང་། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། འོད་ཆུང་རྣམས་དང་། ཚད་མེད་འོད་རྣམས་དང་། འོད་གསལ་རྣམས་དང་། དགེ་ཆུང་རྣམས་དང་། ཚད་མེད་དགེ་རྣམས་དང་། དགེ་རྒྱས་རྣམས་དང་། སྤྲིན་མེད་རྣམས་དང་། བསོད་ནམས་སྐྱེས་རྣམས་དང་། འབྲས་བུ་ཆེ་རྣམས་དང་། མི་ཆེ་རྣམས་དང་། མི་གདུང་རྣམས་དང་། གྱ་ནོམ་སྣང་རྣམས་དང་། ཤིན་ཏུ་མཐོང་རྣམས་དང་། འོག་མིན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་
Chinese
当我的寿命终结时，显现出微笑的法性。那时，从我的脸上发出蓝色、黄色、红色和白色的光芒，其中一些光芒向下照射，一些光芒向上照射。向下照射的光芒，落入众生地狱，如复活地狱、黑绳地狱、众合地狱、呼号地狱、大呼号地狱、热地狱、极热地狱、无间地狱、疱生地狱、疱裂地狱、紧咬牙关地狱、呼呼地狱、阿啾啾地狱、如乌巴拉花裂开地狱、如莲花裂开地狱、如大莲花裂开地狱。在那些热地狱中，光芒变得清凉，如水般降下。在那些寒冷地狱中，光芒变得温暖，如水般降下。因此，那些众生的痛苦都得以平息。然后，他们心想：‘难道我们已经从这里死亡并转生了吗？或者我们已经转生到其他地方了吗？’然后，为了让他们生起信心，世尊示现化身。他们看到化身后，心想：‘我们并没有从这里死亡并转生，也没有转生到其他地方，但是，由于这个前所未有的众生显现的力量，我们的痛苦都得以平息。’然后，他们对化身生起极大的欢喜心，从而，他们将要感受地狱之苦的业力得以耗尽，并在天人和人类之中，转生到适合成为真理之器的地方。向上照射的光芒，则到达四大天王众、三十三天众、无诤天、兜率天、乐变化天、他化自在天、梵众天、梵辅天、大梵天、少光天、无量光天、极光净天、少善天、无量善天、遍净天、无云天、福生天、广果天、无烦天、无热天、善现天、善见天，直至色究竟天。
English
When my life comes to an end, the Dharma nature manifests with a smile. At that time, blue, yellow, red, and white rays of light emanate from my face, some of which go downwards, and some go upwards. The rays that go downwards fall into the hells of sentient beings, such as the Reviving Hell, the Black Line Hell, the Crushing Hell, the Howling Hell, the Great Howling Hell, the Hot Hell, the Extremely Hot Hell, the Uninterrupted Hell, the Blistering Hell, the Bursting Blister Hell, the Gnashing Teeth Hell, the Kyihud Hell, the Achuchu Hell, the Hell where it cracks like an Utpala flower, the Hell where it cracks like a Lotus flower, and the Hell where it cracks like a Great Lotus. In those hot hells, the light becomes cool and descends like water. In those cold hells, the light becomes warm and descends like water. Thus, the suffering of those sentient beings is alleviated. Then, they think: 'Have we died and transmigrated from here? Or have we been reborn elsewhere?' Then, in order to generate faith in them, the Bhagavan manifests emanations. When they see the emanations, they think: 'We have not died and transmigrated from here, nor have we been reborn elsewhere, but due to the power of this unprecedented sentient being's appearance, our suffering has been alleviated.' Then, they develop great joy towards the emanations, and thus, the karma that would cause them to experience the suffering of hell is exhausted, and among gods and humans, they will take rebirth in a place suitable to become vessels of truth. The rays that go upwards reach the realms of the Four Great Kings, the Thirty-three Gods, the Free from Strife, the Joyful, the Enjoying Emanations, the Controlling Others' Emanations, the Brahma Host, the Retinue of Brahma, the Great Brahma, the Minor Light, the Immeasurable Light, the Clear Light, the Minor Virtue, the Immeasurable Virtue, the Universal Virtue, the Cloudless, the Born of Merit, the Great Fruit, the No Affliction, the No Heat, the Well-Appearing, the Clear-Seeing, up to the gods of Akanistha.