Tibetan
།བྲམ་ཟེའི་ཐོག་ཏུ་ཡི་གེ་འོངས་ནས་བག་མ་བསུ་བའི་རྟ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་བཤམས་ཏེ། དེ་ནས་ཡུལ་ཤི་རི་ཏི་ཏ་རར་ཆས་སོ། །དེར་ཕྱིན་དུ་ཉེ་བ་དང་། སྔར་མི་གཅིག་སྦྲོན་དུ་བཏང་ནས། དེས་ཀྱང་བུ་མོ་བག་མར་བཏང་བའི་སྟོན་མོ་བཤམས་ཏེ། བུ་མོ་བག་མར་བཏང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་བུ་མོ་ཐོབ་ནས། མཉན་ཡོད་དུ་འགྲོ་བ་ན། བུ་མོ་དེའི་མས་མི་མང་པོའི་ནང་དུ་བུ་མོ་ལ་འདི་སྐད་དུ། ཁྱོད་དེང་ཕྱིན་ཅད་རྟག་ཏུ་གོས་བཟང་པོ་གྱོན་ཞིང་ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་ཟོ་ཤིག།ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་མེ་ལོང་ལ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། བུ་མོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། གྱོས་པོ་དེ་ཡི་མ་རངས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །མི་གཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་སྐྱིད་སྡུག་ཀྱང་མི་རྟག་ལ། གོས་བཟང་པོ་དང་། ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་རྟག་ཏུ་ག་ལ་རྙེད། རྟག་ཏུ་མེ་ལོང་ལ་ལྟོས་ཤིག་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་སྙམ་བསམས་ནས། སོ་སོར་འཕྱི་ཕྱག་འཚལ་ནས་གྱེས་སོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་འགྲོགས་ཏེ་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་དོང་བ་ལས། བར་ན་ཁང་པ་བཟང་པོ་བསིལ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལས་སྔར་དོང་བ་དག་ཁང་པ་ དེ་ན་བསྟི་ཞིང་འཁོད་དོ། །བག་མ་སར་པ་ཡང་ཕྱིས་དེར་འོངས་ནས་གྱོས་པོ་ལ་འདིའི་འོག་ཏུ་བཞུགས་སུ་མི་རུང་གིས། མྱུར་དུ་ཐང་ལ་བཞུད་དོ་ཞེས་གསོལ་ནས། བག་མས་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་ཐང་ལ་བྱུང་ངོ་། །གཡོག་ཁ་ཅིག་འགྲོར་མ་བཏུབ་སྟེ། ཁང་པའི་འོག་ཏུ་འདུག་འདུག་པ་ལས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་བ་ལང་དང་། རྟ་ཅིག་དེར་འོངས་ནས། ཀ་བ་ལ་རྙོགས་པ་དང་། ཁང་པ་རྡིབ་ནས་ཁང་པའི་འོག་ན་འདུག་པ་དག་ཁ་དག་གོ །གྱོས་པོས་སེམས་པ་བདག་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ལས་ཐར་བར་བྱས་པ་ནི། མནའ་མ་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། མནའ་མ་ལ་ལྷག་པར་བྱམས་པའི་སེམས་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་སོང་སོང་བ་ལས་ཆུ་གཤོང་ཅིག་ཏུ་རྩྭ་དང་ཆུར་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་འདུག་པ་ལས། མནའ་མ་ཕྱིས་འོངས་ནས། ཆུ་གཤོང་འདིར་བཞུགས་སུ་མི་རུང་གིས་མྱུར་དུ་འཕོས་ཤིག་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། ལོགས་ཤིག་ཏུ་འཕོས་མ་ཐག་ཏུ་གྲུ་ཆར་དྲག་པོ་བབ་ནས་སྔར་བཏབ་པའི་ཆུ་གཤོང་དུ་གཤའ་ཆེན་པོ་བྱུང་ངོ་། །གྱོས་པོས་བསམས་པ། བདག་ལན་གཉིས་སུ་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ལས་མནའ་མས་ཐར་བར་བྱས་སོ་སྙམ་ནས། ཆས་ཏེ་སོང་བ་ལས་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་གཉེན་རྣམས་ལྷགས་ཏེ། དགའ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས་སྟོན་མོ་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ། ཉི་མ་གཅིག་གི་བར་དུ་དགའ་བའི་རྩེད་མོ་བྱས་སོ། །འགྲོན་ཀུན་གྱེས་པའི་འོག་ཏུ་མནའ་མ་རྣམས་བཀུ
Chinese
之后婆罗门收到了信，准备了迎接新娘的马车等。然后前往希日迪达拉国（不确定）。快到那里的时候，事先派了一个人去迎接。那人也准备了嫁女儿的宴席，把女儿嫁了出去。他们得到女儿后，前往舍卫城。那个女儿的母亲在众人之中对女儿这样嘱咐道：你从今以后要经常穿好衣服，吃美味的食物，像每天一样不停地照镜子。女儿也说会那样做的。但公公却不高兴，心想：一个人出生后，快乐和痛苦也是无常的，好衣服和美味的食物怎么能经常得到呢？经常照镜子也是不合道理的。于是互相告辞后就分开了。他们一起上路返回家乡，途中有一个凉爽的好房子。他们中先到的人就在那房子里休息安顿下来。新娘后来也到了那里，对公公说：不能住在这里面，快到外面去。新娘说了之后，就到外面去了。一些仆人因为走不动了，就在房子里休息，没过多久，一头牛和一匹马来到那里，撞到了柱子上，房子倒塌了，在房子里休息的人都死了。公公心想：我能从死亡中逃脱，都是因为这个新娘啊。于是对新娘产生了特别爱怜的心。之后又继续赶路，到了一个水草丰美的地方休息。新娘后来赶到，说：不能住在这个水洼里，快点离开。刚一离开，就下起了大雨，先前休息的水洼里出现了巨大的水坑。公公心想：我两次都差点丧命，都是新娘救了我啊。于是继续赶路，回到了家乡。之后亲戚们都来了，高兴地交谈，举办了盛大的宴席，玩乐了一整天。送走了所有的客人之后，新娘们受到了尊敬。
English
Afterwards, the Brahmin received a letter and prepared a chariot and horses to welcome the bride. Then they set off for the country of Shiriditara (uncertain). When they were close to arriving, they sent someone ahead to greet them. That person also prepared a feast for giving away the daughter as a bride, and the daughter was given away. After they obtained the daughter, they were going to Shravasti. The mother of that daughter, among the crowd, instructed her daughter like this: From now on, you should always wear good clothes and eat delicious food, and look in the mirror constantly, just like every day. The daughter also said that she would do so. But the father-in-law was displeased and thought: For a person who is born, happiness and suffering are impermanent, and how can good clothes and delicious food always be obtained? Looking in the mirror constantly is also unreasonable. So they bid farewell to each other and separated. They all traveled together and set out on the road to return home. On the way, there was a cool and good house. Those who arrived earlier among them rested and settled down in that house. The new bride also arrived there later and said to the father-in-law: You cannot stay inside here, quickly go outside. After the bride said that, they went outside. Some servants, because they could not walk anymore, rested in the house. Before long, a cow and a horse came there and bumped into the pillars, and the house collapsed, and those who were resting in the house all died. The father-in-law thought: I was able to escape from death because of this bride. So he developed a particularly loving heart for the bride. Afterwards, they continued on their way and rested in a place with lush grass and water. The bride arrived later and said: You cannot stay in this puddle, quickly move away. As soon as they moved away, a heavy rain fell, and a huge puddle appeared in the puddle where they had rested earlier. The father-in-law thought: I almost lost my life twice, and it was the bride who saved me. So they continued on their way and returned to their hometown. Afterwards, the relatives all came, talked happily, and held a grand feast, and played happily for a whole day. After all the guests had left, the brides were respected.