Tibetan
་དཀའོ། །དགེ་སློང་གིས་ཡང་གསོལ་པ། རི་ཆེན་པོ་ལ་རལ་གྲི་དང་མཚོན་ཁར་རྒྱུགས་ཏེ་མཆི་བ་དེ་སུ་ལགས། ད་གལ་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ཤིན་ཏུ་དཔའ་བ་ཡིན་ཏེ་རེ་ཞིག་མཚོན་རྣོན་པོ་དང་རལ་གྲི་དང་མདུང་དང་། ཤག་ཏིའི་ཁར་རྒྱུགས་ཏེ། དེ་ནས་ཚེ་འཕོས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་སྡུག་བསྔལ་ཡུན་རིང་པོར་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དེས་ཡང་གསོལ་པ། རུས་པའི་རི་ཆེན་པོ་དེ་སུའི་ལགས། ད་གལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཤེས་པར་འདོད་ན་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་སྔ་མའི་རུས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་དེ་སྐད་ཅེས་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྟེ། བ་སྤུ་ཀུན་ལངས་ནས་རྔུལ་ཡང་བྱུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ལ་སྨྲས་པ། བདག་གི་སྙིང་མ་གས་པར་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བསྟན་དུ་གསོལ། ད་གལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སྐྱེ་ཤི་འཁོར་བའི་མཐའ་དང་མུ་མེད་དེ། དགེ་སྡིག་ལས་ཀྱང་ཞིག་ཅིང་མེད་པར་མི་འགྱུར་བས། ལས་ཅི་དང་ཅི་བྱས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དེ་དང་དེ་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་ཆོས་ཀྱི་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་དགའ་བ། ཆོས་ཉན་པར་མོས་པ། ཤིན་ཏུ་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། རང་བཞིན་གྱིས་མི་གཏུམ་པ། སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྲིད་འཚོ་བ། ལོ་ཉི་ཤུ་ཙམ་ལོན་པ་དང་། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གི་སྐབས་སུ་མི་དང་མིག་མངས་ཀྱིས་རྩེ་བ་ལས། མི་ཞིག་ལ་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཞིག་ཁྲིམས་ལས་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་བགྱིས་ན། ཅི་ལྟར་བགྱི་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་མིག་མངས་ལ་ཡེངས་པས། རྒྱལ་པོས་ཁྲིམས་བཞིན་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིམས་དང་ སྦྱར་ནས་བསད་པ་ལ་ཐུག་པས་མི་དེ་བསད་དོ། །རྒྱལ་པོ་མིག་མངས་ཀྱིས་རྩེ་བ་ཟིན་པས་བློན་པོ་ལ་ཉེས་པ་བྱེད་པའི་མི་དེ་ག་རེ་ཞལ་ཅེ་གཅོད་དོ་ཞེས་བྱས་ན། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་གིས་ཁྲིམས་དང་སྦྱར་ཏེ་བཀུམ་ལགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། འཁམས་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་བ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆུས་བཏབ་ནས་ཕྱིར་ལངས་ཏེ། མཆི་མ་བླགས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཕོ་བྲང་གི་སླས་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་དང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདིར་ལུས་ཀྱི། ང་འབའ་ཞིག་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་མྱོང་བར་འོང་བ་ལྟ། བདག་རྒྱལ་པོ་མ་བྱས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་ཕོ་བྲང་འདི་ན་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་འཚོ་ཞིང་བཞུགས། བདག་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཤི་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་འཚོ་བར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ནི་མི་བསད་པས་ན་རིགས་ངན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་གར་འགྲོ་བར་འགྱུར། ད་ནི་རྒྱལ་པོ་ཡང་མི་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཐབས་བཏང་སྟེ་རི་ལ་བདག་སྲུང་ཞིང་རྒྱལ་པོ་དེ་འདུག་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་དེ་ཚེའི་དུས་བྱས་ནས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཆུ་སྲིན་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ། ལུས་ཆེ་ཁྱད་དཔག་ཚད་བདུན་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོའམ་བློན་པོའང་རུང་མཐུ་རྩལ་སྐྱེས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་གཅོད་དམ། འདོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ལས་བྱས་སམ། སེམས་ཅན་ལ་འཚེ་བའི་ལས་བྱས་ན། ཤི་མ་ཐག་ཏུ་ཕལ་ཆེར་ཆུ་སྲིན་དུ་སྐྱེས་ཏེ་དེའི་ལུས་ལ་སྲིན་བུ་མང་པོ་གནས་སོ། །དེའི་ལུས་གཡའ་བས་ཤེལ་གྱི་རི་ལ་སྙོགས་ཤིང་དྲུད་པ་དང་། སྲིན་བུ་མང་པོ་ཤི་བའི་ཁྲག་གིས་རྒྱ་མཚོ་ཡང་རྒྱང་གྲགས་བརྒྱ་ཙམ་དམར་པོར་བྱས་སོ། །སྡིག་པའི་ལས་དེས་དེ་དག་ཚེ་འཕོས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཆུ་སྲིན་དེ་ལན་ཅིག་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་ན་ལོ་བརྒྱ་ན་ལན་ཅིག་སངས་ཏེ། བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་ཉེན་ནས་ཁ་གདངས་པ་དང་། རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་ཁར་འགྲོ་བ་ནི་ཆུ་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོར་འབབ་པ་དང་འདྲའོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཞིག་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ལེན་དུ་སོང་བ་ལས་ཆུ་སྲིན་ཁ་གདངས་པ་དང་ཕྲད་ནས། གྲུ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མགྱོགས་པར་ཆུ་སྲིན་གྱིས་ཟ་འདོད་པའི་ཁར་སོང་ངོ་། །ཚོང་པ་རྣམས་སྐད་ཆེན་པོ་ཕྱུང་སྟེ་ངུས་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཆི་བར་འགྱུར་གྱི་སོ་སོ་ནས་ཇི་ལྟར་བརྟེན་པ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་མཚན་ནས་བརྗོད། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་དང་། རི་གཙང་པོ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ཕ་མ་དང་། ཆུང་མ་དང་། བུ་དང་། བུ་མོ་དང་། ཕུ་ནུ་དང་། གཉེན་པོའི་མིང་བོས་ནས་བདག་ཅག་གིས་ནི་དེང་མཐོང་བ་ཐ་མ་འདི་ལས་འཛམ་བུའི་གླིང་གཏན་དུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁར་སོང་ལ་ཁད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་། ཆུ་སྲིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པའི
Chinese
难啊！比丘又问：在大山上用刀剑和武器砍杀而去的，是谁呢？达嘎回答说：是国王的大臣，非常勇猛，一时在利器、刀剑和长矛以及夏克提的刃上冲杀。在那之后，寿命终结，将在众生大苦地狱中长久地感受痛苦。那位比丘又问：那座巨大的骨山是谁的呢？达嘎回答说：如果你想知道，那就是你前世的骨头。比丘听到这话，非常害怕，汗毛都竖起来了，也流汗了，对导师说：在我心碎之前，请您开示我过去业力的因和缘。达嘎回答说：生死轮回没有边际和尽头，善恶之业也不会消失和毁灭，无论做了什么业，其果报也必定会如实地感受。过去的时候，在此赡部洲有一位名叫法胜的国王，他喜欢布施和持戒，乐于听法，具有非常慈悲的心，天性不暴戾，不杀害众生的生命，具有国王的名号，以神圣的佛法来治理国家，年约二十岁。那时，他一时沉迷于与人和弹子的嬉戏。一个人犯了重罪，大臣们禀告说：有人犯了违背法律的重罪，该怎么办呢？国王沉迷于弹子，于是吩咐说：按照法律来办！大臣们按照法律判处死刑，那个人就被处死了。国王玩弹子结束后，问大臣们：对那个犯罪的人判了什么刑？大臣们回答说：我们按照法律判处了他死刑。国王听到这话，昏倒在地。大臣们用水泼醒了他，他站起来，流着眼泪说道：王宫的装饰、大象、马和七宝等等都留在这里，只有我独自一人要堕入众生地狱。
English
It is difficult! The monk asked again: Who is it that rushes towards the great mountain, slashing and stabbing with swords and weapons? Daga replied: It is a very brave minister of the king, who for a time rushes upon sharp weapons, swords, spears, and the edges of shaktis. After that, when his life ends, he will experience suffering for a long time in the great hell of sentient beings. That monk asked again: Whose is that great mountain of bones? Daga replied: If you want to know, those are the bones of your previous body. When the monk heard this, he was very frightened, all his hairs stood on end, and he also sweated. He said to the teacher: Before my heart breaks, please show me the causes and conditions of my past karma. Daga replied: The cycle of birth and death has no end or limit, and good and evil deeds will not disappear or be destroyed. Whatever deeds are done, their ripening will surely be experienced without fail. In the past, in this Jambudvipa, there was a king named Dharma-uttara, who loved generosity and discipline, was fond of listening to the Dharma, had a very compassionate heart, was not violent by nature, did not kill sentient beings, had the title of king, and ruled the country with the sacred Dharma. He was about twenty years old. At that time, he was temporarily absorbed in playing with people and marbles. A person committed a serious crime, and the ministers reported: Someone has committed a serious crime against the law, what should we do? The king was distracted by the marbles, so he ordered: Do it according to the law! The ministers sentenced him to death according to the law, and that person was executed. When the king finished playing with the marbles, he asked the ministers: What sentence did you give to the person who committed the crime? The ministers replied: We sentenced him to death according to the law. When the king heard this, he fainted and fell to the ground. The ministers sprinkled water on him and he stood up, shedding tears, and said: The decorations of the palace, the elephants, the horses, and the seven precious things, etc., will all remain here, and only I alone will fall into the hell of sentient beings.
Chinese
就像要感受痛苦一样。我即使不做国王，这个王宫里也有国王统治居住。我即使不久后死去，也会同样有国王统治，我因为没有杀人，所以是恶劣种姓的国王。我生生世世将去往何处？现在也不想做国王了，这样说完后，放弃了王位，在山上守护自己，国王就这样住着。国王去世后，转生成大海里的一条鳄鱼，身体巨大，长达七百由旬。国王或大臣也好，如果仗着权势，杀害众生的性命，或者做了不正当的事情，或者做了伤害众生的事情，死后大多会转生成鳄鱼，身上寄生着许多虫子。因为身体瘙痒，就在水晶山上摩擦拖动，许多虫子被压死，虫子的血把大海染红了大约一百由旬。因为这些罪恶的行为，他们死后会堕入巨大的众生地域。那条鳄鱼一旦睡着，一百年后才会醒来一次，因为饥渴的折磨而张开嘴，走到海边，就像大河注入大海一样。当时，大约五百名商人进入大海，去寻找珍宝，结果遇到了张着嘴的鳄鱼。 船也飞快地驶向鳄鱼想要吞噬的口中。商人们大声哭喊，互相说道：我们不会被鬼怪吃掉而死，各自回忆一下自己依靠的是什么吧。他们中的一些人念诵着佛（སངས་རྒྱས།，Buddha，बुद्ध，buddha，觉者）、法（ཆོས།，Dharma，धर्म，dharma，法）、僧（དགེ་འདུན།，Sangha，संघ，saṃgha，僧）的名号。有些人则呼唤世间的神、圣山、阿修罗、父母、妻子、儿子、女儿、兄弟、亲戚的名字，说道：我们今天看到的将是最后一眼，以后再也见不到赡部洲了。当时，他们几乎要进入鳄鱼的口中，所有人都同时说道：向佛（སངས་རྒྱས།，Buddha，बुद्ध，buddha，觉者）顶礼！鳄鱼也念诵着：向佛（སངས་རྒྱས།，Buddha，बुद्ध，buddha，觉者）顶礼！
English
It's like coming to experience suffering. Even if I don't become king, there will be a king ruling and residing in this palace. Even if I die before long, there will still be a king ruling. Because I haven't killed anyone, I am a king of a bad lineage. Where will I go in all my lives? Now I don't even want to be king. After saying this, he gave up the throne and guarded himself in the mountains, and the king lived like that. After the king's life ended, he was born as a crocodile in the great ocean, with a huge body, seven hundred yojanas long. Whether it's a king or a minister, if they rely on their power to kill living beings, or do improper things, or do things that harm living beings, they will mostly be born as crocodiles immediately after death, and many insects will live on their bodies. Because their bodies are itchy, they rub and drag themselves on the crystal mountains, and many insects are crushed to death. The blood of the insects turns the ocean red for about a hundred yojanas. Because of these sinful actions, they will fall into the great hell of living beings after they die. That crocodile, once it falls asleep, only wakes up once every hundred years. Because of the torment of hunger and thirst, it opens its mouth and goes to the seashore, just like a great river flowing into the ocean. At that time, about five hundred merchants entered the ocean to search for treasures, and they encountered the crocodile with its mouth open. The ship also sailed very quickly into the mouth that the crocodile wanted to devour. The merchants cried out loudly and said to each other: We will not die by being eaten by demons, let each of us remember what we rely on. Some of them recited the names of the Buddha (སངས་རྒྱས།，Buddha，बुद्ध，buddha，觉者), Dharma (ཆོས།，Dharma，धर्म，dharma，法), and Sangha (དགེ་འདུན།，Sangha，संघ，saṃgha，僧). Some called out the names of worldly gods, sacred mountains, asuras, parents, wives, sons, daughters, brothers, and relatives, saying: What we see today will be the last, and we will never see Jambudvipa again. At that time, they were almost about to enter the crocodile's mouth, and everyone said at the same time: We prostrate to the Buddha (སངས་རྒྱས།，Buddha，बुद्ध，buddha，觉者)! The crocodile also recited: We prostrate to the Buddha (སངས་རྒྱས།，Buddha，बुद्ध，buddha，觉者)!