Tibetan
པོའི་ནང་དུ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བཞིན་དུ་ཟོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དེའི་བློན་པོ་རྣམས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་མཐོང་ནས། ཆོ་ངེས་བཏབ་སྟེ། ས་ལ་འགྲེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མི་རིགས་པའི་ལས་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཐོང་ཤིག་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་། རྒྱལ་པོ་དེ་དམ་པའི་ཆོས་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པས་བཟློག་མ་ནུས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་གནོད་སྦྱིན་དེས་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་དང་སྲས་ཟོས་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ། །ཇི་ཙམ་སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བཅས། །ལྔ་ཕུང་མཚན་མ་མེད་པས་སྟོང་། །བདག་དང་བདག་གི་བ་ཡང་མེད། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ། བ་སྤུའི་ཉག་མ་ཙམ་གྱི་འགྱོད་པའི་སེམས་མ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ཡི་གེར་བྲིས་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་ཀུན་ཏུ་བསྒྲགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སློབ་ཏུ་བཅུག་གོ །དེ་ནས་ངལ་བསོ་པོས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སུ་སླར་བསྒྱུར་ནས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ་ངོ་མཚར་རྨད་དོ་ཞེས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་དང་། སྲས་ཀྱང་སྔོན་བཞིན་དུ་ཅང་མནོངས་སོ། །དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སླད་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་དཀའ་བ་མཛད་ན། ད་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་གསུང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཀ་ན་ཤི་ནི་པ་ལི་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་རྒྱལ་ཕྲན་མང་པོ་ལ་དབང་བགྱིད་དེ། གྲོང་ཁྱེར་ནི་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་ལ་མངའ་མཛད། བཙུན་མོ་དང་ཕོ་བྲང་གི་སླས་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་མངའ་སྟེ། བློན་པོ་ཆེན་པོ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་སྙེད་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཤིན་ཏུ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས། མི་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཕ་མ་ ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །བདག་ཀྱང་འགྲོ་བ་མང་པོ་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་ལ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདི་དག་ཀྱང་བདག་ལ་མོས་ཤིང་དགའ་བས། བདག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་གདགས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། བློན་པོ་ཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་དུ་བཀར་བཏགས་ཏེ། སུ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་མཆིས་པ་བདག་ལ་སྟོན་པར་གྱུར་ན། ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བསྒོ་བ་དང་། དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་ལེའུ་དུ་ཅི་ཞེས་བགྱི་བ་ཞིག་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་མཆིས་ཏེ། བདག་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་སྐད་ཅེས་ཐོས་ནས། ཕྱི་རོལ་ཏུ་བསུས་ཏེ། ཕྱག་བྱས་ནས་སྟན་བཏིང་བ་ལ་བཞག་གོ །བྲམ་ཟེ་དེ་སྟན་བཏིང་བ་ལ་འདུག་ནས། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། སྟོན་པ་ཆེན་པོ་གཏི་མུག་གིས་མདོངས་པར་གྱུར་པ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་དབྱེ་ཞིང་བསྟན་པའི་དུས་ལ་བབ་བོ་ཞེས་བསྐུལ་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་གིས་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་གྱིན་ད་ཙམ་གྱིས་ལོབས་པ་མ་ཡིན་པས། ཐོས་པར་འདོད་ན་འདི་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་སྨྲོས་ཤིག་དང་། ཐམས་ཅད་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་ཏེ། མཆོད་པ་བྱེད་ནུས་ན་ཆོས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེ་ལྷག་པར་དགའ་མགུ་རངས་ནས། དེའི་ཚེ་ཕོ་ཉ་ཅིག་བན་གླང་རྒྱང་གྲགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་བསྐྱོན་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །རྒྱལ་པོ་ཀ་ན་ཤི་ནི་པ་ལི་དེ་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་ཤ་ཕུག་སྟེ། མར་མེ་སྟོང་འཛུགས་སོ་ཞེས་རྒྱལ་ཕྲན་དང་མི་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒོའོ། །དེ་དག་གིས་དེ་སྐད་བསྒོ་བ་ཐོས་པ་དང་། སོ་སོ་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གང་ན་བ་དེར་ལྷགས་ནས། །ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ཅི་ཙམ་འཚོ་བའི་སྲོག་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོ་ ཁྱོད་ལ་རྟེན་པ་ནི། ལོང་བ་དམིགས་བུ་ལ་རྟེན་པའམ། བུ་ཆུང་མ་ལ་རྟེན་པ་དང་འདྲ་ན། རྒྱལ་པོ་མི་བཞུགས་པའི་སླད་དུ་ན། གང་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་བར་བགྱི། གལ་ཏེ་སྐུ་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་ན། གདོན་མི་ཟ་བར་སྲོག་དང་བྲལ་ན། ཅིའི་སླད་དུ་བྲམ་ཟེ་གཅིག་ཙམ་གྱི་སླད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདིའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་བཏང་བར་དགོངས། དེའི་ཚེ་ན་བཙུན་མོ་དང་། སྲས་དང་རྒྱལ་ཚབ་དང་། སླས་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བློན་པོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་སྙེད་ཀྱིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་། རྒྱལ་པོ་ཡི་དམ་ལ་བརྟན་པས་མ་བཟློག་སྟེ། ནམ་ང་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན། ཁྱོད་རྣམས་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྒྲལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ན་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡི་དམ་ལ་བརྟན་པར་དེ་དག་གིས་རྟོགས་ནས། རབ་ཏུ་མི་དགའ་སྟེ། ཆོ་ངེས་བཏབ་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་བསམ་པ་མ་གྱུར་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ལ་
Chinese
在里面当着大家的面吃掉了。那时，那位国王的臣子们看到那种情形，都悲痛地哭喊，在地上打滚，祈求道：‘伟大的国王啊，请停止这种不合情理的行为吧！’但是，那位国王为了寻求神圣的佛法，意志非常坚定，无法劝阻。当时，那个夜叉吃掉了国王的妃子和王子，然后说了这首偈颂：‘一切和合事物皆无常，’‘凡是生起皆是痛苦，’‘五蕴无相故为空，’‘无我亦无我所。’说完这首偈颂，国王非常高兴，连一根毫毛般的后悔之心都没有生起。然后，他将偈颂写下来，在整个南赡部洲广为宣传，让所有人都学习。之后，那个疲惫的夜叉恢复了自己的身体，赞叹道：‘太好了！真是不可思议！’国王的妃子和王子也恢复了原样，毫发无损。当时，那位国王就是现在的佛陀。世尊说：‘我过去也曾为了佛法而经历过这样的艰难，现在又将舍弃多少众生，进入涅槃呢？’世尊又说：‘过去在无数劫之前，在这个南赡部洲，有一位伟大的国王名叫迦那尸尼波利，他统治着许多小国，拥有八万四千座城市，两万名妃嫔和宫女，以及一万名大臣。’那位国王非常慈悲，就像许多人的父母一样。当时，那位国王心想：‘我也是许多众生的首领，许多人也信任和喜欢我，我应该用神圣的佛法珍宝利益所有人。’于是，他命令一位大臣四处张贴告示：‘谁有神圣的佛法，就告诉我，我会随心所欲地给予他任何他想要的东西。’当时，有一位名叫列乌都吉的婆罗门来到王宫门口，说：‘我拥有神圣的佛
English
He ate them in front of everyone. At that time, the ministers of that king, seeing what had happened, cried out in sorrow and rolled on the ground, pleading, 'Great King, please stop this unreasonable act!' However, that king was so steadfast in seeking the sacred Dharma that he could not be dissuaded. At that time, that yaksha ate the king's queen and prince, and then spoke this verse: 'All compounded things are impermanent,' 'Whatever arises is accompanied by suffering,' 'The five aggregates are empty because they are without characteristics,' 'There is no self and no belonging to self.' After speaking this verse, the king was very happy and did not have even a hair's breadth of regret. Then, he wrote it down and proclaimed it throughout Jambudvipa, causing everyone to learn it. Then, the weary yaksha transformed back into his own body and praised, saying, 'Excellent! Wonderful and amazing!' The king's queen and prince also returned to their original state, unharmed. At that time, that king was the Buddha. The Blessed One said, 'If I have done such difficult deeds for the sake of the Dharma in the past, how much more will I abandon many sentient beings and enter into Nirvana now?' The Blessed One also said, 'In the past, countless eons ago, in this Jambudvipa, there was a great king named Kana Shini Pali, who ruled over many small kingdoms, possessing eighty-four thousand cities, twenty thousand queens and palace maids, and ten thousand great ministers.' That king was very compassionate, like a parent to many people. At that time, that king thought, 'I am also the leader of many beings, and many people trust and like me, I should benefit everyone with the sacred Dharma jewel.' So, he ordered a minister to post notices everywhere, saying, 'Whoever has the sacred Dharma, tell me, and I will give him whatever he desires as he wishes.' At that time, a Brahmin named Leu Duji came to the palace gate and said, 'I have the sacred
Chinese
说“是的”。国王听到这些话后，出城迎接，行礼后请他坐在铺设好的座位上。婆罗门坐在铺设好的座位上后，国王和他的随从们合掌，劝请说：“伟大的导师，现在是您为那些被愚痴蒙蔽的人们开示神圣佛法的时候了。”婆罗门对国王说道：“我所知道的这些，不是现在才学会的。如果想听，仅仅这样是不够的。”国王说：“你想要什么，说出来吧，我都会如你所愿地给予。”婆罗门对国王说道：“伟大的国王，如果你能在你的身体上点燃一千盏灯来供养，我就传授佛法。”国王听后非常高兴，立刻派遣一个信使，让他以迅猛的速度前往百千由旬之外，向整个赡部洲宣告：“迦那湿式尼巴利国王将在七天后为了佛法，在身上挖出一千个洞，点燃一千盏灯。”当他们听到这个宣告后，各自悲伤不已，来到国王所在的地方，行礼后，众人说道：“这个世界所有赖以生存的生命都依赖于国王您。就像盲人依赖向导，或者幼儿依赖母亲一样。如果国王不在了，我们该向谁寻求庇护呢？如果国王您在身上点燃一千盏灯，无疑会失去生命。为了一个婆罗门，放弃这个世界的所有众生，这样考虑对吗？”当时，王后、王子、王储、五百位妃嫔和成千上万的大臣们合掌祈求，但国王对誓言非常坚定，没有改变主意，他说：“当我证悟成佛时，一定会拯救你们。”当时，许多人意识到国王对誓言非常坚定，非常不高兴，哭喊着倒在地上。国王的想法没有改变，仍然想着婆罗门。
English
He said, "Yes." When the king heard these words, he went out to greet him, paid homage, and placed him on a prepared seat. After the Brahmin sat on the prepared seat, the king and his entourage, with their palms joined, urged, "Great teacher, now is the time for you to expound and reveal the sacred Dharma to those who are obscured by ignorance." The Brahmin said to the king, "This knowledge that I have is not something I have just learned. If you wish to hear it, this alone is not sufficient." The king said, "Speak of whatever you desire, and I will grant it all as you wish." The Brahmin said to the king, "Great king, if you can offer a thousand lamps lit on your body, then I will teach the Dharma." The king was exceedingly pleased and delighted, and at that time, he dispatched a messenger, sending one who could travel a hundred thousand yojanas with swift speed, to proclaim throughout all of Jambudvipa, "King Kanaishkinipali will, in seven days, for the sake of the Dharma, pierce his flesh and light a thousand lamps." When they heard this proclamation, they were filled with sorrow and arrived where the king was. Having paid homage, they all said, "All the living beings in this world who depend on life depend on you, O king. It is like a blind man depending on a guide, or a young child depending on its mother. If the king is no more, to whom shall we turn for refuge? If you light a thousand lamps on your body, you will undoubtedly lose your life. For the sake of a single Brahmin, to abandon all the sentient beings of this world, is this a proper consideration?" At that time, the queen, the prince, the crown prince, five hundred consorts, and tens of thousands of ministers, with their palms joined, entreated him, but the king, firm in his vow, did not relent, saying, "When I attain complete enlightenment, I will surely liberate you all." At that time, many people, realizing that the king was firm in his vow, were greatly displeased, cried out, and fell to the ground. The king's mind did not change, and he still thought of the Brahmin.
Tibetan
འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ངའི་ལུས་ལ་མར་མེ་སྟོང་གཟུག་པའི་དུས་ལ་བབ་ཀྱིས། ཕུག་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། དེས་རྒྱལ་པོའི་ལུས་ཕུག་ནས་མར་མེའི་སྙིང་པོ་སྣུམ་གྱིས་བསྐུས་པ་དང་། འཁོར་མང་པོས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་དག་མཐོང་ནས། རི་འགྱེལ་བ་བཞིན་དུ་ལུས་ས་ལ་བརྡབས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བྲམ་ཟེ་ལ་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ། སྔར་བདག་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་མར་མེ་ཚུགས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཚེའི་དུས་བྱས་ན། ཆོས་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྨྲས་སོ། །རྟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར། །མཐོ་བ་དེ་ཡང་མཐར་ལྷུང་ངོ་། །འདུ་བ་ཡོད་ན་བྲལ་བར་འོང་། །སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། རྒྱལ་པོ་དེ་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ། འགྱོད་པའི་སེམས་མེད་བཞིན་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་དམ་བཅས་སོ། །བདག་ཆོས་ཚོལ་བ་འདི་ཡང་སངས་རྒྱས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གཏི་མུག་གིས་མདོངས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྣང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡི་དམ་བཅས་མ་ཐག་ཏུ་གནམ་ས་ཡང་རབ་ཏུ་གཡོས་སོ། །གནས་གཙང་མའི་རིས་ ཀྱི་ལྷའི་ཕོ་བྲང་གི་བར་དུ་གཡོས་པས། ལྷ་དེ་དག་ནམ་མཁའ་ལས་བབས་ཏེ། ལུས་ཀྱིས་མཆོད་པའི་གནས་སུ་ལྷགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ལུས་དེ་ལྟར་ཞིག་པ་ལྷ་དེ་དག་གིས་མཐོང་ནས། སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ཡོངས་སུ་གང་བ་དེ་དག་ངུས་ཏེ། ངུས་པའི་མཆི་མ་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་ནས། ལྷ་རྫས་ཀྱི་མེ་ཏོག་ཀྱང་ཆར་བཞིན་དུ་ཕབ་སྟེ། མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ཡང་རྒྱལ་པོ་གང་ན་བ་དེར་འོངས་ནས། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་པ་འདི་ལ་སེམས་འགྱོད་པར་མ་གྱུར་ཏམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འགྱོད་པ་མེད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟར་ལུས་འདར་ཞིང་ཉམས་མི་བདེ་བཞིན་དུ་འགྱོད་པ་མེད་ཅེས་སྨྲས་པ་འདི་ཅིས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ཐོག་མ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་འགྱོད་པའི་སེམས་མེད་པ་ཡིན་ན། ལུས་ཀྱི་རྨ་འདི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སོས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ལུས་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྨ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་ཡང
Chinese
如是说。 我身燃千灯之时已到， 吩咐穿孔。 他便在国王身上穿孔，用灯油浸透。 众多眷属见此情景， 如山崩塌般倒地。 之后，国王心想，大导师对婆罗门慈悲， 先为我说法， 然后再点灯。 若是寿命终结， 便听不到佛法了。 婆罗门说了这些偈颂： 一切常者皆归灭， 高者亦终将堕落， 有合必有离， 有生必有死。 刚说完这些偈颂， 国王欢喜踊跃， 心无后悔地立誓： 我寻求佛法，是为了成就佛果。 未来圆满成佛时， 愿以智慧之光，照亮众生愚昧之暗。 刚立下誓言，天地便剧烈震动。 乃至净居天众的宫殿也震动了。 诸天从空中降临， 以身供养。 诸天见菩萨之身如此损毁， 充满天空， 哭泣不止， 哭泣的泪水如雨般落下， 天界的鲜花也如雨般洒落， 以作供养。 当时，帝释天也来到国王所在之处， 以各种方式赞叹歌颂， 说道： 大王如此受剧苦煎熬， 心中没有后悔吗？ 国王说： 没有后悔。 帝释天说： 大王如此身体颤抖，不适，却说没有后悔，这如何令人相信？ 国王说： 若我从始至终，没有一丝后悔之心， 愿我身上的伤口，如先前一般痊愈。 刚说完，身体便如先前一般，毫无伤痕。 彼时，彼刻，那位国王便是佛陀， 世尊往昔亦是如此。
English
Thus it was said. The time has come for me to place a thousand lamps on my body. He ordered to pierce holes. He pierced holes in the king's body and soaked it with lamp oil. Many attendants, seeing this, fell to the ground like a collapsing mountain. Then, the king thought, the great teacher is compassionate to the Brahmin, first teach me the Dharma, and then light the lamps. If life ends, I will not hear the Dharma. The Brahmin spoke these verses: All that is permanent will perish. The high will eventually fall. Where there is gathering, there will be separation. Where there is birth, there will be death. As soon as he spoke these verses, the king rejoiced and vowed without regret: My seeking of the Dharma is to achieve Buddhahood. When I attain perfect enlightenment in the future, may the light of wisdom illuminate the darkness of sentient beings' ignorance. As soon as he made the vow, the earth and sky shook violently. Even the palaces of the Pure Abode gods shook. Those gods descended from the sky and arrived at the place of offering with their bodies. Seeing the Bodhisattva's body so destroyed, those who filled the sky wept. Tears of weeping fell like rain, and celestial flowers also fell like rain, making offerings. At that time, Indra, the lord of the gods, also came to where the king was, praised and extolled him in various ways, and said: Great King, are you not regretful in your heart, being so tormented by such suffering? The king said: There is no regret. Indra said: Great King, your body is trembling and uncomfortable, yet you say there is no regret. How can this be believed? The king said: If I have no regret from beginning to end, may the wounds on my body be healed as before. As soon as he spoke, his body became as before, without any wounds. At that time, at that moment, that king was the Buddha, the Bhagavan in the past as well.