Tibetan
ས་སུ་ཟིན་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཁམ་གྱི་ཐ་མ་དང་ཁམ་གྱི་མཇུག་ལུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཡོན་གནས་ལེན་པ་པོ་རྙེད་ན་དེ་ལ་མ་བྱིན་ནམ་བགོ་བཤའ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཟ་བར་མི་བྱེད་ལ། དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱང་སེར་སྣ་སྐྱེས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཇི་ལྟར་ངས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་མི་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མི་ཤེས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་མ་བྱིན་པའམ། བགོ་བཤའ་མ་བྱས་པར་ཟ་བར་བྱེད་ལ་དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱང་སེར་སྣ་སྐྱེས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། གཞན་ཡང་སྟོན་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བགོ་བཤའ་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན། །ཇི་ལྟར་དོན་ཆེན་འགྱུར་བ་དེ། །དྲང་སྲོང་ཆེ་རྣམས་གསུངས་པ་བཞིན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ན་ནི། །མ་བྱིན་བར་དུ་མི་ཟ་ཞིང་། །སེར་སྣ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། །དེ་དག་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས། །ནམ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ན། །གང་ཕྱིར་བྱིས་པ་གཏི་མུག་གིས། །བསྒྲིབས་པ་ཀུན་གྱིས་མ་ཤེས་པས། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་དུ་འཛིན་སེམས་ཀྱིས། ། རྟག་ཏུ་མ་བྱིན་ཟ་བར་བྱེད། །དེ་དག་སེར་སྣ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་། །སེམས་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གཟིགས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་བསྔགས་པ་གསུང་བ་ལགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ང་ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་རྒྱས་པ་དང་བདེ་བ་དང་ལོ་ལེགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་རྩོད་པ་དང་འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་འཁྲུག་པ་དང་ནང་འཁྲུག་དང་ཆོམ་རྐུན་དང་ནད་དང་མུ་གེ་མེད་པ་དང་འབྲས་སཱ་ལུ་དང་བུ་རམ་ཤིང་དང་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། གནོད་པ་མེད་ཅིང་ཚེར་མ་དཀྲུགས་ལ། བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེ
Chinese
如果确定在某处，那样一来，哪怕是食物的末尾和食物的残余，如果找到供养处，在没有给予或分配之前，也不应食用。如果他们的心不因吝啬而完全缠缚，那么，正如我既知布施的果报，也知布施分配的果报成熟一样，众生既不知布施的果报，也不知布施分配的果报成熟。因此，他们以普遍执着的心，在没有给予或分配的情况下食用，他们的心也因吝啬而完全缠缚。世尊如是说，善逝如是说后，导师又如是说：分配之成熟，如何成大事，大仙如是说，众生若知晓，未施不食用，亦不为吝啬，彼等普遍执，何时亦不生，何故孩童愚，为痴所蔽故，一切皆不知，是故普执心，恒常未施食，彼等生吝啬，心亦遍缠缚。此后，众比丘向世尊禀告：尊者请看，世尊正在宣说布施和布施分配的功德。 世尊开示说：不仅是现在，过去世我也是如何赞叹布施和布施的分配的，你们听着。比丘们，过去世在波罗奈斯城，有一位名叫月光国王的国王执政。在他执政期间，富饶、繁荣、安乐、丰收、充满民众和人民，争斗和战斗平息，没有冲突、内讧、盗贼、疾病和饥荒，拥有稻米、甘蔗、牛和水牛，没有损害，荆棘被清除，如同对待独子般以正法治理国家。
English
If it is determined in a place, then even from the end of the food and the remainder of the food, if a worthy recipient is found, one should not eat it until it is given or distributed. If their minds are not completely entangled by stinginess, then, just as I know the fruit of giving and also know the ripening of the fruit of giving distribution, sentient beings neither know the fruit of giving nor know the ripening of the fruit of giving distribution. Therefore, they eat without giving or distributing with a universally grasping mind, and their minds are completely entangled by stinginess. The Blessed One spoke thus, and after the Sugata spoke thus, the Teacher spoke again thus: The ripening of distribution, how it becomes a great matter, the great sages spoke thus, if sentient beings know, they will not eat without giving, nor will they be stingy, those universally grasping minds, will never arise, why children are foolish, obscured by ignorance, all do not know, therefore with a universally grasping mind, they always eat without giving, they are born stingy, and their minds are completely entangled. Then, the monks reported to the Blessed One: Venerable One, please see, the Blessed One is speaking of the merits of giving and giving distribution. The Blessed One taught: It is not only now, but also in the past, how I praised giving and the distribution of giving, listen. Monks, in the past, in the city of Varanasi, there was a king named Moonlight who ruled. During his reign, it was rich, prosperous, peaceful, had good harvests, full of people and population, strife and fighting were calmed, there was no conflict, internal strife, thieves, disease and famine, it was full of rice, sugarcane, cattle and buffalo, there was no harm, thorns were cleared, and the country was ruled according to the Dharma as if treating an only son.
Tibetan
ད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ་ཞིག་གོ །དེ་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་དེ། དེ་ཟས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱེད། སྐོམ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྐོམ་སྦྱིན་པར་བྱེད། གོས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་གོས་སྦྱིན་པར་བྱེད། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་བྱུག་པ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་བྱུག་པ་རྣམས་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །ནད་པ་ལ་མཁོ་བའི་ནད་བྲང་བཅས་ནས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ཏེ། སྐྱེ་བོ་དམན་པ་དང་བཀྲེན་པ་དང་སྡུག་པ་དང་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་དོ། །བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་མང་པོ་སྟ་གོན་བྱས་ནས། ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བ་རྣམས་དང་ཆུ་ན་གནས་པ་རྣམས་དང་ཐང་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཀཱ་ཤིའི་ཡུལ་དུ་ཐན་པ་བྱུང་སྟེ། དེར་ལྟས་མཁན་བྲམ་ཟེ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོ་བ། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆར་འབབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཆར་མ་བབ་པས་མུ་གེ་བྱུང་སྟེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱིས་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་ནང་ན་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟན་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདི་ཉིད་དུ་འཁོད་ཅིག །མི་འབྱོར་པ་དེ་དག་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་དེང་ལ། ནམ་ལོ་ལེགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་ ཤོག་ཅིག །ཡུལ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་ཡོད་ལ། སྲོག་ནི་ཕྱིས་མེད་དོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་དོང་སྟེ་འཁོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ནས་དེ་ཉིད་ན་འཁོད་དེ། དེ་དག་དེ་ན་སུ་ལ་ཟན་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་དག་ཟོས་པའི་འོག་ཏུ་བཀྲེས་པས་ཉམ་ཐག་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་ནི་བཀྲེས་ལགས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལ་འཚལ་མ་སྩལ་དུ་གསོལ། དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེས་བསམས་པ། འདིར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ཏུ་བགོ་བཤའ་བྱ་དགོས་སྙམ་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་རེ་ཞིག་སྡོད་ཅིག་དང་ངས་མངན་རྣམས་ལ་སྨྲས་ཏེ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་མངན་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ང་དང་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདི་དག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བཟར་ཡོད་དམ། མངན་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་སྩང་བང་རྣམས་གཡར་སྔར་བྲིམས་ཏེ་གདོད་གསོལ་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། མངན་རྣམས་ཀྱིས་སྩང་བང་རྣམས་གཡར་སྔར་བྲིམས
Chinese
然后呢。那位国王也是慈爱的化身，具有怜悯心，对众生慈爱，喜欢布施。他行布施，积功德，对想要食物的人布施食物，对想要饮水的人布施饮水，对想要衣服的人布施衣服，对想要香、花鬘和涂香的人布施香、花鬘和涂香。为病人准备所需的药品和所有用具，对卑贱者、贫穷者、痛苦者和无依无靠者进行照顾。准备许多食物和饮料，布施给在空中飞行的、在水中 обитающих 和在陆地上 обитающих 的众生。之后，在迦尸国（Kashi，古印度地名，今瓦拉纳西一带）发生了旱灾。那里的占卜师婆罗门们宣告说，十二年内不会下雨。之后，由于不下雨，发生了饥荒，许多人变得无所适从。之后，月光国王宣布说：你们之中谁有足够十二年用的粮食，就留在这里。没有的就去其他地方吧。等到年成好的时候再回来。国土以后还有，生命以后就没有了。这样宣布。之后，听到这个消息后，许多人中的一些去了其他地方居住。一些人因为眷恋故土而留在了那里。那些人吃完了自己拥有的粮食后，因饥饿而痛苦，来到国王面前说：神啊，我们饿了，请赐予我们食物。之后，听到这些话后，国王心想：这里的大部分人需要长时间的分配食物啊。于是说道：你们稍等一下，我去和大臣们商量一下。说完，国王对大臣们说：我和住在国内的这些人，有足够十二年吃的吗？大臣们说：神啊，应该先把粮仓里的粮食拿出来分配给大家。说完，大臣们就把粮仓里的粮食拿出来分配了。
English
Then. That king was also the embodiment of loving-kindness, possessed of compassion, loving towards sentient beings, and delighted in giving. He gave gifts and accumulated merit. He gave food to those who desired food, he gave drink to those who desired drink, he gave clothes to those who desired clothes, and he gave incense, flower garlands, and unguents to those who desired incense, flower garlands, and unguents. He prepared all the necessary medicines and utensils for the sick, and he cared for the lowly, the poor, the suffering, and the helpless. Having prepared many foods and drinks, he gave them to those who travel in the sky, those who dwell in the water, and those who dwell on the land. Then, later, there was a drought in the land of Kashi. There, the fortune-telling Brahmins proclaimed that it would not rain for twelve years. Then, because it did not rain, there was a famine, and many people became helpless. Then, King Moonlight announced: Those of you who have enough food for twelve years should stay here. Those who do not have enough should go to another country. Come back when the year is good. The land will still be here later, but life will not be here later. So he announced. Then, as soon as they heard this, some of the many people went to live in other countries. Some, attached to their homeland, stayed there. After those people had eaten all the food they had, they were distressed by hunger and went to the king and said: O God, we are hungry, please give us food. Then, as soon as he heard this, the king thought: Most of the people here need to be given food for a long time. So he said: Wait a moment, and I will speak to the ministers and do it. Then the king said to the ministers: Do I and these many people living in the country have enough to eat for twelve years? The ministers said: O God, we should first take out the grain from the granaries and distribute it to everyone. Then the ministers took out the grain from the granaries and distributed it.
Tibetan
་ནས། ཡུལ་ན་འཁོད་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་རྣམས་བགྲང་བ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མི་རེ་རེའི་སྐལ་བར་ཅི་ཐོབ་པ་རྩིས་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཁམ་རེ་རེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། རྒྱལ་པོས་ནི་ཁམ་གཉིས་གཉིས་གསོལ་དུ་ཡོད་པར་རིག་ནས། དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་དགུང་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་གདུགས་གཅིག་བཞིན་དུ་ཁམ་རེ་རེ་འཚལ་དུ་མཆིས་སོ། །ལྷས་ནི་ཞལ་ཁམ་གཉིས་གཉིས་གསོལ་དུ་མཆིས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེས་ཡུལ་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཉིན་གཅིག་ཅིང་ཁམ་རེ་རེ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡང་དག་པར་འཛུད་དོ། །དེ་ནས་དེར་སུ་ཡང་རུང་འཆི་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་དེར་སྐྱེས་པས་ལྷའི་གནས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། ལྷའི་གནས་རྣམས་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ ཀྱིས་ཀུན་དུ་གང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་འབྱུང་བ་ཡིན་ན། ཅི་ད་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བྱུང་ངམ། འོན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱུང་ཞིག་གུ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེས་བལྟས་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དེས་བསམས་པ་འོ་ན་སུའི་མཐུས་ལྷའི་གནས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་གང་བར་གྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། དེས་བལྟས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱི་མཐུས་དེ་ལྟར་གྱུར་པར་རིག་ནས། དེས་བསམས་པ། ཅི་འདི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་བའམ་ཚངས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་བསྒྲུབ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། དེས་བལྟས་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཅི་སེམས་ཅན་འདི་བརྟན་པོ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་སེམས་ཅན་བརྟན་པོ་མ་ཡིན་པ་རེ་ཞིག་བདག་སོང་ལ་འདི་བརྟག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་བརྟན་པོ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་མཆོད་པ་བྱའོ། །དེ་སྟེ་སེམས་ཅན་བརྟན་པོ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་བརྟན་པོར་བྱའོ། །སྙམ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། ལྷ་བདག་ནི་བཀྲེས་ཀྱིས་འཚལ་མ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་བཅད་དེ་འདི་ལ་བྱིན་ན་ནི་གཅིག་གི་སྲོག་སྲུངས་ལ་གཅིག་གི་སྲོག་མ་རུངས་པར་བྱས་པར་འགྱུར་གྱིས། མ་ལ་བདག་གི་ཟན་ལས་ཁམ་གཅིག་ནི་བདག་གིས་ཟོས་ལ། ཁམ་གཅིག་ནི་འདི་
Chinese
之后，居住在城里的人们就开始被计数了。从那以后，十二年间，计算每个人应得的份额，结果是所有人都像一天一样得到一份食物。国王知道自己可以享用两份食物，于是他们对国王说：神啊，十二年间，居住在城里的所有人都像一把伞一样只得到一份食物。神享用两份食物啊，他们这样禀告。之后，听到这些话后，国王立刻下令，城里所有的人每天都给予一份食物。那些人们也都被正确地引导到行善的十种行为的道路上。之后，无论谁在那里死去，都会转生到天界。他们转生到那里，使得天界的所有地方都充满了。之后，天界之主帝释天想到：天界的地方会被两种原因所充满，即如来出现和转轮王出现。现在世间出现转轮王了吗？或者如来出现了吗？他这样想着，但看到并非如此。他又想，那么是谁的力量使得天界的地方都充满了呢？他观察后，知道是月光国王的力量使得如此。他想：这是要成就帝释天还是梵天呢？他这样想着，观察后，看到是要成就无上圆满正等觉。之后，天界之主帝释天想：这个众生是坚定的吗？或者这个众生是不坚定的，我暂时去观察一下。如果这个众生是坚定的，就供养他。如果这个众生是不坚定的，就使他坚定。想着这些，他变成了一个婆罗门的模样，说道：神啊，我因饥饿而来，请赐予食物。国王心想：如果从别人那里夺取来给予他，那就是保全了一个人的生命，却使另一个人的生命受到损害。不如从我自己的食物中拿出一份，我吃一份，这一份
English
Then, the many people residing in the city began to be counted. From then on, for twelve years, calculating what each person should receive as their share, it turned out that everyone would receive one portion of food each day. The king, knowing that he had two portions to eat, they said to the king: O divine one, for twelve years, all the people residing in the city have been receiving one portion of food each, like an umbrella. The divine one has two portions to eat, they reported. Then, as soon as he heard that, the king immediately ordered that all the many people residing in the city should be given one portion of food each day. Those many people were also properly guided onto the path of the ten virtuous actions. Then, whoever died there would be reborn in the heavens. By being born there, all the places in the heavens became filled. Then, the lord of the gods, Indra, thought: The places in the heavens will be filled by two causes, namely, the appearance of a Tathagata and the appearance of a Chakravartin. Has a Chakravartin appeared in the world now? Or has a Tathagata appeared? Thinking this, he looked and it was not so. He also thought, then by whose power have the places in the heavens become filled? He observed and realized that it was by the power of King Moonbeam that it had happened. He thought: Is this to accomplish becoming Indra or becoming Brahma? Thinking this, he looked and saw that he was to accomplish unsurpassed, perfect, complete enlightenment. Then, the lord of the gods, Indra, thought: Is this being steadfast? Or is this being not steadfast, I will go and examine this for a while. If this being is steadfast, then I will make offerings to him. If this being is not steadfast, then I will make him steadfast. Thinking this, he transformed into the form of a Brahmin and said: O divine one, I have come because of hunger, please grant me food. The king thought: If I take from others and give to him, then I would be preserving one person's life while harming another person's life. Instead, I will take one portion from my own food, I will eat one portion, and this one portion