English
finished speaking. I prostrate and praise you, the All-Seeing One! After praising in this way, he remained silent, lacking courage. Then, the great father-king spoke thus: Blessed One, if sentient beings have committed non-virtuous actions such as the five heinous crimes, and as a result will experience unbearable consequences, what should they do to attain happiness? The Blessed One replied: Great King, if sentient beings have committed non-virtuous actions such as the five heinous crimes, then they should, with a sincere heart, have faith in the ripening of karma, and confess from the depths of their hearts, and thus their negative karma will be purified. At the time of death, they should generate regret for the non-virtuous deeds they have done in the past, and if they prostrate to and seek refuge in the Buddha and all Bodhisattvas, their sins will be purified, and they will also be reborn in the higher realms. One should not generate the notion that there is no future life. One should not regard taking rebirth as being done by Ishvara, Vishnu, Kumari, and so forth. One should not be attached to worldly pleasures and all of samsara. Great King, when transferring from this world to the next, taking rebirth is not a transfer of something permanent, nor is it annihilation and non-existence, nor is it without cause, nor does it arise from a causeless source, nor is it done by a doer; rather, it should be seen as arising from the accumulation of causes and conditions of karma and afflictions. The great king asked: Blessed One, when sentient beings pass away from this life and take rebirth, since it is not a transfer of something permanent, nor is it annihilation, nor is it without cause, nor is it done by a doer, and since the arising of rebirth in the next world is difficult to understand, are there any suitable analogies for this? The Blessed One replied: Great King, there are eight suitable analogies for this. The analogy of a disciple understanding what the lama recites; the analogy of a lamp arising from a lamp; the analogy of an image arising from a mirror; the analogy of a raised design and pattern arising from a seal; the analogy of fire arising from a magnifying glass; the analogy of a sprout arising from a seed; the analogy of saliva flowing when one speaks of sourness; and the analogy of echoes in a valley.
Tibetan
དཔེས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔེ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་གིས་སྔ་མ་སྔ་མས་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡང་ཡོད་པ་ནི་རྟག་པ་འཕོ་བ་མ་ཡིན་པའི་དཔེའོ། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་ རྣམས་ལས་འབྱུང་བས་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་དཔེ་དང་། ཆད་པ་འགག་པ་མ་ཡིན་པའི་དཔེའོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་དཔེ་འདི་དག་ནི་རྐྱེན་གསུམ་གསུམ་ཚོགས་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། བླ་མ་དང་སློབ་མ་དེ་གཉིས་དབང་པོ་རྣམས་ཚང་བ་ལས་ཁ་ཏོན་འབྱུང་ཞིང་སྨྲ་ཤེས་པའོ། །མར་དང་སྡོང་བུ་དང་སྣོད་ཚོགས་པ་ལས་མར་མེ་འབྱུང་ངོ་། །ནམ་མཁའ་དང་བ་དང་། གདོང་དང་མེ་ལོང་ཚོགས་པ་ལས་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་ངོ་། །རྒྱ་དང་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་དང་སྐྱེས་བུའི་ལག་པའི་རྩོལ་བ་རྣམས་ཚོགས་པ་ལས་འབུར་དང་རི་མོ་འབྱུང་ངོ་། །ཤེལ་དང་ཉི་མའི་འོད་དང་རྩྭ་ཤིང་ཚོགས་པ་ལས་མེ་འབྱུང་ངོ་། །ས་བོན་དང་ས་གཞི་དང་རླན་པ་རྣམས་ཚོགས་པ་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་ངོ་། །ཚྭ་དང་ཚྭ་ཆུ་འཐུང་མྱོང་བ་དང་། སྐྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཚོགས་པ་ལས་འགྲམ་ཆུ་ལྡང་ངོ་། །མིས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་སྒྲ་དྲག་པོ་གཞན་མེད་པ་དང་། རི་བྲག་རྣམས་ཚོགས་པ་ལས་བྲག་ཅ་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོས་མ་བྱས་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དཔེའོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་བླ་མ་ནི་ཚེ་འདིའི་དཔེའོ། །སློབ་མ་ནི་ཚེ་ཕ་རོལ་གྱི་དཔེའོ། །ཁ་ཏོན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དཔེའོ། །མར་མེ་སྔ་མ་ནི་ཚེ་འདིའི་དཔེའོ། །ཕྱི་མ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་དཔེའོ། །མར་མེ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་བྱུང་བ་ཡང་སྔ་མ་ཡོད་པ་ནི་རྟག་པ་འཕོ་བ་མ་ཡིན་པའི་དཔེའོ། །ཕྱི་མ་དེ་སྔ་མ་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མ་བྱུང་བའི་དཔེའོ། །མེ་ལོང་ནི་ཚེ་འདི་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་མ་ཡང་ཡོད་ལ། དངོས་པོ་ཡང་མི་འཕོ་ཞིང་ཕ་རོལ་ཡང་ཡོད་ངེས་པའི་དཔེའོ། །རྒྱ་ནི་འདིར་ལས་ཅི་སྤྱད་པ་འཐུན་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཡང་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་དཔེའོ། །མེ་ཤེལ་ནི་འགྲོ་བ་རིས་མི་འདྲ་བ་ནས་མི་འདྲ་བར་སྐྱེ་བའི་དཔེའོ། །ས་བོན་ནི་འགགས་ནས་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་དཔེའོ། །སྐྱུར་ནི་མྱོང་བའི་ལས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་དཔེའོ། །སྒྲ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ནས་གནོད་པའི་རྐྱེན་གཞན་མེད་ན་སྐྱེ་བ་ལེན་ཏེ། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་དཔེའོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དཔེ་བརྒྱད་པོ་འདི་ཚང་བར་མ་སྨོས་ཏེ། འགའ་ཞིག་བསྟན་ན
Chinese
应当通过譬喻来理解。大王啊，这八个譬喻说明，先前的产生后来的，也是存在的，这是常恒不变的譬喻。后来的从先前的产生，不是无因而生，这是不断灭的譬喻。大王啊，还有这些譬喻是从三种因缘聚合而产生的：上师和弟子二者，诸根具足，才能念诵和说话。酥油、灯芯和器皿聚合才能产生灯火。天空、云彩，脸和镜子聚合才能产生影像。模具、泥团和人的手艺聚合才能产生凸起和纹路。水晶、阳光和草木聚合才能产生火。种子、土地和湿润聚合才能产生苗芽。盐和尝过的盐水，以及称之为酸的东西聚合才能产生口水。人所说的声音和没有其他强烈的声音，以及山岩聚合才能产生回声。这些是说众生的产生不是造作者所为，而是由业和烦恼的因缘所生的譬喻。大王啊，还有，上师是今生的譬喻，弟子是来世的譬喻，念诵是识相续连接的譬喻。先前的灯火是今生的譬喻，后来的灯火是来世的譬喻。后来的灯火从先前的灯火产生，而先前的灯火仍然存在，这是常恒不变的譬喻。后来的灯火从先前的灯火产生，不是无因而生。镜子是今生存在，来世也存在，事物也不会改变，来世也必定存在的譬喻。模具是说在此世造作何种业，到来世也同样受生的譬喻。水晶是说从不同的趣向生于不同的趣向的譬喻。种子是说不会断灭的譬喻。酸是说通过体验过的业而受生的譬喻。声音是说因缘聚合，如果没有其他的损害之缘，就会受生，这是非一非异的譬喻。大王啊，这八个譬喻没有全部说完，只是说了一些。
English
It should be understood through metaphors. O great king, these eight metaphors explain that the former produces the latter, and is also existent, which is a metaphor for permanence and immutability. The latter arises from the former, not without cause, which is a metaphor for non-cessation. O great king, furthermore, these metaphors arise from the aggregation of three conditions: the guru and the disciple, both with complete faculties, can recite and speak. Butter, wick, and vessel aggregate to produce a flame. Sky, clouds, face, and mirror aggregate to produce an image. Mold, clay ball, and the skill of a person's hand aggregate to produce protrusions and patterns. Crystal, sunlight, and grass aggregate to produce fire. Seed, earth, and moisture aggregate to produce a sprout. Salt and the experience of drinking salt water, and what is called sour, aggregate to produce saliva. The sound spoken by a person and the absence of other loud sounds, and mountains and rocks aggregate to produce an echo. These are metaphors for the birth of sentient beings not being the work of a creator, but arising from the causes and conditions of karma and afflictions. O great king, furthermore, the guru is a metaphor for this life, the disciple is a metaphor for the next life, and recitation is a metaphor for the connection of consciousness. The former flame is a metaphor for this life, and the latter flame is a metaphor for the next life. The latter flame arises from the former flame, and the former flame still exists, which is a metaphor for permanence and immutability. The latter flame arises from the former flame, not without cause. The mirror is a metaphor for the existence of this life, and the existence of the next life, where things do not change, and the next life is certain to exist. The mold is a metaphor for taking rebirth in accordance with whatever karma is practiced in this life. The crystal is a metaphor for being born into different realms from different realms. The seed is a metaphor for not being annihilated. Sourness is a metaphor for taking rebirth through experienced karma. Sound is a metaphor for arising when causes and conditions aggregate, and if there are no other harmful conditions, it will take rebirth, which is a metaphor for neither being the same nor different. O great king, these eight metaphors have not been fully explained, only some have been shown.