Tibetan
མཚན་ཉིད་ནི་སྙེམས་པ་མེད་པ་དང་། གཏོང་བ་མེད་པ་དང་། མུན་པ་མེད་པ་དང་། སྣང་བ་མེད་པ་དང་། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། སོགས་པ་མེད་པ་དང་། སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་དབྱེར་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པར་བརྟག་གོ །གཟུགས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་། ཟད་པ་དང་ལྦུ་བ་ལྟ་བུར་བལྟའོ། ། རྣམ་པ་འདི་དག་གིས་གཟུགས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པར་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་རྟོག་གོ །མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནས་མཚན་མ་མེད་པའི་བར་དུ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཆོས་སུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངོ་། །གང་ཟད་པའི་ཆོས་དེ་མི་རྟག་པའོ། །གང་མི་རྟག་པ་དེ་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །གང་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །གང་འབྱུང་བ་མེད་པ་དེའང་བདག་མེད་པའོ། །གང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིག་གི་ལམ་དང་བྲལ་བ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཕྱི་དང་ནང་གི་གཟུགས་ལྦུ་བ་འདྲ་བ་སྟོང་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་རབ་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་ཉོན་མོངས་པའང་ཉེ་བར་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་ཟད་པ་མེད་ཅིང་གཟུགས་མེད་པ་དང་བསྟན་དུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཟད་པ་མེད་ཅིང་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པ་དང་། བསྟན་དུ་མེད་པ་དང་། ལྦུ་བ་ལྟ་བུར་མི་རྟག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་བཟོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཉེ་བར་འཚོ་བར་བལྟའོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་གཟུགས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་མཚན་ཉིད་ནང་གི་ནས་ཉེ་བའི་བར་དུ་གང་སྨྲས་པ་དེའི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་དང་། གྲིབ་མ་ལྟ་བུ་དང་། ལྦུ་བ་ལྟ་བུ་གནས་མེད་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་། སོགས་པ་མེད་པ་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་འཁོར་བ་བདག་མེད་པ་ལྟ་བུ་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཐའ་དང་། རྟག་པའི་མཐའ་དང་། ཀུན་དུ་བཟུང་བའི་མཐའ་དང་། ཟད་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པའི་མཐའ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་མཐའ་དང་། །ཡུལ་མེད་པའི་མཐའ་དང་།རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་མཐའ་དང་། །སྨྲ་བ་མེད་པའི་མཐའ་དང་། གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་གཟུགས་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དེ་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ
Chinese
其体性是无骄慢，无施舍，无黑暗，无光明，不作意，无二，无等等，无戏论，如影像般无分别，观其无事物。四大是极不分别，视其为灭尽和水泡。 以这些方式，观色无事物，如影像。从无体性到无相，如实见一切行皆为灭尽之法。凡是灭尽之法，即是无常。凡是无常，即是无分别。凡是无分别，即是痛苦。凡是不生，即是无我。凡是远离一切行之言语道者，即是空性。如内外之色如水泡般空性，如是了知，则上中下之烦恼亦得寂灭。如虚空般无尽、无色、不可示，如是无尽、无体性、无色、不可示，如水泡般无常、痛苦、无我、空性之体性，于此离相之忍辱而修，此亦观为菩萨令众生圆满成熟之近因。 种姓之子，复次，色四大之体性，从内到近，凡所说者，其色之体性如眼翳，如幻影，如水泡般无处可住，如虚空般无有积聚，不可言说，无等等，乃至三界轮回如无我，获得三时之体性，无所缘，无文字，无二边，常边，周遍执持边，无尽行边，无烦恼边，无境边，无有能遍行边，无有言说边，如影像般了知彼色之体性。 欲界和色界二者之色的显现如虚空。
English
Its nature is without arrogance, without giving, without darkness, without light, without non-attention, without duality, without suchness, without elaboration, like an image without distinction, contemplate it as without substance. The four great elements are extremely non-discriminating, and are seen as exhaustion and bubbles. In these ways, contemplate form as without substance, like an image. From no nature to no sign, one truly sees all conditioned phenomena as the nature of exhaustion. Whatever is the nature of exhaustion is impermanent. Whatever is impermanent is without discrimination. Whatever is without discrimination is suffering. Whatever is unborn is also without self. Whatever is separated from the path of words of all conditioned phenomena is also emptiness. Just as the emptiness of inner and outer forms is like a bubble, so knowing this well, the afflictions of the highest, middle, and lowest also become pacified. Just as space is inexhaustible, formless, and cannot be shown, so too, being inexhaustible, without nature, formless, and cannot be shown, like a bubble, impermanent, suffering, without self, the nature of emptiness, cultivating patience that is free from the nature of focusing on this, this is also seen as the near cause for a Bodhisattva to fully ripen sentient beings. Son of the lineage, furthermore, the nature of the four great elements of form, from the inner to the near, whatever is said, the nature of that form is like an eye disease, like a shadow, like a bubble without a place to dwell, like space without accumulation, unspeakable, without suchness, even the cycle of the three realms is like no-self, obtaining the nature of the three times, without object, without letters, the limit of non-duality, the limit of permanence, the limit of pervasive grasping, the limit of inexhaustible conduct, the limit of no affliction, the limit of no object, the limit of no pervasive going, the limit of no speech, like an image, one thoroughly knows the nature of that form. The appearance of form in both the desire realm and the form realm is like space.
Tibetan
་བུར་བརྟག་གོ །མིག་ཡོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དངོས་པོར་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། ནམ་ མཁའ་ཇི་ལྟ་བུར་གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་དང་། ཚུ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་བྲལ་བའི་གནས་མེད་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མཉམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། །སྒྲ་བརྙན་ལྟ་བུ་དང་། ལྦུ་བའི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྒྲ་བརྙན་ནི་ཁམས་མེད་པ་དང་། ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང་། མཚུངས་པ་མེད་པ་དང་། འཁྲུག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་འདི་དག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། བསགས་པ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། འབྱུང་བ་མེད་པ་དང་། གཡོ་བ་མེད་པ་དང་། འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། འཆི་འཕོ་བ་མེད་པ་དང་། མི་གནས་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་གྱི་ལ་མི་ལེན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མི་རྟོག་པ་དང་། ཆགས་པ་མེད་པ་དང་། བྱས་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཤིང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལམ་ཀུན་ནས་ལྡང་བ། ལྦུ་བའི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་སྣང་བ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྟོང་པ་དེ་ཡང་མིག་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རྒྱུའོ། །བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྟོང་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གོང་དུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཏུ་དམིགས་པའང་མེད་དོ། །མིག་གཉིས་ནི་རྒུན་འབྲུམ་ཙམ་སྟེ། མིག་རེ་རེ་ལའང་ཚད་མེད་པའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའོ། །རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ལའང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་སོགས་སོ། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལའང་བདག་ཏུ་མི་དམིགས་ཤིང་སེམས་ཅན་དུ་མི་དམིགས་ན། དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་སམ། ཀུན་ནས་ལྡང་བའང་ལམ་དུ་ཤེས་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས། རྡུལ་ཤིན་དུ་ཕྲ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིག་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བསགས་པ་དང་། རྒུན་འབྲུམ་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་གོ །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དེས་དེ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་པ་དང་ལམ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་སེམས་ཅན་མིག་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པར་ འགྱུར་རོ། །གང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་དེ་དག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྲོའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁ
Chinese
应当如幻觉般看待。眼花（mIg yor）的体性如虚空般，不缘于事物，如同虚空不可执取且无所起，事物不存在，同样，色的体性也如眼花，是脱离此岸与彼岸的无处所。色的体性是平等的体性，如回声，如水泡的聚积，是法界，虚空界的色之回声是无界，无差别，无等同，无扰乱。如是，这些法也如虚空。色的显现也是不可执取，无积聚，无生，无出，无动，无变，无死殁，不住留，不取自他，完全不分别，无染著，无造作，一切都是色的显现。如是，一切行之道路都已彻底超越，眼识的道路完全生起，如水泡聚积般的色的显现，眼识所空之物，也是眼四大生起之因。因无我之故，四大也是空性，如前所说，也无有执着为我的。双眼如葡萄般大小，每一只眼睛里都有无数极微小的微尘。极微小的微尘里也有四大等等。如果四大中的每一个都不可执着为我，也不可执着为众生，那么更不用说识的处所或生起之道了。对于那些极微小的微尘，就像聚集眼四大一样，应当如葡萄般大小般看待。如此看待，其中也没有眼识的处所和道路。如此正确看待，众生之眼也会被如实看待。如果有人如实知晓眼识的空性，他们将远离贪欲。如果有人如实通达眼识的空性，那么
English
It should be regarded as an illusion. The nature of eye-flower (mIg yor) is like the sky, not focused on things, just as the sky cannot be grasped and nothing arises from it. Things do not exist, and similarly, the nature of form is like eye-flower, a place without separation from this shore and the other shore. The nature of form is the nature of equality, like an echo, like a collection of bubbles, it is the Dharmadhatu, the echo of form in the realm of space is without realm, without difference, without equality, and without disturbance. Likewise, these dharmas are also like the sky. The appearance of form is also ungraspable, unaccumulated, unborn, unarisen, unmoving, unchanging, undeath, unstaying, not taking self and other, completely non-discriminating, without attachment, without fabrication, all are the appearance of form. Likewise, the path of all actions has been completely transcended, the path of eye consciousness arises completely, the appearance of form like a collection of bubbles, the emptiness of eye consciousness, is also the cause of the arising of the four great elements of the eye. Because of selflessness, the four great elements are also emptiness, as mentioned above, there is also no clinging to self. The two eyes are the size of grapes, and each eye contains countless extremely small particles. The extremely small particles also contain the four great elements, etc. If each of the four great elements cannot be clung to as self, nor can it be clung to as sentient beings, then what need is there to mention the place of consciousness or the path of arising? For those extremely small particles, just like gathering the four great elements of the eye, it should be regarded as the size of a grape. Looking at it this way, there is also no place or path for eye consciousness in it. Looking at it correctly in this way, the eyes of sentient beings will also be seen as they are. If someone truly knows the emptiness of eye consciousness, they will be free from desire. If someone truly understands the emptiness of eye consciousness, then