Tibetan
།གང་དག་ཤེས་རབ་འདུ་ཤེས་མེད་དག་བདེ། །ཇི་ལྟར་དགོན་པ་དེ་བཞིན་གྲོང་ན་གནས། །གཉི་གར་འདུ་ཤེས་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་པར་འཇུག །གྲོང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་སྨོད་པར་མི་བྱེད་ཅིང་། །གང་དག་དགོན་པས་མི་རློམ་དེ་དག་བདེ། །གང་དག་བསོད་སྙོམས་ཁྱིམ་དང་བཅས་པར་སྤྱོད། །དེ་དག་བསོད་སྙོམས་དེ་ཡི་འདུ་ཤེས་མེད། །བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་བདག་ཡིན་སྙམ་མི་སེམས། །གང་དག་བསོད་སྙོམས་འདུ་ཤེས་མེད་དག་བདེ། །གང་དག་བོར་བའི་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་རྣམས། །བླངས་ནས་བདག་གིས་ལུས་ལ་འཆང་བར་བྱེད། །བདག་ནི་གོས་ངན་སྙམ་དུ་དེ་མི་སེམས། །གང་དག་གཞན་ལ་མི་སྨོད་དེ་དག་བདེ། །སངས་རྒྱས་གནང་ཞིང་བདེ་གཤེགས་བསྔགས་པ་ཡི། །ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་མི་འཆང་ཞིང་། །བདག་ནི་འཇིགས་མེད་ཡིན་པར་མི་རྟོག་པ། །གང་དག་ང་རྒྱལ་མེད་པ་དེ་དག་བདེ། །གང་ན་བདག་མེད་སེམས་ཅན་ཡོད་མིན་པའི། །གང་དག་ཆོས་མཆོག་དམ་པ་འཆད་བྱེད་པ། །བདག་ནི་འཆད་མཁན་ཡིན་པར་སེམས་པའང་མེད། །གང་དག་མེད་པར་མ་གྱུར་དེ་དག་བདེ། །དཀར་པོ་ཀུན་ལ་ཡང་དག་འདུ་ཤེས་མེད། །སྙིང་པོ་མེད་པ་རྗེས་སུ་འདུ་ཤེས་མེད། །དཀར་དང་གནག་པར་གང་དག་མི་སེམས་པ། །གང་དག་གཉིས་སུ་མི་སྤྱོད་དེ་དག་བདེ། །གང་དག་ལངས་ལ་ལངས་པར་འདུ་ཤེས་མེད། །འདུག་ཀྱང་འདུག་པར་འདུ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཉིན་མཚན་ཕྱད་པར་འཆག་ཅིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། །གང་དག་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དེ་དག་བདེ། །གང་དག་གནས་མིན་གནས་པར་མི་རྟོག་ཅིང་། །ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ཞི་བར་མི་རྟོག་ལ། །དེ་ བཞིན་གཤེགས་དང་མུ་སྟེགས་ཁྱད་པར་མེད། །གང་དག་མཆོག་ཏུ་རློམ་སེམས་མེད་པ་དེ་དག་བདེ། །གང་ལ་གྲངས་དང་བགྲང་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟར་མཉམ་ཉིད་མི་གཏོང་ལ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐ་དད་མི་སེམས་པ། །གང་དག་ཁྱད་པར་ཐོབ་མེད་དེ་དག་བདེ། །གང་དག་སྒྱུ་མར་གྱུར་ཅིང་རྨི་ལམ་སྤྱོད། །རབ་ཏུ་མ་རྨོངས་མིག་ཡོར་ལྟ་བུར་གྱུར། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་སྤྱོད། །གང་དག་ཀུན་ཏུ་མི་བརྩོན་དེ་དག་བདེ། །སེམས་ཅན་གང་དག་མཁས་ལ་དོན་དམ་ལྟ། །བརྡ་དང་ཐ་སྙད་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས། །རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཆོས་རྣམས་རྗེས་སུ་རྟོགས། །གང་དག་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་དེ་དག་བདེའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཟབ་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ལ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ། དེ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་
Chinese
凡是对于智慧没有执着的，是安乐的。如同住在寂静处一样住在城市里。无论在何处，执着都相同且平等地进入。不诽谤城市的行为，凡是不以寂静处自居的，是安乐的。凡是行乞于有家之人处，他们对于行乞没有执着。不认为行乞的行为是“我”。凡是对行乞没有执着的，是安乐的。凡是拾取被丢弃的破旧抹布，取来自己穿在身上。不认为自己穿的是坏衣服。凡是不诽谤他人的，是安乐的。佛陀开许且善逝赞叹的，不穿超过三件法衣，不认为自己是无所畏惧的。凡是没有傲慢的，是安乐的。凡是没有我，没有众生，讲说殊胜正法的，也不认为自己是讲说者。凡是没有变成不存在的，是安乐的。对于一切白色没有真实的执着，对于没有实义的没有随后的执着。凡是不思念白色和黑色，凡是不二元对立的，是安乐的。凡是站立时没有站立的执着，坐着时也没有坐着的执着。日夜不断地行走且精进。凡是没有戏论的，是安乐的。凡是不认为非处为处所，也不认为了知差别是寂静，如来和外道没有差别。凡是没有极度傲慢之心的，是安乐的。对于什么，数量和计数也不存在。如同虚空的界限一样不舍弃平等性，不认为自己和众生是不同的。凡是没有获得差别的，是安乐的。凡是变成幻化且如梦般行事，不迷惑如同眼花，在世间如同水中的月亮般行事。凡是不勤奋的，是安乐的。任何众生，对于智者视为究竟的，了知名相和言语是没有意义的。随之证悟极度寂静的法。凡是不是相的行境的，是安乐的。之后，世尊对具寿舍利弗之子给予赞叹说：舍利弗之子如此对于甚深智慧行持的法是殊胜的，太好了，太好了！舍利子啊！
English
Those who have no attachment to wisdom are happy. They live in the city as if in a secluded place. Wherever they are, attachment enters equally and uniformly. They do not revile the practices of the city, and they do not boast of being in a secluded place; those are happy. Those who go for alms among householders have no attachment to that alms. They do not think, "I am practicing alms." Those who have no attachment to alms are happy. Those who take discarded, tattered rags and wear them on their bodies do not think, "I am wearing bad clothes." Those who do not revile others are happy. They do not wear more than the three Dharma robes that the Buddha has permitted and the Sugata has praised, and they do not think they are fearless. Those who have no pride are happy. Those who teach the supreme Dharma where there is no self and no sentient beings do not think, "I am the teacher." Those who have not become nonexistent are happy. They have no true attachment to anything white, and no subsequent attachment to anything meaningless. Those who do not think of white and black, those who do not engage in duality, are happy. Those who have no attachment to standing when standing, and no attachment to sitting when sitting, walk day and night and strive diligently. Those who are free from elaboration are happy. Those who do not think of a non-place as a place, and do not think of knowing the difference as peace, there is no difference between the Tathagata and the heretics. Those who have no supreme arrogance are happy. For whom number and counting do not exist, who do not abandon equanimity like the expanse of the sky, and who do not think of themselves and sentient beings as different, those who have not attained distinction are happy. Those who have become like illusions and act like dreams, who are not deluded like those with cataracts, and who act in the world like the moon in water, those who do not strive at all are happy. Any sentient beings who, being wise, see the ultimate meaning, know that signs and terms are meaningless, and realize the completely peaceful dharmas, those who are not the objects of signs are happy. Then, the Blessed One gave praise to the venerable son of Sharadvati, saying, "The son of Sharadvati is supreme in the Dharma that practices such profound wisdom. Well done, well done! O Shariputra!"
Tibetan
བས་ན་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་འདི་ལ་དགེ་སློང་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྙེད་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཁྱོད་ཀྱིས་སྡུས་ཤིག །ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་མི་སྤྲོའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གླང་པོ་ཆེན་པོ་དག་ནི་མགུ་བར་དཀའ་བའི་སླད་དུའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་ཕྱུང་ནས་དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བསྐུལ་བ་དང་། བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་གང་ན་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ལྷགས་ནས་བར་སྣང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ལྷགས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ནས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་ལྷགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་འཁོར་འདུས་པར་མཁྱེན་ནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་བཞིན་ལ་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་འཛུམ་པ་མཛད་ དོ། །དེ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ལ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མ་མཆིས་པར་འཛུམ་པ་མི་མཛད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛུམ་པ་མཛད་པའི་རྒྱུ་གང་ལགས། རྐྱེན་གང་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཁྲི་རྣམས་ཀྱིས། བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་འདི་ལ་གླང་པོའི་རྩལ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཐོས་པ་དང་། མྱུར་བ་མྱུར་བར་རིངས་པའི་ཚུལ་དུ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། ཆོས་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ལ་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ད་ཡང་གླང་པོའི་རྩལ་ལྟ་བུ་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བདག་ལ་བཤད་ན་ལེགས་
Chinese
因此，对于这鹫峰山，所有进入正定的比丘和菩萨，你都召集起来。舍利子禀告说：世尊，我不喜欢。那是因为大象们难以取悦的缘故。然后，世尊立即从自身放出光芒，以此激励居住在无边无际世界中的菩萨们，并到达鹫峰山所在之处，以及世尊所在之处，停留在虚空中。所有进入正定的比丘和菩萨摩诃萨们，也都到达了世尊所在之处。从王舍城大城市中，无数众生也到达了世尊所在之处。然后，世尊知道所有眷属都已聚集，便看着妙吉祥童子的脸。看着之后，便露出了微笑。 然后，就在那时，妙吉祥童子从座位上站起来，将上衣披在一边的肩膀上，右膝着地，向世尊所在的方向合掌，向世尊禀告说：如来、阿罗汉、正等觉，如果没有原因和条件，是不会微笑的。世尊，您微笑的原因是什么？条件是什么？如此禀告之后，世尊对妙吉祥童子说道：妙吉祥，无数佛陀曾在这鹫峰山上宣说了名为“如象之勇”的法门。 然后，具寿阿难陀听到世尊的教诲，立即迅速地从座位上站起来，将法衣披在一边的肩膀上，右膝着地，向世尊所在的方向合掌，向世尊禀告说：世尊，现在请为我宣说名为“如象之勇”的法门，那就太好了。
English
Therefore, for this Vulture Peak Mountain, gather all the monks and Bodhisattvas who have entered into Samadhi. Shariputra reported: "Lord, I do not like it. That is because the great elephants are difficult to please." Then, the Blessed One immediately emitted light from his body, thereby inspiring the Bodhisattvas residing in the boundless and infinite realms of the world, and arrived at the place where Vulture Peak Mountain was, and where the Blessed One was, and remained in the open sky. All the monks and Bodhisattvas Mahasattvas who had entered into Samadhi also arrived at the place where the Blessed One was. From the great city of Rajagriha, countless beings also arrived at the place where the Blessed One was. Then, the Blessed One, knowing that all the retinue had gathered, looked at the face of Manjushri, who had become a youth. After looking, he smiled. Then, at that very moment, Manjushri, who had become a youth, rose from his seat, draped his upper garment over one shoulder, knelt on his right knee, and, with his palms joined together, bowed towards the direction where the Blessed One was, and reported to the Blessed One: "The Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, does not smile without a cause and condition. Lord, what is the cause of your smile? What is the condition?" After reporting thus, the Blessed One said to Manjushri, who had become a youth: "Manjushri, countless Buddhas have taught on this Vulture Peak Mountain the Dharma discourse called 'Like the Courage of an Elephant.'" Then, the Venerable Ananda, having heard the Blessed One's teaching, immediately and quickly rose from his seat, draped his Dharma garment over one shoulder, knelt on his right knee, and, with his palms joined together, bowed towards the direction where the Blessed One was, and reported to the Blessed One: "Blessed One, now please teach me the Dharma discourse called 'Like the Courage of an Elephant,' that would be excellent."