Tibetan
དེ་དག་འདི་ལྟ་བུའི་མདོ་སྡེ་ལ་མི་སྲེད་མི་མོས་ཤིང་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད། སྤོང་བར་བྱེད་དེ། མདོ་སྡེ་འདི་ལྟ་བུ་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་དག་ལ་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་ཅིང་སྲོག་ཀྱང་གཅོད་པར་བྱེད་དེ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པ་དེ་དག་གིས་མདོ་སྡེ་འདི་ལྟ་བུ་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་སྟོང་སྲོག་བཅད་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞོན་ནུ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བ། དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། གཞོན་ནུ་ཡང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་དགེ་སློང་ཡང་དག་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་འཛིན་པ། ཆོས་སྨྲ་བ་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཕོ་བྲང་དུ་འགྲོ་ཞིང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བྱེད་པ། ཕན་པར་འདོད་པ། སྙིང་བརྩེ་བ་དོན་དུ་འདོད་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་དེ་ལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བལྟ་བས་མི་ངོམས་ཏེ་རྟག་ཏུ་འདོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་བསྟན་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱ་བ་དང་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང་ཡོངས་སུ་དྲི་བ་དང་། གཟུང་བ་དང་ཚིག་གིས་གོ་བར་བྱེད་ནུས་ཤིང་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ། སེམས་ཅན་དག་གི་གཡོ་བ་དང་སྤྱོད་ལམ་དང་མོས་པ་དང་ཁམས་དང་བག་ཆགས་ལ་མཁས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རིམ་པ་ཤེས་ཤིང་། ཁམས་དང་བག་ཆགས་ལ་ཡང་མཁས། བདེན་པ་དང་མཚམས་སྦྱར་བ་ལ་ཡང་མཁས། མཚམས་དབྲལ་བ་དང ་ཚིག་གི་ལན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་ཡང་མཁས། སྤོབས་པ་ཟབ་ཅིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདུལ་བའི་ཆོ་ག་ལ་ཡང་མཁས། གསོང་པོར་སྨྲ་ཞིང་བཞིན་ལ་ཁྲོ་གཉེར་མེད་པ། སེམས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་གནས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བརྩོན་པ། ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མ་ནོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞོན་ནུ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་བུ་མོ་སྐྱེས་ནས་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ། བྱད་བཞིན་བཟང་ཞིང་མཛེས་ལ་བལྟ་ན་སྡུག་པ། ཁ་དོག་བཟང་ཞིང་རྒྱས་པའི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེའི་སློབ་དཔོན་ནི་དགེ་སློང་ཡང་དག་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ། ཡང་དག་པར་གཟེངས་སྟོད་པ། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གཞོན་ནུ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་དེའི་བརླ་གཉིས་ལ་འབྲུམ་བུ་མེ་དབལ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་གསོ་དཀའ་ཞིང་སྨན་དཀོན་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། ན་བ་དེ་སྨན་པ་དག་གིས་སྤངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྲས་དང་སྲས་མོ་དང་ཞབས་འབྲིང་བར་བཅས་པ་དགེ་སློང་དེ་ན་བར་རིག་ནས་རབ་ཏུ་ངུ་ཞིང་མཆི་མ་བྱུང་ངོ་། །བུད་མེད་བརྒྱད་ཁྲིར་བཅས་པ་དང་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་སུ་བཅས་པ་དང་ཡུལ་འཁོར་བ་དང་གྲོང་འདབ་པ་དང་ཡུལ་གྱི་མི་དང་རྩིས་པ་དང་བློན་པོ་དང་བློན་པོ་ཆེན་པོ་དང་སྒོ་བ་དང་འཁོར་རྣམས་སུ་བཅས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགེ་སློང་དེ་ན་བར་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་ངུ་ཞིང་མཆི་མ་འབྱིན་ཏེ། དགེ་སློང་འདི་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་སྐད་འཛེར་ཏོ། །གཞོན་ནུ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་ལ་ལྷ་མོ་སྔོན་སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བས་རྨི་ལམ་དུ་བསྟན་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གལ་ཏེ་དགེ་སློང་འདི་ལ་མིའི་ཤ་དང་ཁྲག་སར་པ་མ་རུལ་པས་འབྲུམ་བུ་མེ་དབལ་ནག་པོ་འདི་ལ་བྱུགས་ཏེ། མིའི་ཤ་སར་པ་མ་རུལ་པ་ལས་རོ་སྣ་ཚོགས་སུ་གཡོས་བྱས་ཏེ་བྱིན་ན་དགེ་སློང་འདི་ནད་འདི་ལས་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་མཚན་མོ་དེ་འདས་པ་དང་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས་སད་དེ་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་འོངས་ནས་རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དེ་དག་བཙུན་མོའི་འཁོར་རྣམས་ལ་བཟླས་ཏེ། ངའི་རྨི་ལམ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་མཐོང་ངོ་ ཞེས་བཟླས་ནས་གོ་བར་བྱས་ན། གཞོན་ནུ་དེ་ལྟར་བུད་མེད་ཀྱི་ཁྱིམ་དེ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་ལ་རྩི་དེ་སྦྱིན་པར་སུ་ཡང་སྤྲོ་བ་མེད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ཡང་རྨི་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་རྨིས་ནས་སད་པ་དང་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སོང་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དེ་དག་མ་དང་ཞབས་འབྲིང་བ་རྣམས་ལ་གཏམ་བྱས་ཀྱང་དགེ་སློང་དེ་ལ་རྩི་དེ་སྦྱིན་པར་སུ་ཡང་སྤྲོ་བ་མེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་སྲས་མོ་ཡེ་ཤེས་ལྡན་དེ་དགའ་ཞིང་མགུ་ཡི་རངས་ཤིང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་མོས་པ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ནས་འདི་ལྟ་བུར་བརྩོན་པར་བྱས་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་གིས་རྩི་འདི་དག་བདག་གི་ལུས་ལས་བཅད་དེ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཁྲག་སར་པ་དང་ཤ་སར་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ན་བདག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་གཞོན་ཞིང་ཆུང་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས
Chinese
那些人对于这样的经部不喜爱、不信奉，并且加以排斥，加以舍弃。而且对于执持这样经部的比丘们也加以损害，甚至夺取他们的性命。那些贪恋利养恭敬的人们，已经杀害了执持这样经部的数千比丘的性命。童子，在那时、那世，有一位名为智慧力的国王，统治赡部洲，完全信奉圣法，具有往昔圆满的愿力。童子，又在那时、那世，在这赡部洲，有一位名为真实智慧的比丘，执持这个三摩地，是一位说法者，他前往那位国王的王宫，成为一位善知识，想要利益，慈悲为怀，一心为他着想。那位国王也对他经常观看而不满足，总是希望见到他。他也能做到谈论教法，接近，侍奉，完全询问，领受，并且用言辞使人理解。那位说法比丘，精通众生的行为、习性、意乐、根性和习气，了解众生的根、力、精进的次第，也精通根性和习气，善于结合真理，善于辨别，善于确定言辞的回答，具有深刻的自信，并且精通调伏一切众生的仪轨，坦诚直言，脸上没有怒容， 安住于伟大的心境，努力于伟大的慈悲，不被一切外道论敌所压倒。童子，在那时、那世，智慧力国王的女儿出生后年满十六岁，容貌端庄美丽，令人赏心悦目，肤色姣好，具备圆满的殊胜，名叫具智慧。她的老师就是名为真实智慧的比丘，他如实地开示善良的法，如实地赞叹，如实地使她欢喜，如实地让她领受。童子，在那时、那世，那位说法比丘的两腿上长出了三个巨大的黑色火焰状的毒疮。
English
Those people do not like or believe in such sutras, and they reject and abandon them. Moreover, they harm and even take the lives of monks who uphold such sutras. Those who are attached to gain and respect have killed thousands of monks who uphold such sutras. Young man, at that time, there was a king named Wisdom Power who ruled Jambudvipa, fully believed in the holy Dharma, and had perfect aspirations from the past. Young man, also at that time, in this Jambudvipa, there was a monk named True Wisdom who held this samadhi, a speaker of Dharma, who went to the palace of that king, became a virtuous friend, wanting to benefit, compassionate, and wholeheartedly thinking of him. That king also never tired of looking at him and always wanted to see him. He was also able to discuss the teachings, approach, serve, fully inquire, receive, and make people understand with words. That Dharma-speaking monk was skilled in the actions, habits, inclinations, natures, and tendencies of sentient beings, understood the order of the faculties, powers, and diligence of sentient beings, and was also skilled in natures and tendencies, good at combining truth, good at distinguishing, good at determining the answers to words, had deep confidence, and was skilled in the rituals of taming all sentient beings, spoke frankly and directly, with no anger on his face, Residing in a great state of mind, striving for great compassion, and not being overwhelmed by all external opponents. Young man, at that time, the daughter of King Wisdom Power was born and turned sixteen years old, with a beautiful and pleasing appearance, a good complexion, possessing perfect excellence, named Possessing Wisdom. Her teacher was the monk named True Wisdom, who truly taught the good Dharma, truly praised, truly made her happy, and truly made her receive it. Young man, at that time, on the two thighs of that Dharma-speaking monk, three huge black flame-like boils grew.
Chinese
出现了一种难以治疗且药物稀少的疾病，医生们都放弃了治疗。然后，国王耶舍斯多布（ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་）带着王后眷属、王子、公主和侍从，得知那位比丘生病了，就痛哭流涕。八万名妇女、城镇居民、乡村、郊区和地方人民、占星师、大臣、大臣、守门人和侍从等，听到那位比丘生病了，也都痛哭流涕，哀嚎道：‘这位比丘要去世了！’在那位年轻人生活的时代，耶舍斯多布国王（ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་）有一位与青黑女神结为姻亲的女神。她跟随国王，在梦中显现：‘大国王，如果用未腐烂的新鲜人肉和血涂抹这位比丘的黑色火炭脓疱，并用未腐烂的新鲜人肉烹制各种食物供养他，这位比丘就能从这种疾病中活下来。’然后，耶舍斯多布国王（ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་）在那天晚上过去后，从睡梦中醒来，来到王后眷属中，向王后眷属们讲述了梦境，并说：‘我做了这样一个梦。’ 讲述并让他们知道后，无论是那位年轻人所在的妇女之家，还是国王的宫殿，都没有人愿意为那位比丘提供那种药。国王的女儿耶舍斯丹（ཡེ་ཤེས་ལྡན་）也做了同样的梦，醒来后去了王后眷属中，向母亲和侍从们讲述了梦境，但也没有人愿意为那位比丘提供那种药。然后，国王的女儿耶舍斯丹（ཡེ་ཤེས་ལྡན་）感到高兴、满意、非常快乐、虔诚和心安，并努力做到这样：‘我将从我的身体上割下这些药，按照所说的那样，供养新鲜的血和肉。’在国王的宫殿里，我是所有人中最年轻和最小的，我的身、语、意之业也没有完全被烦恼所染污，完全被烦恼
English
A disease that was difficult to treat and for which medicine was scarce arose, and the doctors gave up on treating it. Then, King Yeshe Tob (ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་), together with his queen's retinue, princes, princesses, and attendants, upon learning that the monk was ill, wept bitterly and shed tears. Eighty thousand women, along with the people of towns and cities, the countryside, suburbs, and local people, astrologers, ministers, great ministers, gatekeepers, and attendants, all upon hearing that the monk was ill, wept bitterly and shed tears, crying out, 'This monk is about to die!' In the time of that youth, King Yeshe Tob (ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་) had a goddess who was related to the blue-black goddess. She followed the king and appeared in a dream, saying, 'Great King, if you smear this monk's black, fiery carbuncles with fresh, unrotten human flesh and blood, and prepare various dishes from fresh, unrotten human flesh and offer them to him, this monk will recover from this disease.' Then, King Yeshe Tob (ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་), after that night had passed, awoke from his sleep and came into the midst of the queen's retinue, and recounted the dream to the queen's retinue, saying, 'I had such a dream.' After recounting it and making them aware, neither from the house of women where that youth was, nor from the king's palace, was anyone willing to offer that remedy to the monk. The king's daughter, Yeshe Den (ཡེ་ཤེས་ལྡན་), also had the same dream, and upon waking, went into the midst of the queen's retinue and told the dream to her mother and attendants, but still no one was willing to offer that remedy to the monk. Then, the king's daughter, Yeshe Den (ཡེ་ཤེས་ལྡན་), felt joy, satisfaction, great happiness, devotion, and peace of mind, and endeavored to do this: 'I will cut off these remedies from my body and offer fresh blood and flesh, as has been said. In the king's palace, I am the youngest and smallest of all, and my actions of body, speech, and mind are not completely defiled by afflictions, completely afflicted.