Tibetan
དུལ། །སངས་རྒྱས་སྒྲས་ནི་གང་བྱས་པ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྒྲས་ཀྱང་དེ་བྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་སྒྲ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒྲ། །དེ་དག་གཉི་ག་མཚན་ཉིད་གཅིག །འཇིག་རྟེན་སྒྲ་དག་བརྗོད་པ་ནི། །རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་རྣམས། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་སྒྲ་གཅིག་ལ། །སངས་རྒྱས་སྒྲས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་སྒྲ་ནི་ཡུལ་མི་གནས། །ཕྱོགས་ལའང་གནས་པ་མ་ཡིན་རྗོད། །སྐྱེས་དང་འགགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན། །དེ་དག་གསར་རམ་རྙིང་མ་ཡིན། །དེ་དག་ལ་ནི་རློམ་སེམས་མེད། །སེར་པོ་མ་ཡིན་སྔོན་པོ་མིན། །དཀར་པོ་མ་ཡིན་དམར་པོ་མིན། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་གཟུང་མེད་པར། །དེ་ལྟར་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟན་མོད་ཀྱི། །དེ་ནི་དབྱངས་ཀྱི་ས་མ་ཡིན། །ཐུབ་པ་དག་གི་ཆོ་འཕྲུལ་འདི། །སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གཟུགས་སྣང་གྱུར་ཏེ། །དེ་གནས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ན། །ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཡིས་མཐོང་། །གང་གིས་མྱ་ངན་འདས་རེག་པ། །སེམས་ཅན་དེ་ནི་མི་རྙེད་དེ། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་རབ་བསྟན་ཅིང་། །སེམས་ཅན་མང་པོ་གྲོལ་བར་བྱས། །ཇི་ལྟར་ཉི་མ་ཟླ་བ་དག །ཁར་བའི་སྣོད་དུ་སྣང་བ་ཡང་། །རང་གི་གཟུགས་ནི་མི་འཕོ་ལྟར། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲའོ། །ཆོས་རྣམས་མིག་ཡོར་ལྟ་བུར་ཡང་། །གང་གིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ། །དེ་དག་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་སུ་ནི། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ལ་མི་བལྟའོ། །ཆོས་འདི་ལུས་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ། །འདི་ལ་ལུས་གཟུགས་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་གང་ལུས་གཟུགས་མེད་པ་ནི། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སྐུ་ལུས་སོ། །སུ་དག་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ལྟ་བ། །དེ་དག་གིས་ནི་འདྲེན་པ་མཐོང་། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དེ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཐོང་། །རྟེན་ཅིང་སོ་སོར་བསྟན་པ་སྟེ། །སོ་སོ་མ་ཡིན་སོ་སོར་བཤད། །དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ནི་སུ་འདོད་པ། །འཇུག་པ་འདི་ནི་རིག་པར་གྱིས། །གང་དག་བདག་གིས་ཐོབ་སྙམ་པ། །དེ་ཕྱིར་མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ། །གང་གིས་དགེ་སྦྱོང་ཉིད་མ་ཐོབ། །དེ་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་ཀྱང་བྱ། །སུ་དག་བསླབས་པར་མ་གྱུར་པ། །ཟབ་མོའི་ཆོས་འདི་ག་ལ་སྨྲ། །དེ་དག་ཟབ་མོའི་མིང་དུ་ཡང་། །ཡོངས་སུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་དངོས་མེད་དེ། །མེད་པ་ལས་ནི་འདི་དག་བྱུང་། །སུ་ཡི་ཕུང་པོ་བྱུང་བ་ཡང་། །དེ་ལ་སློང་བར་བྱེད་པ་མེད། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །ཆོས་ཀུན་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཡོད་བཤད་དེ། །མཚན་ཉིད་ཀྱང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་
Chinese
调伏。 佛语所作何事， 戒律语亦作此事， 佛语与戒律语， 彼等二者体性一。 世间语所说者， 上等、中等与下等诸， 于平等安住之语一， 佛语即是示现也。 佛语不住于处所， 亦非住于方所说， 非生亦非灭， 如是亦非一与异。 彼等非新亦非旧， 彼等之上无有慢心。 非黄亦非蓝， 非白亦非红。 不可说且不可取， 如是虽以音声示现， 然其非音声之境。 诸能仁之此等神变， 乃是佛陀入灭后， 佛陀身像显现， 若于彼处作意者， 亦由彼见诸神变。 何者触及于寂灭， 彼有情则不可得， 如是善说诸法已， 令众多有情得解脱。 如日月诸， 虽现于盛满之器中， 然自之形相不移转， 法之体性亦如是。 诸法亦如眼翳， 何者知晓自性， 彼等于色身中， 不观佛之身。 此法无有身形， 于此无有任何身形。 何法无有身形者， 彼即是佛身。 谁人观见法身， 彼等即见引导者。 圆满佛陀 法身， 彼即见圆满佛陀。 依处且各别示现， 非各别而各别说。 谁欲为具德者， 当知此入处。 何者思念我已获得， 是故名为未获得。 何者未获得具德性， 是故亦名为具德。 谁人未曾修习者， 于此甚深之法何能说？ 彼等甚深之名义， 亦不能够完全宣说。 五蕴乃无实体， 此等从无有而生。 谁之蕴已生起， 于彼无有可求者。 何为蕴之体性， 一切法即彼之体性。 彼之体性说为有， 然体性亦非有。 如是
English
Subdued. Whatever is done by the Buddha's word, The same is done by the word of discipline, The Buddha's word and the word of discipline, Those two are of one nature. As for the expression of worldly words, The excellent, the middling, and the inferior, In one word that equally abides, The Buddha's word is what is shown. The Buddha's word does not abide in a place, Nor is it said to abide in a direction, It is neither born nor ceases, Likewise, it is neither one nor different. Those are neither new nor old, On those, there is no pride. It is neither yellow nor blue, Neither white nor red. Unspeakable and ungraspable, Thus, although shown by sound, That is not the realm of sound. These miracles of the Able Ones, Are the Buddha's form appearing After the Buddha's passing into nirvana, When one focuses on that place, One sees all the miracles through it. Whoever touches nirvana, That sentient being cannot be found, Thus, having well taught the dharmas, He liberated many sentient beings. Just as the sun and moon, Although appearing in a full vessel, Their own form does not change, The nature of dharma is like that. The dharmas are also like eye ailments, Whoever knows the essence, Those do not look upon the Buddha's body In the body of form. This dharma has no body or form, In this, there is no body or form whatsoever. Whatever dharma has no body or form, That is the Buddha's body. Whoever looks upon the dharma body, Those see the guide. The complete Buddha, The dharma body, That is seeing the complete Buddha. Showing dependence and individuality, Explaining individually, not individually. Whoever desires to be virtuous, Know this entry. Those who think, "I have attained," Therefore, it is called "unattained." Whoever has not attained virtue, Therefore, is also called "virtuous." Whoever has not been trained, How can they speak of this profound dharma? Those cannot fully express Even the name of the profound. The five aggregates are unreal, These arise from non-existence. Even when whose aggregates have arisen, There is no one to ask for them. Whatever is the nature of the aggregates, All dharmas are of that nature. Its nature is said to exist, But nature also does not exist. Like...
Tibetan
བར་སྣང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲ་བར། །སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའང་མཐོང་བར་འགྱུར། །ནམ་མཁའ་གཟུང་བ་མེད་པར་བཤད། །དེ་ལ་གཟུང་བ་མི་རྙེད་དེ། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ཉིད་ཡིན། །གཟུང་བ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། །དེ་ལ་གང་ཡང་མཐོང་བ་མེད། །སུ་དག་ཆོས་འདི་མི་མཐོང་བ། །དེ་ཡི་ཆོས་རྣམས་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་མེད། །འདི་དག་རང་བཞིན་མི་རྙེད་དེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སུ་བརྩོན་པ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་སུས་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་མི་ཆགས་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པས། །ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་རྟོགས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་པ་ཡིས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བཤིག །ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་བཤིག་ནས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་རློམ་སེམས་མེད། །མཐའ་དེ་རློམ་སེམས་མ་བྱས་པ། །བརྟགས་ནས་མཐར་ནི་བཤད་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་མཐའ་ནི་སུས་ཤེས་པ། །བསྐལ་པ་བྱེ་བར་རློམ་སེམས་མེད། །བྱིས་པས་སྔོན་གྱི་མཐའ་བརྟགས་པས། །འཁོར་བ་རྣམས་སུ་འཁོར་འགྱུར་ཏེ། །ཕྱོགས་བཅུ་དག་ཏུ་བཙལ་ན་ཡང་། །དེ་ཡི་གནས་ནི་མི་རྙེད་དོ། །འཁོར་བ་སྟོང་པར་རིག་ནས་ནི། །རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ སྲས་ཆགས་མི་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་དོན་ཕྱིར་སྤྱོད་མོད་ཀྱི། །དེ་དག་སྤྱོད་པ་མི་རྙེད་དོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་བྱ་རྗེས་བཞིན། །དེ་དག་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་འདྲའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་དེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་རབ་བསླབས་པ། །སྒྱུ་མ་དག་ནི་སྟོན་པ་ལྟར། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་རྣམས་ཀྱང་། །གཟུགས་ནི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྙེད་དང་མི་རྙེད་རློམ་སེམས་མེད། །རྙེད་པ་ལ་ཡང་རྙེད་མེད་དེ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་འདྲ། །སྒྱུ་མ་དེ་ལ་གནས་པ་མིན། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ལ། །བྱིས་པའི་བློ་ཡིས་རྣམ་བརྟགས་ནས། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་སྤྱོད་པ་དག །འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་གཞོལ་བར་འགྱུར། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་རྒ་ཉེར་འགྲོ་སྟེ། །དེ་དག་སྐྱེ་བ་ཟད་མི་འགྱུར། །སྐྱེ་ཞིང་འཆི་བའི་ཕུང་པོ་རྣམས། །དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་སོ། །སྐྱེ་ཞིང་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །བྱིས་པའི་བློ་ཡིས་བརྟགས་པས་ན། །དེ་དག་རྟོག་པ་མི་ཟད་དེ། །དེ་དག་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་འཁོར། །མི་སྦྱོར་བ་དང་རབ་སྦྱོར་དང་། །ལས་ཀྱི་སྦྱོར་ལ་གང་གནས་དང་། །ལས་རྣམས་ལེན་པ་གང་དགའ་བ། །དེ་དག་ལས་ལས་
Chinese
犹如虚空一般， 如此之法之体性， 过去之边与未来之边， 现在生起亦将得见。 虚空被说为不可执持， 于彼不可寻得执持， 此乃法之自性。 无执持犹如虚空， 如是宣说诸法， 于彼不见任何。 谁等不见此法， 彼之诸法不可思议。 此等诸法无自性， 此等不可寻得自性， 谁勤奋于成佛菩提， 此乃瑜伽士之行境。 如是若谁知晓， 彼则不执著于法， 亦不执著于诸法， 彻底了悟法之概念。 救护之菩萨， 完全摧毁一切诸法， 摧毁法之概念后， 佛陀对法无傲慢。 未曾对边生起傲慢， 考察后最终宣说， 如是若谁知晓边， 于千百万劫无傲慢。 孩童考察过去之边， 将于轮回中流转， 纵然于十方寻觅， 亦不可寻得彼之住处。 了知轮回为空性后， 胜者之佛子不生贪著。 虽为菩提之义而行， 然彼等之行不可寻得。 犹如虚空中之鸟迹， 彼等不可寻得， 如是之自性菩提， 菩萨将证悟。 精通幻术之行者， 如彼示现幻术， 种种形象之色等， 然色非为所缘。 无得与不得之傲慢， 于得亦无所得， 彼智慧犹如幻术， 幻术不居于任何处。 如是诸法于空性中， 孩童以分别心而辨别， 于分别念中行持者， 将趋入六道轮回。 蕴聚生老病死相逼近， 彼等生灭无有穷尽。 生与死之蕴聚等， 彼等痛苦无边无际。 生与轮回皆是痛苦， 孩童以分别心而考察， 彼等分别念无有穷尽， 彼等将于千百万劫中流转。 不合之事物与极合之事物， 以及安住于业之结合者， 以及乐于承受诸业者， 彼等由业所生。
English
Like the sky in space, Such is the nature of Dharma, The past end and the future end, The present arising will also be seen. Space is said to be ungraspable, In it, grasping cannot be found, This is the very nature of Dharma. Ungraspable, like space, Thus the Dharma is taught, In it, nothing is seen. Those who do not see this Dharma, Their Dharmas are inconceivable. These Dharmas are without inherent existence, These cannot be found to have inherent existence, Whoever strives for Buddhahood and enlightenment, This is the realm of practice for yogis. If one knows it as such, They are not attached to Dharma, And not attached to Dharmas, They thoroughly understand the concept of Dharma. The Bodhisattva who protects, Completely destroys all Dharmas, Having destroyed the concept of Dharma, The Buddha has no arrogance towards Dharma. Not having arrogance towards the end, Having examined, it is ultimately taught, Thus, whoever knows the end, Has no arrogance for millions of eons. Children, examining the past end, Will revolve in samsara, Even if searching in the ten directions, Their place cannot be found. Having realized samsara as emptiness, The Victor's spiritual children do not become attached. Although they act for the sake of enlightenment, Their actions cannot be found. Like the tracks of birds in the sky, These cannot be found, Such is the nature of enlightenment, The Bodhisattva will realize. The well-trained illusionist, Like one who shows illusions, Various forms of shapes, But form does not become an object of focus. Without arrogance of finding or not finding, Even in finding, there is no finding, That wisdom is like illusion, Illusion does not abide anywhere. Likewise, in the emptiness of Dharmas, Children discriminate with their minds, Those who practice with discrimination, Will incline towards the six realms of existence. The aggregates of skandhas approach birth, aging, and death, Their arising will not cease. The aggregates of birth and death, Their suffering is boundless. Birth and samsara are suffering, If children examine with their minds, Their discrimination will not cease, They will revolve for millions of eons. Unsuitable things and very suitable things, And those who abide in the union of karma, And those who delight in taking on karmas, They are born from karma.