Tibetan
ཤེས་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་དག །དང་ཞིང་རྙོག་པ་མེད་པའི་ཆུ་ནང་སྣང་། །ཆུ་ཟླ་སྟོང་པ་གསོག་སྟེ་གཟུང་དུ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་སོས་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་དུས་ན། །སྐྱེས་བུ་སྐོམ་པས་གདུངས་ཤིང་འགྲོ་བ་ཡིས། །སྨིག་རྒྱུ་དག་ལ་ཆུ་ཡི་ཕུང་པོར་མཐོང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཡང་ཆུ་ནི་ཡོང་མེད་ན། །སེམས་ཅན་རྨོངས་པ་དེ་ལ་འཐུང་འདོད་དེ། །མི་བདེན་ཆུ་ནི་འཐུང་བར་ཡོང་མི་ནུས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ཤིང་རློན་པའི་སྡོང་པོ་ལ། །སྙིང་པོ་འདོད་ཕྱིར་སྐྱེས་བུས་དེ་གཤགས་ཀྱང་། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཀུན་ན་སྙིང་པོ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་ཡང་ཚད་མ་མིན། །ལྕེ་དང་ལུས་དང་སེམས་ཀྱང་ཚད་མ་མིན། །དབང་པོ་འདི་དག་གལ་ཏེ་ཚད་ཡིན་ན། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་སུ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །འདི་ལྟར་དབང་པོ་འདི་དག་ཚད་མིན་ཞིང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བེམས་པོ་ལུང་མ་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདའ་བའི་ལམ་འདོད་པ། །དེས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་བྱ་བ་བྱོས། །ལུས་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་མ་རབ་བརྟགས་ན། །དེ་ལ་ལུས་མེད་ལུས་སུ་འདུ་ཤེས་མེད། །གང་ལ་ལུས་མེད་ལུས་སུ་ཤེས་མེད་པ། །དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་བྱ། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་ལ་ཆོས་མེད་དེ། །གང་ཕྱིར་འདི་མེད་ནམ་ཡང་ཡོད་མི་འགྱུར། ། རྟོག་ཅན་དག་གི་ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་མི་འགྱུར། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གཉི་ག་མཐའ། །གཙང་དང་མི་གཙང་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ནི་རྣམ་སྤངས་ནས། །མཁས་པ་དབུས་ལའང་གནས་པར་ཡོང་མི་བྱེད། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་རྩོད་པ་སྟེ། །གཙང་དང་མི་གཙང་འདི་ཡང་རྩོད་པ་ཡིན། །རྩོད་པར་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་མི་འགྱུར། །རྩོད་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་འགག །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་གཏམ་བྱས་ཏེ། །བྱིས་པ་བདག་ཉིད་ལུས་ལ་མངོན་སུམ་སྙེམས། །ལུས་ལ་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་རློམ་སེམས་མེད། །དེ་ནི་རློམ་སེམས་མེད་དོ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །བསམ་གཏན་བཞི་དག་གི་ཡང་གཏམ་བྱས་ནས། །བྱིས་པ་བདག་ཉིད་བསམ་གཏན་སྤྱོད་ཡུལ་སྨྲ། །བསམ་གཏན་ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་རློམ་སེམས་མེད། །ཤེས་པས་རྟོགས་ནས་དྲེགས་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་། །བདེན་པ་བཞི་ཡི་གཏམ་རྣམས་བྱས་ནས་ཀྱང་། །བྱིས་པ་བདག་ཉིད་བདེན་པ་མཐོང་ཞེས་ཟེར། །བདེན་
Chinese
须知晓。犹如夜晚水中之月影，清澈无垢之水中显现。水中之月空虚无实不可取。一切诸法亦如是知晓。 犹如盛夏正午时分，行人焦渴所逼，于阳焰中见水聚。一切诸法亦如是知晓。阳焰之中本无水，愚痴众生欲饮之，虚妄之水终不可饮。一切诸法亦如是知晓。 犹如潮湿树木之干，有人欲求其心材而劈之，内外寻觅皆无心材。一切诸法亦如是知晓。 眼耳鼻非量，舌身意亦非量。若诸根是量，圣道于谁有何用？如是诸根非是量，自性本为顽冥不可记。是故欲求寂灭道，当依圣道而行事。 若于身中善观前际，则无身，亦无身之想。何者无身亦无身之想，是名无为之族。寂灭之法中无法，以其无故，终不可得。 有与无，是为分别念者所说。如是行持，痛苦不能止息。有与无，是二边。净与不净，亦是边。是故舍弃二边，智者亦不住于中道。 有与无，是为诤论。净与不净，亦是诤论。若起诤论，痛苦不能止息。若无诤论，痛苦则灭。 既已宣说安住正念，愚者自恃于身。于身若生执着，则无骄慢。彼无骄慢，舍弃一切。 既已宣说四禅定，愚者自言禅定之境界。禅定无有烦恼与骄慢，以智慧了悟，当断除骄慢。既已宣说四圣谛，愚者自言已见真谛。
English
Know this. Just as the moon's reflection in water at night appears in clear, untroubled water, the moon in the water is empty and cannot be grasped. Know that all phenomena are like this. Just as at midday in summer, a person, tormented by thirst, sees a mirage as a mass of water, know that all phenomena are like this. Since there is no water in a mirage, foolish beings desire to drink from it, but they cannot drink the unreal water. Know that all phenomena are like this. Just as when someone splits the trunk of a moist tree, seeking its heartwood, there is no heartwood to be found inside or out, know that all phenomena are like this. The eye, ear, and nose are not valid means of knowledge, nor are the tongue, body, and mind. If these faculties were valid, what use would the noble path be to anyone? Thus, these faculties are not valid, and by their nature, they are inert and uninformative. Therefore, those who desire the path to nirvana should act through the noble path. If one thoroughly examines the beginning of the body, there is no body, nor is there a perception of a body. That which has no body and no perception of a body is called the unconditioned realm. In the dharma of nirvana, there is no dharma, because since it does not exist, it can never exist. 'Exists' and 'does not exist' are terms used by those who conceptualize. Acting in this way does not pacify suffering. 'Exists' and 'does not exist' are both extremes. 'Pure' and 'impure' are also extremes. Therefore, having completely abandoned both extremes, the wise do not even abide in the middle way. 'Exists' and 'does not exist' are causes for dispute. 'Pure' and 'impure' are also causes for dispute. If there is dispute, suffering will not be pacified. If there is no dispute, suffering ceases. Having spoken of mindfulness, the childish are manifestly proud of their bodies. When there is manifest attachment to the body, there is no conceit. One who is without conceit abandons everything. Having spoken of the four meditations, the childish speak of the sphere of meditation. Meditation is without affliction and without conceit. Having understood with wisdom, one thoroughly abandons pride. Having spoken of the four truths, the childish say they have seen the truth.