Tibetan
ས་ཕྱིན་པ་དང་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་བ། མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་ལག་པ་གཡས་པའི་མཛུབ་མོ་ཁར་བཅུག་སྟེ། འཇིབ་ཅིང་འདུག་ལ་མིག་གཉིས་མི་འཛུམས་པར་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐབས་དེ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁང་སྟོང་དེ་ན་ཁྱེའུ་བོར་བ་གཟུགས་བཟང་བ། མཛེས་པ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། རིན་པོ་ཆེའི་གཟུགས་ལྟར་མཆིས་པ། མིག་མི་འཛུམས་པར་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་བ་ཞིག་མཆིས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱེ་མ་ཁྱེའུ་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། ངའི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་དོན་ཤེས་པར་ནུས་ཤིང་། སྐལ་བ་ཅན་ནོ་སྙམ་ནས། ཁྱེའུ་དེ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དགེ་བ་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར། ཁང་སྟོང་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེར་གཤེགས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ནས། ཁྱེའུ་དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་བཀའ་སྩལ་པ། སྦྲུལ་དང་གནོད་སྦྱིན་རྒྱུ་བ་ཡི། །དུར་ཁྲོད་འཇིགས་པ་ཆེ་འདི་ན། །བྱིས་པ་ཇི་ལྟར་མི་འཇིགས་ཤིང་། །ཁྱོད་ད་གཅིག་པུ་འདི་ན་འདུག །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་། རང་གི་སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སླར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་པ། བདག་མ་མཆིས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཐུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་སུ་ཞིག་འཇིགས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྨྲ་བའི་མཆོག །ཇི་ ལྟར་འདིར་མཆིས་ལས་གང་ལགས། །བདག་གཅིག་བདག་གིས་གང་མ་མཆིས། །བདག་ཀྱང་གང་གིའང་མ་ལགས་ཏེ། །བདག་ནི་སུའི་ལགས་དེ་མ་མཐོང་། །བདག་གི་སུ་ལགས་དེ་མ་མཐོང་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །སྔོན་ཅད་སྡིག་པ་བྱས་པའི་ལས། །དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་འདི་འདྲ་སྟེ། །ཁང་པ་སྟོང་པ་འདིར་བོར་ནས། །སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བ་མྱོང་བ་ཡིན། །ཁྱེའུས་གསོལ་པ། གཽ་ཏམ་ཁང་སྟོང་སྙམ་པ་ཡི། །འདུ་ཤེས་ད་དུང་མངའ་བ་བལྟ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཁྱོད་བཞུགས་ནས། །འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་མ་མཁྱེན་ཏམ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ངས་ནི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་ཤེས་ཏེ། །ང་ལ་འདུ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཁྱོད་ཉིད་ལ་ནི་སྙིང་བརྩེ་བས། །ཁང་པ་སྟོང་པ་འདིར་འོངས་སོ། །ཁྱེའུས་གསོལ་པ། སེམས་ཅན་དག་ནི་བར་འགའ་ཡང་། །གང་ཚེ་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པ། །དེ་ཚེ་ཐུགས་རྗེ་གང་དུ་བྱུང་། །ཁྱོད་ནི་སུ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་མཛད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས
Chinese
走到那里，看见一个相貌端正、美丽、悦意的孩子，他把右手的手指放在嘴里吮吸着，眼睛不眨地看着所有的人群。看见后，具寿阿难陀走到世尊那里，走到后，向世尊禀告说：世尊，那个空房子里有一个被遗弃的孩子，他相貌端正、美丽、悦意，像珍宝一样，眼睛不眨地看着所有的人群。然后，世尊说：唉，这个孩子是以前修行的圆满结果，他能理解我所说的道理，是个有福之人。想着，为了慈悲那个孩子，为了让所有的人都行善，世尊就去了那个空房子。然后，世尊走到那里，坐在一边。坐在一边后，世尊用偈颂对那个孩子说：蛇和夜叉游荡的，这个可怕的坟场里，孩子你怎么不怕呢？你现在独自一人在这里。然后，那个孩子凭借佛陀的加持和自己以前的善根，又用偈颂对世尊说：对于没有我的众生，谁能恐吓调伏之主呢？全知者，语自在，您怎么会在这里？有什么事吗？我既不属于任何人，也不属于任何东西，我没看见谁是我的，也没看见谁是我的。世尊说：以前造的罪业，就是这样的果报，被遗弃在这空房子里，感受痛苦。孩子说：乔达摩，你还认为这是空房子啊？你坐在菩提树下，难道没有完全了解诸法吗？世尊说：我完全了解诸法，但我没有诸法的概念。我因为怜悯你，才来到这空房子里。孩子说：当众生在任何时候都完全不可得的时候，那时慈悲从何而来？你对谁慈悲呢？世尊说
English
Having arrived there, he saw a child with a handsome appearance, beautiful, and pleasing, who had put the finger of his right hand in his mouth and was sucking on it, looking at all the people with unblinking eyes. Having seen this, the venerable Ānanda went to where the Blessed One was, and having arrived, he reported to the Blessed One: "Blessed One, in that empty house there is an abandoned child, handsome in appearance, beautiful, pleasing, like a jewel, looking at all the people with unblinking eyes." Then, the Blessed One said: "Alas, this child is the perfect result of previous practice, he is able to understand the meaning of what I have said, and he is a fortunate one." Thinking this, out of compassion for that child, and in order to lead all people to virtue, the Blessed One went to that empty house. Then, the Blessed One went there and sat down on one side. Having sat down on one side, the Blessed One spoke to that child in verse: "In this terrible charnel ground where snakes and yakshas roam, how is it that you, a child, are not afraid? You are now alone here." Then, that child, by the power of the Buddha and the root of his own previous virtue, again spoke to the Blessed One in verse: "For those assemblies that have no self, who can frighten the Lord of the Able One? Omniscient One, supreme speaker, how is it that you are here? What is the matter? I do not belong to anyone, nor does anything belong to me, I have not seen who is mine, nor have I seen who belongs to me." The Blessed One said: "The result of evil deeds done in the past is like this, being abandoned in this empty house, experiencing suffering." The child said: "Gautama, do you still think this is an empty house? Having sat under the Bodhi tree, have you not fully understood all phenomena?" The Blessed One said: "I fully understand all phenomena, but I do not have the concept of phenomena. I have come to this empty house out of compassion for you." The child said: "When sentient beings are completely unattainable at any time, from where does compassion arise at that time? To whom do you show compassion?" The Blessed One said:
Tibetan
་བཀའ་སྩལ་པ། །བདག་མེད་ཞི་བ་སྟོང་པ་ཉིད། །སེམས་ཅན་འདི་དག་མི་ཤེས་ཏེ། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྙིང་བརྩེའི་ཕྱིར། །བསོད་ནམས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཁྱེའུས་གསོལ་པ། སྟོང་པ་ཞི་བར་ཐུགས་ཆུད་ནས། །ཞི་བ་སྟོང་པ་ཉིད་མཁྱེན་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ད་དུང་དུ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་མ་སྤངས་སམ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཞི་བ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་ནས། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱའི་ཕྱིར། །འདྲེན་པ་ཆོས་སྟོན་མཛད་པ་འདི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན། །ཁྱེའུས་གསོལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ད་དུང་དུ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་སྤངས། །སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མ་མཆིས་ན། །ཐུགས་རྗེ་གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་བཟུང་ནས། །ཡོད་མིན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་། །མི་མཆོག་རྣམས་ནི་གོ་གྱོན་པ། །རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་སོ། །ཁྱེའུས་གསོལ་པ། དངོས་པོ་གང་ནའང་མི་དམིགས་པས། །གོ་ཆ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་ལགས། ། དངོས་པོ་མ་མཆིས་ཆོས་རྣམས་ལ། །གོ་ཆ་དམིགས་པ་མ་མཆིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ཡང་། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་འདི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་སྐྱོབ་རྣམས་ཀྱི། །ཐུགས་རྗེས་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཡིན། །ཁྱེའུས་གསོལ་པ། ཆོས་ནི་ཡི་གེ་མ་མཆིས་ན། །བཤད་པ་གུད་ན་ག་ལ་མཆིས། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་སླུ་མཛད་དམ། །ཆོས་མ་ལགས་པ་ཆོས་བཤད་དམ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ང་ནི་འཇིག་རྟེན་སླུ་མ་ཡིན། །ཆོས་མ་ཡིན་པའང་ང་མི་སྨྲ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གྱུར་སེམས་ཅན་གྱི། །ཉོན་མོངས་སེལ་བར་ང་བྱེད་དོ། །ཁྱེའུས་གསོལ་པ། ཉོན་མོངས་རྩ་བ་མ་མཆིས་ཏེ། །ནང་ངམ་ཕྱི་རོལ་རྣམས་ན་ཡང་། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་གནས་མ་མཆིས། །ཉོན་མོངས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་སྦྱང་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བ་རྣམས། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཁྱེའུས་གསོལ་པ། རྣམ་བརྟག་མང་པོ་ཅི་འཚལ་ཏེ། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞིང་། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་མི་འབྱུང་སྟེ། །ནམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་དེ་མི་འགྱུར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། །སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་འོད་གསལ་ཀྱང་། །བློ་བུར་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉོན་མོངས་འགྱུར། །ཁྱེའུས་གསོལ་པ། ཉོ
Chinese
说道：无我寂静即是空性，这些有情并不知晓，为了对他们慈爱怜悯，行持善业就是行持。童子请问：通达空性寂静之后，明明了知寂静空性，如来您至今，也没有舍弃颠倒吗？世尊说道：通达寂静空性之后，为了令有情成熟，导师说法这件事，是诸佛的慈悲。童子请问：如来您至今，您也没有舍弃颠倒，如果没有有情之想，慈悲将从何而生？世尊说道：善加守护菩提心，对于非有的有情，人中之胜穿上盔甲，是自生者的加持。童子请问：任何事物都不可得，所有盔甲都是虚假的，对于无有事物的诸法，没有盔甲可言。世尊说道：诸法虽然没有事物，但为众生说法这件事，是世间怙主救护者们，以慈悲而游戏。童子请问：法若没有文字，言说又在哪里？您是在欺骗世间吗？不是法而说是法吗？世尊说道：我不是世间的欺骗者，我也不会说不是法，我做的是，消除颠倒有情的烦恼。童子请问：烦恼没有根本，无论在内在外，它们都没有处所，烦恼如何才能清净？世尊说道：从颠倒中产生的事物，是从分别中产生的，为了舍弃所有分别，才为众生说法。童子请问：为何需要众多分别？心性本自光明，其中不会生起烦恼，虚空也不会变成烦恼。世尊说道：正如你所说的那样，心性恒常光明，但由于突如其来的烦恼，凡夫俗子才会被烦恼所染。
English
Said: Selflessness, peace, is emptiness. These sentient beings do not know this. Therefore, out of love and compassion for them, practicing merit is practice. The boy asked: Having understood emptiness and peace, even though you know peace and emptiness, Tathagata, haven't you still not abandoned perversion? The Blessed One said: Having realized peace and emptiness, in order to ripen sentient beings, this act of the guide teaching the Dharma is the compassion of all the Buddhas. The boy asked: Tathagata, even now, you have not abandoned perversion. If there is no thought of sentient beings, where will compassion arise? The Blessed One said: Having well grasped the mind of enlightenment, even for non-existent sentient beings, the best of men wear armor, it is the blessing of the self-born. The boy asked: Since nothing is perceived anywhere, all armor is false. For dharmas without things, there is no armor to be perceived. The Blessed One said: Although dharmas have no things, this teaching of the Dharma to living beings is the play of compassion by the protectors of the world. The boy asked: If the Dharma has no letters, where is the speech? Are you deceiving the world? Is it Dharma that is not Dharma? The Blessed One said: I am not a deceiver of the world, nor do I speak of what is not Dharma. What I do is to eliminate the afflictions of perverse sentient beings. The boy asked: Afflictions have no root, neither inside nor outside. They have no place. How can afflictions be purified? The Blessed One said: Things that arise from perversion arise from discrimination. In order to abandon all discrimination, the Dharma is taught to living beings. The boy asked: Why do you need so much discrimination? The mind is naturally clear and luminous, and afflictions do not arise in it. Space does not become an affliction. The Blessed One said: As you said, the mind is always clear and luminous, but due to sudden afflictions, ordinary people become afflicted.