Tibetan
་མི་འདོད་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་བར་ཡང་འདོད་པ་ནའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོ་ག་ཤེས་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ནམ་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཤེས་པས་ཆོས་གང་ཡང་མི་ལེན་པ་ནའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངོམས་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ནམ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་ཡང་གནས་ལ། འཇིག་རྟེན་པའི་རྒྱུ་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་དབེན་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ་ནམ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་ཡང་སྣང་བ་ནའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་དགའ་རང་དབང་ཅན་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ནམ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལུས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པས་དབང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ནམ་བདག་ཉིད་ཀྱང་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་ཉན་ཅིང་གཞན་ལ་ཡང་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་ཐོས་པར་བྱེད་པ་ནའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་བཞིན་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ནམ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕྲོས་པར་ཡང་མི་བྱེད། མི་འཕྲོ་བར་ཡང་མི་བྱེད་པ་ནའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ནམ་གཞན་དང་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་མི་སྐྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དབེན་པར་ཡང་རྟོག་ལ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་མི་ལྟ་ཞིང་། བདག་དང་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་པས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུངས་དང་སྤོབས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ནམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཛིན་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་མཚུངས་པར་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་། སྒྲ་སྐད་ བྲག་ཅ་དང་མཚུངས་པར་ཡང་ཤེས་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུངས་དང་སྤོབས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་འོད་མང་པོས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཤད་པའི་དོན་འདི་སུས་ཀུན་ཤེས་པར་འགྱུར། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་གང་དག་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་གྱུར་པ། སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ། དམིགས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་དེ་དག་གིས་ཁོ་བོས་བཤད་པའི་དོན་འདི་ཀུན་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། དེ་དག་ཅི་ལ་མོས་པར་འགྱུར། བསམ་པ་ནི་གང་། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། དེ་དག་ནི་ཟབ་མོ་ལ་མོས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ནི་བསམ་པའོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་ནམ་དགེ་སློང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་དུ་སྒོམ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཉམ་པར་ཤེས་ཤིང་མ་རིག་པ་དང་སྲིད་པ་དང་སྲེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡང་་ཚོལ་ལ། མ་རིག་པ་དང་སྲིད་པ་དང་སྲེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་མ་རིག་པ་དང་སྲིད་པ་དང་སྲེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་རིག་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་ཤེས་པ་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་གཞན་ཡང་ནམ་དགེ་སློང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཐའ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མཐར་ཤེས་ཤིང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མཐའི་རང་བཞིན་ཡང་འདོད་ཆགས་སུ་ཤེས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་མཐའ་ལ་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བའི་མཐར་ཤེས་ཤིང་། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བའི་མཐའི་རང་བཞིན་ཡང་ཞེ་སྡང་དུ་ཤེས་པ་དང་། གཏི་མུག་གི་མཐའ་ལ་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་མཐར་ཤེས་ཤིང་། གཏི་ མུག་དང་བྲལ་བའི་མཐའི་རང་བཞིན་ཡང་གཏི་མུག་ཏུ་ཤེས་པ་ན་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དགེ་སློང་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་གཞན་ཡང་ནམ་དགེ་སློང་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མི་བྱེད། ཀུན་འབྱུང་བ་སྤོང་བར་མི་བྱེད། འགོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད། ལམ་སྒོམ་པར་ཡང་མི་བྱེད་ལ། སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྗེས་སུ་རྟོགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཀུན་འབྱུང་བ་གང་ཡང་མེད། སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འགོག་པ་གང་ཡང་མེད། སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ལམ་གང
Chinese
也不希望，而且也希望舍弃一切众生的烦恼时。天子说：怎样菩萨才算知晓仪轨？文殊说：当以圣慧的智慧不取任何法时。天子说：怎样菩萨才算知足？文殊说： 当安住于出世间的智慧，又以世间的因缘使众生完全成熟时。天子说：怎样菩萨才算极为寂静？文殊说：当一切烦恼也不能使之成为烦恼，而且为了舍弃一切众生的烦恼而精进时。天子说：怎样菩萨才算自乐自在？文殊说：当以无漏之身显现于一切佛刹，不是被智慧的自在烦恼所控制时。天子说：怎样菩萨才算多闻？文殊说：当自己也听闻未曾听闻之法，也使他人听闻未曾听闻之法时。天子说：怎样菩萨才算如理精进？文殊说：当完全了知从一切所缘境中生起，却也不散布一切法，也不不散布时。天子说：怎样菩萨才算以实修为心要？文殊说：当不生起与他者相关的分别识，也了知一切众生的心行是寂静的，也不观察自己的心行，不以我与他人的执着而以实修为心要时。天子说：文殊，怎样菩萨才算具足总持和辩才？文殊说：天子，当菩萨受持一切所闻，也平等地辨别一切众生的根器，声音 也知晓如同山谷回音一般，而没有显现的执着时，这样菩萨才算具足总持和辩才。
English
and also wishes to abandon all the afflictions of all sentient beings. The son of the gods said: How does a Bodhisattva know the ritual? Manjushri said: When the wisdom of noble wisdom does not take any Dharma. The son of the gods said: How is a Bodhisattva satisfied? Manjushri said: When one abides in the wisdom that transcends the world, and also causes sentient beings to fully mature through worldly causes. The son of the gods said: How is a Bodhisattva extremely secluded? Manjushri said: When all afflictions cannot make it an affliction, and also when it appears to be striving to abandon the afflictions of all sentient beings. The son of the gods said: How is a Bodhisattva self-joyful and independent? Manjushri said: When an uncontaminated body appears in all Buddha-fields, it is not controlled by the afflictions of the dominion of wisdom. The son of the gods said: How is a Bodhisattva widely learned? Manjushri said: When one also listens to the Dharma that has not been heard, and also causes others to hear the Dharma that has not been heard. The son of the gods said: How does a Bodhisattva strive properly? Manjushri said: When one fully knows that it arises from all objects of perception, but also does not scatter all Dharmas, nor does one not scatter them. The son of the gods said: How does a Bodhisattva take practice as the essence? Manjushri said: When one does not generate discriminating consciousness related to others, and also knows that the mental conduct of all sentient beings is secluded, and also does not observe one's own mental conduct, and does not take practice as the essence with the attachment of self and others. The son of the gods said: Manjushri, how is a Bodhisattva endowed with perfect dharani and eloquence? Manjushri said: Son of the gods, when a Bodhisattva holds all that is heard, and also equally distinguishes the faculties of all sentient beings, and the sound also knows that it is like an echo in a valley, and there is no manifest attachment, then the Bodhisattva is endowed with perfect dharani and eloquence.
Chinese
是這樣的。然後，天子光鬘對變成童子的文殊師利說了這樣的話：「文殊師利，你所說的這些道理，誰能完全了解呢？」文殊師利說：「天子，那些被善知識完全攝受的人，以前的修行圓滿具足，生起了善的根本，無所緣地修行，他們就能完全了解我所說的這些道理。」天子問：「他們對什麼有興趣呢？想法是什麼呢？」文殊師利說：「他們對深奧的道理有興趣，沒有增上慢是他們的想法。」天子問：「文殊師利，怎麼樣比丘才沒有增上慢呢？」文殊師利說：「天子，當比丘把壞聚見的自性修為唯一趨入之道時，以無二的智慧了知壞聚見的自性與唯一趨入之道的自性平等，並且尋找從無明、有、貪愛產生的根源，在個別觀察從無明、有、貪愛產生之物時，也了知無明、有、貪愛的自性是智慧和解脫，那時，這樣的比丘就沒有增上慢。天子，此外，當比丘了知欲貪的邊際是遠離欲貪的邊際，並且了知遠離欲貪的邊際的自性也是欲貪；了知瞋恚的邊際是遠離瞋恚的邊際，並且了知遠離瞋恚的邊際的自性也是瞋恚；了知愚癡的邊際是遠離愚癡的邊際，並且了知遠離愚癡的邊際的自性也是愚癡時，那時，這樣的比丘就沒有增上慢。天子，此外，當比丘不完全了知痛苦，不捨棄集諦，不現證滅諦，也不修道諦，而是以了知痛苦不生起的方式來隨順了知四聖諦，了知痛苦不生起是什麼，對此就沒有集諦，了知痛苦不生起是什麼，對此就沒有滅諦，了知痛苦不生起是什麼，對此就沒有道諦。
English
So it is. Then, the son of the gods, Light Garland, said this to Manjushri, who had become a youth: "Manjushri, who will fully understand these teachings that you have spoken?" Manjushri said: "Son of the gods, those who are fully embraced by virtuous friends, whose previous practices are perfectly complete, who have generated the roots of virtue, and who practice without any object of focus, they will fully understand these teachings that I have spoken." The son of the gods asked: "What will they be interested in? What is their thought?" Manjushri said: "They will be interested in the profound, and the absence of arrogance is their thought." The son of the gods asked: "Manjushri, how does a monk become free from arrogance?" Manjushri said: "Son of the gods, when a monk cultivates the view of the perishable aggregate as the sole path of entry by its very nature, and through non-duality, knows that the nature of the view of the perishable aggregate is equal to the nature of the sole path of entry, and also seeks the origin arising from ignorance, existence, and craving, and when individually examining what arises from ignorance, existence, and craving, also knows that the nature of ignorance, existence, and craving is wisdom and liberation, then, such a monk is free from arrogance. Son of the gods, furthermore, when a monk knows that the limit of desire is the limit of being free from desire, and also knows that the nature of the limit of being free from desire is also desire; knows that the limit of hatred is the limit of being free from hatred, and also knows that the nature of the limit of being free from hatred is also hatred; knows that the limit of delusion is the limit of being free from delusion, and also knows that the nature of the limit of being free from delusion is also delusion, then, such a monk is free from arrogance. Son of the gods, furthermore, when a monk does not fully know suffering, does not abandon the origin, does not realize cessation, and does not cultivate the path, but understands the four noble truths by knowing that suffering does not arise, and whatever is knowing that suffering does not arise, there is no origin for that; whatever is knowing that suffering does not arise, there is no cessation for that; whatever is knowing that suffering does not arise, there is no path for that.