Tibetan
སྡིག་པ་རྣམས་ལས་རབ་འདས་པ། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་འཇིག་རྟེན་བདེ། །ང་སྙམ་ང་རྒྱལ་གང་འདུལ་བ། །དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཡིན། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་དུ་འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་བར་གཟིགས་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་རྗོད་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །སྒྲ་རེག་རོ་དང་གཟུགས་དང་དྲི་རྣམས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ཀུན་དུ་གདུངས་པར་གྱུར། །སྲིད་པས་འཇིགས་ཀྱང་སྲིད་པའི་སྲེད་པ་ཡིས། །ཕྱིར་ཞིང་སྲེད་པ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞག་བདུན་པ་བདུན་པའི་ཚེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤིང་སྒྲོལ་རྒྱུའི་དྲུང་དུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཕྱོགས་པའི་ཚོང་པ་ག་གོན་དང་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་མཁས་པ་གསལ་བ་སྤུན་གཉིས་རྙེད་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་ནས། ཟོང་རྣམ་པ་མང་པོ་ཐོགས་ཏེ།འགྲོན་པ་ཕལ་པོ་ཆེ་དང་། ཤིང་རྟ་ཤིན་ཏུ་གང་བ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་དོང་ངོ་། །དེ་གཉིས་ལ་གླང་བུ་ཅང་ཤེས་ལེགས་སྐྱེས་དང་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དེ་གཉིས་ལ་ཐོགས་པའི་འཇིགས་པ་མེད་དེ་གང་དུ་གླང་བུ་གཞན་མི་ཐར་བ་དེར་དེ་གཉིས་གཏོང་ངོ་། །གང་དུ་མདུན་རོལ་ན་འཇིགས་པ་ཡོད་ པ་དེར་དེ་གཉིས་ཕུར་པ་ལ་བཏགས་པ་བཞིན་དུ་འདུག་གོ །དེ་གཉིས་ལ་ལྕག་གིས་མི་འཇུའི་མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་སྤར་གང་ངམ། སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་དེ་གཉིས་དེད་དོ། །ཤིང་སྒྲོལ་རྒྱུ་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་ཤིང་འོ་མ་ཅན་གྱི་ནགས་ན་གནས་པའི་ལྷ་མོས་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། དེ་དག་གི་ཤིང་རྟ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་འགྲོ་སྟེ། འབྲེང་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིང་རྟའི་ཆ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆད་གྲུགས་སོ། །ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་རྣམས་ཀྱང་ལྟེ་བ་ལ་ཐུག་པར་སའི་ནང་དུ་ནུབ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཀྱང་ཤིང་རྟ་དེ་དག་འགྲོ་བར་མ་གྱུར་ནས། ཁ་ཅིག་ངོ་མཚར་དང་སྐྲག་པར་གྱུར་ཏེ། ཤིང་རྟ་འདི་དག་ཐང་ལ་ཡང་ཐོགས་པར་གྱུར་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། འདིའི་འགྱུར་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་གླང་བུ་ལེགས་སྐྱེས་དང་གྲགས་པ་དེ་གཉིས་འདྲེན་དུ་བཅུག་སྟེ། མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལ་སྤར་གང་དང་། སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བདས་ཀྱང་འགྲོ་བར་མ་གྱུར་ནས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ཀྱང་
Chinese
彻底超越罪恶，远离贪欲，世间安乐。降伏我慢自大者，乃是至上之乐。诸比丘，如来见世间为生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、不悦、纷争所焚烧，于是世尊说了这首偈颂：以声、触、味、色、香，此世间被普遍折磨。虽畏惧有，却因有的贪欲，而向后寻求贪欲。第七个七日，如来住在释迦树下。当时，北方来的商人嘎贡和贤善，是聪明的明智之士，兄弟二人获得了巨大的财富。携带各种各样的货物，与众多旅客和五百辆满载的车一起，从南方前往北方。他们有两头名叫善生和名声的公牛。它们没有阻碍的恐惧，其他牛无法通过的地方，就让它们通过。哪里前方有危险，它们就像系在桩子上一样待在那里。不用鞭子抽打它们，而是用一捧乌达拉花或鼻子的花环来驱赶它们。在靠近释迦树的地方，居住在乳树林中的天女以加持力加持，使他们的所有车辆都无法前进，连枷等车辆的所有部件也都断裂了。车辆的轮子也沉入土中，直到轮轴中心。尽管大家都尽力拉动，车辆仍然无法移动。有些人感到惊奇和害怕，心想：这些车辆在平地上也被阻碍，这有什么原因呢？这有什么变故呢？于是他们让善生和名声这两头牛来拉，用一捧乌达拉花和鼻子的花环驱赶，也无法前进，他们心想：为什么这两头也
English
Having completely transcended sins, being free from desire, the world is at ease. Whoever subdues arrogance and pride, that is the supreme bliss. Monks, the Tathagata, seeing the world burning and blazing with birth, aging, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and strife, at that time, the Blessed One uttered this verse: With sound, touch, taste, form, and smell, this world is universally tormented. Though fearing existence, yet with the desire for existence, one turns back and seeks desire. On the seventh seventh day, the Tathagata was dwelling near the Shaka tree. At that time, two merchants from the north, Gagon and Zangpo, who were wise and intelligent brothers, having obtained great wealth, carrying various kinds of goods, together with many travelers and five hundred fully loaded carts, were going from the south to the north. They had two bulls named Changshe Legkye and Drakpa. They had no fear of obstruction, and where other bulls could not pass, they would send these two. Wherever there was danger ahead, they would stay there as if tied to a post. They would not whip them, but would drive them with a handful of Udala flowers or a garland of nose flowers. Near the Shaka tree, a goddess dwelling in the milky tree forest blessed them with her blessings, so that all their carts could not move, and all the parts of the carts, including the flails, were broken. The wheels of the carts also sank into the ground up to the axle center. Although everyone tried their best to pull, the carts still could not move. Some were amazed and frightened, thinking: What is the reason that these carts are obstructed even on flat ground? What is the change in this? So they had the two bulls, Legkye and Drakpa, pull, and drove them with a handful of Udala flowers and a garland of nose flowers, but they could not move forward. They thought: Why are these two also
Tibetan
མི་འགྲོ་བ་ལས་མདུན་ན་འཇིགས་པ་འགའ་ཞིག་འབྱུང་དུ་གདོན་མི་ཟའོ་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་ས་འཁྲུ་བ་རྟ་པ་དག་སྔར་བཏང་ངོ་། །ས་འཁྲུ་བ་རྟ་པ་རྣམས་སླར་ལོག་ནས་འཇིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷ་མོ་དེས་ཀྱང་རང་གི་གཟུགས་བསྟན་ནས་མ་འཇིགས་ཤིག་ཅེས་དབུགས་ཕྱུང་ངོ་། །གླང་བུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཤིང་རྟ་དྲངས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མེ་ལྟར་རབ་ཏུ་འབར་བ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་གྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། ཉི་མ་ཤར་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པ་ལྟ་བུ་དཔལ་གྱིས་འབར་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཅི་ཞིག་ཚངས་པ་འདིར་ཕྱིན་ཏམ། འོན་ཏེ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནམ། འོན་ཏེ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའམ། འོན་ཏེ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའམ། འོན་ཏེ་རིའི་ལྷ་འགའ་ཞིག་གམ། རླུང་གི་ལྷ་འགའ་ཞིག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ན་བཟའ་ངུར་སྨྲིག་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་དག་གིས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་པ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱིས་བདག་ཅག་འཇིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་དག་ དད་པ་ཐོབ་ནས་ཡང་ཕན་ཚུན་དུ་སྨྲས་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འདི་ནི་དུས་སུ་ཟ་བ་ཡིན་ན། ཅུང་ཟད་ཅི་ཡོད། སྨྲས་པ། སྦྲང་རྩི་དང་། སྐྱོ་མ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་བཤུས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གིས་སྦྲང་རྩི་དང་། སྐྱོ་མ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་བཤུས་པ་ཁྱེར་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ག་ལ་བ་དེར་དོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་ནས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ་སྤྱན་གཟིགས་འདི་བཞེས་སུ་གསོལ། དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། བདག་གིས་ལག་པས་འདི་བླངས་ན་ནི་མ་ལེགས་ན་སྔོན་གྱི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྣོད་ཇི་ལྟ་བུས་བཞེས་སྙམ་ནས་མཁྱེན་པ་འཇུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དུས་ལ་བབ་པར་རིག་ནས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་བཞི་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་གསེར་གྱི་ལྷུང་བཟེད་བཞི་ཐོགས་ཏེ། ལྷགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ། གསེར་གྱི་ལྷུང་བཟེད་བཞི་པོ་འདི་དག་བཞེས་སུ་གསོལ་ཞེས་ཕུལ་
Chinese
他們心想，從人跡罕至的地方走來，恐怕會遇到一些危險，於是就先派了探路騎兵前去。探路騎兵回來後說，沒有任何危險。那位女神也顯現出身形，安慰他們不要害怕。那兩個牧童將世尊所在的馬車拉到一旁。他們看到世尊如火焰般熊熊燃燒，具備大丈夫的三十二相，光芒四射，宛如旭日東昇。看到後，他們感到非常驚訝，心想：這是梵天來到這裡了嗎？還是天帝釋提桓因？還是多聞天王？還是太陽和月亮？還是某座山神？或是某位風神？接著，世尊展示了袈裟。他們看到袈裟後說：『這位穿著袈裟的人一定是出家人，我們不用害怕。』他們 生起信心後，又互相說道：『這位出家人現在是用餐時間，我們有什麼可以供養的嗎？』有人說：『有蜂蜜、酸奶和甘蔗糖。』他們拿著蜂蜜、酸奶和甘蔗糖，來到世尊所在的地方，用頭頂禮世尊的雙足，繞行三圈後，在一旁坐下。坐下後，他們向世尊稟告說：『世尊，請您慈悲憐憫我們，接受這些供養。』比丘們，接著，世尊心想：『如果我用手拿這些供品，不太合適。過去的圓滿正等覺佛陀們是用什麼樣的器皿接受供養的呢？』於是，他的智慧開始運作。比丘們，就這樣，世尊知道進食的時機已經到來，就在那一剎那，四大天王從四方各拿著四個金缽，來到世尊面前，稟告說：『世尊，請您慈悲憐憫我們，接受這四個金缽。』
English
Thinking that some dangers might arise from going through uninhabited places, they sent scouts ahead. The scouts returned and said that there was no danger. That goddess also showed her form and reassured them not to be afraid. Those two cowherds pulled the chariot aside to where the Tathagata was. They saw the Tathagata blazing like fire, adorned with the thirty-two marks of a great man, shining with glory like the sun rising not long after dawn. Having seen it, they were amazed and thought: 'Is this Brahma who has come here? Or is it Indra, the lord of the gods? Or is it Vaishravana? Or is it the sun and moon? Or is it some mountain god? Or is it some wind god?' Then the Tathagata showed the saffron robes. Then they said, 'This one who wears saffron robes must be a renunciate, so we have no fear.' They gained faith and again said to each other, 'This renunciate is eating at the right time, what do we have to offer?' Someone said, 'There is honey, yogurt, and sugarcane juice.' They took the honey, yogurt, and sugarcane juice, and went to where the Tathagata was, bowed their heads at the feet of the Tathagata, circumambulated three times, and sat down on one side. Having sat down on one side, they said to the Tathagata, 'Bhagavan, please have compassion on us and accept this offering.' Monks, then the Tathagata thought, 'If I take this with my hand, it is not good. What kind of vessel did the Buddhas of the past, the perfectly enlightened ones, use to receive offerings?' Then his wisdom began to operate. Monks, in this way, the Tathagata, knowing that the time for eating had come, at that very moment, the four great kings from the four directions, each holding four golden bowls, arrived and said to the Tathagata, 'Bhagavan, please have compassion on us and accept these four golden bowls.'
Tibetan
ལོ། །དེ་དག་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་མ་ཡིན་པར་དགོངས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ་བཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངུལ་གྱི་བཞི་དང་། བཻ་དཱུཪྱའི་དང་། ཤེལ་དང་། སྤུག་དང་། རྡོའི་སྙིང་པོ་ལས་བྱས་པ་བཞི་བཞི་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ལས་བྱས་པའི་ལྷུང་བཟེད་བཞི་ཐོགས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཕུལ་ན་ཡང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་མ་ཡིན་པར་དགོངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ་བཞེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་རྣམ་པ་ཅི་འདྲ་བ་དག་གིས་བཞེས་སྙམ་དགོངས་ན། རྡོའི་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་ཀྱིས་བཞེས་པར་མཁྱེན་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལྟ་བུའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཞན་གསུམ་ལ་ སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་དག་སྔོན་པོའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་རྡོའི་ལྷུང་བཟེད་བཞི་བྱིན་པ་དང་། དེ་ལ་བདག་གིས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། འདི་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། དེ་ནས་སྔོན་པོའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དེས་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་སྣོད་འདི་དག་སྤྱད་པར་མ་བྱ་བར། །འདི་དག་ཆོངས་ཤིག་མཆོད་རྟེན་གྲགས་པར་འགྱུར། །ཤཱཀྱ་ཐུབ་ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་བ་འབྱུང་། །དེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་འདི་དག་དབུལ་བ་གྱིས། །གྲོགས་པོ་དག་གིས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ། །སྣོད་དབུལ་བ་ཡི་དུས་དང་ཚོད་ལ་བབ། །གླུ་དབྱངས་དག་དང་སིལ་སྙན་སྒྲ་ཕྱུང་སྟེ། །མཆོད་པ་བྱས་ནས་ལྷུང་བཟེད་དབུལ་བར་བྱ། །སྣོད་དེ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་ཤིགས་པ། །སྣོད་འདི་རྡོ་བའི་རང་བཞིན་བཞེས་སུ་རུང་། །གཞན་གྱིས་བླང་བར་བཟོད་པ་མ་ཡིན་གྱིས། །ད་ནི་བདག་ཅག་དེ་དག་ལེན་དུ་འདོང་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་རང་གི་གཉེན་དང་འཁོར་དུ་བཅས་ཏེ་མེ་ཏོག་དང་། བདུག་པ་དང་། སྤོས་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། བྱུག་པ་དང་། སིལ་སྙན་དང་། ཕེག་རྡོབ་པ་དང་། གླུ་དབྱངས་ལེན་ཅིང་རང་རང་གི་ལག་ཏུ་ལྷུང་བཟེད་དེ་དག་ཐོགས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་དེ་དག་ལྷའི་མེ་ཏོག་གིས་བཀང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་གིས་བདག་ལ་རྡོའི་ལྷུང་བཟེད་བཞི་ཕུལ་ན། བདག་ལ་ནི་བཞིར་མི་རུང་ལ། ཇི་སྟེ་ག
Chinese
年。考虑到那些不是修行者的东西，如来没有接受。同样地，拿着四个银制的，四个毗琉璃的，四个水晶的，四个砗磲的，四个宝石精华制成的，以及四个一切珍宝制成的钵，如果献给如来，也考虑到那些不是修行者的东西，如来没有接受。比丘们，然后如来又这样想：过去的如来们用什么样的钵接受供养呢？这样想的时候，知道他们用石钵接受供养。如来生起那样的想法之后，四大天王中的多闻天王对其他三大天王 说道：朋友们，青莲部的天子们给了我四个石钵，我当时想，应该用这些。然后青莲部的天子，名叫遍照的，对我说：喂，这些器皿不要用，把这些换成佛塔会出名的。名为释迦牟尼的胜者将会出现，把这些钵献给他。朋友们，把器皿献给释迦牟尼的时候和时间到了。发出歌声和铙钹的声音，供养之后献上钵。那个器皿是法性的，不会损坏，这个器皿是石头的性质，可以接受。不是其他人可以拿走的，现在我们去拿那些吧。然后四大天王带着自己的亲眷，拿着鲜花、熏香、香、花环、涂香、铙钹、腰鼓，唱着歌，各自手里拿着那些钵，去往如来所在的地方，到达后，供养如来，用天上的鲜花装满那些钵，献给如来。比丘们，然后如来这样想：这四个具有信心的四大天王献给我四个石钵，我不能用四个，如果我
English
Year. Considering those not belonging to ascetic practices, the Tathagata did not accept them. Similarly, holding four silver bowls, four of beryl, four of crystal, four of tridacna, four made of stone essence, and four bowls made of all precious jewels, even if offered to the Tathagata, considering them not belonging to ascetic practices, the Tathagata did not accept them. Monks, then the Tathagata thought again: What kind of bowls did the previous Tathagatas accept? Thinking thus, he knew that they accepted stone bowls. After the Tathagata generated such a thought, then the Great King Vaishravana spoke to the other three Great Kings, saying: Friends, the sons of the blue lotus lineage gave me four stone bowls, and I thought, I should use these. Then the son of the blue lotus lineage, named Illuminator, said to me: Hey, these vessels should not be used, but exchange them for stupas that will become famous. A Victor named Shakyamuni will appear, offer these bowls to him. Friends, the time and occasion to offer the vessels to Shakyamuni has arrived. Utter songs and the sound of cymbals, and after making offerings, offer the bowls. That vessel is of the nature of Dharma, indestructible, this vessel is of the nature of stone, acceptable. It is not something others can take, now let us go to take those. Then the four Great Kings, together with their relatives and retinue, holding flowers, incense, perfume, garlands, unguents, cymbals, drums, and singing songs, each holding those bowls in their hands, went to where the Tathagata was, and having arrived, made offerings to the Tathagata, filled those bowls with divine flowers, and offered them to the Tathagata. Monks, then the Tathagata thought: These four faithful Great Kings have offered me four stone bowls, but it is not appropriate for me to have four, if I