Tibetan
་བ་ལ་ནི་རབ་གནས། བཟོད་པ་དག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད། དུག་ལྡུད་མཚོན་གྱིས་འདེབས་པ་ཡི། གཅིག་ལ་གཅིག་ནི་གནོད་བྱེད་པ། སེམས་ཅན་དེ་དག་བསྡུམ་བར་བྱ། དེ་ནི་མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། བྱིས་པ་སྤྱོད་པ་འང་དེ་བཞིན་ནོ། གང་གིས་མྱ་ངན་འདའ་བའང་གཞན། བདག་ནི་ཁྱད་པར་ཚོལ་བས་ན། བྱིས་པ་དག་ནི་བདག་མི་སློབ། ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་ཕྲག་སྟོང་དུ་རྡོ་དབྱུག་དང་མཚོན་འདེབས་ཤིང་འཕེན་བས་ཡུང་ཙམ་ཡར་འཚོར་མི་སྟེར་ན། དེས་ཀྱེ་མའོ་ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་འཕགས་པ་སྟེ། བདག་གི་སྲོག་མ་བཅད་དོ་སྙམ་པའི་བར་དུ་དེ་ལྟར་བདག་གོ་བར་བྱ་ཞིང་ཡང་འདི་ལྟར་བསླབ་པོ། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་བཟུང་སྟེ། བརྒྱ་ལ་བདག་གོམ་པ་བདུན་བོར་བ་ཙམ་གྱི་ཡུན་ལ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་རྙེད་ཀྱི་མགོ་བཅད་པར་གྱུར་ཀྱང་བདག་ཁྲོ་བ་དང་། གཤེ་བར་སྒོམ་པར་མི་བྱའོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁོང་ཁྲོ་བ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་བསྒྲུབས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འཇོམ་པ་སྟེ། ཡང་ཕྱིར་བདག་གིས་བསྐལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྒྲུབས་པར་བྱ་དགོས་སོ། དེ་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདི་ནི་བསྒྲུབ་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཆོས་དེ་འབྱུང་བར་དཀའ་བའོ། དེ་བས་ན་བདག་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱི་གོ་ཆ་བགོ་བར་བྱའོ། དེ་ལྟར་ཤཱ་རིའི་བུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་སེམས་སྡང་བར་གྱུར་པ་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་རྙེད་དོ། གླགས་རྙེད་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ། སེམས་སྡང་བས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བྱ་བ་ལ་གཡེང་བར་འགྱུར་རོ། སེམས་གཡེང་བ་ལ་ནི་བདུད་སྡིག་ཅན་བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་སྐུལ་བར་བྱེད་དོ། དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷུང་བཟེད་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། ཆོས་གོས་ཞུགས་པའི་སེམས་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། གྲོང་དུ་སློང་བ་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ལས་འདུན་པ་ཟློག་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། ཆོས་དཀར་པོ་མང་པོ་ལས་འདུན་པ་ཟློག་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། དགོན་པར་གནས་པ་ལས་མོས་པ་ཟློག་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་འདུན་པ་ཟློག་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་
Chinese
处所是善妙，宣说安忍之赞。以毒药利器刺伤，彼此互相损害的，应调解那些有情，那是智者的特征，孩童的行为也是如此，以何而得寂灭也是他者。我以寻求差别之故，孩童们不学我。又舍利子，菩萨应如是学习，若于百千万亿劫中，以石块木杖与利器刺打抛掷，亦不生起丝毫嗔恨。 彼应如是说：‘奇哉！此等有情是圣者，未断我命。’如是应自知，又应如是学习。执持完全的观察，纵然于百步之间，我仅行七步之短暂时间，如恒河沙数之劫夺者斩断我头，我亦不应修习愤怒与呵责。何以故？名为愤怒者，能毁坏百千劫中所修之善根，又我应重新于百千劫中修集善根。如是无上正等菩提是难以修证的，如是之法是难以生起的。是故我应披上安忍之力的盔甲。如是舍利子，进入大乘者，若心生嗔恨，魔即得便。若魔得便，则将中断直至无上正等菩提。以心怀嗔恨，将于菩提之事业上散乱。心散乱者，则为恶魔以魔之事业所驱使。何为魔之事业？如是，入于钵食之念是魔之事业，入于法衣之念是魔之事业，入于城市乞食之念是魔之事业，入于利养、恭敬与称赞之念是魔之事业，从出家而退失意乐是魔之事业，从众多白法而退失意乐是魔之事业，从住于寂静处而退失信心是魔之事业，从无上正等菩提而退失意乐是魔之事业。
English
The place is excellent, praising the virtues of patience. Those sentient beings who harm each other by stabbing with poison-filled weapons should be reconciled. That is the characteristic of the wise. The conduct of children is also the same. By what means nirvana is attained is also different. Because I seek distinction, children do not learn from me. Again, Shariputra, a Bodhisattva should train in this way: Even if for billions of eons, one is stabbed and pelted with stones, sticks, and weapons, one should not give rise to even a little anger. One should say, 'How wonderful! These sentient beings are noble, they have not taken my life.' Thus, one should understand oneself, and again, one should train in this way. Holding complete scrutiny, even if within a hundred steps, in the short time it takes me to walk seven steps, robbers as numerous as the sands of the Ganges were to cut off my head, I should not cultivate anger or scolding. Why? Because anger destroys the roots of virtue accumulated over hundreds of thousands of eons, and again, I must accumulate roots of virtue for hundreds of thousands of eons. Thus, unsurpassed, perfect, and complete enlightenment is difficult to attain, and such a Dharma is difficult to arise. Therefore, I should don the armor of the power of patience. Thus, Shariputra, if one who has entered the Great Vehicle becomes angry, the demon finds an opportunity. If the demon finds an opportunity, it will interrupt the path to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. With an angry mind, one will be distracted from the work of enlightenment. When the mind is distracted, the evil demon is driven by the work of the demon. What is the work of the demon? Thus, the thought of entering the alms bowl is the work of the demon. The thought of entering the Dharma robe is the work of the demon. The thought of begging in the city is the work of the demon. The thought of gain, respect, and praise is the work of the demon. Turning away from the desire to renounce is the work of the demon. Turning away from the desire for many white dharmas is the work of the demon. Turning away from faith in dwelling in solitude is the work of the demon. Turning away from the desire for unsurpassed, perfect, and complete enlightenment is the work of the demon.
Tibetan
ལས་སོ། ཡེ་ཤེས་གཞན་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་སྲི་ཞུ་མི་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། དེ་ལྟར་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་སྡང་བ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བྱ་བ་ལ་གཡེང་བར་འགྱུར་རོ། སེམས་གཡེང་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་སྡིག་ཅན་བདུད་ཀྱི་ལས་འདི་དག་ལ་ འཛུད་དོ། ཤཱ་རིའི་བུ་བདུད་སྡིག་ཅན་ཡུན་རིང་པོ་ནས་གླགས་ཚོལ་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཁྲོ་བ་དང་། གནོད་སེམས་ཀྱི་ཚོལ་མོད་ཀྱི། ཤཱ་རིའི་བུ་དེས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་འདས་པའི་དུས་ན་ང་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ན་ང་ལ་བདུད་ཀྱི་སྡིག་ཅན་གྱིས་སྐྱེས་བུ་ལྔ་བརྒྱ་གཤེ་བ་ལ་དཔའ་བ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་དེ་དག་ལོ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ངའི་ཕྱི་བཞིན་ཐོག་ཐག་ཏུ་འབྲང་ཞིང་དེ་དག་མཚན་ཡང་གཤེ། ཉིན་ཡང་གཤེ། འགྲོ་ཡང་གཤེ། འོང་ཡང་གཤེ། འགྲེང་ཡང་གཤེ། འདུག་ཀྱང་གཤེ། ཉལ་བ་དང་། འཆག་པ་དང་། འདུག་པ་དང་། གྲོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། སྲང་ན་འགྲེང་བ་དང་། ཁྱིམ་ན་འགྲེང་བ་དང་། སྲང་ན་འདུག་པ་དང་། ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་དང་། དགོན་པར་སོང་བ་དང་། དགོན་པར་འགྲེང་བ་དང་། གཤེ་ཞིང་མི་སྙན་བ་ཟེར་ཏེ། ངན་དུ་སྨྲ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་ཞིང་ཐབས་དེ་ལྟ་བུར་གནས་ཏེ། དེ་དག་ལོ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཕྱི་བཞིན་ཐོག་ཐག་ཏུ་འབྲངས་པར་གྱུར་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཤཱ་རིའི་བུ་ལོ་ལྔ་བརྒྱར་གཤེ་བ་ལ་དཔའ་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ལ་བྱམས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བས་ལྟ་བ་ལས་གཞན་ཐ་བའི་ཉེས་པ་སྐྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་མི་ཤེས་སོ། དེའི་ཚེ་ང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་དག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། དགེ་བའི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་འདོད་ཆགས་ཆུང་བ། ཞེ་སྡང་ཆུང་བ། གཏི་མུག་ཆུང་བ་སྟེ། བདག་ནི་དེ་དག་ཉི་ཚེའི་དོན་དུ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན། དེ་དག་ཉི་ཚེའི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན། སེམས་ཅན་དམུ་རྒོད་གདུལ་དཀའ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ། སྡིག་པའི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་འདོད་ཆགས་མང་བ། ཞེ་སྡང་མང་བ། གཏི་མུག་མང་བ། དེ་དག་གི་དོན་དུ་བདག་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་སྤྱོད། དེ་དག་གི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་བདག་གི་ཐོག་མར་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ། ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་སྡང་བ་མེད་པ་ལ་དྲན་པ་འདི་སྐྱེས་སོ། དེ་ལྟར་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཕན་བའི་དངོས་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་
Chinese
业也。希求其他的智慧是魔的事业。不侍奉堪布和阿阇黎是魔的事业。如是舍利子，心怀嗔恨则会于菩提之事散乱。心散乱则魔之罪恶会将之引入这些魔的事业中。舍利子，罪恶之魔长久以来伺机而动。例如，寻找愤怒和害心。舍利子，以神通得知，过去世我曾是名为行境的仙人。那时罪恶之魔幻化成五百个辱骂我的勇士，他们五百年来持续不断地紧随我身后，日夜辱骂，行走也辱骂，来往也辱骂，站立也辱骂，坐卧也辱骂，去村庄也辱骂，在街上站立也辱骂，在家中站立也辱骂，在街上坐着也辱骂，在家中坐着也辱骂，去寺庙也辱骂，在寺庙站立也辱骂，辱骂并说不悦耳之语，恶语相向，以那种方式安住。他们五百年来一直紧随我身后。然而，舍利子，对于那五百年来辱骂我的勇士，我以慈爱之心相待，除了生起与见解相悖的过失之心外，我从未生起过其他念头。那时我心想：这些善男子具足戒律，具有善法，天性贪欲小，嗔恨小，愚痴小。我不是为了他们这些小事而行苦行，不是为了他们这些小事而成就无上正等菩提。众生顽劣难以调伏，戒律败坏，具有罪恶之法，天性贪欲大，嗔恨大，愚痴大。为了他们，我才行持苦行，为了他们，我才成就无上正等菩提。我应当首先让他们从痛苦中解脱。舍利子，无嗔恨之心生起了这样的念头。如是舍利子，如来是利益之物的圆满集合。
English
It is the work. Desiring other wisdom is the work of the devil. Not serving the Khenpo and Acharya is the work of the devil. Thus, Shariputra, a mind filled with hatred will be distracted from the work of Bodhi. A distracted mind will be led into these works of the devil by the sinful devil. Shariputra, the sinful devil has been seeking opportunities for a long time. For example, seeking anger and harmful thoughts. Shariputra, knowing through clairvoyance, in the past I was a hermit named Practice Field. At that time, the sinful devil manifested as five hundred warriors who insulted me, and for five hundred years they constantly followed me, insulting me day and night, insulting me while walking, insulting me while coming and going, insulting me while standing, insulting me while sitting and lying down, insulting me while going to the village, insulting me while standing in the street, insulting me while standing at home, insulting me while sitting in the street, insulting me while sitting at home, insulting me while going to the monastery, insulting me while standing in the monastery, insulting and saying unpleasant words, speaking harshly, abiding in that way. They followed me closely for five hundred years. However, Shariputra, towards those warriors who insulted me for five hundred years, I treated them with loving-kindness, and I never had any other thought except to generate a mind that would create faults contrary to the view. At that time, I thought to myself: These sons of good family are endowed with morality, possess virtuous qualities, and are naturally small in desire, small in hatred, and small in ignorance. I do not practice austerities for these small matters, nor do I achieve unsurpassed perfect and complete enlightenment for these small matters. Sentient beings are stubborn and difficult to tame, their morality is corrupt, they possess sinful qualities, and are naturally great in desire, great in hatred, and great in ignorance. For them, I practice austerities, and for them, I achieve unsurpassed perfect and complete enlightenment. I should first liberate them from suffering. Shariputra, this thought arose in a mind without hatred. Thus, Shariputra, the Tathagata is a perfect collection of beneficial things.