Tibetan
་གཏམ་དང་། མ་བྱུང་བའི་གཏམ་དང་། བདག་མེད་པའི་གཏམ་དང་། སེམས་ཅན་མེད་པའི་གཏམ་དང་། སྲོག་མེད་པའི་གཏམ་དང་། གང་ཟག་མེད་པའི་གཏམ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོའི་གཏམ་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏོ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་གྱིས་རེག་པ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ། ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ། སྲེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལེན་པ་ལེན་པ་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པ། སྲིད་པ་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེ་བ། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འདི་འབའ་ཤིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་། འདི་འགགས་པས་འདི་འགག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་པ་ནས། དེ་ལྟར་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་འབའ་ཤིག་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། འདི་ལ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ། འགག་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྟེ། བདག་པོ་མེད་པ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པ། ཚོར་བ་པོ་མེད་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། འདི་ལ་ཆོས་གང་ཡང་འགྲུབ་པ་མེད། ལྡོག་པ་མེད། རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མེད་དེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྨོངས་པས་ཁམས་གསུམ་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ལམ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལམ་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྨོངས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྟགས་ནས་ཆོས་གང་ཡང་ཆོས་གང་གི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ། གང་ལ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་དོན་དམ་པ་བྱ་བ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་གང་ཡང་འབྱུང་བ་མེད། འཇིག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། དེས་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཐོས་ནས་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ། སོམ་ཉི་མི་བྱེད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པ་མེད་པར་འཇུག་སྟེ། དེ་གཟུགས་ལ་མི་ཆགས། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་ཆགས། །མིག་དང་གཟུགས་དང་། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་ཆགས། རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་དང་། ཆོས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ
Chinese
语和，未发生的语和，无我的语和，无有情生的语和，无命的语和，无补特伽罗的语和，甚深缘起之语善为宣说。即是说，此有故彼生，此生故彼生。如是，以无明为缘则有诸行，以行为缘则有识，以识为缘则有名色，以名色为缘则有六处，以六处为缘则有触，以触为缘则有受，以受为缘则有爱，以爱为缘则有取，以取为缘则有有，以有为缘则有生，以生为缘则有老死，以及忧愁、啼哭、痛苦、忧恼、扰乱等生起。如是，唯此大苦蕴生起。即是说，此有则此生，此灭则此灭。如是说，无明灭则行灭，乃至如是痛苦之大蕴唯独灭尽。于此，任何法皆无生或灭。那是什么缘故呢？一切法皆是缘起，无有主宰，无有作者，无有受者，从因和缘而生。于此，任何法皆无成就，无退转，无随行。以非真实的愚昧将三界系缚。系缚烦恼之道和痛苦之道。以非真实的愚昧如实地观察后，任何法都不是任何法的作者。于彼无有作者之处，胜义谛之事业亦不可得，于彼任何法皆无生，无灭，如是说。彼听闻如是甚深之法后，不生疑惑，不做犹豫，且于一切法无有贪著而行。彼于色不贪著，于受、想、行、识不贪著。于眼和色，以及眼之识不贪著。于耳、鼻、舌、身、意和法，以及意之识
English
And speech, speech that has not occurred, speech of no self, speech of no sentient beings, speech of no life, speech of no person, and the profound speech of dependent origination are well explained. That is, when this exists, this arises. Because this is born, this is born. Thus, with ignorance as the condition, there are actions. With actions as the condition, there is consciousness. With consciousness as the condition, there is name and form. With name and form as the condition, there are the six sense sources. With the six sense sources as the condition, there is contact. With contact as the condition, there is feeling. With feeling as the condition, there is craving. With craving as the condition, there is grasping. With grasping as the condition, there is becoming. With becoming as the condition, there is birth. With birth as the condition, there are old age and death, and sorrow, lamentation, pain, distress, and agitation arise. Thus, only this great mass of suffering arises. That is, when this exists, this arises. When this ceases, this ceases. Thus, when ignorance ceases, actions cease, and so on, until this great mass of suffering alone ceases. In this, no dharma arises or ceases. Why is that? All dharmas are dependently originated, without a lord, without a maker, without a feeler, arising from causes and conditions. In this, no dharma is accomplished, no dharma is reversed, no dharma is followed. By non-true ignorance, the three realms are bound. The path of afflictions and the path of suffering are bound. Having examined non-true ignorance as it truly is, no dharma is the maker of any dharma. Where there is no maker, the activity of ultimate truth is also not found. In that, no dharma arises, no dharma ceases, it is said. Having heard such a profound dharma, he does not doubt, does not hesitate, and engages in all dharmas without attachment. He is not attached to form, nor to feeling, perception, formation, or consciousness. He is not attached to the eye and form, nor to the consciousness of the eye. He is not attached to the ear, nose, tongue, body, mind, and dharma, nor to the consciousness of the mind.
Tibetan
་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་ཆགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའོ་ཞེས་དང་ངོ་། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་དད་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས། ཆོས་ཉན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས། དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་སོ། དེ་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར། ཆོས་ཉན་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར། དགེ་འདུ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་དགེ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་འགྱུར་རོ། དེ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་ཁྱིམ་གྱི་ གནས་མི་འདོད་པར་འགྱུར། བུ་ཕོ་དང་། བུ་མོ་འདོད་པར་མི་འགྱུར། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པ་དང་། ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་དག་མི་འདོད་པར་འགྱུར། ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོར་ལྟ་བ་མི་འདོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྐྱེས་ནས་འདོད་པ་ལ་མ་རྩེས་པར་ན་ཚོད་གཞོན་ནུར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་མྱུར་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། དེ་དད་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཆོག་དང་ལྡན་ཞིང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་འགྲོགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རྟོག་པས་དགེ་བའི་བསམ་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། དེ་དགེ་བའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཉན་ཅིང་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། །ཚིག་ལྷུར་བྱེད་པའི་བློ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར། །མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བས་ངོམས་པར་མི་འགྱུར་ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་གཞན་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེན་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏེ། །ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་མི་རེ་ཞིང་རང་གི་ཚིག་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བར་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་པར་འགྱུར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། དེ་མང་དུ་ཐོས་པས་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་འགྱུར། འདོད་པ་ཉུང་ཞིང་ཆོགས་ཤེས་པར་འགྱུར། རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང་། ངེས་པར་འགྱུར། གསོ་སླ་བ་དང་། དགང་སླ་བ་དང་། དགོན་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ་ཉེ་བར་རྟོག་པ་དང་དོན་ལ་རྟོན་གྱི་ཡི
Chinese
不执著于知晓，像这样，一切法自性为空。舍利子，如是安住于信心的菩萨，不会从观看佛陀中退失，不会从听闻佛法中退失，不会从侍奉僧众中退失。无论他生于何处，都不会与观看佛陀分离，不会与听闻佛法分离，不会与侍奉僧众分离。他将生于诸佛世尊的面前，即使生于彼处，也会精进努力，勤于遍求善法。由于他的精进努力，他将不愿居家，不愿有儿子和女儿，不愿有男仆和女仆、佣人和以务农为生的人。他将不愿看待一切应受持之物，他出生后，不耽于欲乐，在年轻时，因对诸佛世尊的教法生起信心，迅速地从在家生活出家。他因信心而出家后，将具足殊胜的善知识，与善知识为伴，通过思择善知识而获得善念。他具足善念后，将听闻善法，并将修持作为核心。他不会具有夸夸其谈的智慧，不会因遍求多闻而感到满足，他将广博而正确地为他人宣说所听闻的佛法，不希求以无染的心获得利养、恭敬和赞颂，不舍弃自己的誓言而为他人说法，如他所听闻和安住的那样为他人说法。听闻佛法的人们将获得大慈，对一切众生将生起大悲。由于他的多闻，他将不顾及身体和性命，将少欲知足，将极度寂静和坚定，易于养活和满足，喜爱寂静处，并接近和依赖于所听闻的佛法的意义。
English
He is not attached to knowing, like this, all dharmas are empty in nature. Shariputra, a Bodhisattva who abides in faith in this way will not fall away from seeing the Buddhas, will not fall away from hearing the Dharma, and will not fall away from serving the Sangha. Wherever he is born, he will not be separated from seeing the Buddhas, will not be separated from hearing the Dharma, and will not be separated from serving the Sangha. He will be born in the presence of the Buddhas, the Bhagavat, and even having been born there, he will strive diligently and be diligent in seeking all virtuous dharmas. Because of his diligent effort, he will not desire to live at home, will not desire sons and daughters, will not desire male and female servants, hired workers, and those who make a living by farming. He will not desire to look at all things to be taken, and after he is born, without indulging in sensual pleasures, in his youth, having faith in the teachings of the Buddhas, the Bhagavat, he will quickly renounce his home and go forth into homelessness. After he has renounced his home out of faith, he will be endowed with excellent virtuous friends, associate with virtuous friends, and through contemplating virtuous friends, he will gain virtuous thoughts. After he is endowed with virtuous thoughts, he will listen to virtuous dharmas and make practice the core. He will not have a mind that is given to empty words, and he will not be satisfied with seeking extensive learning. He will extensively and correctly explain the dharmas he has heard to others, without hoping to gain profit, respect, and praise with an undefiled mind, and without abandoning his own vows, he will teach the Dharma to others, teaching the Dharma to others as he has heard and abides. Those who hear the Dharma will gain great love, and great compassion will arise for all sentient beings. Because of his extensive learning, he will not look to body and life, he will be content with little desire, he will be extremely solitary and steadfast, easy to nourish and satisfy, delight in solitary places, and approach and rely on the meaning of the dharmas he has heard.