Tibetan
་བར་བརྟགས་ནས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་སྐྲག་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཉེ་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །ཚོར་བ་སེམས་པ་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོར་སྤྱོད་བྱེད་ཅིང་། །ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོག་ནའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ནི། །མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་གཟུགས་མིན་ཚོར་མིན་འདུ་ཤེས་སེམས་པ་མིན། །རྣམ་པར་ཤེས་ལ་མི་སྤྱོད་གནས་པ་མེད་པར་སྤྱོད། །དེ་ནི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་ཤེས་རབ་བརྟེན། །སྐྱེ་མེད་བློ་ལྡན་ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་མཆོག་ལ་རེག །བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་ལྟར་འདིར་བདག་ཞིར་གནས་པ། །དེ་ནི་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་ཡིན། །བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་ཅེའམ་ལངས་ཞེས་རློམ་སེམས་མེད། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྤྱོད། །དེས་ནི་སྤྱོད་མེད་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་རབ་ཤེས་ཕྱིར། །ཆོས་གང་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དེ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བརྟགས་ཡོད་དང་མེད་པར་བྱེད། །ཡོད་དང་མེད་པ་འདི་གཉིས་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་འདི་ཤེས་ངེས་པར་འབྱུང་། །གང་འདིར་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་སྒྱུ་མ་འདྲར་ཤེས་ཤིང་། །སྒྱུ་མ་གཞན་དང་ཕུང་པོ་གཞན་དུ་མི་བྱེད་ལ། །སྣ་ཚོགས་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི་སྤྱོད་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །དགེ་བའི་བཤེས་དང་ལྡན་ཞིང་ལྷག་མཐོང་ལྡན་གྱུར་པ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་ཐོས་སྐྲག་པར་ཡོང་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་སྡིག་པའི་གྲོགས་ལྡན་གཞན་གྱི་དྲིང་འཇོག་པ། །དེ་ནི་སྣོད་སོ་མ་བཏང་ཆུས་རེག་ཞིག་པ་བཞིན། །ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱ་ཞེ་ན། །ཆགས་པ་གཅོད་བྱེད་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་ཟད་པར་འདོད། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆགས་མེད་གྱུར་ལ་རེག །དེས་ན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཐོབ་བོ། །ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། །སེམས་ཅན་ཚོགས་རྣམས་མང་པོའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་ལྟ་རྣམས་ཆེན་པོ་གཅོད་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་ནི་རབ་བརྗོད་དོ། །གཏོང་བ་ཆེ་དང་བློ་ཆེ་བ་དང་མཐུ་ཆེ་དང་། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་མཆོག་ལ་ཞུགས་པ་དང་། །གོ་ཆ་ ཆེན་པོ་བགོས་ཤིང་བདུད་ཀྱི་སྒྱུ་འདུལ་བ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སེམས་དཔའ་ཆེ་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་བཞི་མདོར་སྤྲུལ་བྱས་ཏེ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེན་མགོ་མང་བྱེ་བ་གཅོད་བྱེད་པའི། །གསད་བྱ་དེ་དག་ཅི་འདྲ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འགྲོ་ཀུན་སྤྲུལ་འདྲ་རབ་ཤེས་དེ་ལ་འཇིགས་པ་མེད། །གཟུགས་དང་འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་དང་ནི་སེམས་པ་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་ཡོད་པ་མིན། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་འཇུག་ཞུམ་པའི་སེམས་མེད་པ། །འདི་ནི་གང་ཟག་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་ཆ་མཆོག །ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐེག་ཆེན་བྱ་ཞེ་ན། །དེ་གང་ཞོན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ཟློ། །ཐེག་པ་འདི་ནི་མཁའ་འདྲ་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་ཏེ། །དགའ་སྐྱིད་བདེ་བ་མངོན་པར་འཐོབ་བྱེད་ཐེག་པའི་མཆོག །གང་ཞིག་ཞོན་ནས་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དམིགས་སུ་མེད། །མྱ་ངན་འདས་པར་འགྲོ་བར་གསུངས་པ་འགྲོ་མི་དམིགས། །དཔེར་ན་མི་ཤི་དེ་ཡིས་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་པ་བཞིན། །རྒྱུ་དེས་དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མཐའ་དང་། །ད་ལྟར་བྱུང་བར་མི་དམིགས་དུས་གསུམ་དག་པ་སྟེ། །གང་དག་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་སྤྲོས་མེད་དེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རིག་གང་གི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ་འདི་ལྟར་སྤྱོད་བྱེད་ཅིང་། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་སྡུག་བསྔལ་འདུ་ཤེས་སྐྱེད། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་སྡུག་བསྔལ་སྤང་སྙམ་སྟེ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་རྟོག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་མ་ཡིན། །བདག་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅི་འདྲར་དེ་འདྲར་ཆོས་ཀུན་ཤེས། །སྐྱེ་བ་མེད་དང་སྐྱེ་བ་གཉི་གར་མི་རྟོག་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཆོས་མིང་ཇི་སྙེད་ཡོངས་བརྗོད་པ། །ཀུན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ནི་ཡང་དག་འདས་ སྤངས་ནས། །ཡེ་ཤེས་འཆི་མེད་དམ་པ་དེ་ལས་གཞན་མེད་འཐོབ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་དོགས་མེད་དེ་ལྟར་སྤྱོད། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཏེ་མཉམ་ཉིད་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་གྱུར་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད
Chinese
思维观察不灰心，毫无畏惧和恐怖， 菩萨之人已邻近，无上菩提之果位。 如果不知其体性，于色蕴中生觉知， 感受心识诸蕴聚，执为实有而行持， 虽复思彼诸蕴聚，体性本空而修习， 菩萨之人住于相，不信无生之法性。 若有不住于色蕴，亦复不住于受蕴， 不住于想亦不住，于识不住而行持， 不缘能行与所行，依于智慧而行持， 无生智者依禅定，证得寂灭最胜位。 菩萨如是住于此，寂灭涅槃之境界， 彼为往昔诸如来，所作真实之授记。 我已安住或已起，于此都无骄慢心， 何以故者以证知，诸法真实之自性。 如是行持即行持，一切如来之智慧， 以其善知行无行，故即名为真实行。 所行之法亦不转，成为实有之对境， 此即行持最殊胜，无上般若波罗蜜。 若有存在即非有，若无存在即非无， 愚稚凡夫作是思，分别有与非有法。 有与非有此二者，体性即是空性法， 菩萨若能如是知，定能从中得解脱。 若能了知于此中，五蕴犹如幻化相， 不作幻化异五蕴，亦不作蕴异幻化， 远离种种诸觉知，寂静调柔而行持， 此即行持最殊胜，无上般若波罗蜜。 具足善知识摄受，亦复成就胜观力， 听闻诸佛之母时，于此不会生怖畏。 若有具足恶友伴，恒常依赖于他人， 犹如未经善调伏，新瓶为水所浸坏。 何以故此称为是，菩萨之真实义耶， 断除贪执之根本，亦欲灭尽诸贪执， 如来无执之菩提，彼已证得及现证， 是故此得菩萨之，真实名号与称谓。 何以故此称为是，大菩萨之真实义， 于诸有情众之中，成为最为殊胜者， 断除有情界之中，所有种种诸邪见， 是故名为大菩萨，如是对此作宣说。 大布施与大智慧，以及具有大威力， 进入如来之无上，最胜广大之大乘， 披上ུ་འདུལ་བ། 如此故名之为大心。譬如幻师于四衢，化作众多有首之凡夫，如是菩提心。若知众生如幻化，则于彼无所畏惧。色蕴、受蕴、想蕴、行蕴及识蕴，非系缚、非解脱，亦非存在。如是趣入菩提，无有怯弱之心，此乃圣者之殊胜盔甲。何以此名为菩提大乘耶？以其所乘，能令一切有情止息忧恼。此乘如虚空，乃无量广大之殿堂，能令现证喜乐安乐，是为殊胜之乘。若有乘此乘者，则无有定向之行进。所说之趋入寂灭，亦非定向之行进。譬如死者，彼已无有行进。以此缘故，彼即名为寂灭。菩提萨埵不观前际、后际及现在生起，三时清净。彼等乃非造作、无戏论者。此乃般若波罗蜜多之殊胜行持。菩提萨埵于任何贤善明智之时，如是思惟无生之体性而行持，虽生起大悲心，然无有众生之觉想。此乃般若波罗蜜多之殊胜行持。若生起众生之觉想及痛苦之觉想，欲为众生之事而欲断除痛苦，菩提萨埵即遍计我及众生，此非般若波罗蜜多之殊胜行持。如我一般，如是了知一切众生。如一切众生一般，如是了知一切法。于无生及生二者皆不分别。此乃般若波罗蜜多之殊胜行持。世间所有一切法名，皆已宣说，于一切法皆已舍弃生及真实之灭。获得不死之妙智，此外更无所得。是故称此为般若波罗蜜多。若有菩提萨埵如是行持而无有疑惑，即是具有智慧，了知安住于平等性。若能完全了知诸法无有自性，此乃般若波罗蜜多之殊胜行持。
English
Thinking and observing without discouragement, without fear or terror, That Bodhisattva is near to the supreme fruit of enlightenment. If one does not know its nature, but perceives form in the skandha of form, Practicing with feelings, mind, and consciousness as aggregates, Even if one contemplates that these aggregates are empty, That Bodhisattva dwells in characteristics and does not believe in the unborn nature. If one does not dwell in form, nor in feeling, Not dwelling in perception, nor in consciousness, practicing without dwelling, Not focusing on the actor or the action, relying on wisdom to practice, The wise one of unborn mind relies on meditation, attaining the supreme state of peace. That Bodhisattva who dwells here in such a way, In the state of peaceful Nirvana, Is the one who has been prophesied by the Buddhas of the past. "I have settled" or "I have arisen," one has no pride in this, Why? Because one knows the true nature of all phenomena. Practicing in this way is practicing the wisdom of all the Sugatas, Because one knows well that practicing without practice is true practice. The phenomenon that is practiced does not transform into an object of reality, This is the supreme practice of the highest Prajnaparamita. If there is existence, it is non-existence; if there is non-existence, it is non-non-existence, Foolish ordinary people think in this way, distinguishing between existence and non-existence. Existence and non-existence, these two, Their nature is emptiness; if a Bodhisattva knows this, He will surely attain liberation from it. If one knows that in this, The five aggregates are like illusions, Not making illusions different from the five aggregates, nor the aggregates different from illusions, Free from various perceptions, practicing peacefully and gently, This is the supreme practice of the highest Prajnaparamita. Having the support of a virtuous friend, and also accomplishing the power of insight, When hearing the mother of the Buddhas, one will not be afraid. If one has evil companions, constantly relying on others, It is like a new, unseasoned bottle that is destroyed by water. Why is this called the true meaning of a Bodhisattva? Cutting off the root of attachment, also desiring to extinguish all attachments, The enlightenment of the Tathagatas, free from attachment, he has attained and realized, Therefore, this one obtains the true name and title of a Bodhisattva. Why is this called the true meaning of a Mahasattva? Among all sentient beings, becoming the most supreme, Cutting off all kinds of wrong views in the realm of sentient beings, Therefore, he is called a Mahasattva; thus, this is declared. Great generosity, great wisdom, and great power, Entering the unsurpassed, supreme, vast Mahayana of the Tathagatas, Donning the
English
ūdulwa. Therefore, it is rightly called a great hero. For example, a magician creates illusions at a crossroads, creating many ordinary people with many heads, who are about to be killed. Like those who are to be killed, so is the mind of enlightenment. If one knows that all beings are like illusions, then there is no fear for them. Form, feeling, perception, mental formations, and consciousness are neither bound nor liberated, nor do they exist. Thus, entering into enlightenment without a timid mind is the supreme armor of holy beings. Why is this called the Great Vehicle of Enlightenment? Because by riding it, all sentient beings can stop their suffering. This vehicle is like the sky, a vast and immeasurable mansion, which enables the manifest attainment of joy, happiness, and bliss, and is the supreme vehicle. Whoever rides on it has no specific direction to go. The going to nirvana that is spoken of is also not a specific direction. For example, a dead person has no way to go. For that reason, it is rightly called nirvana. Bodhisattvas do not perceive the beginning, the end, or the present arising, and are pure in the three times. Those who are unconditioned and without elaboration, this is the supreme practice of the Perfection of Wisdom. When a Bodhisattva is wise and intelligent, he contemplates the unborn nature and practices in this way, generating great compassion but without the perception of sentient beings. This is the supreme practice of the Perfection of Wisdom. If the perception of sentient beings and the perception of suffering arise, thinking to do good for beings and wanting to abandon suffering, then the Bodhisattva who imagines self and sentient beings is not practicing the supreme Perfection of Wisdom. Know all sentient beings as I am. Know all dharmas as all sentient beings are. Not discriminating between the unborn and the born, this is the supreme practice of the Perfection of Wisdom. All the names of dharmas that are spoken of in the world, having abandoned birth and true cessation in all of them, one attains the immortal wisdom, and there is nothing else to be attained. Therefore, this is called the Perfection of Wisdom. If a Bodhisattva practices in this way without doubt, he is wise and knows to abide in equanimity. If one fully understands that all dharmas are without inherent existence, this is the supreme practice of the Perfection of Wisdom.