Tibetan
དཔའ་གང་ཞིག་བཟོད་པའི་ལེགས་ཆོས་ལྡན། །གང་ཞིག་སྟོང་གསུམ་རིན་ཆེན་བཀང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་ཕུལ་བྱས་པའི། །སྦྱིན་པའི་ཕུང་པོས་དེ་ལ་བསོད་ནམས་ཆར་མི་ཕོད། །བཟོད་ལ་གནས་པའི་ལུས་ནི་ཡོངས་སུ་དག་འགྱུར་ཏེ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་དང་མཐུ་སྟོབས་ཕ་མཐའ་ཡས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་རབ་སྟོང་པ་སྒྲོགས་པར་བྱེད། །འདི་ནི་བཟོད་ལྡན་དེ་ལ་འགྲོ་བ་དགའ་འགྱུར་མཁས། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་ལས་ཙན་དན་ཕུར་མ་བླངས། །རབ་གུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་ཉུག་བྱེད་ལ། །གཞན་ཞིག་མེ་མདག་མགོ་ལ་འཐོར་བྱེད་གཉི་ག་ལ། །དེ་ཡིས་མཉམ་ཞིང་སྙོམས་པའི་ཡིད་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པས་དེ་ལྟར་བཟོད་བྱས་ནས། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་བསྔོས་ན། །དཔའ་བོ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་བཟོད་པས་དགྲ་བཅོམ་དང་། །རང་རྒྱལ་སེམས་ཅན་ཁམས་མང་ཇི་སྙེད་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །བཟོད་བྱེད་འདི་སྙམ་དུ་ཡང་སེམས་ནི་བསྐྱེད་བྱ་སྟེ། །སེམས་དམྱལ་དུད་འགྲོ་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་མང་། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྒྱུ་ཡིས་དབང་མེད་གནོད་མྱོང་ན། །བྱང་ཆུབ་ཆེད་དུ་ཅི་ཕྱིར་ད་བཟོད་མི་བྱ་སྙམ། །ལྕག་དབྱིག་མཚོན་དང་གསད་དང་བཅིང་དང་བརྡེག་པ་དང་། །མགོ་གཅོད་པ་དང་རྣ་བ་རྐང་ལག་སྣ་གཅོད་དང་། །འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་བདག་གིས་བཟོད་སྙམ་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་གནས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་ཞི་བ་འདོད་རྣམས་འཕགས་པར་འགྱུར། །སྟོབས་བཅུའི་སྤྱོད་ཡུལ་གནས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་མེད། །སྡོམ་པའི་བྱ་བ་ཇི་སྙེད་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་ཕྱིར་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་བསྔོ། །གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་རེག་འདོད་ན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཅིང་མི་མཁས་དེ་བཞིན་སྤྱོད་པ་ཉམས། །ཅི་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་ བསྔོ་ན། །འདོད་ཡོན་བརྩོན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་གནས། །ཆོས་གང་ངེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་འགྱུར་བ། །འདི་ནི་ཡོན་ཏན་ཆོས་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དོན། །ཆོས་གང་ཕན་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་ཉམས་པ། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཅེས་རྣམ་པར་འདྲེན་པས་གསུངས། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱོད་ཀྱང་། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་སྟེ། །སངས་རྒྱས་འགྲུབ་བྱ་སྙམ་དུ་ཀུན་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ན། །མཁས་པ་ཚུལ་ཁྲིམ
Chinese
具足何等勇士忍辱之善法，何者以三千世界珍宝充满而知世间，诸佛与阿罗汉、独觉所作之殊胜，布施之蕴亦不能及彼之福德雨。安住忍辱之身完全清净，三十二相与威力力量无边际，为众生宣说最胜空性之法，此乃具忍辱者，有情欢喜善巧者。若有众生从他人处取旃檀木片，极恭敬涂于菩萨之身，另有人以火把投掷其头，于此二者，彼应生起平等之心。菩萨智者如是行忍之后，发菩提心，彼即完全回向于殊胜菩提，勇士以忍辱于一切世间，胜过阿罗汉，独觉，及众多有情界。行忍之时亦应如是发心：地狱、畜生、阎罗世界痛苦多，因贪欲之因无力感受损害，为菩提之故，为何现在不忍受？鞭杖、刀剑、杀害、捆绑、殴打，断头、割耳、截肢、断鼻等，我当忍受世间所有痛苦，菩萨安住于忍辱波罗蜜多。以戒律而欲寂静者成为殊胜，安住十力之行境，戒律不退失，随顺一切律仪之行，为利一切有情亦回向菩提。若欲证得阿罗汉、独觉、菩提，则戒律放逸，不善巧，如是行持则退失，若将菩提寂静完全回向于殊胜，精勤于欲妙亦安住于戒律波罗蜜多。何法决定生起菩提功德，此乃具功德法者之戒律义，何法令利益者之菩提完全退失，此乃戒律放逸，如是导师所说。若菩萨享用五欲，然皈依佛法与圣僧，心想成就佛果而作意一切智智，智者（即具）戒律。
English
Possessing what kind of heroic qualities of patience and virtue? Who, filling the three thousand worlds with jewels, knows the world? The accumulation of generosity, which is superior to Buddhas, Arhats, and Pratyekabuddhas, cannot match the rain of merit upon him. The body abiding in patience becomes completely pure, with thirty-two marks and boundless power and strength. He proclaims the most excellent emptiness to sentient beings. This is the one who possesses patience, the skillful one whom beings rejoice in. If a sentient being takes a piece of sandalwood from another, and with great reverence applies it to the body of a Bodhisattva, while another throws a firebrand at his head, towards both of these, he should generate an equal and balanced mind. The wise Bodhisattva, having practiced patience in this way, generates the mind of enlightenment, and completely dedicates it to supreme enlightenment. The hero, through patience in all the worlds, surpasses Arhats, Pratyekabuddhas, and countless realms of sentient beings. While practicing patience, one should also generate the mind in this way: The sufferings of hells, animals, and the realm of Yama are many. If, due to the cause of desire, one helplessly experiences harm, then for the sake of enlightenment, why not endure now? Whips, sticks, weapons, killing, binding, beating, beheading, cutting off ears, limbs, noses, etc., I shall endure all the sufferings of the world. The Bodhisattva abides in the perfection of patience. Those who desire peace through discipline become noble. Abiding in the realm of the ten powers, discipline is not lost. Following all the actions of discipline, he also dedicates that to enlightenment for the benefit of all sentient beings. If one desires to attain Arhatship, Pratyekabuddhahood, or enlightenment, but discipline is lax, unskilled, and conduct is degenerated, then if one completely dedicates peace and enlightenment to the supreme, even striving for desirable qualities, one abides in the perfection of discipline. Whatever Dharma definitely gives rise to the qualities of enlightenment, this is the meaning of discipline for those who possess virtuous qualities. Whatever Dharma completely diminishes the enlightenment of those who benefit, this is what the guide teaches as lax discipline. If a Bodhisattva enjoys the five desirable qualities, but takes refuge in the Buddha, Dharma, and noble Sangha, and thinks of accomplishing Buddhahood while focusing on omniscience, the wise one (i.e., possesses) discipline.