Tibetan
་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གཟུགས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གཟུགས་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གཟུགས་བདག་དང་བདག་མེད་བའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་དང་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གཟུགས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་བའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་ཉེ་བར་དམིགས་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་སྟོང་པའོ་ཞེས་ཉེ་བར་དམིགས་པས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་གནས་བར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་སྦྱིན་པའི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་སྦྱིན་པའི་གནས་སོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཡོངས་སུ་མཐར་མ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འདིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོངས་ནས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྦྱིན་པའི་གནས་སོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་པ་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཕྱིར་མི་འོང་བར་དེ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་སྤྱིན་པའི་གནས་སོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་འདི་ཉིད་དུ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལ
Chinese
不应安住于“识是常还是无常”。不应安住于“色是乐还是苦”。同样，不应安住于“受、想、行和识是乐还是苦”。不应安住于“色是空还是不空”。同样，不应安住于“受、想、行和识是空还是不空”。不应安住于“色是有我还是无我”。同样，不应安住于“受、想、行和识是有我还是无我”。不应安住于“色是美还是不美”。同样，不应安住于“受、想、行和识是美还是不美”。不应以专注于“色是空”而安住。同样，不应以专注于“受、想、行和识是空”而安住。不应安住于“入流果是由无为法所区分”。同样，不应安住于“一来果、不来果、不来果和阿罗汉是由无为法所区分”。不应安住于“独觉佛是由无为法所区分”。不应安住于“佛是由无为法所区分”。不应安住于“入流者是布施之处”。不应安住于“入流者最多经历七次轮回”。不应安住于“一来者是布施之处”。不应安住于“一来者由于未完全穷尽，所以会再次来到这个世界，并最终结束痛苦”。不应安住于“不来者是布施之处”。不应安住于“不来者不会再回到这个世界，而是在那里完全涅槃”。不应安住于“阿罗汉是布施之处”。不应安住于“阿罗汉在此世，在蕴的残余完全灭尽后，于涅槃界完全涅槃”。
English
One should not abide in the notion that "consciousness is permanent or impermanent." One should not abide in the notion that "form is pleasant or painful." Similarly, one should not abide in the notion that "feeling, perception, mental formations, and consciousness are pleasant or painful." One should not abide in the notion that "form is empty or not empty." Similarly, one should not abide in the notion that "feeling, perception, mental formations, and consciousness are empty or not empty." One should not abide in the notion that "form has a self or is without self." Similarly, one should not abide in the notion that "feeling, perception, mental formations, and consciousness have a self or are without self." One should not abide in the notion that "form is beautiful or not beautiful." Similarly, one should not abide in the notion that "feeling, perception, mental formations, and consciousness are beautiful or not beautiful." One should not abide by focusing on "form is empty." Similarly, one should not abide by focusing on "feeling, perception, mental formations, and consciousness are empty." One should not abide in the notion that "the fruit of stream-entry is distinguished by the unconditioned." Similarly, one should not abide in the notion that "the fruit of once-returner, the fruit of non-returner, the fruit of non-returner, and the state of an Arhat are distinguished by the unconditioned." One should not abide in the notion that "a Pratyekabuddha is distinguished by the unconditioned." One should not abide in the notion that "a Buddha is distinguished by the unconditioned." One should not abide in the notion that "a stream-enterer is a worthy recipient of offerings." One should not abide in the notion that "a stream-enterer, if obstructed, will have seven more existences." One should not abide in the notion that "a once-returner is a worthy recipient of offerings." One should not abide in the notion that "a once-returner, because of not completely finishing, will return once to this world and then end suffering." One should not abide in the notion that "a non-returner is a worthy recipient of offerings." One should not abide in the notion that "a non-returner, without returning to this world, will completely pass into Nirvana in that very place." One should not abide in the notion that "an Arhat is a worthy recipient of offerings." One should not abide in the notion that "an Arhat, in this very life, with the remaining aggregates completely extinguished, will completely pass into Nirvana in the realm of Nirvana."
Tibetan
ས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་སྦྱིན་པའི་གནས་སོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་སྦྱིན་པའི་གནས་སོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་པོའི་ས་ལས་འདས་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ལས་འདས་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་ནས་གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་དེ། གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་བའི་སེམས་ཅན་བྱེ་པ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླས། གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ སུ་ངེས་པར་མཛད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བཞུགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་ནས་ཕུང་བོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེས་འདི་ལྟར་ཡང་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་འདས་པ་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་ནས་གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་དེ། གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླས། གཞལ་དུ་མེད་གྲངས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་ངེས་པར་མཛད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བཞུགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་ནས་ཕུང་པའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ལས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེས་འདི་ལྟར་ཡང་གནས་པར་མི་བྱ་ན་དེས་ཡང་ཅི་ལྟར་འདི་ལ་གནས་པར་བྱ་ཅི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྙམ་པ་དང་། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུའི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཅི་ཞིག་ལ་གནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་བ་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་
Chinese
不应安住于说：‘将超越凡夫地’。不应安住于说：‘独觉是布施之境’。不应安住于说：‘独觉超越声闻地，未得佛地而将入于寂灭’。不应安住于说：‘佛是布施之境’。佛超越凡夫地，超越声闻地，超越独觉地，为无量无数有情众生作利益，使无量无数有情百千俱胝那由他入于寂灭，使无量无数有情于声闻、独觉、正等觉中得决定，安住于佛地，作佛之事业，于无余涅槃界中，以佛之寂灭而入于寂灭，不应如是安住。 此后，具寿舍利子如是思惟：若佛超越凡夫地，超越声闻地，超越独觉地，为无量无数有情众生作利益，使无量无数有情百千俱胝那由他入于寂灭，使无量无数有情于声闻、独觉、正等觉中得决定，安住于佛地，作佛之事业，于无余涅槃界中，以佛之寂灭而入于寂灭，不应如是安住，如是不应安住，又应如何安住于此，应如何修学耶？ 其后，以佛之威力，具寿善现以心知具寿舍利子之心之所念，对具寿舍利子如是说：具寿舍利子，汝意云何？如来应供正等觉住于何处？具寿舍利子说：具寿善现，如来应供正等
English
One should not abide in saying, 'It will transcend the ground of ordinary beings.' One should not abide in saying, 'The Pratyekabuddha is the place of giving.' One should not abide in saying, 'The Pratyekabuddha, having transcended the ground of the Hearer and not having attained the ground of the Buddha, will pass into complete extinction.' One should not abide in saying, 'The Buddha is the place of giving.' The Buddha transcends the ground of ordinary beings, transcends the ground of the Hearer, and transcends the ground of the Pratyekabuddha, and performs the benefit of immeasurable and countless sentient beings. He causes immeasurable and countless sentient beings, hundreds of thousands of kotis of nayutas, to enter into complete extinction. He makes immeasurable and countless sentient beings certain in the Hearer, the Pratyekabuddha, and the perfectly complete Buddha. Abiding in the ground of the Buddha, he performs the deeds of the Buddha, and in the realm of Nirvana without remainder of aggregates, he enters into complete extinction by the complete extinction of the Buddha. One should not abide in this way. Then, the venerable Shariputra thought to himself: If the Buddha transcends the ground of ordinary beings, transcends the ground of the Hearer, and transcends the ground of the Pratyekabuddha, and performs the benefit of immeasurable and countless sentient beings, he causes immeasurable and countless sentient beings, hundreds of thousands of kotis of nayutas, to enter into complete extinction. He makes immeasurable and countless sentient beings certain in the Hearer, the Pratyekabuddha, and the perfectly complete Buddha. Abiding in the ground of the Buddha, he performs the deeds of the Buddha, and in the realm of Nirvana without remainder of aggregates, he enters into complete extinction by the complete extinction of the Buddha. One should not abide in this way. If one should not abide in this way, then how should one abide in this, and how should one train? Then, by the power of the Buddha, the venerable Subhuti, knowing with his mind the thoughts of the venerable Shariputra's mind, said this to the venerable Shariputra: Venerable Shariputra, what do you think? Where does the Tathagata, the Arhat, the perfectly complete Buddha, abide? The venerable Shariputra said: Venerable Subhuti, the Tathagata, the Arhat, the perfectly complete