Tibetan
ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་སྙམའམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དག་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་དང་། བསམས་པ་སྟེ། མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་དང་། བསམས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་འཐོབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་འོན་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལམ་སྒྲུབ་པ་དང་ལམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། དགེ་བའི་ཆོས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དག་གམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དག་གམ། དགེ་བའི་ཆོས་གང་དང་གང་རྩོམ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དག་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་པར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའམ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པས། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དགེ་ བའི་ཆོས་གང་ཅི་རྩོམ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་བར་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་བར་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་བར་དག་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམ
Chinese
想要证得无上圆满正等菩提吗？禀告说：世尊，不是的。佛告：善现，正是这样，正是这样。善现，布施波罗蜜多不能证得无上圆满正等菩提。乃至十八不共佛法也不能证得无上圆满正等菩提。为什么呢？善现，因为这些法都是有为、有思的。以有为、有思之法不能证得一切种智。善现，然而这些法都是成办道、生起道的，不是获得果的。这些法的不生不灭就是无相，因此，菩萨摩诃萨从初发心开始，乃至布施波罗蜜多，或般若波罗蜜多，或十八不共佛法，无论修作什么善法，都要如幻如实地了知。布施波罗蜜多乃至般若波罗蜜多，以及十八不共佛法等法，如果不能圆满，就不能成熟有情，也不能获得一切种智。因此，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，无论修作什么善法，都要如梦如实地了知。乃至如化如实地了知。他行般若波罗蜜多时，乃至一切种智都要如梦如实地了知。乃至如化如实地了知。也要如实了知，这些有情也是在如梦中行持。乃至在如化中行持。因此，菩萨
English
Do you wish to awaken to the unexcelled, perfectly complete enlightenment? He replied: Blessed One, no. The Blessed One said: Subhuti, it is so, it is so. Subhuti, the perfection of giving does not awaken to the unexcelled, perfectly complete enlightenment. Even the eighteen unshared qualities of a Buddha do not awaken to the unexcelled, perfectly complete enlightenment. Why is that? Subhuti, because all these dharmas are conditioned and thought of. With conditioned and thought-of dharmas, one cannot attain omniscience. Subhuti, however, all these dharmas are what accomplish the path and generate the path, but they do not obtain the result. The unborn and unceasing nature of these dharmas is also the signless. Therefore, from the time a bodhisattva mahasattva first generates the mind, taking hold of it, whatever virtuous dharma he engages in, whether it be the perfection of giving, or even the perfection of wisdom, or even the eighteen unshared qualities of a Buddha, he should fully understand all of them as being like an illusion. If he does not perfect the dharmas of the perfection of giving, and even the perfection of wisdom, and the eighteen unshared qualities of a Buddha, he cannot ripen sentient beings, nor can he attain omniscience. Therefore, when a bodhisattva mahasattva practices the perfection of wisdom, whatever virtuous dharma he engages in, he should fully understand all of them as being like a dream. He should fully understand them as being like an emanation. When he practices the perfection of wisdom, he should fully understand everything up to omniscience as being like a dream. He should fully understand them as being like an emanation. He should also fully understand that these sentient beings also practice in what is like a dream. He should fully understand that they practice in what is like an emanation. Therefore, a bodhisattva
Tibetan
ས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པར་འཛིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བཟུང་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པར་འཛིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བཟུང་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དག་ཀྱང་གཟུང་དུ་མེད་པ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མེད་པར་རིག་པར་བྱས་ཤིང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་། སྤྲུལ་པའི་བར་དག་ལྟ་བུར་གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་དེ་དག་མི་ཤེས་མ་མཐོང་བ་མ་གཏོགས་པར་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། སྦྱིན་པ་གང་ཅི་སྦྱིན་ཡང་རུང་། དེ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གཏོང་ངོ་། །ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཅི་སྲུང་བ་དང་། བཟོད་པ་གང་ཅི་སྒོམ་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་གང་ཅི་རྩོམ་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། ཤེས་རབ་ གང་ཅི་སྒོམ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སྒོམ་གྱི། བདག་གི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མ་གཏོགས་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་གང་དག་སེམས་ཅན་མེད་པ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པར་གནས་པ་དང་། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པར་གནས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་པོ་དང་། ཤེད་བུ་དང་། ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང་། སྲོག་དང་། གསོ་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། གང་ཟག་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་། ཚོར་བ་པོ་དང་། བྱེད་དུ་འཇུག་པ་པོ་དང་། སློང་བ་པོ་དང་། ཀུན་ནས་སློང་བ་པོ་དང་། ཤེས་པ་པོ་དང་། མཐོང་བ་པོའི་བར་དག་ཀྱང་མེད་པ་ལ་མཐོང
Chinese
地勇大菩萨行般若波罗蜜多。如幻之法，执为无实有，如是执持，便能随得一切相智。如化之间法，执为无实有，如是执持，便能获得一切相智。布施波罗蜜多不可执，乃至般若波罗蜜多亦不可执，佛之十八不共法之间亦不可执。是故菩萨摩诃萨应知一切法皆不可执，而入于无上正等菩提。何以故？如是诸法如梦，乃至如化，不可执且无实有。除一切有情不识不见彼等法外，无有能以不可执之法获得不可执之法者。是故菩萨摩诃萨为一切有情之义利而入于无上正等菩提，即从初发心时起，无论布施何物，皆为有情而舍。无论守护何等戒律，无论修习何等忍辱，无论发起何等精进，无论入于何等禅定，无论修习何等智慧，彼等一切皆为有情而修，非为自己。菩萨摩诃萨不为有情之义利，则不入于无上正等菩提。彼于行般若波罗蜜多时，若有有情于无有情处，安住于有情之想，于无我处，安住于我之想，以及生者、童子、势力生、命、养育者、士夫、人、作者、受者、使作者、求者、普求者、知者、见者之间，亦于无有处见。
English
The brave bodhisattva mahasattva practices prajnaparamita. He perceives the illusion-like dharmas as devoid of inherent existence. By holding them in this way, he attains the all-knowingness. He perceives the dharmas in between as illusion-like, as devoid of inherent existence. By holding them in this way, he attains the all-knowingness. The perfection of generosity is ungraspable, and even the perfection of wisdom is ungraspable. Even the eighteen unshared qualities of the Buddha are ungraspable. Therefore, the bodhisattva mahasattva, having realized that all dharmas are ungraspable, enters into the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Why is that? Because all these dharmas are like dreams, and even like illusions, ungraspable and without inherent existence. Except that all sentient beings do not know or see these dharmas, one cannot attain the ungraspable dharma with the ungraspable dharma. Therefore, the bodhisattva mahasattva enters into the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment for the benefit of all sentient beings, from the moment he generates the first thought. Whatever he gives in generosity, he gives it all for the benefit of sentient beings. Whatever precepts he observes, whatever patience he cultivates, whatever diligence he initiates, whatever samadhi he enters into, whatever wisdom he cultivates, he cultivates all these for the benefit of sentient beings, not for himself. The bodhisattva mahasattva does not enter into the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment except for the benefit of sentient beings. When he practices prajnaparamita, if there are sentient beings who, in the absence of sentient beings, abide in the perception of sentient beings, and in the absence of self, abide in the perception of self, and also among the birth-giver, the child, the power-born, the life, the nourisher, the man, the person, the doer, the feeler, the one who causes to do, the seeker, the universal seeker, the knower, and the seer, he also sees in the absence of seeing.
Tibetan
་བ་པོའི་འདུ་ཤེས་སུ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་ལས་རྣམ་པར་འགྲེལ་བར་བྱེད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་ལས་རྣམ་པར་བཀྲོལ་ནས་ཀྱང་འཆི་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །དེར་བཀོད་ནས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་འདི་དག་མི་འབྱུང་མི་རྒྱུ་སྟེ། བདག་གི་འདུ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའམ། བྱེད་པ་པོའི་འདུ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་བར་དག་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་གཡོ་བ་དང་། འགུལ་བ་དང་། རློམ་སེམས་དང་། སྤྲོས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཏང་ནས། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་མང་དུ་གནས་སོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེས་བདག་ཀྱང་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་པ་དེ་ཇི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ལགས་སམ། འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་འདི་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་འདི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་ཆོས་འདིས་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་འདིས་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ། གཉིས་ཀྱིས་ནི་འཐོབ་པ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་གཉིས་ཀྱིས་འཐོབ་པ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ལགས་ན། འོ་ན་ཇི་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་པས་འཐོབ་པ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལགས་སམ། བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། གཉིས་སུ་མེད་པས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་ལ་གཉིས་ཀྱང་མེད་ལ་གཉིས་མ་ཡིན་པ་
Chinese
安住于作者之想的那些有情，以菩萨摩诃萨修持般若波罗蜜多，便能从颠倒中解脱。从颠倒中解脱后，也能安立于不死之界。安立于彼处后，这些生起便不会生起、不会流转，乃至我之想生起，或作者之想生起之间，都不会生起，舍弃那动摇、摇动、傲慢和戏论等一切，以无戏论之心圆满而安住。 善现，菩萨摩诃萨修持般若波罗蜜多，善巧方便，自己也对任何法都没有显着执着，也能将一切有情安立于无显着执着之处，但这只是世间的说法，并非胜义谛。 之后，具寿善现对薄伽梵如是禀白： 薄伽梵，如来显着圆满证悟的法，是于世间说法中显着圆满证悟，还是于胜义谛中证悟？ 世尊开示： 善现，如来已宣说此法。如来已显着圆满证悟此法。 称为“如来已显着圆满证悟此法”，这是以世间说法而安立的名称，于此，以法显着圆满证悟如此之法，是没有任何可缘的。 这是为什么呢？因为称为“以法显着圆满证悟如此之法”，那是所缘，以二取是没有任何可以获得和证悟的。 之后，具寿善现对薄伽梵如是禀白： 薄伽梵，如果以二取不能获得和证悟，那么，以非二取就能获得和证悟吗？ 世尊开示： 善现，以二取也不能证悟，以非二取也不能证悟，因为对于没有任何二取和非二取
English
Those sentient beings who abide in the notion of an agent, by the Bodhisattva Mahasattva practicing the Perfection of Wisdom, are completely liberated from perversions. Having been completely liberated from perversions, they are also established in the realm of immortality. Having been established there, these arising do not arise, do not transmigrate; even the notion of self arising, or the notion of an agent arising, does not arise; having abandoned all those wavering, moving, arrogance, and proliferations, they abide greatly, having perfected with a mind free from proliferation. Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva who practices the Perfection of Wisdom, being skilled in means, also has no manifest attachment to any dharma, and also establishes all sentient beings in that which has no manifest attachment, but that is merely a worldly expression, not the ultimate truth. Then, the venerable Subhuti said this to the Blessed One: Blessed One, the Dharma that the Tathagata manifestly and completely awakened to, did he manifestly and completely awaken to it in worldly terms, or in ultimate terms? The Blessed One said: Subhuti, the Tathagata has taught this Dharma. The Tathagata has manifestly and completely awakened to this Dharma. The term "the Tathagata has manifestly and completely awakened to this Dharma" is a designation established by worldly terms, and in that, there is nothing to be fixated on as 'this Dharma manifestly and completely awakened to such a Dharma.' Why is that? Because the term "this Dharma manifestly and completely awakened to such a Dharma" is an object of fixation, and because with duality there is nothing to be attained or realized. Then, the venerable Subhuti said this to the Blessed One: Blessed One, if it is not possible to attain or realize with duality, then is it possible to attain and realize with non-duality? The Blessed One said: Subhuti, it is not possible to realize with duality, nor is it possible to realize with non-duality, because for that which has neither duality nor non-duality