Tibetan
་ན་བཞིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་རྣམས་དང་། མི་འཇིགས་པ་རྣམས་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དམིགས་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན། གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའང་དེ་བཞིན། མིག་ཀྱང་དེ་བཞིན། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ཀྱང་དེ་བཞིན། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུའང་དེ་བཞིན། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། དབང་པོ་དང་། སྟོབས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ལམ་ཡང་དེ་བཞིན། སྟོབས་བཅུའང་དེ་བཞིན། མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེ་བཞིན་པ་ཞིག་ཡིན་ན། དེ་ལ་དངོས་པོ་ནི། གང་ཡིན། དམིགས་པ་ནི། གང་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། གང་ཡིན། སེམས་ནི། གང་ཡིན། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ནི། གང་ཡིན། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མོད་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་གང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། གང་ཡིན། བྱམས་པས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་སྤྱོད་པའང་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའང་ཡིན། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་བསྐྱེད་པའང་ཡིན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའང་ཡིན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སློབ་སློབ་པའང་ཡིན་ན་ནི། དེ་དག་གིས་དངོས་པོ་དེ་དག་དང་། དམིགས་པ་དེ་དག་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མོད་ལས་སྐྱེས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ མཚན་མར་བཟུང་སྟེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་བྱེད་ཀྱི། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚུལ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཚུལ་དང་། སྐྱེ་བའི་ཚུལ་དང་། འགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། མ་
Chinese
也是如此。如来十力等，无畏等，种种正等觉等，以及十八不共佛法也是如此。如此，如果如实地观照事物也是如此，菩提也是如此，心也是如此，色也是如此，受、想、行等，识也是如此。眼也是如此，耳、鼻、舌、身、意也是如此。内空性，以及无事物自性空性之间也是如此。念住、正断、神足、根、力、菩提支、道也是如此。十力也是如此，无畏也是如此，种种正等觉也是如此，十八不共佛法也是如此。那么，事物是什么？对境是什么？三摩地是什么？心是什么？那些善根是什么？随喜刹那所生的心，完全回向于无上正等菩提是什么？慈氏菩萨说：贤者善现，如果菩萨摩诃萨们行持六波罗蜜多，也亲近供养众多佛陀，也生起善根，也被善知识摄受，也修学自性空性的诸法，那么，他们不会执著于那些事物，那些对境，那些佛陀薄伽梵，那些善根，以及随喜刹那所生的福德之事物，而回向于无上正等菩提，而是以无二之理和无相之理如是回向，不以对境之理、无对境之理、杂染之理、清净之理、生起之理、灭亡之理。
English
It is also thus. The ten powers of the Tathagata, the fearlessnesses, the various perfect enlightenments, and the eighteen unshared qualities of a Buddha are also just like that. Thus, if one contemplates things as they are, it is also thus. Enlightenment is also like that. Mind is also thus. Form is also thus. Feeling, perception, formations, and consciousness are also thus. The eye is also thus. The ear, nose, tongue, body, and mind are also thus. Internal emptiness and the emptiness of the nature of non-things are also thus. Mindfulness, perfect abandonment, miraculous feet, faculties, powers, limbs of enlightenment, and the path are also thus. The ten powers are also thus. The fearlessnesses are also thus. The various perfect enlightenments are also thus. The eighteen unshared qualities of a Buddha are also thus. So, what are things? What are objects? What is samadhi? What is mind? What are those roots of virtue? What is the mind born from the moment of rejoicing, which is completely dedicated to unsurpassed perfect and complete enlightenment? Maitreya said: Venerable Subhuti, if those Bodhisattva-Mahasattvas practice the six perfections, also attend to and honor many Buddhas, also generate roots of virtue, are also completely embraced by virtuous friends, and also study the dharmas that are empty of their own nature, then they will not grasp those things, those objects, those Buddhas, the Bhagavat, those roots of virtue, and those objects of meritorious action born from the moment of rejoicing, and dedicate them to unsurpassed perfect and complete enlightenment, but rather dedicate them in the same way with the nature of non-duality and the nature of signlessness, not with the nature of objects, the nature of non-objects, the nature of defilement, the nature of purification, the nature of arising, and the nature of cessation.
Tibetan
ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལའང་མ་བསླབ། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལའང་བསྙེན་བཀུར་མ་བྱས། དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱང་མ་བསྐྱེད། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་ཟིན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ལའང་མ་བསླབ་ན། དེ་དག་གིས་ནི། དངོས་པོ་དེ་དག་དང་། དམིགས་པ་དེ་དག་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མོད་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་མཚན་མར་བཟུང་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་འགྱུར་རོ། །བཙུན་པ་རབ་འབྱོར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་འདི་ནི། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདུན་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་དད་པ་ཙམ་དང་། དང་བ་ཙམ་དང་། དགའ་བ་ཙམ་དང་། གུས་པ་ཙམ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའང་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མདུན་དུ་ནི། བརྗོད་པར་བྱ། བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དུའང་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ནི། དེ་ལྟ་བུ་ཐོས་ན། མི་སྐྲག་།མི་དངང་ཞིང་། དངང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དགེ་བའི་ བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་ལ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་དག་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མོད་ལས་སྐྱེས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ།། །།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། བྱམས་པ། སེམས་གང་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནི། ཟད་ཅིང་འགག་ལ་མེད་དེ། རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་དེ་དག་དང་། དམིགས་པ་དེ་དག་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག
Chinese
是的。如果那些菩萨没有修学六波罗蜜多，也没有供养众多佛陀，也没有生起善根，也没有被善知识完全摄受，也没有修学自性空的诸法，那么，他们就会执著于那些事物，那些所缘，那些善根，以及随喜刹那所生的发心，而回向于无上正等觉。尊者善现，如此宣说的般若波罗蜜多，不应在新入大乘的菩萨面前宣说。同样，也不应宣说禅定波罗蜜多、精进波罗蜜多、安忍波罗蜜多、持戒波罗蜜多、布施波罗蜜多，以及内空乃至无物自性空。为什么呢？因为他们的信心、欢喜、喜悦和恭敬，凡是存在的，也会因此而消失。对于不退转的菩萨摩诃萨，则应宣说，应开示，乃至应宣说自性空的诸法。因为，听到这些，他们不会恐惧，不会害怕，也不会惊慌。如果他们被善知识摄受，并且对过去的诸佛特别行了供养，生起了善根，并且供养了众多佛陀，那么，尊者善现，那位菩萨摩诃萨就应如此将随喜刹那所生的福德之事物回向于无上正等觉。般若波罗蜜多八千颂，第二十六品，善现所说。慈氏，以何心随喜而作回向之心，是穷尽、止息且不存在的，是变异的，以及那些事物，那些所缘，那些善根。
English
Yes. If those Bodhisattvas have not studied the six perfections, have not made offerings to many Buddhas, have not generated roots of virtue, have not been completely embraced by virtuous friends, and have not studied the dharmas that are empty of their own nature, then they will grasp at those things, those objects, those roots of virtue, and the mind of enlightenment that arises from the moment of rejoicing, and dedicate them to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Venerable Subhuti, this exposition of the Perfection of Wisdom should not be spoken in the presence of Bodhisattvas who have newly entered the Great Vehicle. Likewise, one should not expound the Perfection of Meditation, the Perfection of Diligence, the Perfection of Patience, the Perfection of Morality, the Perfection of Generosity, and emptiness of the internal, up to the emptiness of the nature of non-things. Why is that? Because their faith, their joy, their delight, and their reverence, whatever exists, will also disappear because of that. To a non-returning Bodhisattva Mahasattva, it should be spoken, it should be taught, and even the dharmas that are empty of their own nature should be taught. For, having heard such, they will not be afraid, will not be frightened, and will not be alarmed. If they are embraced by virtuous friends, and have especially made offerings to the Buddhas of the past, and have generated roots of virtue, and have made offerings to many Buddhas, then, Venerable Subhuti, that Bodhisattva Mahasattva should thus dedicate the object of meritorious action that arises from the moment of rejoicing to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. The Perfection of Wisdom in Eight Thousand Lines, Chapter Twenty-Six, Spoken by Subhuti. Maitreya, the mind with which one rejoices and makes dedication, is exhausted, ceased, and non-existent, it is transformed, as well as those things, those objects, those roots of virtue.
Tibetan
་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་པའི་མོད་ལས་སྐྱེས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེའང་ཟད་ཅིང་འགག་ལ་མེད་དེ། རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ན། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མོད་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་དེ་ནི། གང་ཡིན། དངོས་པོ་དེ་དག་ནི། གང་ཡིན། དམིགས་པ་དེ་དག་ནི། གང་ཡིན། དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། གང་ཡིན། ཅི། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔོའམ། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན་ནི། སེམས་གཉིས་ཕྲད་པར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ། །བྱམས་པས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། གཟུགས་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། སྟོབས་རྣམས་དང་། མི་འཇིགས་པ་ རྣམས་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་ན། འདི་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མོད་ལས་སྐྱེས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བསྔོས་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བཙུན་པ་རབ་འབྱོར། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ན་སྐྲག་སྟེ། དངང་ཞིང་དངང་བར་མི་འགྱུར་གྲང་། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་མོད་ལས་སྐྱེས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ
Chinese
并且，随喜的当下所生的福德之事物也，不是穷尽和断绝，如果转变了，随喜的当下所生的心是，什么？那些事物是，什么？那些对境是，什么？哪些善根回向于无上正等觉是，什么？什么？心以心回向吗？如果心以心回向，两个心不会相遇，心的自性是什么，不能回向啊。慈氏说：如果菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多，这样般若波罗蜜多无事物，禅定波罗蜜多和，精进波罗蜜多和，忍辱波罗蜜多和，持戒波罗蜜多和，布施波罗蜜多无事物，色无事物和，受和，想和，行们和，识无事物和，菩提分法三十七无事物和，力们和，无畏 们和，各个正等觉们和，佛陀的不共法十八无事物和，如果知道菩提无事物，这样，菩萨摩诃萨以随喜的当下所生的福德之事物，应当回向于无上正等觉，如果那样回向，就是回向于无上正等觉。菩萨慈氏对具寿善现这样说：具寿善现，新入大乘的菩萨摩诃萨听到这个教法会害怕，不会惊慌和恐惧吧？具寿善现，新入大乘的菩萨摩诃萨，那些善根也如何回向于无上正等觉？随喜的当下所生的福德
English
And, the object of merit born from the moment of rejoicing is also not exhausted and cut off. If it is transformed, what is the mind born from the moment of rejoicing? What are those objects? What are those objects of focus? What good roots are dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment? What? Does the mind dedicate with the mind? If the mind dedicates with the mind, the two minds will not meet, and the nature of the mind cannot be dedicated. Maitreya said: If a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, like this, the Prajnaparamita is without objects, and the Dhyana Paramita, and the Virya Paramita, and the Kshanti Paramita, and the Shila Paramita, and the Dana Paramita are without objects, and form is without objects, and feeling, and perception, and formations, and consciousness are without objects, and the thirty-seven factors of enlightenment are without objects, and the powers, and the fearlessnesses, and the individual correct knowledges, and the eighteen unshared qualities of the Buddha are without objects, and if one knows that enlightenment is without objects, like this, the Bodhisattva Mahasattva should dedicate the object of merit born from the moment of rejoicing to the unsurpassed perfect enlightenment. If one dedicates in that way, it is dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment. The Bodhisattva Maitreya said this to the Venerable Subhuti: Venerable Subhuti, will a Bodhisattva Mahasattva who has newly entered the Great Vehicle be afraid upon hearing this teaching, and will he not be alarmed and fearful? Venerable Subhuti, how should a Bodhisattva Mahasattva who has newly entered the Great Vehicle also dedicate those good roots to the unsurpassed perfect enlightenment? The merit born from the moment of rejoicing