Tibetan
ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཚོར་བ་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། ཚོར་བ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། ཚོར་བ་ད་ངོས་པོ་མྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ད་ངོས་པོ་མྱེད་པའི། ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །ར་བ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ད་པའ་ཆེན་པོ། དེ་ཤེས་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར་། འདུ་ཤེས་ན་ང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་ང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར་། འདུ་ཤེས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ལོམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར་། འདུ་ཤེས་ཕྱི་ན་ང་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་ན་ང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མེད་པར་། འདུ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ད་མྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། འདུ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་ར་བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། འདུ་ཤེས་དོན་ད་མ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པར། འདུ་ཤེས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མེད་པར། འདུ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ད་མྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ལོམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། འདུ་ཤེས་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ད་མྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་ལས་འད་ས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མྱེད་པར། འདུ་ཤེས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བ་མྱེད་པར། འདུ་ཤེས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། དམྱིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོར་བ་མྱེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་དམྱིགས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པརི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེ
Chinese
不作意于具足一切遍知性，而作意于感受无事物空性，以所缘之方式亦缘无事物空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意于具足一切遍知性，而作意于感受自性空性，以所缘之方式亦缘自性空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意于具足一切遍知性，而作意于感受非事物之自性空性，以所缘之方式亦缘非事物之，自性空性，亦以空性而生骄慢。饶波，复次菩萨摩诃萨，彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意于具足一切遍知性，而作意于想蕴内空性，以所缘之方式亦缘内空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多 行持之时，不作意于具足一切遍知性，而作意于想蕴外空性，以所缘之方式亦缘外空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意于具足一切遍知性，而作意于想蕴内外空性，以所缘之方式亦缘内外空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意于具足一切遍知性，而作意于想蕴空性空性，以所缘之方式亦缘空性空性，亦以空性而生骄慢。彼于般若波罗蜜多行
English
Without attending to the aspect of being endowed with all-knowingness, one attends to the feeling of emptiness as devoid of things. By way of an object of focus, one also focuses on emptiness as devoid of things, and also becomes arrogant through emptiness. When one engages in the perfection of wisdom, without attending to the aspect of being endowed with all-knowingness, one attends to the feeling of emptiness of inherent nature. By way of an object of focus, one also focuses on emptiness of inherent nature, and also becomes arrogant through emptiness. When one engages in the perfection of wisdom, without attending to the aspect of being endowed with all-knowingness, one attends to the feeling of emptiness of the inherent nature of non-things. By way of an object of focus, one also focuses on the inherent nature of non-things, emptiness, and also becomes arrogant through emptiness. Furthermore, Rava, a Bodhisattva Mahasattva, when engaging in the perfection of wisdom, without attending to the aspect of being endowed with all-knowingness, attends to the perception of inner emptiness. By way of an object of focus, one also focuses on inner emptiness, and also becomes arrogant through emptiness. When one engages in the perfection of wisdom, without attending to the aspect of being endowed with all-knowingness, one attends to the perception of outer emptiness. By way of an object of focus, one also focuses on outer emptiness, and also becomes arrogant through emptiness. When one engages in the perfection of wisdom, without attending to the aspect of being endowed with all-knowingness, one attends to the perception of inner and outer emptiness. By way of an object of focus, one also focuses on inner and outer emptiness, and also becomes arrogant through emptiness. When one engages in the perfection of wisdom, without attending to the aspect of being endowed with all-knowingness, one attends to the perception of emptiness of emptiness. By way of an object of focus, one also focuses on emptiness of emptiness, and also becomes arrogant through emptiness. When one engages in the perfection of wisdom,
Chinese
行持之时，不作意具足一切相智，作意名为大空性，以观视之方式观视大空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意具足一切相智，作意名为胜义谛空性，以观视之方式观视胜义谛空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意具足一切相智，作意名为有为法空性，以观视之方式观视有为法空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若 波罗蜜多行持之时，不作意具足一切相智，作意名为无为法空性，以观视之方式观视无为法空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意具足一切相智，作意名为超越边际空性，以观视之方式观视超越边际空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意具足一切相智，作意名为无始无终空性，以观视之方式观视无始无终空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，不作意具足一切相智，作意名为无舍弃空性，以观视之方式观视无舍弃空性，亦以空性而生起慢心。彼于般若波罗蜜多行持之时，一切
English
When practicing, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to what is called the great emptiness. One observes the great emptiness in a way of looking, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to what is called the emptiness of ultimate truth. One observes the emptiness of ultimate truth in a way of looking, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to what is called the emptiness of conditioned phenomena. One observes the emptiness of conditioned phenomena in a way of looking, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to what is called the emptiness of unconditioned phenomena. One observes the emptiness of unconditioned phenomena in a way of looking, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to what is called the emptiness beyond limits. One observes the emptiness beyond limits in a way of looking, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to what is called the emptiness without beginning or end. One observes the emptiness without beginning or end in a way of looking, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, without attending to the possession of all aspects of omniscience, one attends to what is called the emptiness without abandonment. One observes the emptiness without abandonment in a way of looking, and also generates pride through emptiness. When practicing the Perfection of Wisdom, all