Tibetan
། བུ་རམ་ཆུ་དང་བཏུང་བ་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞག་བདུན་བཞག་པར་གྱུར་པ་དང་། །གཞན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་བསྔོ་བ་དང་། །རྗེས་སུ་ཕན་གདགས་མྱ་བར་བྱ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པའི་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་ཏེ་གཞོངས་སྤྱོད་ཅིང་གཤེགས་པ་དང་། དེ་དག་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ། རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་གཞན་ཞིག་གནས་པ་དེ་གདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་པར་མཁྱེན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རི་བྲགས་ཀྱི་གྲོང་དེར་བྱོན་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་ནས་དེ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་དང་། ཁམས་དང་རང་བཞིན་མཁྱེན་ནས་ཇི་ལྟར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་བཤད་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཐོས་པ་དང་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་་་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་མཐོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་་་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །ཇི་ཙམ་དགེ་སློང་དེ་དག་ལམ་གྱི་ངལ་བས་གཟིར་ནས་ལོག་པའི་ལྷ་ཁང་དང་། བཀད་ས་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་། ཤིང་དྲུང་དག་ཏུ་གློས་ཕབ་སྟེ་ཉལ་ཞིང་འཁོད་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེ་རབ་ཏུ་དད་པ་ཐོབ་པས་ན་བཀད་ས་དང་། ལྷ་ཁང་དང་། ཤིང་དྲུང་དག་ཏུ་རིམ་གྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་ཕྱག་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོང་བ་དང་། དགེ་སློང་དག་གནས་ན་ཉལ་ཞིང་འདུག་པ་དེས་མཐོང་ནས། འཕགས་པ་དག་བསྟན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པར་བགྱི་བ་ལ་ཅིའི་སླད་དུ་ན་གཟིམས་ཤིང་འཁོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཁྱིམ་བདག་ལམ་གྱི་ངལ་བས་གཟིར་ཞིང་ཉམ་ཆུང་སྟེ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་འཕགས་པ་རྣམས་དེ་ ལྟར་ན་ནི་ཕྱི་དྲོ་བུ་རམ་གསོལ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གནང་ན། བདག་འཚལ་ཏེ་མཆིས་གསོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ན་དེ་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལགས་ཀྱིས་བཟའ་བར་བགྱིའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱིམ་བདག་འབེ་ར་ཏྲ་སི་དག་གིས་བུ་རམ་བཟའ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་རྗེས་སུ་གནང་ན་བདག་ཅག་ནི་དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་ངལ་བས་གཟིར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་མ་དད་པ་དག་ནི་གྲོང་ན་འཁོད་བཞིན་དུ་ཟའོ་ཞེས་མི་དགའ་བར་འགྱུར་གྱིས་གུད་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར་འདོང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བུ་རམ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བཟའ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་མ་བྱེད་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་བུ་རམ་ཟོ་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་ཟོས་པ་དང་། དེ་དག་ལམ་གྱི་ངལ་བས་སྐོམ་གྱིས་གདུངས་པར་གྱུར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བུ་རམ་གྱི་ཆུ་གྱིས་ལ་འཐུང་ཤིག །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཨུ་པཱ་ལིས་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བུ་རམ་ཆུ་ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་འཚལ་ན་རུང་ངམ། ཨུ་པཱ་ལི་མི་རུང་ངོ་། །བཙུན་པ་ཇི་ཙམ་གྱི་བར་དུ་བཞག་ལ་བཏུང་བར་བགྱི། ཨུ་པཱ་ལི་ཇི་ཙམ་ན་དང་བར་གྱུར་ཏེ་སྐྱུར་པོར་མ་གྱུར་ཅིང་རང་བཞིན་མ་ཉམས་པའི་བར་དུའོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསོ་སྦྱིན་དང་། ཚུལ་ནས་བྱུང་བ་དང་། ཆོས་གོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། གོས་བསྔོ་བ་དང་། གང་ཟག་གཅིག་པོ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང་། འདི་ལྔ་ནི་རང་གིས་བསམས་པས་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་དག་གང་དུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དེར་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་མགྲོན་དུ་བོས་སམ་དེ་ལས་ལྷག་པར་ཡང་རུང་སྟེ། གཅིག་ཏུ་ནི་བདག་ཉིད། གཉིས་སུ་ནི་བདག་གི་སེམས་བཏང་ནས་གཞན་གཏང་བའོ། །མུ་གེའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ་ དགེ་སློང་རྣམས་བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཕོངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དད་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དག་གིས་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་དག་ཟས་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་ལ་ཁས་བླངས་ཏེ་གཞན་བཏང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་ངས་མུ་གེ་བྱུང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྙེད་དཀའ་བའི་དུས་ན། ཇི་སྙེད་དུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བདག་གིར་བྱ་བར་གྱིས་དེ་ལ་བདག་ཀྱང་ཟོ་ཤིག །དགེ་སློང་དག་ཀྱང་བགོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་གཞན་གྱི་དེར་དོང་བ་དང་། དེ་དག་གིས་འཕགས་པ་ཁྱེད་ནི་བདག་ཅག་གིས་མགྲོན་དུ་མ་བོས་ཀྱི་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་གནས་བརྟན་བདག་ཅག་གིས་་་སྤྱན་དྲངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་་་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བདག་ཉིད་སོང་ལ་བྱིན་ལེན་བྱས་ཏེ་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཟོ་ལ་འདི་སྐད་དུ་ཁྱིམ་་བདག་དགེ་སློང་འདི་དག་ཟས་ཀྱིས་བྲེལ་ཏེ། འདི་ལ་སྦྱིན་གྱིས་རྗེས་སུ
Chinese
像红糖水和饮料那样，放置七天，也为了他人回向，之后施加利益不要荒废。 佛陀薄伽梵住在舍卫城祇陀林给孤独园。 佛陀与声闻僧众一起游方，他们去往名叫瑞布扎的另一个村庄，佛陀知晓瑞布扎村庄里住着的另一位施主是时候调伏了，于是佛陀前往瑞布扎村庄，那位施主见到佛陀后生起信心，来到佛陀跟前。 佛陀知晓他的想法、习气、根性和自性后，为他宣说了能够证悟四圣谛的法，那位施主听闻后，以智慧金刚摧毁了二十座高耸的视有为聚之山的顶峰，现证了入流果。 那些比丘因道路的疲惫所困扰，返回后在寺庙、路边、花园和树下放下衣物，躺卧休息，那位施主获得了极大的信心，于是依次前往路边、寺庙和树下，为了向比丘们致敬，当他看到比丘们躺卧休息时，说道：诸位圣者，为了精进于教法，为何要睡觉休息呢？ 他们回答说：施主，我们因道路的疲惫所困扰，身体虚弱，无法行持善法。 他说：如果诸位圣者这样，那么世尊允许下午食用红糖，我将去请求并供养。 他们中的一些人说：那位施主会吃的。 有些人说：具寿，过去贝拉扎斯施主因食用红糖而证得阿罗汉果，如果世尊也这样允许，我们也会因道路的疲惫所困扰，世间不信者会不高兴地说，他们住在村子里却吃东西，然后就会离开。 另一些人又说：具寿，那
English
Just like brown sugar water and drinks, when kept for seven days, and also dedicated for others, afterwards, do not neglect to bestow benefits. The Buddha, the Bhagavan, was residing in the Jeta Grove of Anathapindika's Garden in Shravasti. The Bhagavan, together with the assembly of Shravakas, was traveling and went to another village called Ribraja. Knowing that it was time to tame another householder residing in that village of Ribraja, the Bhagavan went to that village of Ribraja. When that householder saw the Bhagavan, he developed faith and came to the Bhagavan's presence. Knowing his thoughts, habits, inclinations, and nature, the Bhagavan taught him the Dharma in such a way that he would realize the Four Noble Truths. After hearing it, that householder, with the Vajra of Wisdom, shattered the twenty high peaks of the mountain of viewing the aggregates as real, and manifested the fruit of Stream-enterer. As much as those monks were afflicted by the fatigue of the road, they returned and laid down and rested, having placed their robes in temples, roadsides, gardens, and under trees. That householder, having gained great faith, went successively to the roadsides, temples, and under trees in order to pay homage to the monks. When he saw the monks lying down and resting in their places, he said: Venerable ones, why are you sleeping and resting when you should be diligently practicing the teachings? They replied: Householder, we are afflicted by the fatigue of the road and are weak, so we are unable to practice virtuous deeds. He said: If that is the case, venerable ones, if the Bhagavan allows the consumption of brown sugar in the afternoon, I will go and request and offer it. Some of them said: That householder will eat it. Some said: Venerable ones, in the past, the householder Beratras attained Arhatship by relying on the consumption of brown sugar. If the Bhagavan also allows it in that way, we will also be afflicted by the fatigue of the road, and the non-believers in the world will be displeased, saying, 'They live in the village and yet they eat,' and then they will leave. Others again said: Venerable ones, that
Chinese
如此行事，就禀告世尊。”比丘们便如是禀告了世尊。世尊开示说：“红糖应当全部食用，对此不要有疑虑。”世尊开示说：“全部都吃红糖吧。”那些比丘们吃了。他们因道路的疲劳而口渴难耐，世尊开示说：“可以喝红糖水。” 具寿邬波离向佛世尊请示：“尊者，红糖水如果加持七日后食用，可以吗？”邬波离：“不可以。”“尊者，可以放置多久后饮用呢？”邬波离：“只要没有变质，没有变酸，没有失去本性就可以。” 故事的起因是在舍卫城。世尊说：布萨，如法所得，法衣加持，衣物回向，单独邀请一个人，这五件事都可以自己决定。 比丘们被邀请到某处，又被邀请到其他地方，或者被邀请到更好的地方。一种情况是自己去，另一种情况是放下自己的想法而去帮助别人。饥荒时期来临，比丘们乞食非常困难。有信仰的婆罗门和居士们邀请比丘长老们去吃饭，答应了一位居士，却又去了别处。 世尊开示说：“因此，当饥荒发生，痛苦难以获得食物时，凡是被邀请的，都应当接受，自己也吃，也要分给比丘们。”比丘们去了其他婆罗门和居士那里，他们说：“尊者，我们没有邀请您，我们邀请的是这位名叫某某的长老。”比丘们便将此事禀告了世尊。世尊开示说：“你自己去接受供养，吃两三口，然后这样说：‘居士，这些比丘们缺乏食物，请您也布施给他们。’
English
Having done so, report to the Blessed One." The monks reported this to the Blessed One. The Blessed One said, "Jaggery should be eaten in its entirety; do not have doubts about it." The Blessed One said, "Eat jaggery completely." Those monks ate it. They were thirsty due to the fatigue of the road, and the Blessed One said, "Make jaggery water and drink it." Reverend Upali asked the Buddha, the Blessed One, "Venerable, is it permissible to consecrate jaggery water and consume it after seven days?" Upali: "It is not permissible." "Venerable, for how long can it be kept and drunk?" Upali: "As long as it has not deteriorated, has not turned sour, and has not lost its original nature." The origin of the story is when he was in Shravasti. The Blessed One said: Uposatha, what is obtained lawfully, consecration of robes, dedication of robes, inviting a single person, these five things can be accomplished by one's own intention. Those monks were invited to a certain place, and then invited to another place, or even to a better place. In one case, it is oneself who goes; in the other, one abandons one's own thoughts and goes to help others. A time of famine came, and it became very difficult for the monks to beg for alms. Brahmins and householders of faith invited the elder monks for a meal, promised one householder, but went elsewhere. The Blessed One said, "Therefore, when a famine occurs and it is difficult to obtain food due to suffering, all those who are invited should accept it, eat it themselves, and also share it with the monks." The monks went to other Brahmins and householders, and they said, "Venerable, we did not invite you; we invited this elder named so-and-so." The monks then reported this matter to the Blessed One. The Blessed One said, "Go yourself to receive the offering, eat two or three mouthfuls, and then say this: 'Householder, these monks are in need of food; please also give alms to them.'"
Tibetan
་ཡི་རང་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་སམ་གསུམ་མམ་ཇི་སྙེད་་མགྲོན་དུ་བོས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་ཅིག །ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ཐ་་མར་མགྲོན་དུ་བོས་པ་ནི་ཇི་ཙམ་འགྲངས་པར་བཟའ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་མ་བྱེད་ཅིག །རྐྱང་པའི་སྒོ་དང་པོའི་མདོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་པའོ།། །།མདོར་ན། མར་རམ་དེ་སྟེ་འབྲུ་མར་རམ། །གཞན་ཡང་བཞག་པར་གྱུར་པ་དང་། །མིག་སྨན་གྱི་ནི་གབ་ཚེ་དང་། །ཡངས་པ་ཅན་དང་རུང་བའི་གནས། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པའི་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་་་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་རླུང་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་དེས་སྨན་པའི་གན་དུ་སོང་སྟེ། བཞིན་བཟངས་བདག་ལ་འདི་འདྲ་བའི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ན་སྨན་སྟོན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེས་འཕགས་པ་མར་འདི་ཙམ་ཞིག་གསོལ་དང་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་ གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་སྟེ་སྨན་པས་མར་འཐུང་ཤིག་པར་བསྒོ་ན་བཏུང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དེས་འཐུངས་པ་དང་ཉིན་པར་བདེ་ཡང་མཚན་མོ་ཡང་རླུང་ནད་ལངས་སོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་སྨན་པ་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེས་མཚན་མོ་ཡང་འཐུང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཚན་མོ་ཡང་འཐུང་ཤིག་ཅེས་་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེས་མང་དུ་བསགས་ནས་ཞག་བདུན་དུ་བྱིན་གྱིས་་་བརླབས་ཏེ་དེ་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྟེ། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་དེ་ཡང་སྨན་པའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ནད་མེད་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་བཞིན་་་བཟངས་བདག་ལ་འདི་འདྲ་བའི་ནད་ཅིག་གིས་བཏབ་ན་སྨན་གྱི་ཐབས་སྟོན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེས་འཕགས་པ་འབྲུ་མར་འདི་ཙམ་ཞིག་འཐུངས་ན་སོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒོ་བ་དང་། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དགེ་སློང་དག་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་སློང་དག་གིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་སྟེ་སྨན་པས་འབྲུ་མར་འཐུང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ན་འབྲུ་མར་འཐུང་ཤིག །དགེ་སློང་དེས་འཐུངས་པ་དང་། ཉིན་པར་སོས་ཀྱང་མཚན་མོ་ཡང་རླུང་ནད་དེ་ལངས་སོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་སྨན་པ་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེས་མཚན་མོ་ཡང་འཐུང་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཚན་མོ་ཡང་
Chinese
说，要高兴。同样地，给所有被邀请的两位、三位或任何数量的客人。所有人都这样做之后，最后被邀请的客人应该吃到饱，不要对此有任何怀疑。这是《单独之门》第一章经文的第八个偈颂。 总而言之，酥油或即是油麻籽油，或者其他被储存之物，以及眼药的盒子，广阔之处和适宜之所。佛陀世尊住在舍卫城的祇陀林给孤独园。一位比丘患了风病，他去见医生说：善者，我患了这种病，请给我药方。医生说：尊者，服用这些酥油，你就会康复。他把这件事告诉了其他比丘，比丘们禀告了世尊。世尊开示说：如果医生嘱咐喝酥油，就应该喝。那位比丘喝了之后，白天感觉好些，但晚上风病又发作了。比丘们问医生，医生说晚上也要喝。比丘们禀告了世尊，世尊开示说晚上也要喝。他积攒了很多，加持了七天，然后就痊愈了。故事发生在舍卫城。另一位比丘生病了，他也去见医生，说要治病，然后说：善者，我患了这种病，请给我治疗方法。医生嘱咐说：尊者，喝这些油麻籽油，你就会痊愈。他把这件事告诉了其他比丘，比丘们也禀告了世尊。世尊开示说：如果医生嘱咐喝油麻籽油，就应该喝油麻籽油。那位比丘喝了之后，白天痊愈了，但晚上风病又发作了。比丘们问医生，医生嘱咐说晚上也要喝。比丘们禀告了世尊，世尊开示说：晚上也要
English
Say, be happy. Likewise, give to all the invited guests, whether two, three, or however many. After everyone has done this, the last invited guest should eat until full, do not have any doubts about this. This is the eighth verse of the first chapter of the "Solitary Door" scripture. In short, butter or sesame oil, or other stored items, as well as eye medicine boxes, spacious places, and suitable locations. The Buddha, the Bhagavan, was residing in Jeta's Grove in Anathapindika's Garden in Shravasti. A certain monk was afflicted with wind disease, and he went to a doctor and said: "Good sir, I am afflicted with this kind of disease, please prescribe medicine for me." The doctor said: "Venerable, take this much butter and you will recover." He told this to the other monks, and the monks reported it to the Bhagavan. The Bhagavan instructed: "If the doctor instructs to drink butter, then it should be drunk." After that monk drank it, he felt better during the day, but at night the wind disease arose again. The monks asked the doctor, and the doctor said to drink it at night as well. The monks reported it to the Bhagavan, and the Bhagavan instructed to drink it at night as well. He accumulated a lot and blessed it for seven days, and then he was healed. The story took place in Shravasti. Another monk fell ill, and he also went to the doctor, saying he wanted to be cured, and then said: "Good sir, I am afflicted with this kind of disease, please give me a method of treatment." The doctor instructed: "Venerable, drink this much sesame oil and you will recover." He told this to the other monks, and the monks also reported it to the Bhagavan. The Bhagavan instructed: "If the doctor instructs to drink sesame oil, then sesame oil should be drunk." After that monk drank it, he recovered during the day, but at night the wind disease arose again. The monks asked the doctor, and the doctor instructed to drink it at night as well. The monks reported it to the Bhagavan, and the Bhagavan instructed: "At night also