Tibetan
ས་གསོས་པ་ལ་སྨྲས་པ། གསོས་པ་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བུ་དམག་མང་པོ་ཅན་འདིར་འོངས་པ་སུས་ཀྱང་མ་ཚོར་ཏེ། དེ་ཡང་ངའི་བཙུན་མོའི་འཁོར་འདོད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཡལ་བར་དོར་དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་མ་ཚོར་བར་དེ་འདིར་མཆིས་མོད་ཅི་སྟེ་ད་དུང་འདིར་མཆི་ན་མི་བཟོད་པར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བུ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་ནས་སྦྱོར་བ་འཆང་ལ་སྨྲས་པ། སྦྱོར་བ་འཆང་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གིས་ཡང་བཙུན་མོའི་འཁོར་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་བཏང་ངོ་ཞེས་གྲག་གིས་དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གི་བཙུན་མོའི་འཁོར་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱད་ཀྱིས་ཚུར་ཤོག་འདོང་སྦྱོར་བ་འཆང་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་དེའི་ཚེ་ནི་ཁྱོད་མ་ཚོར་བར་བཞུད་པས་དེའི་སླད་དུ་བདེ་བར་འདིར་འཁོར་གྱི། ད་ནི་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་སྟ་གོན་དུ་ཆས་ཤིང་མཆིས་པས་མ་གཤེགས་ན་ལེགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། སྦྱོར་བ་འཆང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མི་གཟུ་ལུམས་ཅན་དག་ཡོད་དེ་འགྲོའོ་ཞེས་དེ་སོང་བ་དང་སྦྱོར་བ་འཆང་ཡང་རྒྱལ་པོའི་བཀས་སོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བུ་རིམ་གྱིས་འཕགས་རྒྱལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ཁྱིམ་གང་དུ་ཞུགས་པ་དེ་གསོས་པས་ལག་ན་རལ་གྲི་ཐོགས་པའི་མི་དག་གིས་ཀུན་ཏུ་བསྐོར་ནས་དེ་རྣམས་ ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་གལ་ཏེ་བུད་མེད་ཅིག་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་ན་ནི་ཐོང་ཤིག །ཇི་སྟེ་སྐྱེས་པ་ཞིག་ན་མ་གཏང་ཞིག །སྦྱོར་བ་འཆང་གིས་ཚོར་ནས་དེས་བསམས་པ་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་མི་བཟད་པ་དོགས་པ་ཉམ་ང་བར་གྱུར་པ་ཡལ་བར་དོར་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེས་རྒྱལ་པོ་དེ་བུད་མེད་ཕལ་པའི་ཆ་ལུགས་དང་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཏེ། དེ་ནས་བུམ་པ་བསྐུར་ནས་ལྕུག་མས་གཞུས་ཏེ་སྤྱོ་ཞིང་ལྷ་ད་ཅུང་ཚེམས་ཤིང་མ་གསོལ་ན་ཁྱོད་ཆུ་ཁྱེར་ཏེ་མི་འོང་ངམ། ཞེས་བྱས་ནས་ཕྱིར་ཕྱུང་ངོ་། །རྒྱལ་པོའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་བུ་མོ་མངག་གཞུག་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ཡལ་བར་བཏང་བ་དང་དེས་བུམ་པ་རྫིང་བུའི་འགྲམ་དུ་བོར་ནས་བྲོས་ཏེ་སོང་ངོ་། །གསོས་པས་ཁྱིམ་དེ་བལྟས་པ་དང་རེ་ཞིག་ན་བྲོས་པར་གྱུར་ནས་དེས་སྦྱོར་བ་འཆང་བཟུང་སྟེ་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ལ་ཕུལ་ནས་ལྷ་མི་འདིས་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བུ་བཏང་ལགས་སོ། །སྦྱོར་བ་འཆང་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་གིས་དེའི་ཟས་དང་གོས་དག་བདག་གིར་བགྱིས་ཏེ་བདག་གིས་དེ་བཏང་བ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་
Chinese
讲述土地滋养之事。滋养王夏尔巴之子，拥兵众多，来到此处，无人察觉。他说，如果你们想要我的妃嫔眷属，你们怎么能抛弃呢？他说：神啊，他未被察觉地来到这里，如果他还在这里，我将无法忍受。之后，暴怒王饶囊也同样宣告。夏尔巴之子听到后，对巧方便说：巧方便，暴怒王饶囊又像想要妃嫔眷属一样，让男子享用。因此，与暴怒王饶囊的妃嫔眷属们一同欢愉，快来吧。巧方便说：神啊，那时你未被察觉地离开，所以为了那个缘故，我才安乐地来到这里。现在暴怒王饶囊已经准备就绪，如果还不离开就太好了。他说：巧方便，人们之中有不正直之人，我要走了。说完他就走了，巧方便也奉国王之命离开了。夏尔巴之子逐渐前往圣地，进入一户人家，滋养者让手持利剑的人们四处巡逻，并告诫他们：智者们，如果有个女人出来，就放她走。如果是男人，就不要放走。巧方便察觉后心想：我抛弃了国王的愤怒和恐惧，这不像是我的作风。于是，他将国王打扮成普通女子的模样，并用饰品装饰。然后让他抱着水罐，用柳条抽打他，责骂道：神啊，你稍微有点羞耻心，如果不供奉，你提水还不回来吗？就这样把他赶了出去。国王的人们以为不是使唤的女孩，就放他走了，他把水罐扔在池塘边，逃走了。滋养者查看了那户人家，过了一会儿，他逃走了，于是他抓住了巧方便，献给暴怒王饶囊，说：神啊，这个人放走了夏尔巴之子。巧方便说：神啊，我把他的食物和衣服都据为己有，我放走他这件事是……
English
Speaking of nourishing the land. Zhos pa, the son of King Sharpa, with many soldiers, came here unnoticed by anyone. He said, if you want my consorts and retinue, how can you abandon them? He said: Gods, he has come here unnoticed, but if he is still here, I will not be able to bear it. Then, King Tum po Rab nang also announced the same. When the son of King Sharpa heard this, he said to Sbyor ba 'chang: Sbyor ba 'chang, King Tum po Rab nang again, just as he wants the consorts and retinue, lets men enjoy them. Therefore, come and enjoy with the consorts and retinue of King Tum po Rab nang. Sbyor ba 'chang said: Gods, at that time you left unnoticed, so for that reason, I have come here in peace. Now King Tum po Rab nang is ready, it would be good if you did not leave. He said: Sbyor ba 'chang, there are dishonest people among the people, I am leaving. After saying that, he left, and Sbyor ba 'chang also left by the king's order. The son of King Sharpa gradually went to the holy land, and entered a house, where the nourisher had men with swords patrolling everywhere, and warned them: Wise ones, if a woman comes out, let her go. If it is a man, do not let him go. Sbyor ba 'chang realized this and thought: I have abandoned the king's anger and fear, this is not like me. So, he dressed the king as an ordinary woman, and decorated him with ornaments. Then he made him hold a water pot, beat him with a willow branch, and scolded him: Gods, you have a little shame, if you do not offer, will you not come back with water? He drove him out like that. The king's men thought it was not a girl to be sent, so they let him go, and he threw the water pot by the pond and ran away. The nourisher looked at the house, and after a while, he ran away, so he caught Sbyor ba 'chang and offered him to King Tum po Rab nang, saying: Gods, this man let the son of King Sharpa go. Sbyor ba 'chang said: Gods, I have taken his food and clothes as my own, the fact that I let him go is...
Tibetan
བདག་གིས་རིགས་པ་ཞིག་བགྱིས་ཀྱི། འདིས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཟས་དང་གོས་བདག་གིར་བགྱིས་ལ་བཏང་བ་ན་ཡལ་བར་བོར་བ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་གསོས་པ་ལ་ཁྲོས་ནས་སྨྲས་པ། གསོས་པ་རྒྱལ་པོ་ཤར་པ་ངའི་བཙུན་མོའི་འཁོར་འདོད་པ་ཡལ་བར་བཏང་བའི་རིགས་སམ། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བུ་ཁྲིད་དེ་འོངས་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། ཇི་སྟེ་མ་འོངས་ན་ཆད་པས་ཆེར་གཅད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེ་སྐྲག་ནས་དེ་གཟུང་བའི་ཐབས་སེམས་ཤིང་འདུག་གོ །རེ་ཞིག་ན་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་སློབ་དཔོན་ཞིག་འོངས་པ་དང་། གསོས་པས་ཀྱེ་སྐྱེས་བུ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའི་འཁྲུལ་འཁོར་བྱེད་ནུས་སམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་གིས་མཉེས་པར་རྔོ་ཐོག་གོ །གསོས་པས་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་ཞེས་བྱ་བ་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་སྦས་ནས་འཕགས་རྒྱལ་དུ་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་བྲོས་སོ་ཞེས་སྒྲ་བཏང་བ་དང་དེའི་ཚེ་སྒྲ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་དག་ཏུ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དེས་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་མཁན་པོ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཞིག་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་དེས་ཀྱང་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ཁོ་ན་འདྲ་བའི་འཁྲུལ་འཁོར་ ཞིག་བྱས་ནས་འཁྲུལ་འཁོར་དེར་མི་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་བཅུག །གླང་པོ་ཆེའི་ལྕི་བ་དང་ཆུ་ཡང་མང་དུ་བཅུག་སྟེ། དེ་ནས་མི་དེ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཅི་ནས་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཇི་ལྟར་ཀཽ་ཤཱཙྱཾའི་ཉེན་འཁོར་མིག་ལམ་དུ་འབབ་པ་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་འཁོར་འདི་དྲོངས་ཤིག །ཇི་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བུ་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་དང་བྱུང་ན་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་དེའི་ལག་ཏུ་མ་སྦྱིན་ཅིག །འོན་ཏེ་གཅིག་པུ་འོངས་ན་ནི་ཟུང་ལ་བཟུང་ནས་མྱུར་དུ་འདིར་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་འཁོར་དེ་ཀཽ་ཤཱཙྱཾའི་ཉེན་འཁོར་བལྟར་རུང་བ་དེ་ལྟར་ལེགས་པར་དྲངས་ཏེ་འདུག་པ་དང་། ཕྱུགས་རྫི་དང་། བ་ལང་རྫི་དང་། རྩྭ་ཐུན་དང་། ཤིང་ཐུན་དང་། ལམ་གྱིས་འཚོ་བ་དང་། ལམ་གོལ་བས་འཚོ་བའི་མི་རྣམས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པའི་མིག་བགྲད་ནས་བསྐོར་ཏེ་བལྟ་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ན་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཤེས་ལྡན་དག་འདི་ནི་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་རྒོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་འདི་གླང་པོ་ཆེ་རྒོད་མ་ཡིན་གྱི་འཕགས་རྒྱལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གི་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་
Chinese
我做了一个道理，这个道理是，你把你的食物和衣服给我，然后消失了，这不是道理。说完，国王对格索巴生气地说：格索巴，你认为国王夏尔巴想要我的妃子的随从，然后消失是合理的吗？因此，如果能把国王夏尔巴的儿子带到这里来，那就太好了。如果不能带来，就要严厉惩罚。说完，他害怕了，想着抓住他的方法。过了一段时间，从南方来了一位幻术艺术的老师。格索巴问：你能做这种幻术吗？他说：神能满意地完成。格索巴把象王“沼泽山”藏在一个隐蔽的地方，然后在圣地宣布象王“沼泽山”逃跑了。当时，这个声音传遍了四面八方。当时，他对幻术艺术的老师说：做一个这样的幻术。他也做了一个和象王“沼泽山”一模一样的幻术，并在幻术中容纳了五百人。他还装了很多象粪和水。然后，他命令那些人：你们一定要像考夏昌的危险轮一样移动这个幻术。如果国王夏尔巴的儿子带着四种军队前来，你们就不要交给他。但是，如果他独自前来，就抓住他，迅速带到这里来。他们像考夏昌的危险轮一样完美地移动着幻术。牧民、牛倌、拾草者、拾柴者、靠道路为生的人和靠迷路为生的人都惊奇地睁大了眼睛，开始围观。当时，有些人说：智者们，这是野象王。另一些人说：这不是野象，而是圣地国王图姆波·饶囊的象王。
English
I made a reason, which is, you give me your food and clothes, and then disappear, that's not a reason. After saying that, the king got angry at Gesopa and said: Gesopa, do you think it's reasonable that King Sharpa wants my concubine's entourage and then disappears? Therefore, if the son of King Sharpa can be brought here, that would be great. If he can't be brought, he will be severely punished. After saying that, he was afraid and thought of ways to catch him. After a while, a teacher of illusion art came from the south. Gesopa asked: Can you do this kind of illusion? He said: The god can complete it satisfactorily. Gesopa hid the elephant king "Swamp Mountain" in a secluded place, and then announced in the holy land that the elephant king "Swamp Mountain" had escaped. At that time, the sound spread in all directions. At that time, he said to the teacher of illusion art: Make such an illusion. He also made an illusion that was exactly the same as the elephant king "Swamp Mountain", and accommodated five hundred people in the illusion. He also loaded a lot of elephant dung and water. Then, he ordered those people: You must move this illusion like the dangerous wheel of Kaushachang. If the son of King Sharpa comes with the four armies, you must not hand it over to him. However, if he comes alone, grab him and bring him here quickly. They moved the illusion perfectly like the dangerous wheel of Kaushachang. Herdsmen, cowherds, grass pickers, wood pickers, people who live by the road, and people who live by getting lost all widened their eyes in surprise and began to watch. At that time, some people said: Wise men, this is the wild elephant king. Others said: This is not a wild elephant, but the elephant king of Tumbo Raonang, the king of the holy land.
Tibetan
བོ་འདམ་བུའི་རི་ཞེས་བྱ་བ་བྲོས་པ་དེ་འདིར་འོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཁ་ཅིག་གིས་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་གན་དུ་སོང་ནས་གཅམ་བུ་གསོལ་པ། ལྷ་འཕགས་རྒྱལ་ན་གནས་པའི་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་གི་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་བྲོས་པར་གྱུར་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་ལྷའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་འདིར་མཆིས་ཏེ་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་ལྟར་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བུས་ཐོས་ནས་དགའ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ་དགའ་བའི་རྔ་ནི་བརྡུངས། དུང་ཟུང་ཁ་བསྟམས་པ་ནི་བུས་ནས་སྦྱོར་བ་འཆང་ལ་བསྒོ་བ། སོང་ལ་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་སྐོན་ལ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཡང་དྲིལ་སྒྲོགས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་གྲོང་ཁྱེར་ན་གནས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ལ་རྒྱལ་པོ་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་འཛིན་ཏུ་གཤེགས་ཀྱིས་མཚོན་ཆ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ཞགས་པ་ཐོགས་ཏེ་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ཤིག །སྦྱོར་བ་འཆང་གིས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་གོ་བསྐོན་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཡང་དྲིལ་བསྒྲགས་ནས་འདི་སྐད་དུ་ཤེས་ལྡན་གྲོང་ཁྱེར་ན་གནས་པ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་ན་གནས་པ་རྣམས་དང་། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ དག་ཉོན་ཅིག་ལྷས་ང་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་འཛིན་དུ་གཤེགས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཅག་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་དང་ཞགས་པ་དག་ཐོགས་ཏེ་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཤར་པ་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་དང་། མིའི་མཆོག་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་། ལྷན་ཅིག་ཏུ་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་འཛིན་དུ་དོང་བ་དང་། འཁྲུལ་འཁོར་འཕུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་འདམ་བུའི་རི་ལྟར་བཅོས་པ་དེ་འབྲོས་པར་རྩོམ་པ་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་འཁོར་དེ་ཕུལ་བ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཁྱོད་ཉིད་གླང་པོ་ཆེའི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ་ལགས་པས་གླང་པོ་ཆེ་འདི་འབྲོས་སུ་བགྱིད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་ཐབས་མཛད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྦྱོར་བ་འཆང་ལ་བསྒོ་བ། དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་ཁྱེད་ཅིག །ང་ཉིད་ཐབས་ཀྱིས་འདིའི་དྲུང་དུ་འགྲོའོ། །དེས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་པ་བཀྱེད་ནས་རྒྱལ་པོ་བདག་ཉིད་པི་བང་སྙན་པ་ལེན་ཅིང་ཉེ་བར་འགྲོ་བར་བརྩམས་པ་དང་། འཁྲུལ་འཁོར་འཕུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བུ་དྲུང་དུ་སོང་ནས་འདུག་པ་དེ་ལྟར་ཕུལ་ཏེ་མི་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་
Chinese
据说，那头名叫莲花山的逃跑的大象到这里来了。之后，有些人去夏尔巴国王那里禀告说：神圣的国王啊，住在阿帕国王那里的暴君光明的象王莲花山逃跑了，它凭借神的福德来到了这里，像成百上千的生灵一样。夏尔巴国王的儿子听了之后，非常高兴，心情舒畅，于是敲响了欢乐的鼓，吹响了成对的法螺，命令驭象者：去吧，给四种军队穿上盔甲，并在城市里宣告。这样说道：所有住在城市里的人，以及从各地来的人们，国王要去抓象王莲花山了，拿着各种武器和绳索来吧！驭象者给四种军队穿上盔甲，并在城市里宣告说：有知识的住在城市里的人们，住在王宫周围的人们，以及从各地来的人们， 请听着，神命令我去抓象王莲花山，你们拿着各种武器和绳索来吧！就这样说了。之后，夏尔巴国王带着四种军队，以及成千上万的优秀人才，一起去抓象王莲花山，推动机械的人们，像象王莲花山一样伪装，开始逃跑，就这样推动着机械。大臣们说道：神啊，您精通象的仪式，这头象要逃跑了，请您想办法。国王命令驭象者：你们这些四种军队，我亲自想办法去它那里。他派遣了四种军队，国王自己拿着悦耳的琵琶，开始靠近。推动机械的人们，像机械到了夏尔巴国王的儿子那里坐下一样，就这样推动着，那五百个人。
English
It is said that the elephant named Lotus Mountain, which had escaped, came here. Then, some people went to King Sharpa and reported: "Oh, divine king, the elephant king of the tyrant Radiant, who resides with King Apa, the elephant king Lotus Mountain has escaped, and by the power of divine merit, it has come here, like hundreds and thousands of creatures." After hearing this, the son of King Sharpa was very happy and felt comfortable, so he beat the drums of joy and blew the conch shells in pairs, and ordered the elephant driver: "Go, armor the four divisions of the army, and proclaim in the city." He said: "All those who live in the city, and the crowds of people who have come from various places, the king is going to capture the elephant king Lotus Mountain, come with various weapons and ropes!" The elephant driver armored the four divisions of the army and proclaimed in the city, saying: "Knowledgeable people living in the city, people living around the palace, and crowds of people who have come from various places, Listen, the god has ordered me to capture the elephant king Lotus Mountain, you take various weapons and ropes and come!" That's what he said. Then, King Sharpa, with the four divisions of the army, and thousands of excellent people, went together to capture the elephant king Lotus Mountain, and the people who pushed the machines, disguised as the elephant king Lotus Mountain, began to flee, and they pushed the machines like that. The ministers said: "Oh god, you are proficient in the rituals of elephants, this elephant is about to escape, please think of a way." The king ordered the elephant driver: "You four divisions of the army, I will personally go to it with a plan." He dispatched the four divisions of the army, and the king himself, holding a pleasant lute, began to approach. The people who pushed the machines, like the machines went to the son of King Sharpa and sat down, pushed like that, those five hundred people.