Tibetan
པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་པོ་དེ་དག་ནི་འདི་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། གླང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། བུད་མེད་རིན་ པོ་ཆེ་དང་། ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་དང་། དམག་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ནི་བདུན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་བུ་དཔའ་བ། རྟུལ་ཕོད་པ། ཡན་ལག་མཆོག་གི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ། ཕ་རོལ་གྱི་སྡེ་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་སྟོང་ཚང་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྒྱ་མཚོལ་ཐུག་པའི་ས་ཆེན་པོ་མ་ལུས་པ་གནོད་པར་སྡོ་བ་མེད་ཅིང་འཚེ་བ་མེད་པ་འདི་ཉིད་ཆད་པ་མེད་ཅིང་མཚོན་གྱིས་བདའ་བ་མེད་ལ་ཆོས་དང་མཐུན་ཞིང་སྙོམས་པས་ལེགས་པར་ཕབ་སྟེ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་གོས་དུང་སྨྲིག་དག་བགོས་ནས་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་རྣམ་པར་གྲགས་པའི་སྒྲ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་ཉི་འོག་གི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ད་གཞོན་ནུ་བསྟེན་ན་དུས་སུ་འབྲས་སུ་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་འགྱུར་བས་གང་བསྟེན་ན་གཞོན་ནུ་བསྟེན་པར་འགྱུར་སྙམ་མོ། །དེ་དག་གིས་བསམས་པ། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་བསྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བསྟེན་ན་གཞོན་ནུ་བསྟེན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་བསྟེན་པར་བརྩམས་ཏེ། དུས་དང་མཐུན་པའི་དུས་སུ་འདུད་པས་ཕོ་ཉ་དང་། དཀོར་སྒྲོམ་དག་སྐུར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་གི་བུ་བཙས་པ་ན་དོན་ཐམས་ཅད་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པས་དེའི་ཕྱིར་གཞོན་ནུ་འདིའི་མིད་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་གདགས་སོ་སྙམ་ནས་དེའི་མིང་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་འཁྲུངས་ཤིང་དེས་རྒན་པོ་དང་། ནད་པ་དང་། ཤི་བ་གཟིགས་ནས་ཐུགས་ཕྱུང་སྟེ་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གཤེགས་པ་དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་དང་། ཤཱཀྱ་ལེགས་པར་རབ་རྟོགས་ཀྱིས་བཀའ་མཆིད་གསོལ་བའི་མི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་བཀྱེ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་དེར་ནི་གཞོན་ནུ་ཏིལ་འབྲུ་གཅིག་གམ། འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་འབྲུ་གཅིག་གམ། མོན་སྲན་སྡེའུ་འབྲུ་གཅིག་གམ། མོན་སྲན་གྲེའུ་འབྲུ་གཅིག་གམ། རྒྱ་ཤུག་གི་འབྲུ་གཅིག་
Chinese
转变成为，那七宝就会变成这样，就像这样：轮宝，象宝，马宝，摩尼宝，玉女宝，家主宝，以及将兵宝，这七种。此子英勇，刚毅，具有殊胜的肢体相貌，能够彻底摧毁敌军，具备一切圆满。他将以正法和公正统治直至大海的整个大地，没有损害和侵犯，没有惩罚和刀兵，以和谐与公正使其安宁。如果剃除须发，披上袈裟，以坚定的信仰从家庭走向非家庭的出家生活，那么他将成为如来、阿罗汉、正等觉佛陀，在世间广为人知。如是授记，如是听闻。听闻之后，阳光下的那些国王们这样想：现在如果亲近幼童，就会在适当的时候结出果实，那么应该亲近谁呢？应该亲近幼童。他们心想，应该亲近净饭王，亲近他就能亲近幼童。于是，他们开始亲近净饭王，在适当的时候，以敬意派遣使者和宝箱。之后，净饭王心想：我的儿子出生时，一切目的和事业都已成就，因此，应该给这个幼童起名为“一切目的成就”。于是，他给儿子起名为“一切目的成就”。当世尊作为伟大的菩萨降生，看到老人、病人和死者，内心受到触动，进入森林时，净饭王和释迦善觉派遣了两百五十又两百五十人去服侍他，他们每天给那位幼童送去一粒芝麻，或一粒精米，或一粒小扁豆，或一粒大扁豆，或一粒柏树籽。
English
It transforms into this: those seven precious things will become like this, just like this: the Wheel Jewel, the Elephant Jewel, the Horse Jewel, the Mani Jewel, the Woman Jewel, the Householder Jewel, and the Military General Jewel, these are the seven. This son is brave, steadfast, possesses excellent limbs and features, and is able to completely destroy the enemy forces, possessing all perfections. He will rule the entire great earth up to the ocean with Dharma and justice, without harm or violation, without punishment or weapons, and will establish it in peace with harmony and fairness. If he shaves his hair and beard, puts on the robes, and goes forth from home to homelessness with unwavering faith, then he will become a Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened Buddha, renowned in the world. Thus it was prophesied, thus it was heard. Having heard this, those kings of the realm under the sun thought to themselves: Now, if we attend to the youth, he will bear fruit in due season, so whom should we attend to? We should attend to the youth. They thought, we should attend to King Śuddhodana, for by attending to him, we will be attending to the youth. So, they began to attend to King Śuddhodana, sending messengers and treasure chests with reverence at the appropriate times. Then, King Śuddhodana thought to himself: When my son was born, all purposes and ends of deeds were accomplished, therefore, this youth should be named "All Purposes Accomplished." So, he named his son "All Purposes Accomplished." When the Blessed One was born as a great Bodhisattva, and saw the old, the sick, and the dead, and his heart was moved, and he went into the forest, then King Śuddhodana and Śākya Suliya sent two hundred and fifty and two hundred and fifty men to attend to him, and each day they would send to that youth one sesame seed, or one grain of fine rice, or one lentil, or one bean, or one cypress seed.
Tibetan
གམ། རྒྱ་སྲན་འབྲུ་གཅིག་གིས་འཚོ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཀའ་མཆིད་ཁྱེར་ཏེ་འོང་ངོ་། །ཉི་འོག་གི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དག་གིས་དེ་ལྟར་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་རྒན་པོ་དང་། ནད་པ་དང་། ཤི་བ་གཟིགས་ནས་ཐུགས་བྱུང་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་ཐོས་ནས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཅག་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ལ་སྟེན་པར་བྱེད་པའི་གཞོན་ནུ་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་སྙམ་ནས། དེ་དག་ལས་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདུད་པ་དང་། ཕོ་ཉ་དང་དཀོར་སྒྲོམ་འབུལ་བ་རྒྱུན་བཅད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་བློན་པོའ་མཆོག་སྦེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་ལ། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ལ་ནི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་འཆར་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། གང་གི་ཚེ་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་གན་དུ་ཕོ་ཉ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན་བློན་པོའ་མཆོག་སྦེད་པ་གཏོད་བར་བྱེད་དེ། དེས་རྒྱལ་པོའ་བྱ་བ་དག་དང་། རྒྱལ་པོའི་བྱེད་པ་དག་བྱས་ནས་འཆར་ཀའི་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་གན་དུ་ཕོ་ཉ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན་ནི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་འཆར་ཀ་གཏོང་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའ་བྱ་བ་དག་དང་། རྒྱལ་པོའ་བྱེད་པ་དག་བྱས་ནས་བློན་པོའ་མཆོག་སྦེད་པའི་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །སྦེད་པ་ལ་ཆུང་མ་སྦེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་བ། བལྟ་ན་སྡུག་པ། མཛེས་པ། སྐྱེས་བུ་དགའ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། འཆར་ཀ་སྦེད་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཁ་དུམ་པར་གྱུར་ཏོ། །སྦེད་པས་ཇི་ལྟར་འཆར་ཀ་སྦེད་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཁ་དུམ་པར་གྱུར་པར་ཤེས་ནས་དེས་བསམས་པ། འདི་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །ཡང་བསམས་པ། གལ་ཏེ་འདི་བསད་པར་གྱུར་ན་ཡུལ་འཁོར་གཉིས་འཁྲུག་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བས་བདག་གིས་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་གསད་པར་བྱ་སྙམ་ནས་དེ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་གོ །དེ་ནས་འཆར་ཀ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་སྦེད་པས་འཕྲིགས་སོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་སྐྲག་སྟེ་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་ཞིང་གཞན་ན་འདུག་པ་དང་། སྦེད་པས་སྨྲས་པ། འཆར་ཀ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་རང་གི་ཁྱིམ་སྤངས་ཏེ་གཞན་ན་འདུག་ཚུར་ཤོག །འདི་ཁྱོད་རང་གི་ཁིམ་ཡིན་གྱིས་ཅི་བདེར་འདུག་ཤིག །དེ་ནས་འཆར་ཀ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དོན་གྱིས་ན་འདིས་བདག་ལ་རྗེས་སུ་གནང་ངོ་སྙམ་དུ་རིག་ནས་དེ་ཉིད་ན་འདུག་གོ །འདུལ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་བདུན་པ། དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བློན་པོའ་མཆོག་སྦེད་པ་དུས་ལ་བབ་ནས་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དེ་ལ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནོར་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཛོད་དང་བང་བར་བཅུག་གོ །སྦེད་མས་འཆར་ཀ་ལ་གང་གི་ཚེ་བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་གསོན་ཞིང་འདུག་སྟེ་འཚོ་ཞིང་སྡོད་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཁྱོད་རྟག་པ་ཁོ་ནར་བྱོན་ན་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་ཀྱང་བུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ནོར་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཛོད་དང་བང་བར་སྩལ་ན། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀའ་མཆིད་ཙམ་ཡང་མི་སྤྲིང་ངམ་ཞེས་ཡི་གེ་སྤྲིང་ངོ་། །དེ་ནས་འཆར་སྤྲིང་ཡིག་གི་དོན་ཐོས་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་དེར་སོང་བར་གྱུར་ན་གཞི་དེ་ལས་འཆར་ཀ་བུད་མེད་ལ་ཆགས་བ་བུད་མེད་ཀྱི་ཕྱིར་དེར་སོང་ངོ་ཞེས་གཞན་དག་ཁ་ཟེར་བར་འགྱུར་གྱིས་བདག་གིས་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེས་ལན་གཉིས་སམ་གསུམདུ་རྒྱལ་པོའ་བྱ་བ་དག་དང་། རྒྱལ་པོའ་བྱེད་པ་དག་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ལྷ་གང་གི་ཚེ་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་བལྟམས་པ་དེའི་ཚེ་ན་ཉི་འོག་གི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་འདུད་ཅིང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕོ་ཉ་དང་། དཀོར་སྒྲོམ་དག་གསོལ་ནས། གང་གི་ཚེ་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་རྒན་པོ་དང་། ནད་པ་དང་། གུམ་པ་གཟིགས་ནས་ཐུགས་བྱུང་སྟེ་ནགས་སུ་གཤེགས་པ་ དེའི་ཚེ་ན་ཉི་འོག་གི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་ལས་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕོ་ཉ་དང་། དཀོར་སྒྲོམ་འབུལ་བ་རྒྱུན་བཀུམ་ནས་ལྷས་ཀོ་ས་ལར་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་ཕོ་ཉ་དང་། དཀོར་སྒྲོམ་དག་བཀའ་སྩལ་ཅིང་བསྐུར་ནས་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྐྱེན་པར་གྱུར་པ་ལས་ད་ཡལ་བར་བོར་ན་སླད་ཀྱིས་གནོད་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་དེ་སྐོལ་དང་མཚམས་འབྲེལ་པར་མཆིས་པས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྐྱེན་པར་མཛད་པའི་རིགས་སོ། །འཆར་ཀ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ཉིད་ཕོ་ཉར་སོང་ཤིག །ལྷ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་དེ་ནས་འཆར་ཀས་དཀོར་སྒྲོམ་དག་ཁྱེར་ཏེ་མཉན་ཡོད་ག་ལ་བ་དེར་འཕགས་ནས་མཐར་གྱིས་མཉན་ཡོད་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་འཆར་ཀ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སྟེན་པ་ལ་བསྟེན་བར་མི་བྱ་བར་བསྟེན་པ་ལ་བསྟེན་པ་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཇེ་དང་པོར་བློན་པོ་རྣམས་བལྟ་བར
Chinese
又说，世尊以一粒大豆为食度日，带着菩提萨埵的教言而来。日光之下的诸国王听到一切义成的童子，见到老人、病人、死人后心生厌离而出家，他们便这样想：我们所依仗的净饭王的那个童子，是为何出家的呢？他们之中，除了拘萨罗国的国王胜光王之外，其他所有人都断绝了礼敬、使者和贡品的进献。当时，拘萨罗国的胜光王有一位大臣名叫隐匿，净饭王则有一位弄臣之子名叫星宿。每当拘萨罗国的胜光王派遣使者前往净饭王那里时，便由大臣隐匿负责，他处理国王的事务和行为，然后进入星宿的家中。每当净饭王派遣使者前往拘萨罗国的胜光王那里时，便由弄臣之子星宿负责。他也处理国王的事务和行为，然后进入大臣隐匿的家中。隐匿有一位妻子名叫隐匿母，她容貌姣好，令人赏心悦目，美丽动人，男人们都喜欢她。星宿与隐匿母发生了关系。隐匿得知星宿与隐匿母有染后，心想：此人应当杀掉。又想：如果杀掉此人，两国之间会发生大的冲突，我为何要为了一个女人的身体而杀掉婆罗门呢？于是便听之任之。之后，星宿心想：我被隐匿欺骗了。感到害怕，便离开了家，住在别处。隐匿说：星宿，你为何离开自己的家住在别处？回来吧！这里是你的家，随意居住吧！之后，星宿心想：实际上，他是想
English
Furthermore, it is said that the Blessed One subsisted on a single grain of kidney bean, carrying the teachings of the Bodhisattva. When the kings of the realm under the sun heard that the youth Sarvarthasiddha, having seen an old man, a sick man, and a dead man, became disgusted and renounced the world, they thought to themselves: Why did that youth, upon whom we rely as King Śuddhodana, renounce the world? Among them, except for King Prasenajit of Kosala, all others ceased to pay homage, send messengers, and offer tribute. At that time, King Prasenajit of Kosala had a chief minister named Guptaka, and King Śuddhodana had a jester's son named Citraka. Whenever King Prasenajit of Kosala sent a messenger to King Śuddhodana, the chief minister Guptaka would be sent. He would manage the king's affairs and activities, and then enter Citraka's house. Whenever King Śuddhodana sent a messenger to King Prasenajit of Kosala, the jester's son Citraka would be sent. He would also manage the king's affairs and activities, and then enter the chief minister Guptaka's house. Guptaka had a wife named Guptamā, who was beautiful, pleasing to the eye, lovely, and pleasing to men. Citraka became intimate with Guptamā. When Guptaka learned that Citraka had become intimate with Guptamā, he thought: This one should be killed. But then he thought: If this one is killed, there will be a great conflict between the two countries. Why should I kill a Brahmin for the sake of a woman's body? So he let it go. Then Citraka thought: I have been deceived by Guptaka. Frightened, he left his house and lived elsewhere. Guptaka said: Citraka, why have you left your own house and live elsewhere? Come back! This is your own house, live as you please! Then Citraka thought: In reality, he is trying to
Chinese
如是知晓后，便住在那里。《律分别》，第二十七卷。此后某个时候，大臣之首斯贝达时机已到，拘萨罗国的光明王因为没有儿子，将所有财物都放入了自己的仓库和粮仓。斯贝达给恰尔嘎写信说：“当我的家眷还活着，生活居住的时候，您总是来，现在时机已到。拘萨罗国的光明王也因为没有儿子，将所有财物都放入了自己的仓库和粮仓。现在您连一句问候的话也不捎来吗？”。之后，恰尔嘎听到信的内容后心想：“如果我去了那里，其他人会说恰尔嘎因为迷恋女子，为了女子才去的。”于是心想：“我应该想个办法。”于是他两三次处理了国王的事务，做了国王的事情后，去了净饭王那里，到了之后对净饭王说了这样的话：“天神，当悉达多太子降生的时候，所有阎浮提的国王都屈服，所有人都献上使者和宝匣。当悉达多太子看到老人、病人、死人后，心中不悦，前往森林的时候，那些阎浮提的国王中，除了拘萨罗国的光明王之外，其他所有人都停止了献上使者和宝匣的惯例。天神您一直对拘萨罗国的光明王赐予并派遣使者和宝匣，像那样那样地结缘，现在如果放弃了，以后会造成很大的损害，因为我们和他们有联系，所以应该和他一起结缘。”恰尔嘎说：“如果那样的话，您自己去当使者吧。”净饭王说：“遵照天神的旨意。”之后，恰尔嘎带着宝匣前往舍卫城，最终到达了舍卫城。之后，恰尔嘎心想：“不应该依靠不值得依靠的，应该依靠值得依靠的，所以首先应该去拜见大臣们。”
English
Having recognized this, he stayed there. 《Vinayavibhaṅga》, Volume Twenty-seven. Then, at another time, the chief minister Sbe-da's time had come, and King Prasenajit of Kosala, because he had no son, had placed all the wealth in his own storehouse and granary. Sbe-da wrote a letter to Charga saying, "When my family is still alive, living and residing, you always come, but now the time has come. King Prasenajit of Kosala, also because he has no son, has placed all the wealth in his own storehouse and granary. Now, won't you even send a word of greeting?" After that, Charga heard the content of the letter and thought, "If I go there, others will say that Charga is infatuated with women and went there for the sake of women." So he thought, "I should devise a method." So he handled the king's affairs two or three times, did the king's work, and then went to where King Śuddhodana was, and after arriving, he said these words to King Śuddhodana: "O Deva, when Prince Siddhartha was born, all the kings of Jambudvipa submitted, and all offered messengers and treasure chests. When Prince Siddhartha saw the old, the sick, and the dead, and his heart was displeased, and he went to the forest, then among those kings of Jambudvipa, except for King Prasenajit of Kosala, all the others stopped the custom of offering messengers and treasure chests. O Deva, you have always bestowed and sent messengers and treasure chests to King Prasenajit of Kosala, and have formed a connection in that way. Now, if you abandon it, it will cause great harm in the future, because we have a connection with them, so it is appropriate to form a connection with him." Charga said, "If that is the case, then you yourself go as a messenger." King Śuddhodana said, "As the Deva commands." After that, Charga took the treasure chests and went to where Shravasti was, and finally arrived in Shravasti. After that, Charga thought, "One should not rely on what is not worth relying on, one should rely on what is worth relying on, so first one should go to see the ministers."