Tibetan
ནས་ལྷས་བྱིན་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཅིང་སེམས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བྱུང་སྟེ། ད་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྒན་པོ་རྒས་པ་དགོག་ཏུ་གྱུར་པས་འཁོར་བཞི་པོ་དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ལ་འདོམས་པས་ངལ་བར་འགྱུར་བས། ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདག་ལ་བཏང་བར་གྱུར་ན། བདག་གིས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཡོངས་སུ་དྲང་བར་བྱ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པས་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །སེམས་བསྐྱེད་ མ་ཐག་ཏུ་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་གྱུར་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཀྱང་བདག་ཡོངས་སུ་ཉམས་སོ་སྙམ་དུ་མི་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀོའུ་འདི་ནྱའི་བུ་དགེ་སློང་ནོག་ཅན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་དེ། ཚངས་པའི་གནས་བཞི་པོ་དག་བསྒོམས་ནས་འདོད་པ་དག་ལ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་སྤངས་ཏེ། དེས་མང་དུ་གནས་པས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་རིས་མཐུན་པར་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ངན་སྤོང་གི་བུ་དག་ན་ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི་ལ་འཇིགས་རུང་གི་ཚལ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ན་འདུག་གོ་།དེ་ནས་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་གྱིས་ལྷས་བྱིན་རྫུ་འཕྲུལ་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་རིག་ནས། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ལག་ངར་བསྐུམས་པ་ལས་བརྐྱང་པའམ། བརྐྱངས་པ་ལས་བསྐུམ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ནས་ངན་སྤོང་གི་བུ་དག་ཏུ་ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི་ལ་འཇིགས་རུང་གི་ཚལ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོའི་མདུན་དུ་འདུག་གོ་།དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །འཕགས་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །ལྷས་བྱིན་གྱི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ཅིང་སེམས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པ་ལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱིས་འདོད་པའི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བྱུང་སྟེ། ད་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྒན་པོ་རྒས་པ་དགོག་ཏུ་གྱུར་པས་འཁོར་བཞི་པོ་དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ལ་འདོམས་པས་ངལ་བར་འགྱུར་བས། ཀྱེ་མ་བཅོ
Chinese
于是，提婆达多因利养和恭敬而骄慢，内心完全被占据，生起了这样一种罪恶的念头：现在，世尊已经年老体衰，给四众弟子，即比丘、比丘尼、优婆塞和优婆夷说法，会感到疲劳。唉，如果世尊将比丘僧团托付给我，我也可以好好地管理比丘僧团，而世尊也可以致力于在此生中安乐地生活，从而减轻他的负担。刚一生起这个念头，他的神通就完全消失了，虽然消失了，但他并不知道自己已经完全失去了神通。当时，世尊的声闻弟子，拘絺罗之子，名叫诺坚的比丘，在世尊面前修持梵行。他修习了四梵住，舍弃了对诸欲的贪求。由于他长期安住于此，便与梵天界相应而生。当时，具寿大目犍连之子住在恶除之子处，在食人童子山的可怖丛林，野兽的森林中。之后，梵天诺坚意识到提婆达多已经完全失去了神通，就像一个强壮的人屈臂或伸臂一样，梵天诺坚从梵天界消失，出现在恶除之子处，在食人童子山的可怖丛林，野兽的森林中，具寿大目犍连之子的面前。之后，梵天诺坚对具寿大目犍连之子说了这样的话：尊者目犍连之子，请您知晓！提婆达多因利养和恭敬而骄慢，内心完全被占据，生起了这样一种罪恶的念头：现在，世尊已经年老体衰，给四众弟子，即比丘、比丘尼、优婆塞和优婆夷说法，会感到疲劳。唉，
English
Then, Devadatta, being arrogant due to gains and reverence, and with his mind completely occupied, had such a sinful thought: 'Now, the Blessed One is old and frail, and will be weary from instructing the four assemblies, namely monks, nuns, laymen, and laywomen. Alas, if the Blessed One would entrust the monastic community of monks to me, I could also manage the monastic community of monks well, and the Blessed One could also devote himself to living happily in this very life, thereby reducing his burden.' As soon as he had this thought, his magical powers completely vanished, and although they vanished, he did not know that he had completely lost his magical powers. At that time, the Blessed One's disciple, the son of Kousthila, a monk named Nokjen, practiced the Brahma-faring in the presence of the Blessed One. He cultivated the four Brahma-viharas, abandoning desire for sensual pleasures. Because he dwelt there for a long time, he was born in accordance with the Brahma world. At that time, the venerable Mahāmaudgalyāyana's son was dwelling at the son of Evil-Remover, in the dreadful grove of the Child-Eating Demon Mountain, in the forest of wild animals. Then, Brahma Nokjen, realizing that Devadatta had completely lost his magical powers, just as a strong man would extend or contract his arm, Brahma Nokjen disappeared from the Brahma world and appeared before the venerable Mahāmaudgalyāyana's son at the son of Evil-Remover, in the dreadful grove of the Child-Eating Demon Mountain, in the forest of wild animals. Then, Brahma Nokjen said these words to the venerable Mahāmaudgalyāyana's son: 'Venerable Maudgalyāyana's son, please know! Devadatta, being arrogant due to gains and reverence, and with his mind completely occupied, had such a sinful thought: 'Now, the Blessed One is old and frail, and will be weary from instructing the four assemblies, namely monks, nuns, laymen, and laywomen. Alas,'
Tibetan
མ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདག་ལ་བཏང་བར་གྱུར་ན། བདག་གིས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དྲང་བར་བྱ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པས་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་གྱུར་ཅིང་། ཡོངས་སུ་ཉམས་ཀྱང་བདག་ཡོངས་སུ་ཉམས་སོ་སྙམ་དུ་མི་ཤེས་པར་གྱུར་གྱིས་བཙུན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་ བཞུད་དེ། བྱོན་ནས་དོན་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་ན་ལེགས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་དང་དུ་བླངས་སོ། །དེ་ནས་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཅང་མི་སྨྲ་བས་དང་དུ་བླངས་པར་རིག་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་སོང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་རིག་ནས། ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ལག་ངར་བསྐུམས་པ་ལས་བརྐྱང་པའམ། བརྐྱངས་པ་ལས་བསྐུམ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ངན་སྤོང་གི་བུ་དག་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཅིང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་སུ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ་།མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་དེ་ལ་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་པར་དུ་གཏམ་བརྗོད་པ་ཅི་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆེས་སྔར་ལྷས་བྱིན་གྱི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་རིག་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་གྱིས་མ་བརྗོད་དམ། བཙུན་པ་དེ་ལགས་ཏེ། བདག་གིས་ཆེས་སྔར་ལྷས་བྱིན་གྱི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བགྱིས་ཏེ་རིག་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཚངས་པ་ནོག་ཅན་གྱི་བརྗོད་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་བར་དུ་བཀའ་མཆིད་འདི་གསུང་བའི་སྐབས་སུ་ལྷས་བྱིན་གྲོགས་དགེ་སློང་བཞི་པོ་ཀོ་ཀ་ལི་དང་། ཁན་ད་དྲབ་བྱ་དང་། ཀ་ཏ་མོར་ཀ་ཏི་ཤྱ་དང་། རྒྱ་མཚོས་བྱིན་དང་ལྷན་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷས་བྱིན་ཐག་རིང་པོ་ཁོ་ན་ནས་གཟིགས་སོ། །གཟིགས་ནས་ཀྱང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ལྷས་བྱིན་དེ་ འོང་་ཞིང་ད་མི་གཏི་མུག་ཅན་དེ་ངའི་མདུན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལུང་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱིས་ད་ཚིག་སྲུངས་ཤིག །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ལག་ངར་བསྐུམས་པ་ལས་བརྐྱང་བའམ། བརྐྱངས་པ་ལས་བསྐུམ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀའི་གནས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཅིང་ངན་སྤོང་གི་བུ་དག་ན་ཆུ་སྲིན་བྱིས་པ་གསོད་ཀྱི་རི་ལ་འཇིགས་རུང་གི་ཚལ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ལྷས་བྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ་།མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ད་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བགྲེས་པོ་བགྲེས་པ་དགོག་ཏུ་གྱུར་པས་འཁོར་བཞི་པོ་དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ལ་འདོམས་པས་བསྙེལ་བར་གྱུར་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདག་ལ་བཏང་ན་ལེགས་ཏེ། བདག་གིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཡོངས་སུ་དྲང་བར་བགྱི་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ཚེ་འདི་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྗེས་སུ་བརྩོན་པས་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །མི་གཏི་མུག་ཅན་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ། དེས་པ་དེས་པ་དག་ལ་ཡང་རེ་ཞིག་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གཏོང་བར་མི་བྱེད་ན། རོ་དང་འདྲ་བ་མཆིལ་མ་ཟ་པ་ཁྱོད་ལ་གཏོང་རེ་སྐན། དེ་ནས་ལྷས་བྱིན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀྱི་བ
Chinese
如果薄伽梵派遣僧团来管我，我也应当端正僧团。而且我认为，如果我努力使薄伽梵安乐地住于此生，他的心就会变得轻松，刚一生起这个念头，他的神通就完全消失了。虽然完全消失了，但他并不知道我完全消失了。于是，尊者大目犍连前往薄伽梵所在之处，到达后，将此事详细禀告薄伽梵就好了。具寿大目犍连以沉默接受了梵天诺坚。然后，梵天诺坚意识到具寿大目犍连以沉默接受了，便以头顶礼具寿大目犍连的双足，随即隐没不见了。之后，具寿大目犍连意识到梵天诺坚离开后不久，如何才能使心平等安住呢？比如，一个强壮的人屈臂伸臂，或伸臂屈臂一样。具寿大目犍连从恶弃子处隐没不见，住在王舍城（Rājagṛha，今比哈尔邦拉杰吉尔）光明园林迦兰陀迦处，进入了那样的等持。之后，具寿大目犍连前往薄伽梵所在之处，到达后，以头顶礼薄伽梵的双足，然后在一旁坐下。在一旁坐下后，具寿大目犍连将他与梵天诺坚一起交谈的所有事情都详细地禀告了薄伽梵。禀告完毕后，薄伽梵对具寿大目犍连说道：目犍连，你先前用意识遍知了提婆达多的心，之后梵天诺坚没有说什么吗？尊者，是的。我先前用意识遍知了提婆达多的心，之后梵天诺坚说了
English
If the Blessed One were to send the Sangha of monks to manage me, I too should straighten out the Sangha of monks. And I thought, if I strive to make the Blessed One dwell happily in this life, his mind will become light. As soon as this thought arose, his magical powers completely disappeared. Although they completely disappeared, he did not know that I had completely disappeared. Then, the venerable Mahāmaudgalyāyana went to where the Blessed One was. Having arrived, it would be good to report the matter in detail to the Blessed One. The venerable Mahāmaudgalyāyana accepted Brahma Naushikan with silence. Then, Brahma Naushikan realized that the venerable Mahāmaudgalyāyana had accepted with silence, and bowed his head to the two feet of the venerable Mahāmaudgalyāyana, and immediately disappeared. Then, the venerable Mahāmaudgalyāyana realized that Brahma Naushikan had left not long ago. How can one keep the mind balanced? For example, just as a strong man bends his arm from being bent, or extends it from being extended, the venerable Mahāmaudgalyāyana disappeared from the son of Evil Abandonment, and dwelt in the Light Garden of Kalandaka in Rajagriha (present-day Rajgir, Bihar), and entered into such a samadhi. Then, the venerable Mahāmaudgalyāyana went to where the Blessed One was. Having arrived, he bowed his head to the two feet of the Blessed One, and sat down on one side. Having sat down on one side, the venerable Mahāmaudgalyāyana reported in detail to the Blessed One all the things that had happened in his conversation with Brahma Naushikan. When he had reported this, the Blessed One said to the venerable Mahāmaudgalyāyana: Maudgalyāyana, did you first pervade the mind of Devadatta with your mind and know it? Did Brahma Naushikan not say anything after that? Venerable, yes. I first pervaded the mind of Devadatta with my mind and knew it, and then Brahma Naushikan said
Chinese
哦！世尊与具寿大目犍连一同在中间说这些话的时候，提婆达多与四位比丘朋友，即俱迦梨、根达达毗耶、迦达摩罗迦底舍、海授一同前往世尊那里。世尊从远处看见了提婆达多。看见后，对具寿大目犍连说：‘目犍连，那个提婆达多来了，现在那个愚痴的人要在我的面前自诩自证，现在要守住话语。’然后，具寿大目犍连以头顶礼世尊的双足。如何能使心平等安住呢？比如，一个有力量的人，屈臂伸直，或伸直屈臂一样。具寿大目犍连从王舍城的竹林园迦兰陀处消失，到了恶弃子达那，在鳄鱼杀子的山上，可怕的森林，野兽的森林中安住，进入了那样的等持。然后，提婆达多前往世尊那里，到达后，以头顶礼世尊的双足，在一旁坐下。在一旁坐下后，提婆达多对世尊这样说道：‘现在世尊年老体衰，对于四众弟子，即比丘、比丘尼、优婆塞、优婆夷的教诲已经遗忘了。世尊如果将比丘僧团交给我，那就太好了。我将完全教导比丘僧团，世尊也能致力于今生的安乐，稍微轻松一些。’愚痴的人啊，舍利子和目犍连是梵行者，对于那些值得信任的人，暂时也不交付比丘僧团，难道会交付给你这个像尸体一样，吃口水的人吗？然后，提婆达多这样想：世尊对舍利子和目犍连的
English
O! When the Blessed One was speaking these words together with the Venerable Mahāmaudgalyāyana, Devadatta, together with his four bhikkhu friends, namely Kokālika, Khaṇḍadeviyaputra, Katamorakatissa, and Samudradatta, went to the Blessed One. The Blessed One saw Devadatta from afar. Having seen him, he said to the Venerable Mahāmaudgalyāyana: 'Maudgalyāyana, that Devadatta is coming, and now that foolish man will boast of his own self-realization in front of me, now hold on to the words.' Then, the Venerable Mahāmaudgalyāyana bowed his head to the feet of the Blessed One. How can one keep the mind in equanimity? For example, a strong man can stretch his arm from a bent position, or bend it from a stretched position. The Venerable Mahāmaudgalyāyana disappeared from the Bamboo Grove Kalandaka in Rajagriha, and arrived at the mountain where the evil-abandoned son Dana lived, on the mountain where crocodiles kill their young, in the terrible forest, the forest of wild animals, and entered into such a samadhi. Then, Devadatta went to where the Blessed One was, and having arrived, bowed his head to the feet of the Blessed One, and sat down on one side. Having sat down on one side, Devadatta said this to the Blessed One: 'Now the Blessed One is old and frail, and has forgotten the teachings for the fourfold assembly, namely bhikkhus, bhikkhunis, upasakas, and upasikas. It would be good if the Blessed One would entrust the Sangha of bhikkhus to me. I will fully instruct the Sangha of bhikkhus, and the Blessed One can also devote himself to the happiness of this life, and be a little more relaxed.' Foolish man, even to Sariputra and Maudgalyāyana, who are practitioners of Brahma, to those who are trustworthy, the Sangha of bhikkhus is not entrusted even for a while, would it be entrusted to you, who are like a corpse, eating saliva? Then, Devadatta thought thus: The Blessed One is