Tibetan
ང་སེམས་བསྲེས་ལ་བལྟ། །སེམས་ཀྱི་དྭངས་སྙིགས་ཕྱེད་དེ་གསལ་སྟོང་འཆར། །རེས་འགའ་གསལ་རིག་སྟོང་གསུམ་རྗེན་ལྷང་ངེ་། །རྟོགས་པ་མཐོན་པོ་ཡིན་སྙམ་ང་རྒྱལ་སྐྱེ། །སུས་ཀྱང་བློ་མི་འགྱུར་བའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ། །དེ་དུས་ངེས་ཤེས་ང་རྒྱལ་དབང་སོང་ན། །གཟུགས་ཁམས་ལྷ་ཡི་གནས་སུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །གསལ་བའི་ངོ་བོ་བལྟས་པས་སྟོང་པ་ཉིད། །གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འཆར། །རེས་འགའ་ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཐོང་ནས་ཆོས་གཏམ་མཐོ། །ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་ཅིས་ཀྱང་མི་གོས་ལྟར། །དགེ་སྡིག་ཕན་གནོད་ཡོད་དོ་མི་འདུག་སྙམ། །སྤྱོད་པ་རྩིང་ཞིང་དགེ་བ་མི་སྒྲུབ་ན། །སྟོང་ལྟ་ཧད་པོ་ངན་སོང་འགྲོ་བའི་རྒྱུ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་དེ་ལ་ཟེར། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཐོང་ན་ཡང་། །ངོ་བོ་སྐྱོང་ཞིང་རྒྱུ་འབྲས་བླང་དོར་འབད། །དེ་ལྟར་ཉམས་ཀྱི་རིམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་། །ཡུན་རིང་གནས་དང་ཐུང་ངུར་ཡལ་བ་སོགས། །གཅིག་ཏུ་མི་སྡོད་ནམ་མཁའ་འགྱུར་ལྡོག་འདྲ། །དེ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཉུང་དུ་མ་སོང་ཡང་། །རྣམ་རྟོག་མང་ ཡང་སྒོམ་ལ་མི་གནོད་པ། །མཚོ་ལ་ཆར་པ་བབ་བཞིན་སྒོམ་དུ་འཆར། །དེ་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་རེས་འཇོག་མི་དགོས་ཏེ། །ཉམས་ལེན་སྟོང་པའི་རྩི་དང་མ་བྲལ་བར། །རང་ལུས་ཡི་དམ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྐུ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན་ཤར་ལྟར་བསྒོམ། །ཡི་གེ་དྲུག་པོ་གོང་བས་ཐོས་ཙམ་བཟླ། །གསུམ་ཀ་མི་ཤོལ་ཉམས་ལེན་བདེ་བ་ཡིན། །སྒོམ་པའི་དུས་ཀྱང་དཀའ་ཚེགས་མེད་པ་རུ། །དྲན་པ་ཙམ་ནས་ཉམས་ལེན་སྟེང་དུ་སླེབས། །དེ་ལ་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་བདེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ན་ས་རྡོ་རི་བྲག་ལ་སོགས་པ། །བལྟས་པས་ཐམས་ཅད་ན་བུན་ཇི་བཞིན་དུ། །སོ་སོར་གསལ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པར་མཐོང་། །སེམས་དང་ནམ་མཁའ་དབྱེར་མེད་གཅིག་འདྲེས་ནས། །ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་སྙམ་བྱེད། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་སེམས་ལ་ངོ་བོ་མེད། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་སྙམ་བྱེད། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །མེད་པ་མ་ཡིན་སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་འཆར། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་གཅིག་ནི་ཡིན་སྙམ་བྱེད། །དེ་དག་འཛིན་པ་དམ་པོས་བཅིངས་ན་ནི། །གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ་བ་ སྟེ། །གང་ལའང་འཛིན་པའི་ངེས་ཤེས་མི་བྱ་བར། །འཛིན་མེད་གང་ཤར་ངོ་བོར་ལྷུག་གེར་བལྟ། །དེ་ནས་བལྟ་རྒྱུ་ལྟ་མཁན་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །འདི་བལྟ་དེ་ལྟ་འདི་སྒོམ་དེ་བསྒོམ་མེད། །འདི་ཡིན་དེ་ཡིན་མེད་པའི་ཐ་མལ་
Chinese
我观照内心。 心的清浊得以分辨，显现光明与空性。 有时光明、觉性和空性三者赤裸显现。 自以为证悟高深，生起我慢。 生起无人能改变我心之确信。 那时若确信被我慢掌控， 则成为转生色界天处的因。 观照光明的自性，即是空性。 光明与空性双运，显现大手印。 有时身心一切皆是空性。 见到一切皆空，高谈阔论佛法。 如同虚空无法被任何事物沾染一般， 心想善恶、利害有或没有都一样。 若行为粗暴，不修善法， 空性之见成了愚昧，是堕入恶道的因。 这就是所谓的对空性之见产生错误。 即使如此见到一切皆空， 也要守护自性，努力取舍因果。 像这样修行的次第， 有时长久，有时短暂消失等等， 不会停留在一个状态，如同天空变化无常。 之后，即使念头没有减少， 念头再多也不会妨碍禅修。 如同雨水落入大海，禅修自然显现。 之后，不必交替修习生起次第和圆满次第， 修持不离空性的精髓。 观想自身为本尊大悲尊之身， 如同彩虹显现在空中。 念诵六字真言，仅凭听闻也能念诵。 三者不分离，是安乐的修持。 禅修之时也毫无困难， 仅是忆念就能进入修持。 这被称为易于修持。 那时，土地、石头、山岩等等， 看起来都像雾气一般， 虽然各自清晰，但见到其自性是空性。 心与虚空无别，融为一体， 心想虚空遍布之处，心也遍布。 一切皆是心，心无自性。 心想一切皆是无所有的空性。 不是有，没有丝毫实物。 不是无，却显现种种。 心想非有非无，是唯一。 若以执着紧紧抓住这些， 则会迷失在无色界四处。 不要对任何事物产生执着的定解， 对无执着所显现的一切，自然地观照。 之后，所观与能观融为一体。 没有这个观，那个观，这个修，那个修。 没有这个是，那个是，处于平凡之中。
English
I contemplate the mind. The clarity and turbidity of the mind are distinguished, revealing luminosity and emptiness. Sometimes luminosity, awareness, and emptiness appear nakedly. Thinking I have profound realization, pride arises. Certainty arises that no one can change my mind. At that time, if certainty is dominated by pride, It becomes the cause of being born in the realm of form, the abode of the gods. Looking at the essence of luminosity, it is emptiness itself. The union of luminosity and emptiness manifests as the Great Seal. Sometimes the entire body and mind are emptiness. Seeing everything as empty, I speak loftily of Dharma. Just as the empty sky cannot be stained by anything, I think that good and bad, benefit and harm, are the same whether they exist or not. If behavior is coarse and virtuous deeds are not performed, The view of emptiness becomes foolishness, the cause of falling into the lower realms. This is what is called a mistaken view of emptiness. Even seeing everything as empty in this way, One must protect the essence and strive to adopt and abandon cause and effect. Like this, the stages of experience, Sometimes lasting long, sometimes disappearing briefly, etc., Do not stay in one state, like the changing sky. After that, even if thoughts do not decrease, Even if there are many thoughts, it does not hinder meditation. Like rain falling on the ocean, meditation naturally arises. After that, there is no need to alternately practice the generation stage and the completion stage, Practice without separating from the essence of emptiness. Visualize one's own body as the form of the deity Great Compassionate One, Like a rainbow appearing in the sky. Recite the six-syllable mantra, reciting it just by hearing it. The three do not separate, it is a blissful practice. Even the time of meditation is without difficulty, Just by remembering, one arrives at the practice. This is called easy to practice. At that time, earth, stones, mountains, rocks, etc., When looked at, everything is like mist, Although each is clear, one sees that their essence is emptiness. Mind and sky are inseparable, merging into one, Thinking that where the sky pervades, the mind also pervades. Everything is mind, mind has no essence. Thinking that everything is emptiness without anything. It is not existence, there is not even a particle of substance. It is not non-existence, yet all sorts of things appear. Thinking it is neither existence nor non-existence, it is one. If one clings tightly to these with attachment, One will be lost in the four realms of the formless realm. Without making a definite decision of clinging to anything, Look naturally at the essence of whatever arises without clinging. After that, the object of observation and the observer merge into one. There is no this to observe, that to observe, this to meditate, that to meditate. There is no this is, that is, being in ordinariness.