Tibetan
གླུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།ཨེ་མ་ཧོ། དེང་སང་ཁྲིད་ཆུང་སྟོན་མཁན་མང་བའི་མཐུས། །ཕྱོགས་མགོ་རེ་ཙམ་ཤེས་པ་མང་ལགས་ཀྱང་། །ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་བསླུ་མཁས་ཉམས་དགའ་ཞིང་། །མི་རྟག་འཆི་བ་སྙིང་ལ་མ་གཟེར་བས། །ཤེས་ཙམ་དེ་ལ་ལུས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་། །ཁྲིད་མང་ཞུས་ཀྱང་གོ་དྲེད་སླར་ལ་འཁྲེབ། །སྡིག་ལ་མི་འཛེམ་སྤྱོད་པ་ཕལ་ལས་ལོད། །ཁྲིད་ཞུས་པ་ལ་གཞན་གྱིས་ མཚང་འབྲུ་བྱེད། །ཞེན་ལོག་སྒོམ་གྱི་རྐང་པ་མེད་པས་ལེན། །ལམ་སྣེ་ཤེས་ཀྱང་འགྲོ་བར་མ་བྱས་ན། །ཇོ་བོ་ལ་སོགས་མཇལ་ཐབས་མེད་དང་འདྲ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ། །རབ་ལ་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་སྤང་མི་དགོས། །འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་ཉམས་ལེན་བསྲེ་ཞིང་བསྒོམ། །འདོད་ཡོན་མ་སྤངས་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་སྟེ། །རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བོ་དྷི་ལྟ་བུ་ཡིན། །འབྲིང་ལ་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་ཕལ་ཆེར་སྤངས། །རབ་བྱུང་ངང་ཚུགས་བཟུང་ལ་ཉམས་སུ་ལེན། །བཟའ་བཏུང་ཟས་གོས་འབྱོར་པར་བྱ་བ་སྟེ། །རྒྱ་བོད་པཎ་གྲུབ་བླ་མ་ཕལ་ཆེར་ཡིན། །ཐ་མས་བློ་རྩེ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་མི་འགྲུབ། །ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་གཉིས་མི་ལྕོགས། །ཚེ་འདི་བློས་གཏང་ལྟོ་གོས་རྒྱབ་བསྐྱུར་བསྒོམ། །མི་ལ་རྒོད་ཚང་ལ་སོགས་རྣམ་ཐར་ཡིན། །དེ་གསུམ་གང་ལྟར་བྱེད་ཀྱང་གཉུག་བསྲིང་ན། །མི་བསྐྱུར་ཉམས་སུ་བླང་བས་ཉམས་རྟོགས་འཆར། །དེ་ཡང་གང་ཟག་ཁམས་དང་དབང་པོ་ཡིས། །གཅིག་ལ་འཆར་བ་ཀུན་ལ་མི་འཆར་ཏེ། །ལ་ལ་དད་ནས་ཉམས་རྟོགས་མཐོན་པོར་འཆར། །ལ་ལ་རེས་འཆར་རེས་ནི་ཐབས་རྡུགས་འབྱུང་། ། ལ་ལ་རིམ་པར་ཇེ་དྲག་ཇེ་དྲག་འཆར། །འོན་ཀྱང་ཤར་ལུགས་རིམ་གྱིས་བཤད་པར་བྱ། །དང་པོ་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་སྡོད་མི་ཉན། །གར་ཡང་རྒྱུག་ཅིང་མི་དྲན་དགུ་ཡང་དྲན། དེ་ཚེ་ལུས་གནད་བསྲང་ལ་ལྷོད་དེ་ཀློད། །གར་འགྲོ་བལྟས་ལ་རྒྱང་སོ་བཙུགས་པས་ནི། །ཚུར་ལ་འཁོར་ནས་ཅུང་ཟད་གནས་པ་འོང་། །གནས་དང་འགྱུ་བ་གཉིས་ཀ་ཞི་གནས་ཏེ། །ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ལྷག་མཐོང་ཡིན། །གནས་སམ་འགྱུ་འམ་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ནི། །དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ན་ཟུང་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ། །རེས་འགའ་མེ་རེ་ཀྱི་ལེར་གནས་པའི་ཚེ། །འདི་ཉིད་རང་སེམས་རེད་སྙམ་དགའ་བ་སྐྱེ། །རེས་འགའ་མི་གནས་རླུང་ལྟར་འཚུབས་ཤིང་རྒོད། །བལྟས་ཀྱང་བལྟ་རྒྱུ་མི་རྙེད་བན་བུན་ཚུབས། །མ་རེད་འདི་ཡིན་མེད་སྙམ་ཞེ་མི་དགའ། །དེ་དུས་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་གཅིག་ངོས་བཟུང་། །དེ་ཉིད་གང་ནས་བྱུང་དང་གར་འགྲོ་དང་། །གར་གནས་བལྟས་པས་མི་རྙེད་སྟོང་པ་ཉིད། །དཔེར་ན་སྨྱུག་གཅིག་བཅད་ནས་བལྟས་པ་ན། །སྨྱུག་མ་ཐམས་ཅད་ནང་གི་སྟོང་པར་ཤེས། །དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ནི་སྟོང་། པར་རྟོགས། །རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། །གནས་ན་དགའ་དང་འགྱུ་ན་མི་དགའ་མེད། །ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་གཉིས་ལ་ཁྱད་མེད་ལྟར། །གནས་འགྱུ་ཁྱད་མེད་གང་ཤར་ངོ་བོ་བལྟ། །དེ་ཡང་རྒོད་ཅིང་འཚུབ་ན་ལུས་སེམས་ཀློད། །བྱིང་ཞིང་མི་གསལ་རྨུགས་ན་བསྒྲིམ་ལ་བལྟ། །དེ་ནས་སྐབས་ཤིག་འགྱུ་བ་ཉུང་དུ་འགྲོ། །མེ་རེ་ཀྱི་ལེ་གནས་ཞིང་རེས་འགའ་འཕྲོ། །འཕྲོས་ཀྱང་མྱུར་དུ་གནས་པའི་སྟེང་དུ་སླེབས། །དེ་ལ་གནས་པ་ཆགས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས། །དེ་ནས་ཉམས་ལེན་དེ་ཉིད་སྐྱོང་བའི་ཚེ། །ས་ལེ་སེང་ངེ་ཧྲིག་གེ་ཡེ་རེ་བ། །དཔེར་ན་མཚོ་ལ་རླབས་ཀྱིས་མི་གནོད་ལྟར། །འགྱུ་བ་ཅུང་ཟད་ཤར་ཡང་མི་གནོད་པ། །དེ་འདྲ་རེས་འབྱུང་རེས་ནི་མི་འབྱུང་ལ། །རེས་འགའ་བསྒོམ་ཞིང་ལུས་གནད་བཅས་ཀྱང་དཀའ། །རེས་འགའ་མ་སྒོམ་ན་ཡང་དེ་ལྟར་འཆར། །དེ་ནས་ལུས་བདེ་སེམས་བདེ་ཀྱི་ལེར་གནས། །འགྲོ་འདུག་སྤྱོད་ལམ་ཕལ་གྱིས་དེ་མི་གནོད། །སྒོམ་པར་འདོད་པའི་བྲོད་པ་དེ་ནས་རྙེད། །རེས་འགའ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ཟིན་པར་འབྱུང་། །ང་ཡི་ཉམས་རྟོགས་བཟང་པོ་ཡིན་སྙམ་ན། །དེ་ ལ་ཆགས་ཞེན་འཛིན་པ་དམ་པོར་སྐྱེ། །དེ་ལ་ཆགས་ཞེན་མི་བྱ་ངོ་བོར་བལྟ། །རྣམ་པ་བདེ་དང་ངོ་བོ་སྟོང་པ་གཉིས། །དབྱེར་མེད་བདེ་སྟོང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འཆར། །ཆགས་ཤིང་ཞེན་ན་འདོད་ལྷར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །ལ་ལ་རྣམ་རྟོག་དགྲ་རུ་བལྟས་ནས་ནི། །ཅི་ཡང་མི་དྲན་པ་དེ་སྒོམ་ཡིན་སྙམ། །དེ་ནི་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་ལྟ་བ་ཟེར། །ཅི་ཡང་མི་དྲན་ཐོམ་མེ་ལུས་པ་ནི། །འགོག་པ་ཆ་མཐུན་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །དྲན་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་དྲན་ནི་མི་བཅུག་པར། །རྣམ་ཤེས་སྙིང་ཁར་བསྡུས་ནས་གནས་པ་ནི། །འགོག་པ་ཞེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་འགྱུ་བ་ཆེད་དུ་མི་དགག་ཅིང་། །ཆེད་དུ་མི་སྤྲོ་གང་ཤར་ངོ་བོར་བལྟ། །བལྟས་པས་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ། །དེ་ཚེ་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་མཐོང་བ་ནི་ཡིན། །མ་མཐོང་ངང་ལ་མཐོང་རྒྱུ་མེད་པར་བལྟ། །རེས་འགའ་བལྟས་ཀྱང་མི་གསལ་བུན་ནེ་བ། །འགྱུ་བ་བན་བུན་འཚུབས་ཤིང་སྙིང་མི་དགའ། །སྒོམ་ལུགས་འདི་ཡང་རྐྱལ་གཏད་མེད་པ་འདྲ། །བསམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་རྟོག་པ་འགའ་རེ་འོང་། །དེ་ཉིད་རྩུབ་ཉམས་ཡིན་པས་ངན་རྒྱུ་མེད། །ལུས་སེམས་ཀློད་ལ་ལྟ་སྟངས་ནམ་མཁར་གཏད། །ནམ་ མཁའ་སྔོ་སང་ར
Chinese
歌之五。 唉玛伙！如今小窍诀的宣讲者甚多之故，略知一二者虽众，然精于欺骗此生之显现，耽于逸乐，不执无常死亡于心，故耽于略知一二者甚多。诀窍虽多，然仍羞于复习，不畏罪恶，行止劣于常人，听闻诀窍反遭他人揭短，因无出离心禅修之根基故，虽知路口，不行则如不得觐见觉沃（指阿底峡尊者）等。彼有上中下三等根器，上等者无需舍弃世间俗务，将世间俗务融入修持而修，不舍欲乐而转为道用，如国王因陀罗菩提等。中等者则多舍世间俗务，持出家之仪而修，衣食受用之事，多为印度和藏地的班智达上师。下等者，二心不能成事，无法兼顾佛法与世间俗务，舍弃此生，背弃衣食而修，如米拉日巴、郭仓巴等之传记。彼三者无论如何行持，若能守护本性，不舍弃而修持，则能生起证悟。然彼亦依各人根器与能力而异，于一人显现者，不一定于众人皆显现，有人因具信心而生起高深证悟，有人时而显现时而方法拙劣，有人则次第渐增。然当次第讲述显现之方式，首先心念刹那不停留，四处游荡，不该想的想，该想的反而不想。此时身姿端正放松而坐，注视其去向，如设岗哨，则会返回而稍作停留。停留与游动二者皆为寂止，证悟其本体为空性则为胜观。停留或游动或空性彼即是，若能证悟无别为一则为双运。如是证悟后，于修持之时，有时如火星般闪烁，于停留之时，生起此即是自心之喜悦，有时不住如风般躁动，观看亦无所见，一片混乱，生起非此非彼之不悦。彼时抓住任何生起之分别念，观察彼从何处来，往何处去，于何处停留。
English
Song Five. Emaho! Nowadays, due to the abundance of small instruction teachers, although many know a little bit, they are skilled at deceiving the appearances of this life, indulging in pleasure, and not holding impermanence and death in their hearts. Therefore, many are attached to just knowing a little bit. Although they receive many instructions, they are still ashamed to review them. They are not afraid of sin, and their behavior is worse than ordinary people. Receiving instructions is instead used by others to expose their shortcomings. Because they lack the foundation of renunciation meditation, although they know the crossroads, if they do not walk, it is like not being able to meet Jowo (referring to Atisha). There are three types of beings: superior, middling, and inferior. Superior beings do not need to abandon worldly affairs. They mix worldly affairs with practice and meditate. They do not abandon sensual pleasures but transform them into the path, like King Indrabodhi. Middling beings mostly abandon worldly affairs, maintain the conduct of a renunciate, and practice. The affairs of food, clothing, and possessions are mostly for Indian and Tibetan panditas and lamas. Inferior beings cannot accomplish anything with two minds. They cannot manage both Dharma and worldly affairs. They abandon this life, turn their backs on food and clothing, and meditate, like the biographies of Milarepa and Gotsangpa. No matter how these three act, if they can protect their nature, without abandoning it and practicing, then realization will arise. However, this also depends on each person's disposition and abilities. What appears to one person may not appear to everyone. Some people develop deep realization due to faith, some sometimes appear and sometimes have clumsy methods, and some gradually improve. However, I will now explain the way of appearance step by step. First, the mind never stops for a moment. It wanders everywhere, thinking about what it shouldn't think about, and not thinking about what it should think about. At this time, sit with your body straight and relaxed, watching where it goes, like setting up a sentry post, it will return and stay for a while. Both staying and moving are quiescence. Realizing its essence as emptiness is vipashyana. Staying, moving, or emptiness itself, if you realize that they are inseparable and one, then it is union. After realizing this, when practicing, sometimes it flickers like a spark. When it stays, joy arises, thinking that this is one's own mind. Sometimes it does not stay, but is turbulent and wild like the wind. Even when looking, nothing can be seen, a chaotic mess, giving rise to displeasure, thinking that it is not this or that. At that time, grasp any arising thought, observe where it comes from, where it goes, and where it stays.
Chinese
以寻伺不得，是为空性。譬如砍断一根竹子来观察，得知所有竹子内部皆空。同样，一个分别念被认知为空性，所有分别念都与此相同。安住不喜亦不忧，犹如水与波浪无差别。安住流动无差别，观视任何显现之自性。若心散乱，则放松身心；若昏沉不明，则应专注。之后，流动逐渐减少。有时如火星般闪现，有时会中断。即使闪现，也会迅速回到安住的状态。这被称为安住的执着。之后，在修持此禅修时，会感到轻松自在、清明澄澈。例如，海浪不会伤害海洋，即使出现轻微的流动也不会造成损害。这种情况时而发生，时而不发生。有时即使禅修并保持身体姿势也很困难，有时即使不禅修也会如此显现。之后，身心舒适地安住。日常行为通常不会对此造成干扰。从那时起，会找到想要禅修的渴望。有时甚至会在梦中体验到。如果认为“我的体验和证悟是好的”，那么就会产生强烈的执着和迷恋。不要执着于此，而要观视其自性。现象是快乐，自性是空性，二者无别，显现乐空大印。执着和迷恋是转生为欲界天神的因。有些人视分别念为敌人，认为什么都不想就是禅修。这被称为中国和尚的见地。什么都不想，呆滞地停留，是与阻断相似，是转生为畜生的因。明明可以忆念，却不让忆念生起，将意识收摄于心中而安住，这被称为阻断，是声闻乘的道。因此，不要特意阻止流动，也不要特意鼓励流动，观视任何显现之自性。通过观视，如果什么事物都未曾见到，那时就是见到空性胜义谛。在未见的状态中，观视没有可见之物。有时即使观视也不清晰，模模糊糊。流动昏沉散乱，内心不悦。这种禅修方式也像是没有桨的划水。会产生一些想法的怀疑和念头。这本身就是粗糙的体验，没有坏处。放松身心，将目光投向天空。天空蔚蓝而清澈。
English
Emptiness is not found by searching. For example, when you cut a bamboo and look at it, you realize that all bamboos are empty inside. Likewise, one conceptual thought is realized as empty, all conceptual thoughts are the same as that. There is no joy in abiding, no displeasure in moving. Just as there is no difference between water and waves, there is no difference between abiding and moving, look at the nature of whatever arises. If it is wild and turbulent, relax the body and mind. If it is dull and unclear, look with focus. Then, the movement gradually decreases. Sometimes it flashes like a spark, sometimes it stops. Even if it flashes, it quickly returns to the state of abiding. This is called attachment to abiding. Then, when cultivating that practice, it is very easy and clear. For example, just as the ocean is not harmed by waves, it is not harmed even if a slight movement arises. Such things sometimes happen and sometimes do not. Sometimes it is difficult even to meditate and maintain the body posture, sometimes it appears like that even without meditating. Then, the body is comfortable and the mind is comfortable. Ordinary activities do not usually interfere with it. From then on, the desire to meditate is found. Sometimes it even happens in dreams. If you think, "My experience and realization are good," then strong attachment and clinging arise. Do not be attached to that, but look at its nature. Appearance is bliss, and nature is emptiness, the two are inseparable, the great seal of bliss and emptiness arises. Attachment and clinging are the cause of being born as a desire realm god. Some people see conceptual thoughts as enemies and think that not thinking anything is meditation. That is called the view of the Chinese Heshang. Not thinking anything, staying dull, is similar to cessation, it is the cause of being born as an animal. Even though there is something to remember, not allowing the memory to arise, gathering the consciousness in the heart and abiding, that is called cessation, it is the path of the Hearers. Therefore, do not deliberately stop the movement, and do not deliberately encourage the movement, look at the nature of whatever arises. By looking, if nothing is seen, then that is seeing the ultimate truth of emptiness. In the state of not seeing, look at the absence of anything to see. Sometimes even when looking, it is not clear, it is vague. The movement is dull and turbulent, and the heart is not happy. This way of meditation is also like rowing without oars. Some doubts and thoughts arise in the mind. That itself is a rough experience, there is no harm. Relax the body and mind, and direct the gaze to the sky. The sky is blue and clear.