Tibetan
་རང་ངོ་ཤེས། བྲོད་ཁ་སྙེད་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད། མ་ སྐྱེས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་ན་དེ་ལྟར་འོང་བར་འདོད་ནས་ཉམས་ལེན་འཆུགས། དེའང་གནས་པ་དང་པོ་དེས་ཅུང་གྲོལ་མི་ཐུབ། ཁྲིད་ཐེངས་གཅིག་ལ་ཐ་ནའང་གནས་པ་བར་པ་ཙམ་མ་སྐྱེས་པའི་ཐབས་མེད། ཅེས་གསུངས་པས། ཁྲིད་གཞུག་རིང་ཐུང་གང་ཡིན་ཀྱང་། གནས་པ་འབྲིང་ངམ་ཐ་མ་ཙམ་ངེས་པར་སྐྱེ་བས། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་ངོ་སྤྲད་ནས་བསྒོམས་པས། རྩེ་གཅིག་གི་ལམ་སྣེ་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྗེ་མི་ཕམ་པདྨ་དཀར་པོ་སོགས། འབྲུག་ལུགས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི། རྩེ་གཅིག་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་ཞི་གནས་ཁ་རྐྱང་ཡིན་ཞིང་། དེ་ནས་སེམས་ཚོལ་ཞིང་ལྷག་མཐོང་ངོ་སྤྲད་པས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཟླ་ཁྲིད་ཙམ་ཞུས་ནས་ལྷག་མཐོང་ངོ་སྤྲད་ཐབས་མེད་དེ། དེང་སང་སྒོམ་བྱས་ནས་ལོ་དྲུག་བདུན་སོང་བ་རྣམས་ཀྱང་། རྩེ་གཅིག་འབྲིང་ཡན་ལ་མ་བརྒལ་བ་མང་བར་འདུག །དེའི་མུས་ལ་ཤི་ན། ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་སྤྲོད་ཙམ་ཡང་མ་ཐོབ་པས་ལམ་སྣེ་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་བ་དང་། རྩེ་གཅིག་རབ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་ལྷག་མཐོང་ངོ་མི་སྤྲད་པ་ནི། ཞི་གནས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས་ཞེས་པ་མདོ་ལུགས་བཀའ་གདམས་ ལམ་རིམ་གྱི་ལུགས་ཡིན། ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ལུགས་མ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་མེད་དྭགས་པོས་སྒོམ་ཚུལ་ལ་ཁྱད་ཆོས་སུ་གནང་བ། རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་ཞལ་གདམས་དང་། འཇིག་རྟེན་གསུམ་མགོན་ཞང་རིན་པོ་ཆེ། རྒྱ་རས་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་དང་། ཡང་དགོན་པ་ཉིད་ཀྱི་མྱོང་བ་དང་བསྟུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་རིམ་ལས། རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་དེ་རྒྱུན་ཆད་ནས་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་ནམ་བཞག་གི་གནས་པ་དེ། གནས་པ་མི་གཡོ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཡིན། བཀའ་གདམས་པ་ཀུན་དེ་ལ་སྒོམ་དུ་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་པར་གདའ། དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེན་པ་མེད་པར་ཐབས་མཁས་ཤིང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩིས་ཟིན་པ་བསྐྱངས་པས། རྩེ་གཅིག་གི་སྒོམ་སྐྱེས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ཞེས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བམ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་མཉམ་པོར་སྦྱོར་བས་རྣལ་འབྱོར་དེ་དག་དང་། གང་གིས་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གསུངས། སྔ་འགྱུར་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་དང་། ཕྱི་འགྱུར་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། སེང་གེ་རྣམ་པར་འགྱིང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས། རྩེ་གཅིག་མི་གཡོ་དྭངས་པས་ ཤེས་པ་གསལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ནས་སད་པར་བྱེད། །བཟོད་པ་བརྟན་པོས་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་སྤོངས། །ཞེས་དང་། ཡང་དགོན
Chinese
认识自己。可以随意增减言辞。如果向未生起者介绍，认为会变成那样而修习就错了。那样的话，第一个住位稍微也无法解脱。一次引导，至少也要生起中间的住位才行。这样说，引导时间无论长短。中间或下等的住位必定会生起。在那时介绍胜观并修习，就能把握住专注一境的道路了。对此，米庞·白玛嘎布等一些竹巴噶举派认为，专注一境的上中下三种只是止观，之后寻伺心并介绍胜观，就会生起离戏的证悟。那样的话，仅仅请求一个月的引导就无法介绍胜观了。现在修行了六七年的人们，也大多没有超过专注一境的中等以上。如果那样死去，连胜观的介绍也没有得到，就会变成没有把握住道路。在没有生起专注一境的上等之前不介绍胜观，是因为“具有殊胜止观的胜观”是经部噶当派道次第的宗义。不是大手印和圆满次第的宗义。无等达波对修行方式的特殊之处是，四瑜伽的口诀，以及觉滚·香仁波切、嘉热三尊的意趣，还有根据寺院自身的体验而来的四瑜伽次第。念头流动的相续断绝后，在无念的状态中安住，那种安住是不动摇的，犹如大海。噶当派的所有人也都在那里修行。像那样安住的禅定，不执着，善巧方便，并且用智慧来把握，就能生起专注一境的修行。瑜伽的意思是方便和智慧或者止观一起结合，因此是那些瑜伽，以及能够结合的是瑜伽。以前的宁玛派不可思议的密续，以及后来的阿黎嘎黎大河般的密续中说，以狮子威严的禅定，专注一境不动摇，清澈明了，使自生智慧从内心觉醒。以坚定的忍耐力，舍弃恶趣的痛苦。以及，还有寺院
English
Recognize yourself. You can add or subtract words at will. If you introduce it to someone who has not arisen, it is wrong to practice thinking that it will become like that. In that case, the first dwelling place cannot be liberated even slightly. With one guidance, at least the middle dwelling place must arise. It is said that no matter how long or short the guidance is, the middle or lower dwelling place will definitely arise. At that time, if you introduce Vipassanā and practice, you will be able to grasp the path of one-pointed concentration. On this, some Drukpa Kagyu schools, such as Mipham Padma Karpo, believe that the three types of one-pointed concentration, superior, medium, and inferior, are just Śamatha, and then searching for the mind and introducing Vipassanā will give rise to the realization of freedom from elaboration. In that case, it is impossible to introduce Vipassanā by just requesting guidance for a month. Even those who have been practicing for six or seven years these days mostly have not exceeded the middle level of one-pointed concentration. If you die in that state, you will not even get an introduction to Vipassanā, and you will not be able to grasp the path. Not introducing Vipassanā until the superior one-pointed concentration has arisen is because "Vipassanā with excellent Śamatha" is the doctrine of the Kadampa Lamrim of the Sutra school. It is not the doctrine of Mahāmudrā and Dzogchen. The special feature of the practice method of the Unequaled Dagpo is the oral instructions of the four yogas, the intention of Jigten Sumgön Zhang Rinpoche, the three Gyarapas, and the four stages of yoga based on the experience of the monastery itself. When the continuum of the movement of thoughts is cut off and you abide in the state of non-thought, that abiding is unmoving, like the ocean. All the Kadampas also practice there. The Samādhi that abides in that way is without attachment, skillful in means, and grasped with wisdom, so the practice of one-pointed concentration can arise. Yoga means that skillful means and wisdom, or Śamatha and Vipassanā, are combined together, so it is those yogas, and that which is able to combine is called yoga. In the inconceivable tantras of the early Nyingma school, and in the later tantras like the great river of Āli Kālī, it is said that with the majestic Samādhi of a lion, one-pointed concentration is unmoving, clear, and awakens self-born wisdom from within. With steadfast patience, abandon the suffering of the lower realms. And, also, the monastery
Tibetan
་པའི་ཞལ་ནས། དང་པོ་ངང་ལ་གནས་པ་རྩེ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་ཡིན་ལ། འདིར་རྣལ་འབྱོར་ཅེས་པས། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་དགོས་ཏེ། ཕྲ་རགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་རང་སར་ཞི་ནས། སེམས་གསལ་སྟོང་ནམ་མཁའ་དྭངས་བའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་གསལ་སེང་ངེ་གནས་པ་ལ། རྟོག་མེད་དུ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་ནི། ལྷག་མཐོང་གི་ཉམས་ཡིན་པས། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་སྒོམ་དེ། སྒོམ་བཟང་པོའི་དུས་ན་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ། བདེ་གསལ་དུ་སེང་ངེ་ཡེ་རེ། རྗེན་ལྷང་ངེ་གནས་པ་ནི། བདེ་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་སྟེ། རེས་བསྒོམས་ཀྱང་མི་འོང་། རེས་མ་བསྒོམས་ཀྱང་འོང་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས། དཔེར་ན་བཟོ་གསར་པས་གཟབ་ཏུ་མི་གཏུབ་པ་དང་འདྲ་བས། རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་གྱི་སྣ་འདི་ནས་ཟིན་པ་ཡིན་པས་བླ་མ་ཉམས་མྱོང་ཅན་གྱིས་འདི་ངོ་སྤྲོད་དུ་ཡོད་ པ་ཡིན། དེ་ལ་བསྒོམ་སྐྱེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །གསུངས་སོ། །ཁྲིད་ཆེན་ལས། རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུ་ནི། སེམས་བཅས་བཅོས་མེད་པར་མཉམ་བཞག་ཙམ་ན་མངོན་འགྱུའི་རྟོག་པ་འགགས། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པར་སོང་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཟིན་འོང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པས་རེས་བསྒོམས་ཀྱང་མི་འོང་། རེས་མ་བསྒོམས་ཀྱང་འོང་། རེས་གསལ་རེས་མི་གསལ། དེའི་དུས་སུ་རྟོགས་པ་མ་ཐོབ་ངེས་ཤེས་ཆེན་པོ་མ་སྐྱེས། དེས་ཀྱང་དྭངས་བ་འདྲེན་ནུས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མགོ་ཙམ་དང་ལམ་ནག་གྱི་སྣེ་ཙམ་ཟིན། རྩེ་གཅིག་གི་ཉམས་འདི་རྣམས་དཔེར་ན། ཚེས་གཅིག་གི་ཟླ་བ་ཟུར་ཙམ་མཐོང་བ་དང་འདྲ། སེམས་མ་བཅོས་པར་བཞག་པས། བདེ་སེང་ངེ་བར་གནས་ཏེ། བཤིག་མི་འདོད་པར་འབྱུང་བས། དེ་མ་བཤིགས་ན་སྒོམ་དོན་མཐུན་མི་སྐྱེ་བས་བཤིགས་ཏེ། རྟོག་པ་མི་འགེགས་པར་རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་རང་བཞིན་མེད་པར་རང་ངོ་ཤེས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པར་བྱའོ། །དེའང་རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུའི་དུས་སུ་སེམས་གསལ་སྟོང་དང་བདེ་ཉམས་དང་བཅས་པ་ངོས་བཟུང་ཅན་ཡོད་ལ། དེའི་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་ཤར་ཚེ། རང་ དྭངས་སུ་འགྲོ་ཞིང་བསྒོམ་ཡིན་སྙམ་པས་བློས་བྱས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཀྱང་འོང་། རྗེས་སྣང་ཨ་འཐས་ཀྱི་དྲན་པ་བྱ་བ་ཡོང་བས། དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པས་སྣང་བ་ཕལ་ཆེར་ཨ་འཐས་སུ་འཆར། དྲན་པས་ཉམས་དང་བཅས་ཏེ། སྟོང་པ་རང་སེམས་སྣང་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟངས་དང་། རྨི་ལམ་སྔར་ལས་གསལ་དང་ཐོན་ཙམ་མ་གཏོགས་ཁྱད་པར་ཆེར་མི་འབྱུང་། རེས་
Chinese
的口中说：首先安住于本性的专注瑜伽，其中安住的等持只是止观，这里所说的瑜伽，必须是止观双运，细微和粗大的分别念在自身寂灭，心如虚空般明空澄澈的中央，清晰明亮地安住，生起无念的定解，这是胜观的体验，因此，止观双运的禅修，在好的禅修时候，无念的觉性，安乐明朗地清醒而自然，赤裸裸地安住，这是见到安乐明朗的自性，有时修也不行，有时不修也行，因为没有获得等持的自在，比如新手不熟练一样，所以是小小的专注。大手印的禅修的线索是从这里抓住的，因此有经验的上师会介绍这个。 这就是所谓的修生。说了。大窍诀中说：小小的专注是，心带着不做作地安住时，显现的分别念止息，安乐明朗进入无分别，心就能够专注。因为没有获得等持的自在，有时修也不行，有时不修也行。有时清晰有时不清晰。那个时候没有获得证悟，没有生起大的定解。即使那样也能引导清净。抓住智慧的开端和黑路的末端。这些专注的体验比如，像是看到初一的月亮的一角。心不作修饰地安住，安乐清醒地存在，生起不想破坏的感觉，如果不破坏它，禅修的意义不会产生，所以要破坏它，不要阻止分别念，无论生起什么分别念，都要认识到没有自性，从而确定下来。而且在小小的专注的时候，心有明空和安乐的体验，并且是有所执着的。在那样的状态中，当分别念生起的时候，自然 变得清净，并且认为自己在禅修，所以也会产生造作的定解。之后会产生后念和执着的念头，带着喜悦，显现大多是执着的。带着念头和体验，产生空性是自心显现的想法，以及梦境比以前清晰和出现一些之外，没有太大的差别。有时
English
From the mouth of [someone]: First, the yoga of one-pointedness that abides in its natural state. The samadhi of abiding in that is merely calm abiding. Here, "yoga" means that calm abiding and insight must be combined. Subtle and coarse thoughts subside in their own place. The mind is clear and empty, like the center of a clear sky, abiding clearly and luminously. The arising of certainty in non-thought is the experience of insight. Therefore, the meditation that combines calm abiding and insight, in a good meditation, the awareness of non-thought, is blissfully clear, awake, and natural. Abiding nakedly and plainly is seeing the nature of bliss and clarity. Sometimes it doesn't come even when you meditate, and sometimes it comes even when you don't meditate. Because you haven't gained mastery over samadhi, it's like a novice who isn't skilled. Therefore, it's a small one-pointedness. The thread of Mahamudra meditation is grasped from here, so an experienced lama will introduce this. That is what is called "meditation-born." It was said. From the Great Instruction: Small one-pointedness is when, with the mind left unaltered and uncorrected, merely resting in equipoise, manifest thoughts cease. If bliss and clarity go into non-thought, the mind will become one-pointed. Because you haven't gained mastery over samadhi, sometimes it doesn't come even when you meditate, and sometimes it comes even when you don't meditate. Sometimes it's clear, sometimes it's not clear. At that time, realization hasn't been attained, and great certainty hasn't arisen. Even so, it can draw in clarity. It grasps the beginning of wisdom and the edge of the dark path. These experiences of one-pointedness are like seeing just a corner of the crescent moon. When the mind is left uncorrected, it abides blissfully and luminously, and the feeling of not wanting to disturb it arises. If you don't disturb it, the meaning of meditation won't arise, so disturb it. Don't stop thoughts, but whatever thought arises, recognize its lack of inherent existence and settle it. Moreover, at the time of small one-pointedness, the mind has clarity and emptiness, and experiences of bliss, and there is grasping. In that state, when thoughts arise, they naturally become clear, and thinking that you are meditating, artificial certainty may also arise. Afterwards, there will be afterthoughts and clinging memories, and with joy and pleasure, appearances will mostly appear as clinging. With memory and experience, there will be a clinging to the idea that emptiness is the appearance of one's own mind, and apart from dreams being clearer and more vivid than before, there won't be much difference. Sometimes