Tibetan
།མནར་མེད་གནོད་པ་བྱེད་པར་ཟད། །ཅེས་དང་། ཀུན་ནས་དྲན་པའི་ཐག་པ་ཡིས། །སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་དམ་བཏགས་ན། །འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་འགྱུར་ ཞིང་། །དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལག་ཏུ་འོང་། །ཞེས་དང་། བདག་གི་རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་དང་། །ལུས་དང་འཚོ་བ་ཉམས་བླང་ཞིང་། །དགེ་བ་གཞན་རྣམས་ཉམས་བླ་ཡི། །སེམས་ནི་ནམ་ཡང་ཉམས་མི་བྱེད། །སེམས་བསྲུང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དག །སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་སྲུང་ཞིག་ཅེས། །བདག་ནི་དེ་ལྟར་ཐལ་མོ་སྦྱར། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟག་བྱ་བ། །དེ་དེ་ཁོ་ན་མདོར་ན་ནི། །ཤེས་བཞིན་བསྲུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་རྩ་བ་བསམ་གཏན་ཡིན་པས། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དོན་བསླབ་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡིན། དེ་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ། ཐར་རྒྱན་ལས། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་བཞི་པའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནི། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནི་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ནི་སེམས་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ བསམ་གཏན་བཞི་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཚུལ་དང་། དེའི་རྟགས་དང་ཡོན་ཏན་ནི། ཤེར་ཕྱིན་སྟོང་ཕྲག་ཉེར་ལྔ་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་། འདོད་པས་དབེན་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་པ། །དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས་ནང་ཡོངས་སུ་དྭངས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས། རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལ་དྲན་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བཞིན་དང་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་ཏེ། བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པོ་དང་ལྡན་པ། བདེ་བ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་བཏང་སྙོམས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དགའ་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་ གནས་སོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་སྤངས་ཤིང་། ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྔ་ནས་ཀྱང་ནུབ་པས། བདེ་བ་ཡང་མེད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མེད་པས་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བསམ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་ལ་ཡང་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཏོ། །དེ་དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་དུ་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཡང་རབ་ཏུ་གཡོ་བར་ལ། བྱེད་དོ། །གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །མང་པོར་གྱུར་ཅིང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏོ། །སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །རྩིག་པ་ལས་ཐར་བ་དང་། ར་བ་ལས་ཐར་བ་དང་། རི་ལས་ཐར་བར་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་འགྲོ་སྟེ་དཔེར་ན་འདབ་ཆགས་བྱ་བཞིན་ནོ། །ས་ལ་ཡང་གྱེན་དུ་འབྱུང་བ་དང་། འོག་ཏུ་འཛུལ་བར་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་ཆུ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆུ་ལ་ཡང་བྱིང་བ་མེད་པར་འགྲོ་སྟེ། དེ་སོགས་རྟགས་དང་ཡོན་ ཏན་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཏེ། དཔལ་གཙུག་ལག་ཕྲེང་བའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་མདོ་ལས་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུའི་དང་པོར་འདོད་པའི་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ། དེ་ནས་འོག་ས་ལ་སྐྱོ་ཞིང་གོང་ས་ལ་ཞི་བར་མོས་པ་དང་ཉེར་ལྡོགས་ཡིད་བྱེད་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཞི་པའི་བར་རིམ་པར་བསྒྲུབ། བཞི་པ་གྲུབ་ནས་མངོན་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ལས་མངོན་ཤེས་ལྔ་བསྒྲུབ། ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་དང་ནང་པའི་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཡང་། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱི་ཁྲིད་རིམ་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཞི་གནས་འདི་ནི་མན་ངག་གི་གནད་ལས་སྐྱེ་བ་སྟེ། ངོ་བོ་འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་ཀའི་ཡང་ཆ་མཐུན་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། འདིའི་སྟེང་ནས་ལྷ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་རྣམས་བསྒྲུབ་ན་དཀའ་བ་མེད་ཀྱང་ལྷག་མཐོང་གི་གཞི་རྟེན་དུ་ཞི་གནས་ཆ་ཤས་ཙམ་དང་པོར་བསྒྲུབ་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་གཡེང་སྤངས་ནས་ལུས་གནད་བཅའ་དགོས་ཏེ། ཁྲིད་ཆེན་ལས། ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་བཅའ་བའོ། །ཆོས་བདུན་ ནི་རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་། ལག་པ་མཉམ་བཞག་བྱས་ལ། ལྟེ་འོག་སོར་བཞིའི་མཚམས་སུ་བཞག་སྟེ། གྲུ་མོ་མ་འགུགས་པར་བསྲང་། དཔུང་པ་རྒོད་གཤོག་ལྟར་བརྒྱང་། མགྲིན་པ་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟར་ཨོག་མས་ཨོག་མདུད་ནོན་པར་དགུག །སྒལ་ཚིགས་མདའ་ལྟར་བསྲང་། མིག་སྣ་རྩེ་སོར་བཞིའི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁར་རྫི་མ་མི་གཡོབ་ཅིང
Chinese
仅仅是带来无间地狱的损害。正如，以完全忆念的绳索，如果将心之象牢牢系住，所有恐惧都会消失，所有善行都会掌握在手中。正如，我的利养和恭敬，身体和生命都可舍弃，其他善行也可舍弃，但心绝不能舍弃。对于那些想要守护心的人来说，忆念和正知至关重要，即使面临生命危险也要守护。我如此合掌祈愿。对于身心的状态，应当反复检查。总而言之，那就是守护正知的特征。如是说。寂止的根本是禅定，经藏的要义是心的训练。这又有四种，如《解脱庄严论》所说：初禅、二禅、三禅和四禅。其中，初禅是有寻有伺。二禅是具有喜。三禅是具有心乐。四禅是具有舍。如是说。那么，如何修习这四禅，以及它们的征相和功德呢？在《二万五千颂般若经》中，世尊开示说：善现，于此，菩萨摩诃萨安住于禅定波罗蜜多中，远离欲，远离罪恶不善法，具有寻，具有伺，从远离中生起的具有喜和乐的初禅，并安住其中。他平息了寻和伺，内心完全清净，心流成为一体，从无寻无伺的定中生起的具有喜和乐的二禅，并安住其中。他从喜中离贪，具有正念和正知，安住于舍，身体感受快乐，圣者们称之为具有正念，对快乐进行观察的舍，从而修习无喜的三禅，并安住其中。他舍弃了快乐，也舍弃了痛苦，先前的意乐和不悦也已消失，快乐也
English
It merely brings the harm of uninterrupted suffering. Just as, with the rope of complete mindfulness, if the elephant of the mind is firmly tied, all fears will disappear, and all virtues will come into hand. Just as, my gains and respect, body and life can be relinquished, and other virtues can also be relinquished, but the mind must never be relinquished. For those who wish to protect the mind, mindfulness and awareness are essential, even if facing life-threatening situations, protect them. I prostrate with folded hands in this way. For the state of body and mind, one should repeatedly examine. In short, that is the characteristic of guarding awareness. Thus it is said. The root of tranquility is meditation, and the essence of the Sutra Pitaka is the training of the mind. This also has four aspects, as stated in the Ornament of Liberation: the first dhyana, the second, the third, and the fourth. Among these, the first dhyana is with investigation and analysis. The second dhyana is endowed with joy. The third dhyana is endowed with mental happiness. The fourth dhyana is endowed with equanimity. Thus it is said. So, how to cultivate these four dhyanas, and what are their signs and benefits? In the Twenty-Five Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, the Blessed One taught: "Subhuti, here, a Bodhisattva Mahasattva dwells in the perfection of meditation, secluded from desires, secluded from sinful and unwholesome dharmas, with initial application and sustained application, born of seclusion, possessing joy and bliss, dwells having attained the first dhyana. With the pacification of initial application and sustained application, with inner clarity, with unification of mind, free from initial application and sustained application, born of samadhi, possessing joy and bliss, dwells having attained the second dhyana. He becomes detached from joy, abides in mindfulness and awareness, dwells in equanimity, experiences happiness with the body, which the noble ones describe as abiding in mindfulness, contemplating happiness with equanimity, thus cultivating the third dhyana free from joy, and dwells therein. He abandons happiness, also abandons suffering, and with the previous disappearance of pleasure and displeasure, happiness also
Chinese
也没有痛苦，因此接近并安住于舍和忆念完全清净的第四禅。他不执著于禅和禅的支分。他以如此等持的心，体验多种神通。他也能剧烈摇动这大地。他能一变多，多变一。他能体验显现和不显现。他能无碍地穿过墙壁、栅栏和山，就像鸟在空中飞行一样。他也能在空中行走，就像有翅膀的鸟一样。他也能在地上向上出现，向下潜入，就像在水中一样。如是等等，广说了种种征相和功德。尊者功德鬘说：总的来说，经中首先修持九种住心之法的第一个，即希求的寂止，一心专注。然后，通过厌恶下地，欣乐上地，以及七种防护作意，次第修持从初禅到四禅。四禅成就后，从神通道中修持五种神通。虽然这是外道仙人和内外道共同的，但如此通过大手印等教导次第修持的寂止，是从口诀的要点中产生的。其自性是希求的一心专注，并且具足四禅的相似之处。在此基础上修持天住禅虽然不难，但为了作为胜观的基础，首先修持少分寂止。而不是主要修持世间禅。如是说。因此，必须舍弃散乱，安立身要。教导大论中说：安立毗卢七法。七法是双足跏趺坐，双手结等印，置于脐下四指处，手肘不弯曲伸直，双肩如鹫鸟之翼展开，颈项如铁钩般弯曲，下巴压住喉结，脊椎如箭般伸直，眼睛注视鼻尖前方四指处的虚空，不眨眼。
English
There is also no suffering, so he approaches and abides in the fourth dhyana, which is pure in equanimity and mindfulness. He does not cling to the dhyana and its limbs as signs. With his mind thus equipoised, he experiences various kinds of magical powers. He can also shake this great earth violently. He becomes one and becomes many. He becomes many and becomes one. He experiences appearing and disappearing. He goes unimpeded through walls, fences, and mountains, just as a bird flies in the sky. He also walks in the sky, just like a winged bird. He also appears upwards on the ground and dives downwards, just like in water. Thus, and so on, various signs and qualities are extensively taught. The venerable Garland of Merit said: In general, the first of the nine methods of abiding the mind in the sutras is to cultivate the desired quiescence, focusing on one point. Then, through aversion to the lower grounds and delight in the higher grounds, and through the seven protective intentions, one cultivates the first to the fourth dhyanas in sequence. After the fourth dhyana is accomplished, one cultivates the five superknowledges from the path of superknowledges. Although this is common to both non-Buddhist ascetics and the inner Buddhist sutras and tantras, this quiescence, which is cultivated through the stages of instruction such as the Great Seal, arises from the essential points of the oral instructions. Its nature is the single-pointedness of the desiring mind, and it possesses similar aspects of all four dhyanas. Although it is not difficult to cultivate the divine abode dhyanas on top of this, one first cultivates only a portion of quiescence as the basis for insight. One does not primarily cultivate mundane dhyana alone. Thus it is said. Therefore, one must abandon distraction and establish the bodily posture. The Great Instruction says: Establish the seven dharmas of Vairochana's body. The seven dharmas are: legs in the lotus position, hands in equipoise mudra, placed four fingers below the navel, elbows straight without bending, shoulders spread like the wings of a garuda, neck bent like an iron hook with the chin pressing against the throat knot, spine straight like an arrow, eyes gazing at the sky four fingers in front of the tip of the nose, without blinking.