Tibetan
། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་འཛིན་པ་ཞིག །ལྟ་མི་ལྟ་རྒྱུ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །ཕྱི་ནང་གཅིག་འདྲེས་འདི་ལྟ་མེད། །འདི་བྱ་འདི་བྱེད་ཅི་ཡང་མེད། །ཁ་རོག་བསྡད་པས་ཆོག་པ་འདྲ། །སྔར་དང་གཏན་ནས་མ་མཆིས་པས། །ཐེ་ཚོམ་ཁུ་འཕྲིག་ཡིད་གཉིས་ཟ། །གོལ་ས་ཨམ་དེ་ཨུ་ཡིན་ཨང་། །བསྒོམ་མེད་ཨམ་དེ་འདྲ་ལ་ཁད། །སྔར་གྱི་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་ཡལ། །བསྒོམ་དེ་བོར་བ་ཡིན་ཡང་དོགས། །དེ་དུས་བླ་མ་མེད་པ་ན། །ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ནས་སྐྱུར་ཉེན་གདའ། །ཧམ་པ་ཆེན་པོའི་མ་རིག་གིས། །བསྒོམ་མེད་ཡིན་སྙམ་ང་རྒྱལ་སྐྱེས། །སྟོང་སྐད་མཐོན་པོ་བྱེད་སྙམ་གདའ། །དོན་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ངོ་མཐོང་ཙམ། །ཚེས་གསུམ་ཟླ་བ་མཐོང་བ་ཙམ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཞལ་མཐོང་ལགས། །དེ་ནས་དེ་ཡི་ངང་ལ་བཞག །ད་དུང་ཡེངས་སྐབས་འཁྲུལ་པར་འབྱམ། །མ་ཡེངས་དྲན་རྫི་ཡང་ཡང་བརྟེན། །སྐུ་འདི་ནི་མི་བརྟེན་རེས་འགའ་དང་། །ཕལ་ཆེར་བརྟེན་དང་རྒྱུན་དུ་བརྟེན། །ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ཐ་སྙད་བྱེད། །རྣམ་གཡེང་སྤང་ཞིང་སྤྲོས་བཅས་རྣམས། །ཉུང་ངུར་བཏང་ལ་ ཏིང་འཛིན་བསྒོམ། །གང་ལའང་ཡ་ངའི་འཛིན་པ་མེད། །དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་འཛིན་ཟེར། །འདི་ལ་འདྲ་མིན་བཤད་པ་མང་། །སྤྲོས་བྲལ་ངོ་མཐོང་གླུ་ཆུང་འདི། །རང་ལོ་ཞེ་གཅིག་ཙམ་དུས་ཀྱི། །ཉམས་མྱོང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །ང་བརྒྱད་ལོ་ལ་སྨྲས་པའོ།། ༈ །།ཨེ་མ་ཉམས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་མཚར། ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ། །སེམས་ཀྱིས་གར་ཁྱབ་ཆོས་སྐུས་ཁྱབ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས། །སྣང་སྲིད་ལྷ་འདྲེ་ཀུན་གྱི་སྲོག །རྣལ་འབྱོར་རང་གི་སེམས་ཉིད་གསུམ། །དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས། །ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཅིག །རང་བཞིན་གསལ་རིག་རྗེན་པ་གཅིག །སྣ་ཚོགས་འགགས་མེད་ཤར་བ་གཅིག །ཕྱི་ནང་དབྱེར་མེད་གཅིག་འདྲེས་པས། །ཕྱི་ལྟ་ནང་ལྟའི་ཁྱད་པར་མེད། །ཉམས་དང་སྐབས་སུ་རང་བབ་སྐྱོང་། །ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ལགས། །འོན་ཀྱང་ཡེངས་སྐབས་བརྗེད་སྐབས་མང་། །བརྗོད་པ་དྲན་ཚེ་ཡིད་མི་དགའ། །དང་པོ་བརྗེད་ནས་མ་དྲན་བར། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅི་ལྟ་བུ། །ཕྱི་ བལྟས་བྱེད་འདྲ་བྱས་ནས་ལྟ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་པར་མཐོང་། །དེ་ཡིས་ཅུང་ཞིག་བློ་ཁ་ཚིམ། །བཞི་བཅུའི་སྟོད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཉམས། །དེང་སང་གཞན་ལ་ཕན་ཕྱིར་བྲིས། །གང་དྲན་བྲིས་པས་ཐུགས་མ་ཁྲེལ། །རཱ་ག་ཨ་སྱས་བཅོས་གཏམ་ལགས།། །།ཨེ་མ་ཉམས་ལ་མི་འཆར་མེད། །ཕྱི་ཡི་ས་རྡོ་རི་བྲག་དང་། །གྲོང་ཁྱེར་ཁྲོམ་ཚོགས་འདུ་ལོང་རྣམས། །སོ་སོར་གསལ་ཡང་ངོ་བོ་སྟོང་། །རྒྱ་མཚོར་ཤར་བའི་གཟའ་སྐར་བཞིན། །བཅོས་ནས་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །དཔེ་རྒྱུད་གོ་བ་སྐམ་པོ་མིན། །བླ་མའི་རྗེས་ཟློས་མ་ལགས་ཤིང་། །སྒོམ་ཆེན་གཞན་གྱི་ཁ་སྟོང་མིན། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཆུ་ཟླ་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་དང་། །སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས། །ཀྱེ་མ་དེ་ལྟར་རྟོགས་ངེས་ཀྱང་། །ཡེངས་སྐབས་བརྗེད་སྐབས་འཁྲུལ་པ་ཤོར། །ཡེངས་སྐབས་མེད་པར་ཅི་དྲག་སྙམ། །བླ་མ་ལྕསྒོམ་ཆེན་མང་པོ་ལ། །རྟོགས་འབུལ་བྱས་ཤིང་དྲིས་ལགས་ཀྱང་། །གདམ་ངག་སྟོན་མཁན་གསེར་བས་དཀོན། །ས་མཚམས་ཕྱེ་བའི་གསུང་ངག་དམ། །ལྔ་བཅུའི་སྟོད་ཀྱི་ ཉམས་རྟོགས་འདི། །རཱ་ག་ཨ་སྱས་རྨོངས་གླུ་བླངས། །གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས་བྲིས། །མངྒ་ལཾ།། །།ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་ཏྲ་ཡེ། རཱ་ག་ཨ་སྱའི་ཉམས་རྟོགས་ཀྱང་། །ཆེ་ནས་མེད་པའི་བུ་ངན་བཞིན། །ལྔ་བཅུའི་སྟེང་ལ་སླེབ་ཙམ་ན། །རྨི་ལམ་འོད་གསལ་ཉུང་དུ་སོང་། །དཀོར་སྒྲིབ་ཆེ་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ། །བདེ་ཉམས་གསལ་སྣང་མི་རྟོག་ཉམས། །ཉམས་སྣང་མང་པོ་འཇའ་ལྟར་ཡལ། །ཡེངས་སྐབས་བརྗེད་སྐབས་མང་ན་ཡང་། །ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་ཁྱད་པར་མེད། །བརྗེད་དང་མ་བརྗེད་ཁྱད་པར་མེད། །གཉིད་དང་མ་གཉིད་ཅི་ལ་ཡང་། །ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་འགྱུར་བ་མེད། །ནམ་མཁའ་དྭངས་བའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། །ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་ཉི་ཟླ་དང་། །འཇའ་ཚོན་ཆར་དང་སེར་བ་ཡང་། །ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་ལམ་མ་འཁྲུལ་རུང་། །དྲན་རྗེས་ཟིན་རུང་མ་ཟིན་རུང་། །ངོ་བོ་འགྱུར་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དོན་ལ་རྡུལ་ཙམ་ཁྱད་མེད་པའི། །རྟོགས་པ་གཤའ་མ་གདེང་ནས་སྐྱེས། །དེ་ཉིད་དོན་དང་ལྡན་མི་ལྡན། །བླ་མ་སྒོམ་ཆེན་མང་པོ་ལ། དྲིས་ཀྱང་དེ་དོན་སུས་མ་ གསུངས། །དྭགས་པོ་ཕག་གྲུའི་ཞུས་ལེན་ལ། །བལྟས་པས་དོན་ལྡན་ཡིད་ཆེས་སྐྱེས། །སླར་ཡང་དཔལ་ལྡན་སྟག་ལུང་པ། །བཀྲ་ཤིས་དཔལ་གྲུབ་མཇལ་བའི་ཚེ། །ང་ཡི་རྟོགས་པ་འདི་ལྟ་བུ། །རྟོགས་པ་ལགས་སམ་ཧམ་པ་ལགས། །ཞིབ་པར་ཞུས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །གཞན་གྱིས་དེ་འདྲ་ཟེར་བྱུང་ཡང་། །ངེད་ཀྱིས་བདེན་པར་མི་འཛིན་ཏེ། །ཁྱེད་ནི་བསྒྲུབ་པ་ཡུན་རིང་བའི། །ཟེར་བ་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན། །དེ་ནི་དོན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །དེང་སང་ངེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན། །འོན་ཀྱང་ཉལ་ནི་མ་འདུག་པར། །ཐུགས་དམ་དགེ་སྦྱོར་འབད་དགོས་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་བོགས་སྐྱེད་མ་བྱུང་སྟེ། །གས
Chinese
། །所修与能修，执着为一。 观者与所观，融为一体。 内外融为一，从未见过此。 无此作与为，似乎静坐即可。 因前所未有，疑虑重重，心生二意。 歧途啊，是“阿姆德”，“呜音”，“昂”！ 无修，恐怕就是那样。 往昔的明空，赤裸消失。 担心是否已舍弃了禅修。 那时若无上师在，生起疑惑，恐有堕落之险。 巨大的傲慢无明，以为无修，生起我慢。 想要发出高亢的空性之声。 实则仅是现见了离戏的本面。 如同初三之月。 是现见了大手印之面。 之后安住于彼之状态。 如今散乱之时，仍会陷入迷乱。 不散乱，时时依靠忆念的牧者。 此身有时不依靠， 大多时候依靠，持续依靠。 大中小三，只是名称而已。 舍弃散乱，以及一切戏论， 略微放下，修习禅定。 对任何事物，都没有畏惧的执着。 称之为勇猛行走的禅定。 对此有诸多不同的说法。 这首离戏现面的小歌， 是在自己四十一岁左右时， 为了利益他人经验， 在八十八岁时所说。 ༈ །།唉玛，体验的显现之门真奇妙！ 虚空所遍之处，心亦遍布。 心所遍之处，法身亦遍布。 圆满佛陀们的心意， 六道众生的心， 有情世间，神鬼的命， 瑜伽士自己的心性三者， 无别，证悟为一体。 本体空性为一， 自性光明觉性，赤裸为一， 种种无碍显现为一， 内外无别，融为一体， 内外观看，没有差别。 于体验和境况中，保持自然。 见地是轮涅无别。 然而散乱之时，遗忘之时多。 若忆起言说，则心不悦。 最初遗忘，直至未忆起时， 心的本体是怎样的呢？ 似乎向外观察一般地观察， 那也见到本体是空性。 因此稍微感到满足。 四十岁出头时所生的体验， 如今为了利益他人而写。 想到什么就写什么，请勿见怪。 拉嘎阿亚所作之语。
English
Practicing and the object of practice, clinging as one. The seer and the seen, blended as one. Inner and outer blended as one, never seen like this. There is no this to do or to be done, it seems enough to sit quietly. Because it has never been before, doubts are heavy, and the mind is of two minds. A wrong path, ah, is "Amde," "U sound," "Ang!" Without practice, it's probably like that. The previous clear emptiness, nakedly disappears. Worried that the meditation has been abandoned. At that time, if there is no lama, doubts arise, and there is a danger of falling. The great arrogant ignorance, thinking there is no practice, arrogance arises. Wishing to make a high-pitched sound of emptiness. In reality, it is just seeing the face of non-elaboration. Like the third day moon. It is seeing the face of the Great Seal. Then abide in that state. Now, when distracted, still fall into confusion. When not distracted, rely on the shepherd of mindfulness again and again. This body sometimes does not rely, mostly relies, and constantly relies. Large, medium, and small are just names. Abandon distractions and all elaborations, slightly let go, and practice meditation. There is no fearful clinging to anything. It is called the meditation of courageous walking. There are many different explanations for this. This little song of seeing the face of non-elaboration, was at the time of my forty-one years, for the benefit of others' experiences, spoken at the age of eighty-eight. ༈ །།Ema, the door of experience's manifestation is wonderful! Wherever space pervades, the mind also pervades. Wherever the mind pervades, the Dharmakaya also pervades. The minds of the perfect Buddhas, The minds of the six realms of sentient beings, The life of sentient existence, gods and demons, The three natures of the yogi's own mind, Inseparably, realize as one. The essence of emptiness is one, The nature of clear awareness, nakedly one, The various unobstructed manifestations are one, Inner and outer are inseparable, blended as one, Looking inward and outward, there is no difference. In experience and circumstances, maintain naturalness. The view is samsara and nirvana are inseparable. However, there are many times of distraction and forgetting. When speech is remembered, the mind is not happy. Initially forgetting, until not remembered, What is the nature of the mind like? Observing as if looking outward, That also sees the essence as emptiness. Therefore, feel somewhat satisfied. The experience that arose in the early forties, Now written for the benefit of others. Whatever comes to mind is written, please do not be offended. The words composed by Raga Asya. ༈ །།Ema, there is nothing that does not arise in experience! The outer earth...
Chinese
山岩和，城市集市喧嚣处，各自清晰却本性空。犹如海中现星辰，非是矫揉造作修，亦非空洞典籍理。不是上师之复述，亦非他人空谈禅。内外一切器情世间，如水中月、镜中像，如幻术、化身般了悟。唉呀，虽如是定解，然于散乱时、遗忘时，错谬生。思忖如何能无散乱时？于众多上师及禅修者，呈献证悟并请教，然示教诀窍者胜于金。划分界限之口诀，五十之初的此证悟，拉嘎阿亚唱迷歌，以利他之心而书写。吉祥！那摩 摩诃 穆扎耶。（梵文：namo mahāmudrāye，梵文罗马转写：namo mahāmudrāye，汉语字面意思：顶礼，大，印）。拉嘎阿亚之证悟亦如无用之劣子。将近五十岁时，梦中光明渐微弱，莫非是资粮障大？乐受、明觉、无念之体验，诸多体验如彩虹般消逝。虽散乱时、遗忘时多，然散乱与不散乱无差别，遗忘与不遗忘无差别，睡眠与不睡眠于何者，一切本性皆无变。犹如晴朗虚空之中央，虚空之云、日月和，彩虹、雨和冰雹亦，于虚空自身无变异。心性迷或不迷皆可，忆念或不忆念皆可，本性不变乃法身。于义上无丝毫差别之，纯正证悟由确信生。彼者是否具义？于众多上师及禅修者，虽请教然无人说彼义。然阅达波噶举之问答，生起具义之确信。复次于拜见尊贵的达隆巴，扎西华杰珠巴之时，我之证悟如是这般，是证悟抑或是妄念？详细请教后赐言：他人若有如是说，吾等亦不认其为真，汝乃修行长久者，于所说之彼认其为真。彼乃具义者，现今吾等亦如是。然莫要安睡，需勤奋修持心要善行。是故未生增长，说
English
Mountain rocks and, city market crowds and gatherings, each clear yet empty in essence. Like stars appearing in the ocean, not artificial cultivation, nor empty textual understanding. Not a repetition of the guru, nor empty talk of other meditators. All outer and inner vessel and contents, understand as water moon, mirror image, like illusion, emanation. Alas, although definitely understood thus, yet in moments of distraction, moments of forgetfulness, mistakes arise. Thinking how to be without moments of distraction? To many lamas and great meditators, I presented realizations and inquired, yet those who teach the essential instructions are rarer than gold. The secret instructions that demarcate the boundaries, this experience and realization of the early fifties, Raga Asya sang a confused song, written with the intention of benefiting others. Mangalam! Namo Mahamudra Ye. (Sanskrit: namo mahāmudrāye, Sanskrit Roman transliteration: namo mahāmudrāye, Chinese literal meaning: Homage, Great, Seal). Raga Asya's experience and realization is also like a useless bad son. Just reaching the age of fifty, the clear light of dreams became less, perhaps the obscurations of wealth are great? Experiences of bliss, clarity, non-thought, many experiences vanish like rainbows. Although there are many times of distraction and forgetfulness, yet there is no difference between distraction and non-distraction, no difference between forgetting and not forgetting, in sleep and not sleep, in everything, the essence is unchanging. Like the center of a clear sky, the clouds, sun and moon, rainbows, rain and hail also, do not change in the sky itself. Whether the mind is deluded or not deluded, whether remembered or not remembered, the unchanging essence is the Dharmakaya. A pure realization without the slightest difference in meaning, arises from confidence. Whether that is meaningful or not meaningful? To many lamas and great meditators, although I inquired, no one spoke of that meaning. But reading the questions and answers of Dagpo Kagyu, confidence in meaningfulness arose. Again, when meeting the glorious Taklungpa, Tashi Pal Drub, my realization is like this, is it realization or delusion? After inquiring in detail, he said: Even if others say such things, we do not consider it to be true, you are one who has practiced for a long time, we consider what you say to be true. That is meaningful, nowadays we are also like that. However, do not sleep, you must diligently practice the essential virtuous deeds. Therefore, there was no increase in progress, saying
Tibetan
ལ་འགྲིབ་བག་རེ་འོང་བར་གདའ། །ཉམས་ཀྱི་རོ་གཅིག་ངོ་མཐོང་ཙམ། །མཉམ་རྗེས་འདྲེས་ལ་ཁད་པའི་གླུ། །རང་ལོ་ང་བརྒྱད་རྟ་ཡི་ལོ། །ཁྲུམས་ཟླའི་ཡར་ཚེས་བཞི་ལ་བྲིས། །སྣང་སྲིད་སྒྱུ་མར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་པ་འཛིན་ཟེར། །ཆུ་རླུང་རོལ་པའི་རྒྱུད་ནས་གསུངས། །དེ་ཡན་ཉམས་རྟོགས་མགུར་མ་ལགས། །རྟོགས་པ་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་པ་ནི། །སྒོམ་མེད་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་ཡང་། །ཆེ་ ཆུང་འབྲིང་དུ་དབྱེ་བ་ནི། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་ནི། །ཡིན་པར་ཁྲིད་གཞུང་རྣམས་ནས་བྱུང་། །རང་ལ་མྱོང་བ་ཞུ་རྒྱུ་མེད། །དགེ་སློང་ཨོ་རྒྱན་རིག་འཛིན་གྱིས། །བུམ་སྒྲུབ་གཙོ་བོ་དོ་དམ་སྐབས། །ཤོག་བུ་གཏད་ནས་བྲི་དགོས་ཟེར། །ངོ་ཆེན་ངོ་དེ་མ་ལྡོག་ཕྱིར། །ལག་པ་ནད་ཀྱིས་མི་བདེ་ཡང་། །ཨུ་ནུས་བསྐྱེད་ནས་བྲིས་པ་འདི། །བུམ་སྒྲུབ་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །ལུང་འདྲེན་གཅིག་ཀྱང་མ་བྱས་པར། །གོ་སླ་ཉམས་མྱོང་མགུར་མ་འདི། །རཱ་ག་ཨ་སྱས་སྨྲས་པའོ། །བྷ་ཝནྟུ།། །། ༧ ཁམས་སྟོད་ནང་ཆེན་འབང་སྒང་བཟོ་རིག་གནས་མདོ་གསང་སྔགས་ཆོས་འཕེལ་གླིང་དཔེ་རྙིང་ཉམས་གསོ་ཁང་གིས་བསྒྲིགས་ཏེ་པར་བསྐྲུན་ཞུས། ། ཤོག་ལྷེབ་ ༢༠༡ ནས་ ༢༤༠ བར།