Tibetan
་སྨྲས།། ༈ །།ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ། ལྷག་མཐོང་འདི་ལ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐེག་པ་སྤྱི་ཡི་ལྷག་མཐོང་དང་། །ཕྱག་རྫོགས་ལུགས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་གཉིས། །ཐེག་པ་སྤྱི་ཡི་ལྷག་མཐོང་ནི། །གོ་བའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པར་བཤད། །ངོ་བོ་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ན་ཡིན། །ཆོས་ཀུན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས། །ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་ཏེ། །རྒྱུ་ལ་རྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འབྱུང་། །དགེ་བའི་རྒྱུ་ལས་བདེ་སྐྱིད་དང་། །སྡིག་པའི་རྒྱུ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། །དོན་དམ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་བྲལ། །ཆོས་ཀུན་གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད། །གང་ལ་གནས་པའི་ཡུལ་མེད་དེ། །གང་དུ་ཡང་ནི་འགགས་པ་ མེད། །མེད་ཅིང་ཆད་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཅི་ཡང་འཆར། །དཔེར་ན་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་བཞིན། །ཆོས་ཀུན་མི་རྟག་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་སྤྲུལ་པ་བཞིན། །དང་པོ་གང་ནས་འོང་བ་མེད། །མཐར་ནི་གང་དུ་འགྲོ་བ་མེད། །ཆོས་ཀུན་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་སྟོང་པར་གཅིག །ཆོས་ཀུན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད། །སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ནི། །མི་དམིགས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན། །ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་དེ་ལྟར་ཏེ། །དེ་དོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་དང་། །དབུ་མ་རིག་པའི་ཚོགས་དྲུག་སོགས། །གཞུང་ཚིག་རྣམས་ལ་གོ་བ་ལེན། །ཆོས་ཀུན་སྟོང་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་མིན་སྒྲ་པར། །ནམ་མཁའ་དྭངས་པའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། །ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་གོ་བ་འཆར། །དེ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་དེ། །ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད། །དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་དོན་སྤྱི་ ཡི། །ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །པཎྜི་ཏ་ཡི་དཔྱད་བསྒོམ་ཡིན། །དགེ་བཤེས་ཕལ་ཆེར་ཉམས་ལེན་ཡིན། །ཕྱག་ཆེན་ལུགས་ལ་དེ་ལྟ་བུ། །སྟོང་ཉིད་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་ཤོར། །ལྟ་བའི་གོ་བ་སྐམ་པོ་སྟེ། །དེ་ཉིད་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །སྒོམ་གྱི་གོ་ནི་ཆོད་པ་མིན། །སུ་བྷ་ཝ་ཡི་སྔགས་བརྗོད་པས། །ས་རྡོ་རི་བྲག་གྲོང་ཁྱེར་སོགས། །ཐམས་ཅད་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམ། །སྔགས་པ་ཕལ་གྱིས་བསྒོམ་ལུགས་ཡིན། །དང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཚོགས་བསྒོམ། །དེ་ནས་ཕྱི་སྣོད་ཚེའཇིག་རྟེན་ཁམས། །གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་ཐིམ་པར་བསྒོམ། །ནང་བཅུད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཡི་འཁོར་ལ་ཐི
Chinese
说。 顶礼摩诃母陀罗耶！ 胜观有两种。 显宗共同的胜观和， 大手印和圆满次第派的胜观两种。 显宗共同的胜观是， 说是理解的智慧。 本体只是分别念。 一切法都是世俗谛和胜义谛两种。 世俗谛是因果缘起， 依靠因产生果。 从善的因产生安乐， 从恶的因产生痛苦。 胜义谛远离生、灭、住三种。 一切法在任何处都没有生， 在任何处都没有住处， 在任何处也没有灭。 不是没有，也不是断见， 从空性的自性中显现一切。 例如云和彩虹一样。 一切法都是无常变化的， 如幻术、梦、化身一样。 最初不知从何而来， 最终不知往何而去。 一切法不是他异的， 一切自性都是空性一味。 一切法不是一味的， 相状有无量多种。 所有的戏论相， 都是不可得，寂灭的自性。 这是圆满正觉所说的。 见解的安住方式是这样的， 其意义圣者龙树说： “以何者而有缘起”。 等等说了这些偈颂。 同样慈氏五论和， 中观理聚六论等， 理解经文的词句。 一切法是空性，空性本身。 是言说思议表达的境界之外， 如晴朗的虚空一般。 生起是这样的理解。 对它生起定解， 说是空性见。 那是空性总义 的方式而修，叫做观察修。 是班智达的观察修。 是多数格西的修行。 大手印派中，像那样， 空性落入所知的自性中。 是干燥的见解理解， 因为那本身就是分别念。 没有获得禅修的把握。 念诵苏巴瓦（藏文：སུ་བྷ་ཝ་，梵文天城体：सुभाव，梵文罗马拟音：subhāva，汉语字面意思：自性）的咒语， 土地、石头、山、岩石、城市等， 一切都观想成没有的空性。 像虚空一样用心观修。 是多数咒师的观修方式。 首先观修坛城本尊众， 之后外观器世界世间界， 观想融入宫殿中。 内情众生一切也， 观想融入坛城本尊的眷属中。
English
Said. Homage to Mahamudra! There are two types of insight. The common insight of the Vehicle and, The insight of the Great Seal and Dzogchen traditions. The common insight of the Vehicle is, Said to be the wisdom of understanding. Its essence is only conceptual thought. All phenomena are of two types: conventional truth and ultimate truth. Conventional truth is cause and effect, dependent origination, Depending on the cause, the effect arises. From the cause of virtue arises happiness, From the cause of evil arises suffering. Ultimate truth is free from the three: arising, ceasing, and abiding. In all phenomena, there is no arising, In all there is no place to abide, In all there is no ceasing. It is not nothing, nor is it a nihilistic view, From the nature of emptiness, everything arises. Like clouds and rainbows. All phenomena are impermanent and changing, Like illusions, dreams, and emanations. At first, it does not come from anywhere, In the end, it does not go anywhere. All phenomena are not different, All essence is one in emptiness. All phenomena are not one, Appearances are countless and immeasurable. All the characteristics of elaboration, Are non-objective, the very nature of peace. This is what the fully enlightened one said. The way of abiding in view is like this, Its meaning, the noble Nagarjuna said: "By what is dependently originated". Etc., these verses were said. Likewise, the Five Treatises of Maitreya and, The Six Collections of Reasoning of Madhyamaka, etc., Understand the words of the texts. All phenomena are emptiness, emptiness itself. Beyond the realm of speech, thought, and expression, Like the center of a clear sky. The understanding arises that it is like that. Generating certainty about that, It is said to be the view of emptiness. That is the general meaning of emptiness, To meditate in that way is called analytical meditation. It is the analytical meditation of the Panditas. It is the practice of most Geshes. In the Great Seal tradition, like that, Emptiness falls into the nature of the knowable. It is a dry understanding of the view, Because that itself is conceptual thought. There is no certainty of meditation. By reciting the mantra of Subhava (Tibetan: སུ་བྷ་ཝ་, Sanskrit Devanagari: सुभाव, Sanskrit Romanization: subhāva, Chinese literal meaning: self-nature), Earth, stones, mountains, rocks, cities, etc., All are meditated as empty without existence. Meditate with the mind like the sky. It is the way of meditation for most mantra practitioners. First, meditate on the mandala deity assembly, Then the outer container world, the realm of existence, Meditate on dissolving into the palace. Also, all sentient beings within, Meditate on dissolving into the retinue of the mandala deity.
Tibetan
མ། །འཁོར་རྣམས་གཙོ་བོ་ཉིད་ལ་ཐིམ། །གཙོ་བོ་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་ལ་ཐིམ། །ཧཱུྃ་ཡང་གྱེན་རྫོགས་ཡར་ཐིམ་ནས། །ནཱ་ད་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ལ་ཐིམ། །དེ་ཡང་མེད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པ་ནི། །ཆོ་ག་མཁན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དེ། །ཕྱག་ཆེན་པ་ཡི་ལུགས་དེ་ལ། །སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་ན། །དེ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཕྲེང་བ་སྟེ། །བསྒོམ་གོ་ཆོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྩ་བ་ནི། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བདག་འཛིན་དེ་ཉིད་འདུལ་བའི་ཐབས། །བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དགོས། བདག་ཅེས་བྱ་བ་གང་དེ་ཡིན། །ལུས་པོ་འདི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །བྷནྡ་རྐང་དུང་སོ་དང་མིག །ལུས་ནི་དུམ་བུ་སོ་སོ་ལ། །རེ་རེའང་བདག་ནི་མ་ཡིན་པས། །ལུས་ལ་བདག་ནི་མ་མཆིས་སོ། །སེམས་ཡང་བདག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །གཟུགས་དང་ཁ་དོག་དངོས་པོ་མེད། །གཅིག་ཏུ་མི་གནས་དུ་མ་འཕྲོ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱང་བདག་མིན་ན། །ལུས་སེམས་གཉིས་པོ་མ་ཡིན་པའི། །བདག་ནི་ཅི་ཕྱིར་མི་དུ་ཡོད། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་བརྟེན་པ་ཙམ། །བརྟག་པ་མ་ཡིན་དོན་མ་གྲུབ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པས་བདག་འཛིན་ཞིག །བདག་མེད་རྟོགས་ན་གྲོལ་བ་ཡིན། །དེ་སྐད་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ། །ཕྱག་ཆེན་པ་ཡི་ལུགས་ལ་ནི། །དེ་ཡིས་བསྒོམ་གོ་མི་ཆོད་དོ། །སྟོང་ཉིད་གཉེན་པོར་ཤོར་བ་ཡིན། །སྤང་བྱ་གཉེན་པོ་སོ་སོར་མེད། །གང་ཤར་ངོ་བོ་བལྟས་པས་གྲོལ། །དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ཤོར་བ་གསུམ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་ཡང་། ཕྱག་ཆེན་མ་རྟོགས་གང་ ཟག་གིས། །དེ་ལ་ཉམས་ལེན་བྱས་པ་ཡིས། །སྒྲིབ་པ་ཅུང་ཟད་སྲབ་པར་གསུངས། །ཐེག་པ་ཐུན་མོང་ལྷག་མཐོང་གི །གླུ་ཆུང་རཱ་ག་ཨ་སྱ་ཡི། །རྟ་ལོ་ཁྲུམས་ཟླའི་བཅུ་དྲུག་སྨྲས། །མངྒ་ལཾ།། ༈ །།ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ། མདོ་རྒྱུད་སློབ་གཉེར་མི་དགོས་པར། །སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཐབས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་སྤྱོད་ནི། །ཅར་ཕོག་ཉིད་དུ་ངོ་སྤྲོད་ཐབས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ནི། །རང་སེམས་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ནི། །མདོ་རྒྱུད་མན་ངག་ཀུན་ནས་གསུངས། །བླུན་པོས་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ཡང་། །དཔྱད་མཁན་སྡུག་མཁན་རང་གི་སེམས། །དུག་ལྔ་ཉོན་མོངས་སེམས་ལས་བྱུང་། །དད་པ་མོས་གུས་སེམས་ལས་བྱུང་། །ངན་སོང་འཁོར་བར་འཁྱམས་རྒྱུ་སེམས། །མཐོ་རིས་ཐར་པ་ཐོབ་རྒྱུ་སེམས། །ལུས་ནི་ཁོང་པ་གོས་རུལ་འདྲ། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སེམས་ཡིན་པས། །སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་ཆོད་པ་ན། །ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཆོད་པ་ཡིན། །ཐང
Chinese
玛！眷属融入主尊中，主尊融入心间的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）也向上圆满升华融入，融入到那达（藏文：ནཱ་ད་，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：nāda，汉语字面意思：声音）针尖般大小中，那也消失了，即是空性。如虚空般观修，是仪轨师的空性，在那大手印的法门中，如果空性变成广为宣扬，那也是分别念的连串，不是观修的要诀。 轮回中出生的根本，是因为执着于我，为了调伏那样的我执，需要证悟无我的智慧。所谓我，是指什么呢？不是这个身体，班杂（藏文：བྷནྡ，梵文天城体：भन्द，梵文罗马拟音：bhanda，汉语字面意思：容器）、腿、骨、牙齿和眼睛，身体是各自的碎片，每一个都不是我，所以在身体上没有我。心也不是我，没有形状、颜色和事物，不居于一处，散乱纷飞，因此心也不是我，如果身体和心都不是我，那么不是身心的我，又在哪里呢？所谓我，仅仅是依赖而已，不是真实的，没有成就意义。如此观修就能消除我执，证悟无我就能解脱。智者们如此观修。在大手印的法门中，那样观修是没有用的，空性变成了对治法，所断和对治不是分开的，任何显现，观其自性就能解脱。如此空性就变成了三种过失。即使不是大手印，没有证悟大手印的人，通过对此进行修持，据说也能稍微减轻业障。共同乘的胜观，小调阿斯亚，马年（藏历）楚月（藏历）十六日说。吉祥！那摩玛哈穆扎耶（藏文：ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ，梵文天城体：नमो महामुद्राये，梵文罗马拟音：namo mahāmudrāye，汉语字面意思：顶礼大手印）。不需要学习经论，就能现量证悟空性的方法，大手印的运用，是当下直接指示的方法。一切法的根本，是自心，这是经论和口诀中都说的。愚笨的人用理智分析，分析者和痛苦者都是自己的心。五毒烦恼从心中产生，信心和敬仰从心中产生，在恶趣轮回中漂泊的原因是心，获得天界和解脱的原因是心。身体如同装满东西的破布袋，轮回和涅槃，一切的根本是心，所以如果断了心的根本，就等于断了一切法的根本。唐。
English
Ma! All the retinue dissolve into the main deity. The main deity dissolves into the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hūṃ) at the heart. The Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hūṃ) also rises upwards to completion and dissolves, dissolving into the nāda (藏文：ནཱ་ད་，梵文天城体：नाद，梵文罗马拟音：nāda，汉语字面意思：sound) as small as the tip of a hair. That also disappears, which is emptiness itself. Meditating like the sky is the emptiness of the ritualist. In that Mahāmudrā tradition, if emptiness becomes widespread, that is also a string of conceptual thoughts, not the key to meditation. The root of being born in saṃsāra is because of clinging to self. To tame that clinging to self, one needs the wisdom of realizing selflessness. What is called "self"? It is not this body. Bhaṇḍa (藏文：བྷནྡ，梵文天城体：भन्द，梵文罗马拟音：bhanda，汉语字面意思：container), legs, bones, teeth, and eyes, the body is in separate pieces, and each one is not the self. Therefore, there is no self in the body. The mind is also not the self, without form, color, or substance. It does not stay in one place, scattering and flying away. Therefore, the mind is also not the self. If the body and mind are not the self, then where is the self that is not the body and mind? What is called "self" is merely dependence. It is not real, and it does not accomplish meaning. Meditating in this way will eliminate clinging to self. Realizing selflessness is liberation. The wise meditate in this way. In the Mahāmudrā tradition, meditating in that way is not effective. Emptiness becomes an antidote. What is to be abandoned and the antidote are not separate. Whatever arises, liberation comes from looking at its essence. In this way, emptiness becomes three faults. Even if it is not Mahāmudrā, a person who has not realized Mahāmudrā, by practicing this, it is said that obscurations will be slightly thinned. The superior seeing of the common vehicle, the small song of Rāga Asya, spoken on the sixteenth day of the horse year (Tibetan calendar) of the Chrum month (Tibetan calendar). Maṅgalaṃ! Namo Mahāmudrāye (藏文：ན་མོ་མ་ཧཱ་མུ་དྲ་ཡེ，梵文天城体：नमो महामुद्राये，梵文罗马拟音：namo mahāmudrāye，汉语字面意思：Homage to the Great Seal). Without needing to study sūtras and tantras, the method of directly realizing emptiness, the application of Mahāmudrā, is the method of direct introduction in the moment. The root of all dharmas is one's own mind. This is said in all the sūtras, tantras, and pith instructions. Even if a fool analyzes with reason, the analyzer and the sufferer are one's own mind. The five poisons and afflictions arise from the mind. Faith and devotion arise from the mind. The cause of wandering in the lower realms of saṃsāra is the mind. The cause of obtaining higher realms and liberation is the mind. The body is like a rotten bag filled with things. Saṃsāra and nirvāṇa, the root of everything is the mind. Therefore, if the root of the mind is cut, it is the same as cutting the root of all dharmas. Thang.