Tibetan
བརྩེགས་སེང་དུ་བ་ཐམས་ཅད་ཆད། །དེ་བཞིན་རང་སེམས་བསྲུང་བ་ན། །ཉེས་ལྟུང་ཐམས་ཅད་རང་འགགས་ཡིན། །འབྲས་བུ་ཐོབ་ལུགས་མང་བཤད་ཀྱང་། །རང་སེམས་རང་དབང་ཐོབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བཀའ་བརྒྱུད་བཞེད། །ས་ལམ་འབྲས་བུའི་བཞེད་དགོངས་རྣམས། །བགྲོ་གླེང་མཁན་ལ་མཁོ་ལགས་ཀྱང་། །ཉམས་ལེན་མཁན་ལ་དགོས་རྒྱུ་ཆུང་། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཆོད་ལ། །ས་ལམ་རྩི་བ་རྨོངས་པ་འཁྲུལ། །དེ་སྐད་སྐྱེ་ མེད་ཞང་གིས་གསུངས། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུའི་གླུ། །འཕྲལ་དུ་ཉམས་ལ་ཤར་ནས་སྨྲས། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་ཁྲེལ་ལགས་ཀྱང་། །ཉམས་ལེན་མཁན་འགའི་སེམས་ལ་འཕྲོད། །བཤད་པའི་གཞུང་དང་མི་མཐུན་ཀྱང་། །མན་ངག་སྙན་བརྒྱུད་དོན་དང་མཐུན། །ཞེས་སྒོམ་ཆེན་རྣམས་ལ་ཨ་རཱ་གས་མགུར་དུ་གདམས་པའོ།། །།དྲིན་ལྡན་ཕ་ལ་བྱམས་པ་སྒོམ་དགོས་ཚུལ་གྱི་ཞལ་གདམས་ནི། ན་མོ་མ་ཧཱ་ཀ་རུ་ཎི་ཀ་ཡེ། གང་ལ་བསམ་ནས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པའི། །རྒྱ
Chinese
关于行果的教诲。 那摩咕噜达摩伊什瓦拉耶。（藏文：ན་མོ་གུ་རུ་དྷརྨེ་ཤྭ་ར་ཡེ།，梵文天城体：नमो गुरु धर्मेश्वराय，梵文罗马拟音：Namo guru dharmaeshvaraya，汉语字面意思：顶礼上师法自在）。 祈请恩重如山的至尊上师， 请以慈悲垂念我。 一切佛法若作归纳， 即是见、修、行、果四者。 见地虽有多种说法， 然此以心观心的见地， 乃是米拉日巴的见地。 大手印、大圆满的见地皆含摄于此。 滔滔不绝的言辞见地， 虽为讲经说法者所需， 于实修者则用处甚微。 犹如牧民富翁的牛羊数目， 纵为乞丐所数亦非己有。 若未证悟此种见地， 纵说见地亦无甚意义。 修法虽有多种名目， 然此不散乱的忆念哨兵， 乃是米拉日巴的修法。 不作矫饰的安住是口诀， 任运生起的调伏是教言， 无有取舍是关键。 执持心念的众多次第， 虽为引导者所需， 于实修者则用处甚微。 众多次第皆是分别念， 分别念是无明之错乱， 譬如以丝线缠绕。 虽非行为的界限， 然于不散乱中任运生起行为， 乃是米拉日巴的行为。 守护自心是诸戒律之首， 调伏自心即是调伏。 诸多开许与遮止的界限， 虽为比丘所需， 于实修者则用处甚微。 若向炉火中注水， 则火焰、热气、浓烟皆灭尽。 如是守护自心之时， 一切罪堕自然止息。 果位的获得虽有多种说法， 然于自心获得自在之时， 噶举派认为即是果位。 关于地道果位的观点， 虽为辩论者所需， 于实修者则用处甚微。 大手印一经断定， 则计较地道是愚痴之错乱。 如是觉性香（སྐྱེ་མེད་ཞང་，Kyeme Zhang）所说。 见修行为果之歌， 乃于当下体验生起时所说。 虽为智者所耻笑， 然能契合某些实修者的心意。 虽与讲说之经论不符， 然与口耳相传之诀窍相合。 此乃向修行者以阿惹嘎之歌所作之教诲。 关于应修慈爱于恩德深厚的父亲之教诲： 那摩玛哈嘎如尼嘎耶。（藏文：ན་མོ་མ་ཧཱ་ཀ་རུ་ཎི་ཀ་ཡེ།，梵文天城体：नमो महा करुणिकाय，梵文罗马拟音：Namo maha karunikaya，汉语字面意思：顶礼大悲者）。 思念谁而获得无上菩提的，
English
Instructions on the Fruits of Practice Namo Guru Dharmeshvaraye. I supplicate the kind and venerable Lama, Please hold me with your compassion. If all the teachings are summarized, They are the four: view, meditation, conduct, and result. Although there are many ways to explain the view, This view of mind looking at mind, Is the view of Milarepa. The views of Mahamudra and Dzogchen are included in this. The view of verbose words, Although needed by those who give teachings, Is of little use to those who practice. Like counting the horses and sheep of a wealthy nomad, A beggar counts them, but they are not his. If you do not realize this view, Explaining the view is of little use. Although there are many kinds of meditation, This unforgetting sentinel of mindfulness, Is the meditation of Milarepa. Uncontrived abiding is the pith instruction, Transforming whatever arises is the advice, Without acceptance or rejection is the key point. These many stages of mind-holding, Although needed by those who give instructions, Are of little use to those who practice. Many stages of focus are conceptual thoughts, Conceptual thought is the delusion of ignorance, Like being entangled in silk threads. Although it is not a boundary of conduct, Conduct arises spontaneously in an unforgetting state. This is the conduct of Milarepa. Guarding the mind is the best of all vows, Taming one's own mind is taming. These many boundaries of permission and prohibition, Although needed by monks, Are of little use to those who practice. If you pour water on a stove fire, The flames, heat, and smoke will all be extinguished. Likewise, when guarding one's own mind, All faults and downfalls will naturally cease. Although there are many ways to explain how to attain the result, When one attains self-mastery of one's own mind, The Kagyu tradition considers it to be the result. These views on the stages of the path and the result, Although needed by those who debate, Are of little use to those who practice. Once Mahamudra is decided, To count the stages of the path is a confused delusion. So said Kyeme Zhang. The song of view, meditation, conduct, and result, Was spoken when experience arose immediately. Although it is embarrassing for scholars, It will suit the minds of some practitioners. Although it does not agree with the scriptures that are taught, It agrees with the meaning of the whispered lineage of pith instructions. This is the advice given to meditators in the song of Araga. The instruction on how to cultivate love for one's kind father: Namo Maha Karunikaye. (藏文：ན་མོ་མ་ཧཱ་ཀ་རུ་ཎི་ཀ་ཡེ།，梵文天城体：नमो महा करुणिकाय，梵文罗马拟音：Namo maha karunikaya，汉语字面意思：顶礼大悲者). By thinking of whom, one attains supreme enlightenment,
Tibetan
ལ་བ་ཀུན་གྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྟག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དྲིན་ཅན་དྲིན་དུ་བཟོ་བ་དམ་པ་མཆོག །རྒྱལ་སྲས་བྱང་སེམས་རྣམས་ལ་གུས་པས་འདུད། །ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་ན། །དྲིན་ཆེན་དཀོན་མཆོག་ཕ་དང་མ་ཞེས་གྲགས། །ལུས་བསྐྱེད་དཀའ་བ་སྤྱད་ཅིང་རང་ཅག་གསོས། །ན་དོགས་ཤི་དོགས་བཀྲེས་དོགས་སྡུག་དོགས་ཀྱིས། །ལུས་སྲོག་ཡལ་བར་དོར་ནས་བུ་ཚ་གསོས། །གལ་ཏེ་ནའམ་གདོན་གྱིས་ཉེས་མཐོང་ན། །གློ་སྙིང་གས་པ་ཙམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བྱེད། །སེར་སྣས་ ཆས་བསགས་པའི་ནོར་རྫས་རིམ་གྲོར་བཏང་། །ཅུང་ཟད་སྨྲ་འམ་ཡར་ཡར་སོས་ཐུབ་ན། །འདི་འདྲ་ཐུབ་ཟེར་རབ་དགའ་ཐོབ་ལྟར་དགའ། །སྣབ་ལུད་ཁས་འཇིབ་གཅིན་རྟག་ཁྱོར་བས་འཕོ། །ཞིམ་པོ་ཁམ་གང་རྙེད་ཀྱང་ཟ་མི་བྲ། །ང་ཡི་བུ་ལ་ཁྱེར་ཟེར་ཨམ་འཕྲག་བཅུག །གོས་ཀྱི་གང་ལེགས་གང་མཛེས་བུ་ལ་བཀོན། །རང་ཉིད་ཧྲལ་ཧྲུལ་གོས་ཀྱིས་ཆོག་པར་འཛིན། །ནོར་རྫས་ལེགས་པ་དངོས་པོ་གང་ཡོད་ཀྱང་། །ང་ཡི་བུ་ལ་མཁོ་ཟེར་སྤྱད་མི་བྲ། །རང་ལ་ཞིང་ཁང་ནོར་རྫས་ཅི་ཡོད་པ། །ཐམས་ཅད་བུ་ལ་བྱིན་ལ་ཕོངས་སེམས་མེད། །དེ་ལྟར་ཕ་མའི་དྲིན་གྱིས་ལེགས་བསྐྱངས་ནས། །ཕ་དང་མ་ཡང་རྒས་པའི་ནད་ཀྱིས་ཟིན། །ངོ་ཡི་བཀྲག་ཤོར་མེ་ཏོག་སད་ཁྱེར་བཞིན། །མགོ་ལ་སྐྲ་དཀར་ལྕགས་ཀྱུ་རྣོན་པོས་བཏབ། །ལུས་ལ་གཉེར་མའི་ཞགས་པ་མང་པོས་བཅིངས། །དབུགས་མི་བདེ་ཞིང་ཕུས་འདེབས་རྣ་བ་འོན། །མིག་མི་གསལ་ཞིང་གཟུགས་ཀྱང་ལོག་པར་མཐོང་། །རྐང་པ་མི་བདེ་འཁྱོར་ཞིང་སྣ་བཙུགས་ཕོག །རྐེད་པ་སྒུར་པོར་སོང་ཞིང་ལྤགས་བཞི་ལྷུང་། །ཁ་མཚུར་དྲག་པ་མི་གསལ་དབང་པོ་རྨུགས། །བཟའ་བཏུང་ཟོས་ན་ མི་འཇུ་མ་ཟོས་ལྟོགས། །འཆི་བདག་གཤིན་རྗེས་ཟིན་རྟགས་ཚང་ན་ཡང་། །ང་ལ་ཤི་དུས་མེད་ཟེར་ཤི་སྔོན་འདེབས། །རྒས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ། །འདི་ལས་སྙིང་རྗེའི་གནས་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །འདི་འདྲའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོའི་བོགས་མཐོང་ཡང་། །སྙིང་རྗེའི་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་མི་སྐྱོང་བར། །ཚིག་ངན་དབང་ཆེ་ཐུབ་ཐུབ་བྱེད་པ་ནི། །ཆོས་པའི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལྡང་ཅི་སྨོས། །འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ཀུན་ཀྱང་འཕྱ་བའི་གནས། །སྟོན་པས་དྲིན་ལེན་བསབ་པའི་མདོ་སྡེ་ལས། །ཕ་མ་གཉིས་པོ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །མཆོད་པའི་གནས་དང་བསོད་ནམས་ཞིང་ཡིན་པས། །དེ་ལ་བསྟེན་ནས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི། །བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས། །དེ་བཞིན་ཐུབ་པས་ཕ་མའི་མདོ་
Chinese
一切行者的唯一道路，恒常顶礼菩提心。恩德深重、将恩德化为实际者，对诸位佛子菩萨恭敬致敬。在这有天神的世界里，父母被称为恩重如山的怙主。他们辛勤养育我们的身体，为了我们，担忧生病、死亡、饥饿和痛苦，甚至不惜牺牲自己的生命来养育子女。如果看到我们生病或受到邪魔的侵害，他们会感到如同心肺撕裂般的痛苦。他们会为了我们，将辛辛苦苦积攒的财物用于治疗。只要我们稍微能说几句话，或者病情有所好转，他们就会高兴得如同获得了极大的喜悦。他们会用嘴吸出我们的鼻涕和脓液，用手捧着我们的尿液和粪便。即使找到美味的食物，也舍不得自己吃，总是说“拿给我儿子吃”，然后藏在怀里或背上。他们总是给我们穿最好的、最漂亮的衣服，而自己却穿着破旧的衣服。无论有什么好的财物或物品，他们总是说“这对我儿子有用”，舍不得自己用。他们把自己所有的田地、房屋和财物都给了儿子，而没有丝毫的吝惜。就这样，我们在父母的恩情下得到了很好的养育，然而，父母也渐渐被衰老的疾病所侵蚀。他们的容颜憔悴，如同被霜打过的鲜花；头上长满了白发，如同被锋利的铁钩所钩住；身上布满了皱纹，如同被无数的绳索所捆绑。他们呼吸困难，不停地咳嗽，耳朵也变得聋聩；眼睛昏花，视物模糊；双腿无力，步履蹒跚，经常摔倒；腰弯背驼，皮肤松弛；口齿不清，感官迟钝；吃东西难以消化，不吃又感到饥饿。即使已经出现了被死神阎罗王抓住的迹象，他们仍然会说“我还没有到死的时候”，总是提前为自己安排后事。看到他们显现出衰老的痛苦，还有什么比这更值得我们生起慈悲心的呢？即使看到了如此巨大的痛苦之海，如果不生起慈悲怜悯之心，反而用恶语相向，甚至欺负他们，这根本不是修行人的行为，更不用说其他了。这会受到世人的嘲笑。佛陀在报答父母恩情的经典中说，父母是世间一切众生供养的对境和积累福德的福田，依靠他们，就能获得增上生和决定胜的一切安乐。同样，佛陀在《父母经》中
English
The single path for the progress of all beings, I constantly prostrate to the Bodhicitta. The supreme ones who transform kindness into reality, I respectfully bow to the sons of the Buddhas, the Bodhisattvas. In this world with gods, parents are known as the great and kind protectors. They endure hardships to nurture our bodies and sustain us. They worry about sickness, death, hunger, and suffering. They even sacrifice their lives to raise their children. If they see us sick or harmed by evil spirits, they suffer as if their hearts and lungs are torn apart. They spend the wealth they have accumulated through thrift on treatments. If we can speak a little or recover a bit, they rejoice as if they have gained great happiness. They suck out our snot and pus, and carry our urine and feces in their hands. Even if they find delicious food, they cannot bear to eat it themselves. They say, "Take it, my son," and put it in their sleeves or on their backs. They give us the best and most beautiful clothes, while they themselves are content with ragged clothes. Whatever good wealth or possessions they have, they say, "My son needs this," and cannot bear to use it themselves. Whatever fields, houses, or wealth they have, they give it all to their children without any sense of loss. In this way, we are well cared for by the kindness of our parents. However, our parents are also seized by the diseases of old age. The radiance of their faces fades, like flowers struck by frost. White hairs grow on their heads, as if sharp iron hooks have been planted. Their bodies are bound by many wrinkles, like ropes. They have difficulty breathing, cough constantly, and their ears become deaf. Their eyes become blurred, and they see things distortedly. Their legs become weak, they stagger, and often fall. Their backs become hunched, and their skin sags. Their speech becomes unclear, their senses become dull. If they eat, they cannot digest; if they don't eat, they feel hungry. Even though they show signs of being seized by the Lord of Death, Yama, they still say, "I don't have time to die," and make preparations for their death in advance. Seeing the suffering of old age manifest, what is more worthy of compassion than this? Even if we see such a vast ocean of suffering, if we do not cultivate a mind of compassion and loving-kindness, but instead use harsh words and even bully them, this is not the behavior of a practitioner, let alone anything else. This will be ridiculed by the world. The Buddha said in the sutra on repaying the kindness of parents that parents are the objects of offering and the fields of merit for all beings in the world. By relying on them, all the happiness of higher realms and definite goodness will arise. Similarly, the Buddha in the Parent Sutra