Tibetan
ངོས་པོ་བཞི་ཡི་དཔལ་འབྱོར་གྱིས། །གཞན་དོན་ལྷུར་མཛད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་དོན་དེ་ཞིབ་བཤད་ན། །སྒྲུབ་པ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཡང་། །ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱབ་འགལ་ཡང་། །འགྲོ་དོན་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ནི། །བསམ་པའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་པ། །ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་ཟུང་འཇུག་ཡིན། །ཡོན་བདག་གྲྭ་རིས་སུ་ལ་ཡང་། །ཟས་ནོར་ཆུང་ངུ་བྱིན་བྱས་ནས། །དེ་ལན་ཆེན་པོ་འདོད་པ་ནི། །ལོག་ པའི་འཚོ་བ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ། །འགྲིམ་འགྲུལ་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པ་ལ། །འཕྲལ་དུ་གང་འབྱོར་ཟས་སྐོམ་སྦྱིན། །ཐག་རིང་ནས་འོང་འགྲིམ་འགྲུལ་ལ། །ལམ་ཆས་འཁྱོལ་བར་བསྐུར་བ་དང་། །གནང་སྦྱིན་འོས་པའི་ཡོན་བདག་ལ། །གནང་སྦྱིན་ཕྱག་མདུད་ལ་སོགས་པ། །ཆོས་དང་གདམས་ངག་འདོད་དྲག་པར། །སྣག་སྨྱུག་ཤོག་བུ་སྦྱིན་པ་དང་། །ཆོས་རྒྱགས་ཆད་ནས་ཆོས་ཤོལ་ཕྱིར། །རྒྱགས་མཐུད་ཆོས་དེ་ཚང་ཐབས་དང་། །སློབ་མ་གཞན་དོན་ནུས་པ་ལ། །གང་འོས་དཔེ་དང་མཆོད་ཆ་སྦྱིན། །དེ་ལ་བཟང་ལན་བཀུར་སྟི་སོགས། །ཆེན་པོ་ཨེ་འོང་རེ་བ་སྤངས། །དེ་ནི་མཁོ་བའི་སྦྱིན་པ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །བྱེད་ལུགས་གོང་དང་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །བསམ་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་དགེ་སྡིག་གཉིས། །ཕྱོགས་ནས་འོང་ལ་ཕྱག་ཕེབས་དང་། །འགྲོ་ཁ་ཐུགས་དམ་གོང་འཕེལ་སོགས། །མྱ་ངན་ཅན་ལ་སེམས་གསོ་དང་། །གྲུབ་མཐའ་ལོག་ཆོས་སྤྱོད་པ་ལའང་། །གཤེ་སྐུར་མི་བྱ་ཡོན་ཏན་བརྗོད། །མི་ཉན་དོགས་པའི་ཁ་ད་ལ། །ཚིག་ངན་མི་བརྗོད་དལ་བུས་སྨྲས། །ཐབས་ཀྱིས་ལེགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཁྲིད། དེ་ ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན། །སྙན་པར་སྨྲ་བའི་འགྲོ་དོན་སྒོ། །ཁ་སྡུག་ཁོག་སྐྱིད་ཟེར་བའི་དཔེ། །ལོག་པར་སྤྱོད་ལ་བསྟོད་ར་དང་། །ཁས་བསྟོད་ཞེ་ཡིས་ཁྲེལ་བ་དང་། །ཁ་འཇམ་ཁོག་རྩུབ་སོ་དཀར་སྟོན། །བློ་ངན་དེ་འདྲ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ། །དེ་གཉིས་བྱེད་ལུགས་མཚུངས་ན་ཡང་། །དོན་ལ་མི་མཚུངས་བསམ་པའི་ཁྱད། །རང་ལ་བརྩི་ཞིང་ཁར་ཉན་ན། །འཐབ་རྩོད་འཁྲུག་པ་བཟླུམ་པ་དང་། །ཡོན་བདག་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་སེལ་ཐབས། །རེ་བ་གང་བཅས་བསྐང་བ་དང་།། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ཁྲིད་ ཐུབ་ན། །རུས་དབོན་སྣག་དབོན་སོགས་ཀྱང་བསྐོར། །ཉེ་དུ་ཡོན་བདག་ལ་སོགས་ཀྱང་། །སེམས་ལ་ཆགས་ཞེན་མེད་ན་ཡང་། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཐུན་པར་སྐྱོང་། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དོན་མཐུན་ཞེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲོ་དོན་སྒོ། །རུས་དབོན་སྣག་དབོན་ཉེ་དུ་སོགས། །ཆོས་ལ་སྦྱོར་བ་མི་ནུས་ཀྱང་། །ཆགས་ཞེན་དབང་གིས་དཀོར་གྱིས་གསོ། །ཕྱི་མ་རྔ་མོང་ལུས་ལེན་པར། །སྲོང་བཙན་སྒམ་པོས་གསུངས་པ་ཡིན། །གཉེན་དང་གྲྭ་རིས་སྐྱོང་བ་དང་། །ཆགས་ཞེན་ཕོ་རུས་བསམ་པ་ཡིས། །བསྐྱང་ན་ ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་རུ་ངེས། །རིམ་གྱིས་ཆོས་ཕྱོགས་དཀྲི་བའི་ཕྱིར། །ཡིན་ན་དེའང་འགྲོ་དོན་ཉིད། །ཡོན་དང་ལྷ་རྟེན་འདོད་པའི་ཕྱིར། །ཟློག་པ་སྦྱིན་སྲེག་དབང་བསྐུར་དང་། ཆོ་ག་ཕྱིར་ལྡོག་བྱང་བུ་དང་། །དབང་ལུང་ཁྲིད་སོགས་གང་བྱས་པ། །ཚེ་འདིའི་རྐྱེན་དང་ཡུན་གྱི་སྒྲིབ། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་གེགས་སུ་ཆེ། །འགྲོ་ཀུན་ཕ་མར་ཤེས་བྱས་ཏེ། །ལྷག་པར་རང་ལ་རེ་བཅས་པ། །ཡོན་བདག་ཚེ་འདིའི་རྐྱེན་སེལ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཁན་ལ་ཡོན་ཏན་སློབ། །དེ་ནི་ཚེ་འདིར་ཕན་པ་སྟེ། །ཡོན་བདག་དབང་བསྐུར་བྱང་བུ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཁས་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་སློབ། །།ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་ངོ་སྤྲོད་སོགས། །དེ་ནི་ཕྱི་མར་བདེ་ཐོབ་ཐབས། །འགྲོ་བ་ཕན་བདེ་ལ་འགོད་པ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་དོན་རྩ་ཡིན། །དེ་གཉིས་བྱེད་ཚུལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །བསམ་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲོ་དོན་སྒོ། །གདུལ་བྱའི་དོན་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་དང་། །ལྟོ་ཕྱིར་གནམ་སྡིབ་གྲོང་ཆོག་གཉིས། །འདྲ་འདྲ་འདྲ་སྟེ་ནོར་དོགས་ཆེ། །མ་ནོར་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཤེས། །གྲྭ་པ་གཟུགས་མཛེས་གོས་བཟང་བ། །འདོན་པ་ འགྲིགས་པ་མང་པོ་ཞིག །འཛོམ་ན་བླ་ཆེན་ཤུགས་ཀྱིས་འོང་། །གང་དུ་ཕྱིན་ཡང་གདུལ་བྱ་འདུ། །བསམས་ནས་མི་གཞོན་མང་པོ་བསྐོར། །འདོན་པའི་ཁ་ཕྲལ་ཆོས་ཡིན་བསམ། །སེམས་རྒྱུད་དུལ་ཞིང་ཉམས་རྟོགས་ཅན། །ཉིན་མོའི་སྐར་མ་བཞིན་དུ་དཀོན། །བསྒོམ་བྱའི་གཙོ་བོ་ཁེ་དང་ཚོང་། །ཆགས་སྡང་འདོད་ཆགས་མེ་ལྟར་འབར། །གསོན་པོའི་རིམ་གྲོ་གཤིན་པོའི་ཆོས། །ཁར་མ་དེ་ཡིས་ཆོག་པར་སེམས། །དཀོར་ལ་རྔམ་ཆེ་ཆོག་ཤེས་མེད། །སྡོམ་པ་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ནི། །བླ་མ་ཆོས་ཁྲིམས་པ་སོགས་ཀྱིས། །མ་ཐོས་ན་ནི་དེས་ཆོག་སེམས། །ཕོ་ཁྲོམ་ཁྲོམ་འདུས་འཚོགས་པ་ཡིན། །འཚོགས་པ་བཟང་ངན་འབྲིང་གསུམ་ཡང་། །དགེ་འདུན་དངོས་ཀྱི་དག་སྣང་གི །ངུར་སྨྲིག་ཆོས་གོས་ཤམ་ཐབས་སོགས། །སྐྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་ལ། །ལན་རེ་ཙམ་ཡང་གྱོན་པར་དཀའ། །བསྟན་པ་འཇིག་པའི་ཚེ་ན་ཡང་། །ངུར་སྨྲིག་གོས་ཉྩ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ལྷ་ཡིས་ཁྱེར་ནས་ལྷ་ཡུལ་དུ། །མཆོད་རྟེན་བྱས་ནས་མཆོད་པར་གསུངས། །ཐམས་ཅད་གྲ་མཉམ་དཀའ་ན་ཡང་། །གྲྭ་མང་ནང་ནས་འགའ་ཟུང་ ཙམ། །བསྟན་ལ་ཕན་པའི་དགེ་བཤེས་དང་། །
Chinese
以四种摄受的财富，我向您致敬，您致力于他人的福祉！详细解释所说之义：即使在修行之时，佛法与世俗相互矛盾，但在利益众生之时，除了发心的差别外，佛法与世俗是双融的。对于施主或僧侣，即使给予少量的食物和财物，却期望得到巨大的回报，这是邪命，是堕入恶道的因。对于饥渴的旅行者，立即给予力所能及的食物和饮料。对于远道而来的旅行者，提供维持生计的旅费。对于值得供养的施主，给予供养、礼物等。对于那些非常渴望佛法和教诲的人，给予笔、墨、纸张。为了弥补因缺乏佛法资粮而导致的佛法中断，补充资粮，使佛法得以完整。对于有能力利益他人的学生，给予合适的书籍和供品。对于这些，不要期望得到丰厚的回报和尊重。这是需求的布施，是菩萨的行为。行为方式与上述没有区别，但发心的差别导致善与恶。对于从远方来的人，给予迎接，对于离开的人，祝愿修行增上等。安慰悲伤的人，即使对于持有错误见解和修行邪法的人，也不要责骂，而要赞扬他们的优点。对于那些可能不听劝告的人，不要说恶语，而要温和地劝说，用方法引导他们走向正道。这就是菩萨。以悦耳的言语利益众生，就像俗话说的“口蜜腹剑”。对于行为不正的人给予赞美，口头赞扬内心却感到羞耻，口头上甜言蜜语，内心却残酷无情，露出洁白的牙齿。这样的恶念是堕入恶道的因。这两种行为方式相似，但意义却不同，差别在于发心。如果尊重自己并听从他人，就能平息争斗和冲突，消除施主们的障碍，满足他们的一切愿望，如果能引导他们走向佛法，也要照顾亲戚、仆人等。即使对亲戚和施主没有执着，也要与世俗之人和谐相处。这就是所谓的“世间共利”，是菩萨利益众生的方便之门。即使无法引导亲戚、仆人等走向佛法，也要
English
With the wealth of the four means of gathering, I prostrate to you who are devoted to the welfare of others! To explain the meaning of what was said in detail: Even during the time of practice, when Dharma and worldly affairs are contradictory, during the time of benefiting beings, apart from the difference in intention, Dharma and worldly affairs are a union. Even if one gives a small amount of food and wealth to a patron or monk, but expects a great return, this is a wrong livelihood, the cause of falling into the lower realms. To the hungry and thirsty travelers, immediately give whatever food and drink is available. To the travelers coming from afar, provide travel expenses to sustain their livelihood. To the worthy patrons of offerings, give offerings, gifts, and so on. To those who are very eager for Dharma and teachings, give pens, ink, and paper. In order to make up for the interruption of Dharma due to the lack of Dharma resources, replenish the resources so that the Dharma can be complete. To students who are capable of benefiting others, give appropriate books and offerings. For these, do not expect great returns and respect. This is the giving of necessities, the conduct of a Bodhisattva. The way of doing things is no different from the above, but the difference in intention leads to both good and evil. To those coming from afar, give a welcome, and to those leaving, wish them progress in their practice, and so on. Comfort the sorrowful, and even to those who hold wrong views and practice evil ways, do not scold them, but praise their good qualities. To those who may not listen to advice, do not speak harsh words, but speak gently, and guide them to the right path with skillful means. This is a Bodhisattva. Benefiting beings with pleasant words is like the saying "honey in the mouth, a dagger in the heart." Praising those who act wrongly, praising with the mouth but feeling ashamed in the heart, speaking sweet words but being cruel in the heart, showing white teeth. Such evil thoughts are the cause of falling into the lower realms. These two ways of acting are similar, but the meaning is different, the difference lies in the intention. If you respect yourself and listen to others, you can quell strife and conflict, eliminate the obstacles of the patrons, and fulfill all their wishes. If you can guide them to the Dharma, you should also take care of relatives, servants, and so on. Even if you have no attachment to relatives and patrons, you should live in harmony with worldly people. This is called "worldly benefit," the door to the Bodhisattva's benefit of beings. Even if you cannot guide relatives, servants, and so on to the Dharma, you should
Chinese
以姻亲势力用财物供养，来世会转生为骡子之身，这是松赞干布说的。如果为了照料亲属和僧团，以及贪恋家族血统而操劳，必定是堕入恶道的因。为了逐渐地将事物转向佛法方面，如果是那样，那也是利益众生。为了贪图供养和佛像，所做的回遮、火供、灌顶，以及仪轨、遣除符、灌顶、传承、引导等，都是今生的违缘和长久的障碍，是获得菩提的巨大阻碍。应当了知一切众生都是父母，特别是那些对自己抱有期望的施主，能遣除今生的违缘，并向有功德者学习功德，这才是对今生有益的。为施主做灌顶、书写符箓，向有功德的智者学习亲近修持等等，以及对体验和证悟的介绍等等，这些是来世获得安乐的方法。将众生安置于利益和安乐之中，是佛陀教法的根本宗旨。这两者做的方式没有差别，但由于发心的不同而有所区别。菩提萨埵利益众生的门径，叫做调伏者的利他行为，为了口腹而做的祈雨和村落仪轨，相似又相似，非常容易混淆，不要混淆，要用自己的心来了解。僧人如果相貌端庄、衣着华丽、念诵 流畅，很多人聚集，大喇嘛自然会应运而生，无论走到哪里都有可调伏的众生。心想之后，就围绕着许多年轻人，认为念诵的只言片语就是佛法。内心调柔且具有体验证悟的人，如同白天的星星一样稀少。主要修习的是利益和买卖，贪嗔痴如火焰般燃烧。为活人做供养，为死人做佛事，只想着用这些就足够了。对财物贪得无厌，不懂得满足。所有的戒律和誓言，如果喇嘛、持法者等没有讲授，就认为这样足够了。男人们聚集在一起，就是聚会。聚会也有好、坏、中三种。对于僧众真实的清净显现，袈裟法衣和裙子等等，在千百万劫中，一次穿上也很困难。在佛教衰败的时候，所有的袈裟都会被天神带到天界，做成佛塔来供养。即使不能全部做到整齐划一，但在众多僧人中，哪怕只有少数 几位，是对佛法有益的善知识。
English
Supporting with wealth through kinship, one will be reborn as a mule in the next life, this was said by Songtsen Gampo. If one toils to care for relatives and monastic communities, and is attached to family lineage, it is certain to be a cause for falling into the lower realms. In order to gradually turn things towards the Dharma, if it is so, then that itself is benefiting beings. For the sake of craving offerings and Buddha images, the repelling, fire offerings, empowerments, and rituals, reversal slips, empowerments, transmissions, guidance, etc., that are done, are all obstacles for this life and long-term obscurations, and are great hindrances to attaining enlightenment. One should know that all beings are parents, especially those patrons who have expectations of oneself, can dispel the obstacles of this life, and learn merits from those with virtues, this is beneficial for this life. Giving empowerments and writing slips for patrons, learning close practice from virtuous and wise individuals, etc., and introductions to experiences and realizations, etc., these are the methods for obtaining happiness in the next life. Placing beings in benefit and happiness is the fundamental purpose of the Buddha's teachings. There is no difference in the way these two are done, but they differ due to the difference in intention. The gateway for Bodhisattvas to benefit beings is called the altruistic conduct of the tamer, and the rain-making and village rituals done for the sake of food, are similar and similar, and very easy to confuse, do not confuse them, understand with your own mind. If monks are handsome, wear fine clothes, and chant fluently, many will gather, and great lamas will naturally arise in response, wherever they go, there will be beings to be tamed. After thinking this, they surround many young people, thinking that the fragments of chanting are the Dharma. Those whose minds are tamed and who have experience and realization are as rare as stars in the daytime. The main practice is profit and trade, greed, hatred, and attachment burn like fire. Making offerings for the living and performing religious services for the dead, they think it is enough to just do these. They are greedy for wealth and do not know contentment. All the vows and commitments, if lamas, Dharma holders, etc., do not teach them, they think that is enough. Men gather together, that is a gathering. Gatherings also have good, bad, and middling types. Regarding the pure appearance of the actual Sangha, the saffron Dharma robes and skirts, etc., it is difficult to wear them even once in thousands of kalpas. When the teachings decline, all the saffron robes will be taken by the gods to the heavenly realms, and made into stupas to be offered to. Even if it is difficult to make everything uniform, among the many monks, even if there are only a few who are beneficial to the teachings, and are virtuous teachers.