Tibetan
།བྷེ་མེད་བློ་ཡུལ་ཅི་ཡང་མེད་པར་སྐྱེ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ཅི་སྣང་ཅི་མེད་ན། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་དག་ཏུ་དེ་སྐྱེ་ངེས། །བདག་གཞན་དོན་མེད་ལ་སོགས་ཀྱིས། །འདུ་ཤེས་གང་དུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། །མི་སྐྱེ་པ་ཡང་འདོད་མ་ཡིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་མུ་རུག་ཆད། །ཅེས་གསུངས་པས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཅི་ཤར་དེའི་ངོ་བོ་ལ་དགག་སྒྲུབ་སྤང་བླང་མེད་པར་ཐ་མལ་རང་ལུགས་སུ་བཞག་ནས་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་མེད་པའི་ངང་ནས་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་རང་ངོ་ལྟ་བ་དེ་མ་ཤེས་ནས། བློས་བཅོས་ཏེ་ཆོས་ ཐམས་ཅད་དང་སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐའ་ཡས་སོ་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་པ་དང་། ཆོས་དང་སེམས་ནི་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་དོ་སྙམ་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་སེམས་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་ལོ་སྙམ་པ་དང་། སེམས་ནི་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་དྲག་པོའི་འཛིན་པ་དེ་བྷེ་པས་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིར་གོལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་ཡང་སེམས་ཐ་མལ་རང་ལུགས་སུ་བཞག་ཟེར་བའི་དོན་མ་རྟོགས་པར་སེམས་ཁོ་རང་ཅི་དྲན་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་ལས་བསགས་ན་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ཡིན་པས། གང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་བཏང་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲངས་བས་དེར་མི་གོལ། མིག་གི་གཟུགས་རྣ་བས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་འཕྲོ་མི་འཇུག་པར་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་དྲན་པར་རྣམ་ཤེས་འགྱུ་བ་མེད་པ་ཞིག་སྒོམ་དུ་བྱེད་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྙོམས་འཇུག་སྟེ། དུད་འགྲོ་ཀུན་ཉལ་བ་རྣམས་དང་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་ལུགས་ཡིན་པས། རྣམ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བ་དེ་མི་བཀག་པ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་ཞིང་ཆུ་རླབས་ཆུར་ཐིམ་པ་ལྟར་རང་གྲོལ་དུ་བཏང་བས་མི་གོལ། སེམས་ཅི་ཡང་མི་ འཕྲོ་བར་གར་གཏད་དུ་ཀྱི་ལེ་གནས་ཀྱང་རང་ངོ་རང་གིས་མཐོང་བའི་གསལ་ཆ་མེད་པར་གཉིད་ཡུར་བ་ལྟར་ཐིབས་སེ་མི་གསལ་བར་མོག་གེ་འདུག་ན། ཞི་གནས་ལྡིང་པོའམ་འཐོམ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་རྣམ་པ་གསལ་བ་གསལ་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ། རླུང་མེད་པའི་མར་མེ་ལྟར་གསལ་ཡི་རེ། རང་ངོ་རང་གིས་ཧྲིག་གེ་དང་རྗེན་ནེ་དང་བཅས་པ་བྷེ་པས་མི་གོལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཞི་གནས་གསལ་རིག་སྟོང་གསུམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་དེའི་ནུས་པས་ལུས་སེམས་བདེ་ཉམས་ཆེན་པོ་ལ་ཆགས་འཛིན་སྐྱེས་ན་འདོད་ལྷ་དྲུག་ཏུ་གོལ། གསལ་ཡེ་རེ་བ་ལ་ཆགས་ན་གཟུགས་ཁམས་མི་ཆེ་བ་མི་གདུང་བ་སོགས་བཅུ་བདུན་དུ་གོལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྒྱུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་བརྟན་མི་འགྱུར་བ་དེ་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བ་མ་ནོར་བར་མི་འགྱུར་རྟག་བརྟན་སྲ་མཁྲེག་གི་དངོས་པོ་ཅན་ཞིག་ཏུ་འདོད་པས་ཞེན་ན་ཆོས་ཉིད་ཐལ་དྲག་རྟོག་ལྟར་གོལ༔ གཟུགས་མེད་སྒྲ་མེད་སོགས་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་གོ་བར་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་སྟོང་ཉིད་ཐལ་དྲག་ཆད་ལྟར་གོལ། གོལ་ས་དེ་རྣམས་ཇི་ ལྟར་བཅད་སྙམ་ན། རྒྱུད་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡང་ལས། བྱུང་ཚོར་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་བར། །འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་སར་མི་གོལ། །སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་མི་འགེགས་པས། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་དེར་མི་གོལ། །ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་དོན་འཛིན་པས། །ལུང་མ་བསྟན་དུ་དེར་མི་གོལ། །ཞི་གནས་རོ་ལ་མ་ཞེན་པས། །སེམས་འཛིན་བསམ་གཏན་སར་མི་གོལ། །ཡོད་མེད་ཡུལ་ལ་མ་བསྒོམས་པས། །རྟག་ཆད་མཐར་ནི་དེར་མི་གོལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་བསྡུ་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་རང་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས་བཟོ་བཅོས་མི་དགོས། ཁོ་རང་ཅི་ལྟར་ཤར་ཞིང་འདུག་པ་དེ་ལ་ཐ་མས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས་སྟོང་ཉིད་ཆོས་སྐུར་འཆར། འབྲིང་གང་ཤར་ལ་ཅེར་ཅེར་བལྟས་པས་ཆོས་སྐུ་ལྷན་ལྷན་འཆར། རབ་ཀྱིས་གང་ཤར་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་རང་གར་ཀློད་དེ་བཞག་པས་ཆུ་དང་ཆུ་རླབས་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་རོ་གཅིག་པར་འཆར་ཏེ། བཟོ་བཅོས་མེད་པ་དང་། ཞེ་འདོད་མེད་པ་དང་། ཉམས་བཟང་པོ་ལ་མ་ཆགས་པ་གསུམ་ཉམས་སུ་བླངས་བས་གོལ་ས་ཐམས་ཅད་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །ངེས་དོན་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཉི་ཤར་མུན་གྲིབ་མེད་པ་བཞིན། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུའི་ དོན་རྟོགས་པས། །གོལ་སྒྲིབ་ཡུལ་སེམས་གཞི་ནས་དག །ཆོས་ཀུན་སེམས་མེད་བྱང་ཆུབ་སྐུ། །ཞེས་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡང་རྩེའི་རྒྱུད་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་རང་གནས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ནས། ཆོས་ཉིད་རང་གསལ་གྱི་དོན་ལ་ལྷག་གེར་གནས། ལྷག་མཐོང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཅི་དང་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་། དེ་རང་ངོ་བོ་སྟོང་པས་ཡུལ་མེད་དུ་གནས། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པས། སྣང་བའི་མཐའ་ལ་མ་ལྟུང་སྟེ། སེམས་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པར་རང་རིག་སྟོང་པར་འདུག །སྟོང་པའི་མཐར་མ་ལྟུང་སྟེ། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ལ། ཅིར་ཡང་འཆར་བར་འདུག །སྟོང་པ་དང་འཆར་བ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པར་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དང་། སེམས་ཉིད་དབྱེར་
Chinese
無有分別，於心境中一無所生。 若一切皆心，何顯何不顯？ 彼必生於無邊之識中。 以自他無益等， 任何概念皆不生起， 然亦非欲求不生。 非有非無，斷滅無明。 如是說故，於心之本性中，任何顯現，皆不於其本性上作破立取捨，安住於庸常自性中，於無能觀與所觀之狀態中，若未能於不散亂之際觀見自性，而以分別作意，以爲一切法與心如虛空般無邊，並以堅固之定解執持之；或以爲法與心皆無實有之空性；或以爲一切法皆是心，心如虛空般遠離四邊；或以爲心是遠離有無二者之唯一空性，若以強烈之定解執持之，此乃比巴墮入四生邊。此外，若未了知所謂安住於庸常自性之義，而隨心所念，造作貪嗔癡三毒之業，則與世俗凡夫無異，故應任運自解脫，不隨之而行，方不致墮落。若不令眼之色、耳之聲等五根之識生起，亦不憶念任何事物，而修習無有念動之識，則成爲無想定，如同所有睡眠之旁生及漢地和尚之宗派。若不遮止諸多識之生起，而觀其本性，如水波融入水中般任運自解脫，則不墮落。若心無有任何念動，於任何對境中，亦無自性光明之覺受，如入睡般昏沉不明，則稱爲寂止沉沒或昏昧。故應將自性空性與顯現之相，修持爲明空雙運，如無風之燈火般明亮。以自性赤裸裸、明晃晃之覺性，則不墮入比巴之過失。如是之寂止光明空性三者雙運，然若因其力量而對身心之大樂生起貪執，則將墮入六欲天。若貪執明亮之覺受，則將墮入無雲、無熱等十七色界天。一切法
English
Without discrimination, nothing arises in the realm of mind. If everything is mind, what appears and what doesn't? It will surely arise in the infinite consciousness. With self, others, and meaninglessness, No concepts arise, But not wanting non-arising either. Neither existent nor nonexistent, cutting off ignorance. As it is said, in the essence of mind, whatever arises, without affirming or denying, accepting or rejecting its essence, abiding in ordinary self-nature, in a state without observer or observed, if one does not recognize seeing one's own face in a moment of non-distraction, but fabricates with the mind, holding with certainty that all phenomena and mind are as limitless as the sky, or thinking that phenomena and mind are emptiness without any inherent existence, or thinking that all phenomena are mind and mind is like the sky, free from the four extremes, or thinking that mind is a single emptiness free from both existence and non-existence, holding onto this with strong certainty, this is Bhepa falling into the four extremes of birth. Furthermore, if one does not understand the meaning of "abiding in ordinary self-nature," but follows whatever the mind thinks, accumulating the karma of the three poisons of attachment, aversion, and ignorance, then one is no different from an ordinary worldly person. Therefore, one should let whatever arises self-liberate and not follow it, so one does not fall. If one does not allow the five consciousnesses of the eye's form, the ear's sound, etc., to arise, and does not remember anything, and meditates on a consciousness without movement, then one enters into unconscious absorption, like all sleeping animals and the Chinese Heshang's school. If one does not block the arising of various consciousnesses, but looks at their essence and lets them self-liberate like waves dissolving into water, then one does not fall. If the mind does not move at all, and one remains fixed on any object, but without the clarity of seeing one's own face, remaining dull and unclear like falling asleep, then this is called stagnant or confused calm abiding. Therefore, one should unite one's own nature of emptiness and the appearance of clarity, the union of clarity and emptiness, clear like a butter lamp without wind. With one's own naked and clear awareness, one does not fall into Bhepa's mistake. Although such calm abiding, clarity, awareness, and emptiness are united, if one develops attachment to the great bliss of body and mind through its power, then one will fall into the six desire realms. If one is attached to the clear awareness, then one will fall into the seventeen form realms of no clouds, no heat, etc. All phenomena
Chinese
如果执着于，自性不是造作而成，自然成就的因，如来藏，常恒不变，那是不可思议的，没有错谬，不变常恒坚硬的实物，那就成了自性过分，像妄想一样错误。如果没有理解无色无声等自性空，认为什么都没有，那就是诽谤缘起，就成了空性过分，断见一样错误。如果想知道如何断除那些错误之处，在《虚空藏续》中说：不随顺生起的感觉，就不会错入世俗凡夫之地。因为不遮止五根的识，就不会错入无想之处。因为执持甚深智慧的意义，就不会错入无记之处。因为不执着于止禅的滋味，就不会错入执心禅定之处。因为不修有无之境，就不会错入常断之边。这样说了。总而言之，心的本体就是自性法身，所以不需要造作。它自己如何显现和安住，下等者通过观察和分析，空性显现为法身。中等者直视所显现的，法身自然显现。上等者将所显现的，不加造作地自然放松，就像水和水波一样，一切都显现为法身一个本体，味道相同。不造作，没有希求，不执着于好的体验，修持这三者，就能断除一切错误之处。在《了义总集续》中说：如日出无黑暗，证悟自生法身义，错误遮蔽境心自清净，诸法无心菩提身。以及在《大悲观自在甚深见续》中说：大悲观自在的意境，以自住的力量，平息一切烦恼和分别念，安住在法性自明的意义上。以胜观的力量，无论生起什么分别念和烦恼等等，它本身就安住在无境之中，因为它的自性是空性的。止禅和胜观相结合，不堕于显现的边，安住于无所取著的自性空性之中。不堕于空性的边，虽然无任何成就，但在空性的本体中，却能显现一切。空性和显现二者无二无别，本体是法性和心性。
English
If you cling to the notion that the self-nature is uncreated and spontaneously accomplished, the cause, the Tathagatagarbha, permanent and unchanging, as something that is inconceivable, without error, and an unchanging, permanent, and solid entity, then you have gone too far with self-nature, erring like a delusion. If you do not understand that formlessness, soundlessness, etc., are devoid of inherent existence, and you think that there is nothing at all, then you are slandering dependent origination, and you have gone too far with emptiness, erring like nihilism. If you want to know how to cut through those errors, the Tantra of the Sky Treasury says: Without following after arising sensations, you will not err into the place of ordinary worldly beings. Because you do not obstruct the five consciousnesses, you will not err into the place of non-perception. Because you hold the meaning of profound wisdom, you will not err into the place of the unstated. Because you do not cling to the taste of calm abiding, you will not err into the place of mind-holding contemplation. Because you do not meditate on the object of existence and non-existence, you will not err into the extremes of permanence and annihilation. Thus it is said. In short, the essence of mind is itself the Dharmakaya, so there is no need to fabricate it. How it arises and abides, the lowest examine and analyze it, and emptiness arises as the Dharmakaya. The middling stare intently at whatever arises, and the Dharmakaya arises spontaneously. The best leave whatever arises unfabricated, letting it go naturally, and like water and waves, everything arises as the single essence of the Dharmakaya, with the same taste. Without fabrication, without desire, and without attachment to good experiences, practicing these three will cut through all errors. In the Tantra of the Definitive Meaning Gathering it is said: Like the sun rising without darkness, realizing the meaning of the self-born Dharmakaya, errors and obscurations, object and mind, are purified from the ground. All phenomena are mindless, the body of enlightenment. And in the Tantra of the Great Compassionate One, the Supreme View, it is said: The intention of the Great Compassionate One, with the power of its own abiding, pacifies all afflictions and conceptual thoughts, and remains clearly in the meaning of the self-illuminating nature of reality. With the power of insight, whatever conceptual thoughts and afflictions arise, they abide without an object because their own essence is empty. Because calm abiding and insight are combined, one does not fall to the extreme of appearance, and one abides in self-awareness, empty without grasping at mind. One does not fall to the extreme of emptiness, and although nothing is established, everything appears in the essence of emptiness. Emptiness and appearance are inseparable, and the essence is the nature of reality and the nature of mind.