Tibetan
པོའི་མདོ་ལས། གཞོན་ནུ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཟུགས་མེད་བསྟན་དུ་མེད་པ་སྟེ། གཞོན་ནུ་དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། སེམས་རྟོག་པ་ལ་མངོན་པར་བསྔགས་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་སྣང་བའི་ཡུལ་ལས་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྐྱེས་ན་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་ སོགས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལུས་ངག་གི་འབད་པ་ཐམས་ཅད་བྱས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་ཐོབ་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ནམ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་སེམས་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནོ། །སེམས་རྟོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དུས་འཁོར་བསྡུས་རྒྱུད་ལས། ལུས་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟི་བརྗིད་སྲིད་པའི་སྡིག་འཕྲོག་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རིགས། ཞེས་དང་། གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དགྱེས་རྡོར་ལས། རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི། །ངག་གི་ལམ་འདས་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །ཞེས་དང་། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་གང་ཞེ་ན། རང་གི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་སེམས་ལས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་ བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནང་ན་ཡང་མེད་ཕྱི་རོལ་ན་ཡང་མེད་གཉིས་ཀའི་བར་ན་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་ན་སེམས་དང་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་། བྱང་ཆུབ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ། གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོས་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འདོད་པས་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། གཉིས་མེད་དོན་ལ་ཅི་ཡང་བསྒོམ་དུ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་སྟོང་ཉིད་ལ། །ལྟ་ཞིང་ཀློད་དེ་རང་སར་བཞག་ནས་ཀྱང་། །ལྟ་སྟངས་བསྒྱུར་ཞིང་རིག་པ་དྭངས་སུ་བཞུགས། །ལུས་ངག་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བཏང་བར་བྱ། །བསམ་དུ་མེད་པ་རྟོག་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཐུགས་རྗེའི་ཉི་མ་ཤར། །ཐེ་ཚོམ་བྲལ་བའི་ངེས་ཤེས་ཆེན་པོ་འདི། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་རང་གི་ཁོང་ནས་སད། །ཅེས་དང་། མཐོང་དུ་མེད་པའི་རང་སེམས་དངོས་མེད་འདི། །ལྟ་རྒྱུ་མེད་པར་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་ནས། །བྷི་དུ་མེད་པས་ཡུན་དུ་བྷེ་པའི་ཚེ། །སྨྲ་རུ་མེད་པའི་ གླེང་གཞི་མང་དུ་འབྱུང་། །རྟོགས་དང་ལྡན་པའི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་། །སྔོན་ནས་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་ལས་འཕྲོ་ཡིས། །ཉམས་མྱོང་རིག་པ་དྭངས་པའི་སྣང་ངོ་ལ། །ཉམས་མྱོང་སྣ་ཚོགས་འོང་བ་ངས་ལུང་སྟོན། །རང་ངོ་རང་གིས་ཤེས་པའི་རྟོགས་པ་དེ། །ཉོན་མོངས་དབྱིངས་སུ་དྭངས་བའི་རྗེས་ཐོབ་ལ། །དངོས་མེད་རྟོགས་པ་མ་འགག་དྲན་པ་གསལ། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་ནི་དེ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སྙན་བརྒྱུད་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་གསལ་བྱེད་ནི། །སྒོ་གསུམ་གཡོ་མེད་སྒོ་ལྔར་རང་ཐོག་བཞག །བལྟས་པས་མཐོང་མེད་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལྟོས། །དམིགས་སུ་མེད་པ་མ་བཅོས་རང་སར་ཞོག །གཞན་དུ་མ་འཚོལ་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་གྱིས། །གཞི་ནས་མ་བཅོས་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །ཐ་མར་རང་ལུགས་ཆེན་པོར་བཞག་པ་ན། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ནམ་མཁའི་ཀློང་ཡངས་སུ། །སྐྱེ་འཆི་མེད་པ་ཆོས་སྐུའི་ལུས་འཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དོ་ཧ་མཛོད་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་འདི་ནི་སྙིང་པོའི་སེམས། །དེ་མྱོང་བ་ཡི་འབད་པ་ཀུན་ལ་རྩོལ་མི་དགོས། །ཞེས་དང་། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། ། གང་ལ་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་གཏེར་བྱེད་པའི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དང་། འཇུར་བུས་བཅིངས་པའི་སེམས་འདི་ནི། །ཀློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དངོས་པོ་གང་གིས་རྨོངས་པ་འཆིང་། །མཁས་པ་དེ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྲོལ། །བཅིངས་པ་དག་ནི་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བར་བརྩོན། །མཐོང་བར་གྱུར་ན་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། །གོ་ལྡོག་རྔ་མོང་ལྟ་བུའི་གྲོགས་དག་བདག་གིས་རྟོགས། །བུ་རྣམས་དེ་ལྟར་རང་ལ་ཅེ་རེ་ལྟོས། །ཞེས་དང་། །ཀྱེ་ཧོ། རྨོངས
Chinese
在《波》的经中说： 青年，心的自性是无色，不可指示的。 青年，如此心的自性是什么，佛的功德的自性也是那样的。 佛的功德的自性是什么，如来的自性也是那样的。 如来的自性是什么，一切法的自性也是那样的。 又在《赞叹心之思择经》中说： 若知心的自性，则一切法的自性也将知晓。 心不执著显现之境，无有执著则不生烦恼。 不生烦恼故，则不流转轮回。 又说： 种姓之子，若不知心的自性，即使对于布施等行善之事物，尽力进行身语之努力，亦不能获得法身。 若未获得法身，则二色身亦不会显现于所化众生前。 又说： 何时证得无上正等觉果位成佛时，即是心的证悟达到究竟之时。 心的证悟即是成佛。 如是说。 在《时轮摄略经》中说： 存在于身体中的智慧光辉，夺取有寂之罪的时轮种姓。 又在《密集金刚经》中也说： 自心本来未生，是空性的自性。 又在《喜金刚》中说： 自己觉性的智慧，是超越言语道，是行境。 又在《遍照佛现证菩提经》中说： 那么菩提是什么呢？ 就是如实通达自己的心，那也就是无上圆满正等菩提。 又说： 菩提和一切智性都应当从自己的心中去寻求。 那是为什么呢？ 因为心是自性清净的，它不在内，也不在外，在两者之间也无法寻见。 又说： 这样一来，心和虚空的法界，以及菩提，这三者是无二的，是不可分割的。 又说： 种姓之子或种姓之女，想要完全了解菩提，就应该完全地
English
In the Sutra of Po, it says: Youth, the nature of mind is formless and cannot be indicated. Youth, whatever the nature of mind is like that, the nature of the qualities of the Buddha is also like that. Whatever the nature of the qualities of the Buddha is, the nature of the Tathagata is also like that. Whatever the nature of the Tathagata is, the nature of all dharmas is also like that. Furthermore, in the Sutra Praising the Discrimination of Mind, it says: If one knows the nature of mind, one will also know the nature of all dharmas. Mind does not become attached to the objects of appearance. If there is no attachment, then afflictions will not arise. Because afflictions do not arise, one will not transmigrate in samsara. Furthermore, it says: Son of the lineage, if you do not know the nature of mind, even if you exert all efforts of body and speech in virtuous activities such as giving, you will not attain the Dharmakaya. If you do not attain that, then the two form bodies will not appear to those to be tamed. Furthermore, it says: When one fully awakens to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, then the realization of mind is perfected. The realization of mind is Buddhahood. Thus it is said. In the Condensed Kalachakra Tantra, it says: The wisdom radiance abiding in the body, the Kalachakra lineage that seizes the sins of existence. Furthermore, in the Guhyasamaja Tantra, it also says: One's own mind is primordially unborn, it is the nature of emptiness. Furthermore, in the Hevajra Tantra, it says: This wisdom of one's own awareness, transcends the path of speech, it is the field of experience. Furthermore, in the Vairochana Abhisambodhi Tantra, it says: What is enlightenment then? It is to fully know one's own mind exactly as it is, and that is unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Furthermore, it says: Enlightenment and omniscience should be sought entirely from one's own mind. Why is that? Because the mind is naturally completely pure. It is not within, nor is it without, nor is it found in between. Furthermore, it says: Thus, mind and the expanse of space, and enlightenment, these are non-dual, they cannot be made into two. Furthermore, it says: Son or daughter of the lineage, wishing to fully understand enlightenment, should fully
Chinese
应当知晓。如是说。于阿黎嘎黎大河续中说：无二之义无须任何修，菩提心之住法即空性，观而放松置于自处后，转换观法令觉性澄澈安住。身语之事一切皆当舍，于不可思之分别虚空中，于不可说之大悲日轮升。离疑惑之大决定，以上师之恩于自心中醒。如是说。此不见之自心无实，无观视处上师示以面，无有比度故长时处彼时，不可说之论题多生起。具证之上师加持力，及往昔积资之业缘故，于经验觉性澄澈之显现中，种种经验生起我作授记。自识自面之证悟，于烦恼界中澄澈之后得时，无实证悟无碍念明了，此即名为大智慧。如是说。于口耳传承金刚句中说：大手印之智慧明亮者，三门不动于五门上自立。观亦不见观心之体性，无有对境不整任自处。莫于他寻，当证悟自性。从基位不整，本来自成上，于末安置于自性大之中，无有迁变于虚空广阔中，无有生死得法身之身。如是说。于多哈藏中说：因与果无别此乃心之精要，彼之体验一切努力皆不需作。如是说。心性一者乃一切之种子，于何有生与悲哀超脱延续，欲乐之果极作宝藏者，如意宝般之心我敬礼。如是说。以绳索所缚之心此乃，放松则解脱无疑虑，以何物愚昧而束缚，智者彼之瑜伽解脱。束缚者于十方勤奋行，若得见则不动而安住，如颠倒骆驼般之友我已证悟，诸子如是于自观视。如是说。嗟
English
Should be known. Thus it is said. In the Tantra of the Great River of Āli and Kālī, it says: In the meaning of non-duality, there is nothing to meditate on. The way of abiding of the Bodhicitta is emptiness. Look and relax, and even after placing it in its own place, transform the way of looking and let the awareness reside purely. All actions of body, speech, and mind should be abandoned. In the sky of thought, which is beyond thought, the sun of compassion, which is beyond words, rises. This great certainty, free from doubt, awakens from within oneself through the kindness of the Guru. Thus it is said. This invisible, selfless mind, without anything to look at, is introduced by the Guru. When there is no bīdu (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), one remains in bhea (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) for a long time. Inexpressible topics arise in abundance. Through the blessings of the realized Guru and the karmic connection of accumulating merit from the past, I prophesy that various experiences will arise in the appearance of pure awareness of experience. That realization of knowing one's own face, in the subsequent attainment of purifying the realm of afflictions, the selfless realization is unceasing, and mindfulness is clear. That is what is called great wisdom. Thus it is said. In the Oral Transmission of the Vajra Verses, it says: The illuminator of the wisdom of Mahāmudrā is to establish the three doors immovably on the five doors. Look at the nature of the mind, which cannot be seen by looking. Leave it uncorrected in its own place, without any object of focus. Do not seek elsewhere; realize the essence. From the ground, uncorrected, spontaneously accomplished from the beginning, when finally placed in the great self-nature, without change, in the vast expanse of space, without birth and death, one will attain the body of the Dharmakāya. Thus it is said. In the Dohā Treasury, it says: This, where cause and effect are inseparable, is the essence of the mind. No effort is needed for all the endeavors of experiencing it. Thus it is said. Mind itself is the seed of all. In whatever existence and sorrow transcend and continue, the mind, like a wish-fulfilling jewel, which greatly treasures the fruits of desire, to that I prostrate. Thus it is said. This mind bound by ropes, if loosened, there is no doubt that it will be liberated. Whatever object binds with ignorance, the yoga of that wise one is liberated. Those who are bound strive to go in the ten directions. If they are seen, they remain unwavering and stable. I have realized friends like reversed camels. Children, look at yourselves in that way. Thus it is said. Alas!