Tibetan
ནངས་ཙམ་ནས་རང་ཉིད་བདེ། །དེ་འདྲ་བྱུང་བ་ལན་གྲངས་མང་། །དེ་ལྟར་ལོ་གྲངས་བདུན་གྱི་བར། །འགྲོ་དོན་སྒར་པ་བྱས་ཚེ་ཡང་། །དགུན་སྨད་ནས་བཟུང་སུས་བུད་བར། །མཚམས་བསྡམས་སྒྲུབ་ཆེན་སྒྲུབ་ཕྲན་སོགས། །སྒྲུབ་པ་མང་པོ་བྱས་པ་དེ། །དེ་དག་ཀུན་གྱི་ཚེ་ན་ཡང་། །འདོན་པ་བཅའ་ཚོགས་སྔགས་ལ་སོགས། །མི་གཅིག་རྣམ་གྲངས་མང་ན་ཡང་། །གཙོ་བོར་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གི །ཉམས་ལེན་ངང་ལ་གཞུང་ཤིང་བྱས། །དེ་ལྟར་ལོ་བདུན་འགྲོ་དོན་ལ། །བར་ཆད་མེད་ཅིང་ལམ་དུ་སོང་།།དེ་ལྟར་གཞན་ལ་བཤད་པ་རྣམས། ། སྔོན་ནས་རང་གིས་ཉམས་བླངས་ཤིང་། །བཤད་ཚེ་ཉིད་ནས་སྒོམ་མོད་ཀྱི། །ཆོས་ནི་གང་ལ་བལྟས་ན་ཡང་། །ནན་ཏན་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན། །གོ་ཞིང་བཤད་པ་མཁས་ན་ཡང་། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བསམ། །དེ་ནས་མཚམས་ཀྱང་དམ་བཅའ་བཟུང་། །མེ་འབར་སྔོན་དུ་དུ་བ་ལྟར། །དངོས་ཉམས་རྨི་ལམ་རྩུབ་ཆ་ཆེ། །ཞག་འགའ་ཙམ་ཞིག་སོང་བའི་ཚེ། །རང་གི་ཉེ་གནས་མ་ཕམ་དེ། །རིམས་ངན་དྲག་པོས་འཕྲལ་དུ་གུམ། །རིམས་ནད་འཕྲོ་དོགས་སྲུང་ཟློག་དང་། །ཁོ་ཡི་སྒྲིབ་སྦྱང་སྔགས་དམིགས་འབད། །རིམས་ནད་སུ་ལའོང་མ་འཕྲོས་ཤིང་། །ཉེ་གནས་བདེ་ཆེན་ཞིང་ཁམས་སུ། །སྐྱེས་པའི་རྟགས་མཚན་གསལ་བར་མཐོང་། །རང་ཡང་ལག་པ་ན་བ་སོགས། །སྨན་དང་བཅོས་ཀ་མ་བདེ་ཡང་། །སྔགས་དམིགས་བྱས་པས་རིམ་པར་བདེ། །ལོ་ངོ་ཙམ་ཞིག་མཚམས་བསྡམས་ཤིང་། །ཐུགས་དམ་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་བར་བྱུང་། །དེ་ནས་དེ་ཡི་ལོ་མཇུག་ན། །དབོན་པོ་འཚོ་མཛད་དྲག་ལུ་དེ། །ལོ་མང་གོང་ནས་ནད་ཀྱིས་ཐེབས། །སྨན་དང་རིམ་གྲོ་བཅོས་ཀ་སོགས། །ཅིས་ཀྱང་མ་ཕན་ཚེ་དུས་བྱས། །ཁྲིད་རིམ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ ནི། །འཆི་བ་མི་རྟག་བསྒོམ་དགོས་ཤིང་། །དུས་ཀྱི་འཆི་བ་འབྱུང་བ་ལ། །ཅིས་ཀྱང་བཟློག་ཐབས་མེད་གསུངས་པ། །བཤད་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་པར། །མངོན་སུམ་ངོ་སྤྲོད་གསལ་བར་བྱུང་། །དེ་ནས་རྟ་ལོའི་དཔྱིད་སོས་ལ། །བླ་མ་ཆོས་དབང་ཀུན་བཟང་འདས། །ཕ་མ་གཅིག་པའི་སྤུན་ཟླ་སྟེ། །ཡིད་ལ་དྲན་ནས་མ་འདས་པར། །མིག་ལོག་རྗེ་རེས་ཙམ་ཡང་མེད། །ཆོས་ཕྱོགས་རང་དང་སྐྱ་བཀའ་ཕེར། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་འཛིན་ཁོ་རང་ཡིན། །ང་བས་ཁོང་ཉིད་ལོ་མང་གཞོན། །དེ་ཉིད་གློ་བུར་འདས་པ་ལ། །སེམས་སྡུག་ཡོད་དམ་མེད་པ་ནི། །མི་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ཤེས་ལྟར་ཡིན། །འོན་ཀྱང་སྔོན་ཚེ་རྟོགས་ལྡན་ཞིག །རོ་གཅིག་རྟོགས་ནས་ལོ་གསུམ་སོང་། །ད་ལོ་བས་ནི་སྡུག་ཆེ་བ། །མ་བྱུང་ཟེར་ནས་ངུས་སོ་སྐད། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྐྱག་རེ་མེད། །བསམས་ནས་སྡུག་མཁན་ངོ་བོར་བལྟས། །མཆི་མ་ཐིགས་གཅིག་ཤོར་བ་མེད། །དེ་ནས་ལུག་ལོའི་སོས་ཁ་ལ། །མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ཞིང་བརྗེས་ཏེ། །ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་བསྟན་པའི་བདག །སྙིགས་དུས་འགྲོ་བའི་སྐྱབས་དང་མགོན། །བདུད་དང་ལྷ་འདྲེའི་ཁ་གནོན་ཏེ། །བདག་གི་སྙིང་དང་མིག་ལས་གཅེས། ། གཏེར་ཁ་བརྒྱ་རྩ་འདོན་མ་རག །བར་ཆད་རྐྱེན་གྱིས་གཤེགས་པ་དེ། །བསམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བྱས་པ་ན། །སྙིང་ཡང་གས་ན་མི་འཆི་འམ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་རྙེད་ནས་བོར། །གསེར་གྱི་ཉི་ཟླ་ས་བོན་ནུབ། །སྤྱིར་དུ་འགྲོ་བའི་བསོད་ནམས་ཟད། །སྒོས་སུ་བདག་ལ་སྡུག་རེས་བབ། །འོན་ཀྱང་སྡུག་མཁན་ངོ་བོར་བལྟས། །མཆི་ཐིགས་ཙམ་ཡང་མ་ཤོར་ཞིང་། །གཞན་མ་འགའ་ལ་འོང་སྲོལ་ལྟར། །སེམས་རླུང་སྟོད་འཚངས་ལ་སོགས་པ། །ཞད་ཙམ་ལྡང་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཀུན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་ཤར། །རྐྱེན་ངན་བྱུང་དུས་མི་ཐེག་ན། །ལྟོ་འགྲངས་ལུས་སེམས་བདེ་བའི་དུས། །སྟོང་སྐད་མཐོ་བས་ཅི་ལ་ཕན། །སྤྲེལ་ལོར་གཉེར་པ་ཆོས་འཕེལ་འདས། །དེ་སོགས་གྲྭ་པ་མང་ཞིག་རྣམས། །རིམ་པར་ཚེ་ཡི་དུས་བྱས་ཚེ། །སྙིང་རྗེ་ཕན་སེམས་ཆེ་ན་ཡང་། །འཆི་བ་བཟློག་ཐབས་མི་འདུག་པས། །ཡུན་རིང་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་དང་། །སྒྲིབ་སྦྱང་གནས་སྤར་སྔགས་དམིགས་ལ། །འབད་པ་མ་གཏོགས་བྱ་ཐབས་སྡུག །བྱ་ལོར་མ་ཧཱ་ར་ཛའི་དྲུང་། །རང་དབང་མེད་པར་འགྲོ་དགོས་བྱུང་། །གྲྭ་ སློབ་ཡོན་བདག་ཐམས་ཅད་ཀུན། །བཀའ་བཀྱོན་ཡོང་དོགས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག །སྟོང་དམག་མང་པོའི་དབང་བསྒྱུར་བའི། །སྟོབས་ལྡན་སྡེ་དཔོན་མང་པོ་ཡང་། །སྐྲག་ནས་ཀུམ་ཀུམ་བྱེད། །སྔར་ནས་འདྲིས་པའི་བློན་པོ་རྣམས། །ལྷག་པར་སྐྲག་འཇིགས་ཆེ་བར་འདུག །ཀུན་ཀྱང་བྱེད་ལུགས་བཞིན་ཤོར་ཚེ། །སྐྱག་མཁན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བལྟས། །སྐྲག་ཅིང་འཇིགས་པའི་སྣང་བ་བྲལ། །དེ་ཚེ་རང་གིས་དཔུང་རོགས་དང་། །ཞུ་སྣ་ཁྲིད་པའི་དཔོན་གཅིག་གིས། །བདག་ལ་སྐྲག་སྣང་མེད་པ་དེ། །སྐྱིད་མེད་སྡུག་ཟད་རེད་སྙམ་ནས། །དེ་ཡི་ལུགས་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་ཟེར། །དེ་ནས་སླར་ཡང་མཚམས་བསྡམས་ནས། །ནང་ནུབ་ཐུགས་དམ་དགེ་སྦྱོར་དང་། །ཉིན་གུང་ཕལ་ཆེར་བུག་སྒོ་ནས། །བུག་སྒོར་ཆོས་བཤད་དབང་ལུང་འཕེལ། །དེ་ཚེ་བླ་མ་སྒོམ་ཆེན་སོགས། །ཁྲིད་རིམ་མང་པོ་ཐོབ་པ་དང་། །ལོ་མང་རྩེ་གཅིག་མཚམས་བསྡམས་ནས། །བསྒོམས་པས་སྒོམ་ཡུས་ཆེ་རྣམས་ལ། །མཐོ་མཐོ་རྟོགས་པའི་ས་མཚམས་ཕྱེས། །འབྲིང་ལ་ངོ་མཐོང་
Chinese
早上起来自己感觉很好，这样的情况发生了很多次。就这样过了七年，即使在做利益众生的事业时，从冬末开始，直到结束，闭关，修大成就，小成就等等，做了很多修行。在所有这些时候，即使一个人有很多种念诵、仪轨和咒语等等，主要还是以生起次第、圆满次第、双运的修持状态为根本。就这样七年利益众生，没有障碍，一切顺利。 像这样给别人讲的，以前自己已经修习过，讲解的时候也在禅修。无论看什么法，如果不认真修持，即使理解和讲解得很精通，也觉得不会获得果实。之后也发誓闭关，像火燃烧之前先有烟一样，体验、梦境都很粗糙。过了几天之后，自己的近侍玛旁，突然被严重的瘟疫夺去了生命。为了预防瘟疫蔓延，做了防护和遣除，努力为他净除业障，念咒和观想。瘟疫没有蔓延到任何人，近侍往生到了极乐净土，清楚地看到了往生的征兆。自己也手痛等等，医药治疗效果不佳，通过念咒和观想，逐渐好转。闭关了大约一年，修法和善行都得到了增长。之后在那一年的年末，伯父益西扎巴，从很多年前就患有疾病，医药和仪轨治疗等等，无论如何都没有效果，去世了。所有教言次第的根本是，必须修习死亡无常，对于时节性的死亡到来，说了无论如何也没有办法阻止。这不仅仅是说说而已，而是清晰地显现了死亡的真相。之后在马年的春天，上师曲旺衮桑去世了。是同父同母的兄弟，心里想着他，没有一刻忘记，连眨眼的时间都没有。在佛法方面，他和我一样，在世俗方面，他是持法人。他比我年轻很多，他突然去世，心里是否悲伤，人们都知道。然而，以前有一位证悟者，证悟了同一味道之后过了三年，说今年比那年更悲伤，然后就哭了。
English
From the morning, I felt well myself. Such things happened many times. Like that, for seven years, even when doing benefit for beings, from the end of winter until the end, I secluded myself, practiced great accomplishments, small accomplishments, etc. I did many practices. During all those times, even though one person had many kinds of recitations, rituals, and mantras, etc., mainly, I made the practice of the generation stage, completion stage, and union as the foundation. Like that, for seven years of benefiting beings, there were no obstacles, and everything went smoothly. Like this, what I explained to others, I had practiced myself before. When explaining, I was also meditating. No matter what Dharma you look at, if you don't practice diligently, even if you understand and explain it skillfully, I think you won't obtain the result. After that, I also vowed to seclude myself. Like smoke before a fire burns, experiences and dreams were very rough. After a few days, my attendant Mapham suddenly died from a severe plague. In order to prevent the plague from spreading, I did protection and repulsion, and I tried hard to purify his obscurations, reciting mantras and visualizing. The plague did not spread to anyone, and the attendant was born in the Sukhavati pure land. I clearly saw the signs of rebirth. I also had a pain in my hand, etc. Medical treatment was not effective, but through reciting mantras and visualizing, I gradually got better. I secluded myself for about a year, and my spiritual commitments and virtuous deeds increased. Then, at the end of that year, my uncle Yizhin Drak Lu, had been suffering from illness for many years. Medicine and ritual treatments, etc., were of no use, and he passed away. The root of all the stages of instructions is that one must meditate on death and impermanence. Regarding the occurrence of seasonal death, it was said that there is no way to prevent it. This was not just talk, but the truth of death was clearly revealed. Then, in the spring of the Horse year, Lama Chokyi Wangchuk Kunzang passed away. He was a sibling from the same parents. Thinking of him, I never forgot him, not even for the blink of an eye. In terms of Dharma, he was the same as me, and in worldly affairs, he was the holder of the law. He was many years younger than me. His sudden death, whether I was sad or not, everyone knows. However, a realized being in the past, three years after realizing the same taste, said that this year was more sad than that year, and then he cried.
Chinese
毫无畏惧。 思及此，观修痛苦的自性。 未掉一滴眼泪。 此后，在羊年春季时节， 不移金刚者已迁往他界。 邬金大师教法的法主， 浊世众生的怙主与救护， 镇伏邪魔鬼神之辈， 胜过我之心与眼般珍贵。 众多伏藏尚未取出， 却因障碍违缘而示寂。 思及此，倍感悲伤痛苦时， 心若碎裂，岂能不死？ 如意宝已得复失， 黄金般的日月种子已陨落。 总的来说，众生的福报已耗尽， 特别是我，遭受痛苦的折磨。 然而，观修痛苦的自性， 未曾掉落哪怕一滴眼泪， 如同其他人有时会发生的那样， 心中气脉上涌等情况， 丝毫也没有发生。 如此，一切巨大的痛苦， 都显现为大手印的自性。 若在遭遇不幸时无法承受， 那么在吃饱穿暖、身心安乐之时， 高声空谈又有何用？ 猴年，管家秋培去世， 诸如此类的众多僧人， 相继寿终正寝之时， 即使慈悲利他的心再大， 也无法阻止死亡的到来。 因此，长久地进行回向祈愿， 以及净障、迁识、念诵咒语和观想， 除了努力之外，别无他法。 鸡年，在玛哈茹阿扎（国王）面前， 身不由己地必须前往。 僧众、 弟子、施主所有的人， 都非常害怕受到责罚。 在众多军队的统治下， 许多强大的将领们， 也害怕得噤若寒蝉。 从前就认识的官员们， 显得更加害怕和恐惧。 当一切都按照惯例进行时， 观修如粪土般的心之自性， 远离了恐惧和害怕的念头。 那时，自己的一位助手， 以及一位带领引荐的官员， 认为我对恐惧毫无感觉， 觉得我是无乐无苦之人， 也说了一些那样的话。 此后，再次闭关修行， 夜晚修习本尊法和善行， 中午大多时候从窗户里， 通过窗户弘扬佛法，传授灌顶和传承。 那时，喇嘛、修行者等， 获得了许多引导次第， 多年一心闭关修行， 对于那些修持有素的人来说， 开启了更高层次的证悟之门。 中等根器者也认识了自性。
English
Without any fear. Thinking about it, I looked at the nature of the sufferer. Not a single tear was shed. Then, in the spring of the Sheep year, Changeless Vajra passed away. The master of the teachings of the Great Orgyen, The refuge and protector of beings in degenerate times, The suppressor of demons and spirits, More precious than my heart and eyes. A hundred treasures were not yet revealed, But he passed away due to obstacles and adverse conditions. Thinking about it and feeling sad and painful, If the heart breaks, how can one not die? The wish-fulfilling jewel was found and then lost, The golden sun and moon seeds have set. In general, the merit of beings is exhausted, Especially for me, suffering has befallen. However, I looked at the nature of the sufferer, Not even a drop of tear was shed, As sometimes happens to other women, Things like the mind-wind rising up, etc., Did not even slightly occur. Thus, all great sufferings, Arise as the nature of the Great Seal. If one cannot bear it when misfortune occurs, Then when one is full, and body and mind are at ease, What is the use of shouting loudly in vain? In the Monkey year, the steward Chöpel passed away. When many monks like that, Gradually reached the time of their death, Even if compassion and altruism are great, There is no way to prevent death from coming. Therefore, long-term dedication and prayers, As well as purification of obscurations, transference of consciousness, mantra recitation, and visualization, Apart from effort, there is no other way. In the Bird year, in front of Maharaja, I had to go involuntarily. Monks, Disciples, patrons, all of them, Were very afraid of being punished. Under the rule of many empty armies, Many powerful commanders, Were also afraid and cowered. The ministers who were familiar from before, Seemed even more afraid and terrified. When everything went as usual, I looked at the nature of the mind like dung, Free from the appearance of fear and terror. At that time, one of my assistants, And an officer who led the introduction, Thinking that I had no fear, Thought I was a person without joy or sorrow, And also said some words like that. After that, I closed myself off again, Practicing deity yoga and virtuous deeds in the evenings, Mostly through the window at noon, Through the window, Dharma was taught, empowerments and transmissions were given. At that time, lamas, meditators, etc., Received many stages of guidance, After many years of single-pointed retreat, For those who had great meditative experience, The door to higher levels of realization was opened. Those of medium capacity also recognized their nature.