Tibetan
་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། ས་དང་། གང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དང་། དམིགས་པ་ནི་རྣམ་ཐར་གཉིས་པ་གཟུགས་མེད་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཁ་དོག་གི་ཟིལ་གནོན་བཞིའི་ས་དང་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པའང་རྣམ་ཐར་གསུམ་པ་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་ཐར་ཟིིལ་གནོན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་རྣམ་ཐར་གྱིས་ནི་དམིགས་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ལ། ཟིལ་གནོན་གྱིས་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའམ། རྣམ་པར་སྔོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་མོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་སྡུག་པར་དམིགས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བར་དམིགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་ལ་ཟིལ་གནོན་མ་བཤད་པ་ནི་གཟུགས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ན་དེ་ཡང་ནོན་པའི་ཕྱིར་མ་བཤད་དོ། ། འཕགས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་བྱེད་ལ། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་། ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང་དེས་ན་གཟུགས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་བསྲེས་ཏེ་སྡུག་པར་རོ་གཅིག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མོས་པར་བྱས་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་འཆད་ལ། སློབ་དཔོན་གང་སྤེལ་ནི་ཁ་ཅིག་ཁ་དོག་བཟང་ངན་ལ་ཆགས་སྡང་མེད་པར་དམིགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་ཟེར་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་ལྟ་ན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་འདི་དག་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུའང་འགྱུར་ན་མ་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་བཟང་ངན་གཉིས་ཀ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མི་སྡུག་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། ། ཡང་བཅུ་ལས་འཕྲོས་པའི་མདོ་ལས། ཟད་པར་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་དཀར་པོ་དང་ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་བར་ཆད་མེད་པར་ཟད་པར་ས་ལ་སོགས་པར་རྒྱས་པར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུའོ་ཞེས་བཤད་པའི་དང་པོ་བརྒྱད་ནི་ཆགས་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། (དེ་ཡང་སྔོ་སོགས་བཞི་ནི་ཟིལ་གནོན་ཕྱི་མ་བཞིའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་སོ། །)ས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡ་མཐའ་བཞི་ཁོ་ན་ན་ཡོད་དེ་(ཟིལ་གནོན་གྱིས་བཞིའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བས་སོ། །)དང་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་ད
Chinese
第三和第四（禅定）的体性和，地界，以及它们对治的对象，和所缘境，就像第二解脱，即无色界观色一样。其他四种颜色胜伏处的地界和体性等，也应如第三解脱，即不净观的解脱一样去理解。解脱和胜伏处的区别在于，解脱只是背离所缘境，而不能胜伏；胜伏处则可以随心所欲地瞬间将蓝色等，或各种蓝色等观为不可喜，因为是信解的缘故；即使缘取一切烦恼的对境为不净，也不会生起烦恼，因为是胜伏的缘故。没有宣说无色界的胜伏处，是因为如果胜伏了色，也就胜伏了无色，所以没有宣说。 圣者们通过作意色的如是性和相状来胜伏（色），而凡夫们则通过观待可爱和不可爱，以及彼此相互关联，因此将一切色混合在一起，以可爱为一味的作意来胜伏（色），圣者无著如是解释。论师觉贤则说，有些人对颜色的好坏没有贪嗔，缘取（颜色）来胜伏（色）。有些人说，如果这样，那么这些胜伏处的生处也会变成无嗔的自性，因为宣说了不贪的自性，所以（应该理解为）胜伏好坏二者，而视其为一味的不净。以前的论师们是这样阐述的。 另外，在《十处经》中说：“地、水、火、风、青、黄、赤、白、虚空和识，这十种是无间断地在土地等处广大遍满的遍处生处。”所说的前八种是对治贪欲的不贪自性。（其中青等四种是后四种胜伏处的结果。）地只存在于四禅定的边际（因为是从胜伏处的四种结合中产生的）。前八种的行境是……
English
The nature of the third and fourth (dhyanas), the element of earth, what they counteract, and their objects of focus are just like the second liberation, which is observing form in the formless realm. Furthermore, the ground and nature of the four color suppressions, etc., should also be understood as in the third liberation, the liberation of ugliness. The difference between liberation and suppression is that liberation merely turns away from the object, but does not suppress it. Suppression, however, can instantly transform blue, etc., or various shades of blue, etc., into something undesirable as one wishes, because it is based on conviction. Even when focusing on impure objects that are the source of all defilements, defilements do not arise because of the suppression. The reason why suppression is not taught for the formless realm is that if form is suppressed, then the formless is also suppressed, so it is not taught. Noble ones suppress (form) by contemplating the suchness and characteristics of form, while ordinary people suppress (form) by considering what is attractive and unattractive, and how they are interconnected. Therefore, they mix all forms together and suppress (form) by cultivating the perception of a single taste of unattractiveness. The noble Asanga explains it this way. The teacher Guṇaprabha says that some people suppress (form) by focusing on colors without attachment or aversion to good or bad. Some say that if that were the case, then these places of arising of suppression would also become of the nature of non-anger, because they are described as being of the nature of non-attachment. Therefore, (it should be understood that) both good and bad are suppressed, and seen as a single taste of unattractiveness. This is how the former teachers explained it. Furthermore, in the Sutra Arising from the Ten, it says: "Earth, water, fire, wind, blue, yellow, red, white, space, and consciousness—these ten are the all-encompassing places of arising that continuously expand and pervade earth and so on." The first eight of these are of the nature of non-attachment, which counteracts attachment. (The four, blue, etc., are the result of the latter four suppressions.) Earth exists only at the edge of the four dhyanas (because it arises from the combination of the four suppressions). The sphere of activity of the first eight is...
Tibetan
མིགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ནི་ཐ་སྙད་དུ། ཁ་དོག་དབྱིབས་ལ་ས་ཞེས་བརྗོད། ཆུ་མེ་ཡང་ངོ་རླུང་ཚོགས་ཁམས། །ཉིད་ཡིན་དེ་དང་འདྲ་བའང་ཡིན། །ཞེས་འབྱུང་བས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ལ། གང་དག་རླུང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་(འབྱུང་བཞི་ཡང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་འདོད་པའང་ཡོད་དེ།) པར་མི་འདོད་པ་དེ་དག་ན་རེ་ཟད་པར་རླུང་གི་དམིགས་པ་ནི་རེག་བྱའི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཟད་པར་ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ནི་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གཉིས་དག་པ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་རང་གི་ས་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་ཡིན་ནོ། །(ཟག་མེད་ནི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པས་འདི་དག་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །)སྐྱེ་མཆེད་གཞན་ལ་ཟད་པར་དུ་མི་འཇོག་པ་ནི་མིག་སོགས་བདུན་གྱིས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་(དེའི་རིགས་མེད་པས།) མ་ཁྱབ་ཅིང་དྲི་རོས་གཟུགས་ཁམས་སུ་མ་ཁྱབ་ལ་སྒྲ་ལ་རྒྱུན་མེད་པས་ཟག་པར་དུ་མི་བཞག་གོ་ཞེས་པ་ལས་འབྱུང་ལ། ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་སྲིད་རྩེ་གཉིས་ཟད་པར་དུ་མི་བཞག་པ་ནི་(དམིགས་པར་མི་གསལ་བ་དང་སྤྲོ་བསྡུ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །)བསྡུ་བ་ལས་ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་ཟད་པར་མཐའ་ཡས་ཤིང་ཚད་མེད་པ་གྲུབ་པས་དེ་དག་ལས་སོགས་དབྱུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པའམ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་གཉིས་ཟད་པར་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ཟད་པར་དུ་མི་བཞག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། རྣམ་ཐར་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རིམ་གྱིས་འཇོག་པས་དང་པོར་དམིགས་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། དེ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན། དེ་ནས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པས་སྔ་མ་སྔ་མ་རྫོགས་ཤིང་དག་པ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་། རྒྱུ་དང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་དང་འབྲས་བུ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་འགྲེལ་པ་དང་ཊཱི་ཀར་བཤད་དོ། །དེ་དག་ལས་འགོག་པའི་རྣམ་ཐར་ལས་གཞན་རྣམས་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཡང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ལ། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་གནས་གཉིས་པར་བཤད་ཟིན་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐག་སྲིང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བཤད་པ་ནི་རྣམ་ཐར་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་འཐོབ་ཅེ་ན། ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་ལས་འགོག་པའི་རྣམ་ཐར་གྱིས་ཐོབ་པ་དང་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ནི་གནས་གཉིས་པར་བཤད་ཟིན་ལ་ལྷག་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་སྔར་འདྲིས་པ་ཡིན་
Chinese
在世俗的术语中，眼睛被称为色和形的“地”。水、火、风也是要素。就像这样，它们是欲望界中使用的色的生处。有些人不认为风是色的生处（因为四大也执着于色和形），他们说风的对境是触的生处。虚空和识二者是最初的无色，它们的行境是各自的四蕴。（无漏不能在一切境中增长，所以是这些的对境。）其他的生处不被认为是“尽”，因为眼等七处不能遍及器世间（因为没有那种类别），香和味不能遍及色界，声音没有常性，所以不被认为是“漏”。从“无所有处”和“有顶”不被认为是“尽”（因为对境不明显，与收放不一致），从总结来说，由于虚空和无边识成就了无边和无量的“尽”，所以不能从中分离。或者有些人说，因为那二者是“尽”的果，所以不被认为是“尽”。 解脱等的三个差别是，功德依次安立，首先背离对境，然后克服，然后遍及，因为前者圆满清净，后者才产生，所以从上到上越来越殊胜，所以有小、中、大，以及因和因果二者，以及仅仅是果，经释和 टीका 中如是说。其中，除了灭尽解脱之外，其他的也是与异生共同的，灭尽定只有圣者才有，在第二品中也已经说过，一切都是断除贪爱的对治。 第二，讲述差别之法，如何获得解脱等呢？二十六者中的灭尽解脱是通过灭尽解脱获得的，所依等在第二品中已经说过，剩下的二十五者是以前熟悉的。
English
In worldly terminology, the eye is called the "earth" of color and shape. Water, fire, and wind are also elements. Like that, they are the sense-sphere of form used in the desire realm. Some do not consider wind to be the sense-sphere of form (because the four elements also cling to color and shape), they say that the object of wind is the sense-sphere of touch. Space and consciousness are the first two formless realms, and their respective domains are their own four aggregates. (The undefiled cannot increase in all realms, so they are the objects of these.) Other sense-spheres are not considered "exhaustion" because the seven, such as the eye, do not pervade the vessel-world (because there is no such category), smell and taste do not pervade the form realm, and sound has no permanence, so it is not considered "leakage." The "Nothingness" and "Peak of Existence" are not considered "exhaustion" (because the object is not clear and inconsistent with contraction and expansion). From the summary, because infinite space and consciousness accomplish infinite and immeasurable "exhaustion," they cannot be separated from it. Or some say that because those two are the result of "exhaustion," they are not considered "exhaustion." The difference between liberation and the like is that qualities are established sequentially, first turning away from the object, then overcoming, then pervading. Because the former is complete and pure, the latter arises, so it is increasingly superior from top to top. Therefore, there are small, medium, and large, as well as both cause and effect, and only the result, as explained in the commentaries and ṭīkās. Among these, except for the liberation of cessation, the others are also common to ordinary beings, and the absorption of cessation is only for noble ones, as has already been said in the second chapter, and all are the antidotes to cutting off attachment. Secondly, explaining the dharma of distinction, how are liberation and the like obtained? Among the twenty-six, the liberation of cessation is obtained through the liberation of cessation, and the basis and so on have already been explained in the second chapter, and the remaining twenty-five are previously familiar.