Tibetan
དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ། གཉིས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་ལ་དངོས་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་ཡུལ་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་ཤིང་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་འབྱུང་བའི་ཚད་མེད་པ་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཏེ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་བཞིར་ངེས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་གནོད་སེམས་དང་། སོགས་པས་བསྡུས་པ་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་། གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལམ་དགའ་བ་དང་། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་མང་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་ལྟར་མི་སྡུག་པས་ཀྱང་བྱེད་ན་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་དང་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མི་སྡུག་པ་དང་བཏང་སྙོམས་སོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འདོད་ལ། སློབ་དཔོན་ནི་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་གྱི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ་དང་། ཉེ་དུ་ལའང་འབྲེལ་མེད་ལྟར་སྒོམ་པས་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་དུའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་སོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །ཚད་མེད་པའི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་བྱམས་པ་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་དགེ་བའོ། །གཞན་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་ཤེས་ན་ཡིད་བདེ་བ་ནི་དགའ་བ་ཚད་མེད་པ་ཡིན་ལ། བཏང་སྙོམས་ནི་མ་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དགེ་བའོ། ། འོ་ན་དེ་གནོད་སེམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་སྤང་བྱའི་གནོད་སེམས་ནི་ཆགས་པས་དྲངས་པའི་གནོད་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་གཉིས་ཀའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་རུང་བས་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་དུ་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་གཅིག་ལ་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ནི་མི་གཟུང་གི་(བར་མ་གནས་པའི་)མ་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་སོ་སོ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་པ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང་། ཡིད་དགའ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིགཉེ་རིང་དང་ཆགས་སྡང་མེད་པར་མཉམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་དེ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་བ
Chinese
依赖于此的功德之解说。 依赖于此的功德之解说。 第二，解说依赖于此的功德，分为正文和特殊之法解说两部分。第一部分有四种无量，即缘于无量众生，果报产生无量福德的无量，即慈、悲、喜、舍四种。 确定为这四种的原因是，它们依次是对治嗔恨心，以及由嗔恨心等所摄的各种损害，对治嫉妒他人圆满，对治贪欲和多嗔恨心。 如果舍也能像不净观一样对治贪欲，那么这二者有什么区别呢？分别部说，不净观和舍依次是对治对颜色的贪欲和对性爱的贪欲。而论师则认为，不净观是对治性爱的贪欲，而像对亲人也观为无关一样，修习对父母等亲人的贪欲的对治是舍。 无量的体性是，对众生没有嗔恨心的善根是慈心。悲心也与之相同，是没有嗔恨心的善根。如果知道他人具有安乐，内心喜悦是喜无量。舍是不执著自性的善根。 那么，它如何成为嗔恨心的对治呢？因为它所要断除的嗔恨心是由贪著所引起的嗔恨心。 论师认为，能成为贪欲和嗔恨心二者对治的，必须是不执著和没有嗔恨心二者的自性才行，因此认为是二者的自性。 然而，不会认为一个法具有二者的自性，而是将（不处于中间状态的）不执著和没有嗔恨心分别称为舍。 它们的行相是，依次想：愿众生具有安乐，愿从痛苦中解脱，愿具有喜悦，愿没有亲疏和贪嗔，平等对待，并安住于这些之中。 如果众生不具有安乐等，
English
Explanation of the merits of relying on this. Explanation of the merits of relying on this. Secondly, explaining the merits of relying on this is divided into two parts: the main text and the explanation of special dharmas. The first part has four immeasurables, which are the immeasurables that arise from focusing on limitless sentient beings and producing limitless merit as a result, namely, loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, which are the four aspects. The reason for determining these four is that they are, in order, the antidotes to hatred, and various harms included by hatred, etc., the antidote to rejoicing in the perfections of others, and the antidote to desire and much hatred. If equanimity can also act as an antidote to desire like the contemplation of unattractiveness, what is the difference between the two? The Vaibhashikas say that the contemplation of unattractiveness and equanimity are, in order, the antidotes to desire for color and desire for sexual intercourse. The teacher, however, considers the contemplation of unattractiveness as the antidote to desire for sexual intercourse, and cultivating the antidote to desire for relatives such as parents by contemplating them as unrelated is equanimity. The nature of the immeasurables is that the root of virtue without hatred towards sentient beings is loving-kindness. Compassion is also the same as that, being a root of virtue without hatred. If one knows that others have happiness, mental happiness is immeasurable joy. Equanimity is the virtue of non-attachment. Then, how does it become the antidote to hatred? It becomes so because the hatred to be abandoned is the hatred caused by attachment. The teacher believes that what can become the antidote to both desire and hatred must be the nature of both non-attachment and non-hatred, so it is considered to be the nature of both. However, it is not accepted that one dharma has the nature of both, but rather non-attachment and non-hatred (which are not in an intermediate state) are separately called equanimity. Their aspects are, in order, thinking: may sentient beings have happiness, may they be liberated from suffering, may they have joy, may there be no near and far and attachment and aversion, may they be treated equally, and abiding in these. If sentient beings do not have happiness, etc.,
Tibetan
དེ་བ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་མི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དགེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་བའོ་སྙོམ་དུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བསམ་པ་བཟང་བའི་ཕྱིར་དང་། གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། གཞན་ལ་གཅིག་ཏུ་ཕན་པ་བདེ། །མི་ཕན་ཕྱིར་ན་ཅིག་ཤོས་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མོས་པའམ་འདུན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདུན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཞེ་སྡང་མེད་པ་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། ། ཚད་མེད་པ་འདི་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་དམིགས་པ་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས། དེ་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཁོན་མེད་པ། འགྲན་ཟླ་མེད་པ། གནོད་པ་མེད་པ། ཡངས་པ། རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ། ཚད་མེད་པ། ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མོས་ཏེ་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་དོན་ནི་བྱམས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ནི་བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རིམ་པ་ལྟར་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཁོན་འཛིན་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་ཁོན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆེ་བས་ཡངས་པ་དང་། ས་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པས་ཚད་མེད་པ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་པས་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་གསུམ་དང་། གཅིག་དང་། གཅིག་དང་། གཅིག་དང་། གཅིག་གིས་རིམ་པ་ལྟར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ས་དང་། དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་ཕན་ཡོན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱམས་པ་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་གནས་ཕྱོགས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་གནས་པ་པོ་ཕྱོགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་སྟོན་པའོ། །མོས་པ་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་མོས་ཏེའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཅིག་ཅར་མོས་པར་བྱེད་པས་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་སོ། །དངོས་གཞིའི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པས་ན་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེའོ། །དུས་ཡུན་རིང་པོར་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་ན་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་དག་གིས་ནི་དགའ་བ་ཚད་མེད་པ་ནི་ཡིད་བདེ་ཡིན་པས་བསམ་གཏན་སྔ་མ་གཉིས་ན་ཡོད་ལ། ཚད་མེད་པ་གཞན་གསུམ་ནི་མཉམ་གཞག་ཁོ་ན་ཡིན་པས་མི་ལྕོགས་མེད་ཀྱང་གསལ་བས་དངོས་གཞི་དང་འདྲ་བས་བསམ་གཏན་གྱི་ས་དྲུག་ན་ཡོད་པར་ཁ་ཅིག་འདོད་ཅིང་། ཁ་ཅིག་དངོས་གཞི་ཁོ་ན་ཡིན་པས་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་དངོས་གཞི་བཞི་སྟེ་ལྔ་ན་ཡོད་པར་འདོད་ལ། ཁ་ཅིག་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང་སྦྱོར་བའང་སྨོས་ཏེ། འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་བཞི་དང་དངོས་གཞི་ལྔ་སྟེ་བཅུ་ན་ཡོད་པར་འདོད་དོ། ། འོ་ན་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་ཞེས་གང་བཤད་པ་ཅི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་དངོས་སུ་སྤོང་ངམ་ཞེ་ན། ཚད་མེད་བཞི་པོ་དེ་ཡིས་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་མི་སྤོང་སྟེ། བསམ་གཏན་དག་པ་པ་དངོས་གཞིའི་ས་པ་ཡིན་ལ། དག་པ་པའི་དངོས་གཞིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་ངོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། (སྤོང་ལམ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་།) དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཉོན་མོངས་སྤང་བ་ཡིན་པ་ལ་འདི་དག་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཉོན་མོངས་སྤང་པ་ཡིན་པ་ལ་འདི་དག་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པས་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། བྱམས་སོགས་རྨོངས་དང་འགལ་མེད་ཕྱིར་། །ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཚར་གཅོད་མིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་སྦྱོར་བས་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་གཞིས་སྤངས་པ་ཐག་སྲིང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་བཤད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ནི་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤོང་ན་ནི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ཡིན་ལ། འོན་ཏེ་(མགོ་མནན་པ་དེ་དག)འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་སྤོང་ན་ནི་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་སྤོང་ལམ་གྱིས་(དངོས་སུ་རྩ་བ་ནས།) སྤོང་བ་ཡིན་པའི
Chinese
因为对天等进行意念是颠倒的。如果颠倒也是不善的，那怎么会变成善的呢？不是说对痛苦等认为是快乐，而是说希望这些受苦的众生获得快乐，因为以这种意乐进行意念，所以是善的。如果这样，因为不可能所有众生都拥有快乐，所以是意乐颠倒吗？虽然是这样，但因为发心善良，并且是对治害心等不善的，而且完全是为了利益众生，所以是善的。如《宝鬘论》中所说：“完全利益他者乐，不益彼故余非乐。”如果认为希望所有众生都快乐等是意乐或希求的自性，慈爱等也是无嗔等从心中产生而希望他者，那怎么会变成它们的行相呢？虽然是真实的，但因为希望所有众生都拥有快乐，所以与希求相应而具有无嗔，因此没有过失。 这些无量心的行境，也就是所缘是欲界的众生，因为是对治缘于欲界众生的害心等的对治品。经中说：“他具有慈爱之心，没有怨恨，没有竞争，没有损害，广大，成为巨大，无量，完全修习，在一个方向上信解而遍满，完全做到而安住。”等等所说的意思是，与慈爱相应的心是具有慈爱的心。它依次是对治近分的烦恼怨恨、嫉妒和嗔恨的，所以是无怨恨等三者。它因为果大所以是广大，因为在色界中行持所以是成为巨大，因为缘于无量众生所以是无量，因为舍弃了相违品所以是完全修习。这样，无怨恨等三个词，以及一个、一个、一个、一个依次是对治相违品的。
English
Because contemplating on gods and the like is inverted. If inversion is also unwholesome, how can it become wholesome? It is not that one understands suffering and the like as happiness, but rather that one wishes these suffering beings to be happy, and because one contemplates with this intention, it is wholesome. If that is the case, since it is impossible for all beings to have happiness, is it an inverted intention? Although that is the case, it is wholesome because of the goodness of the thought, and because it is an antidote to unwholesome things such as harmful thoughts, and because it is entirely for the benefit of beings. As it is said in the "Garland of Jewels": "Completely benefiting others is happiness, not benefiting them is not happiness." If one thinks that wishing all beings to be happy and so on is the nature of intention or desire, and love and so on are also without anger and so on, arising from the mind and wishing for others, how can they become their aspects? Although it is true, there is no fault because one wishes for all beings to have happiness, so it is in accordance with desire and has no anger. The object of these immeasurables, that is, the object of focus, is sentient beings in the desire realm, because it is the antidote to harmful thoughts and the like that are focused on sentient beings in the desire realm. The sutra says, "He abides having a mind endowed with love, without hostility, without rivalry, without harm, vast, become great, immeasurable, completely cultivated, believing in one direction and pervading, completely done." The meaning of what is said, etc., is that the mind that is in accordance with love is the mind that has love. It is in order the antidote to the afflictions of near-mindedness, resentment, jealousy, and hatred, so it is without resentment, etc., the three. It is vast because its fruit is great, it is become great because it acts in the form realm, it is immeasurable because it focuses on immeasurable beings, and it is completely cultivated because it has abandoned conflicting things. Thus, the three words without resentment, etc., and one, one, one, one are in order the antidote to conflicting things.
Chinese
通过因、果、地、所缘和清净的利益来阐释慈爱。所谓“一方面”，是指通过处所来表示有处所的众生。因为是信解并且是行持，所以是信解。因为对一切众生同时信解，所以是周遍。因为获得了正行的等持，所以是圆满。从长时间跟随来看，所以说是安住，这是从辨别论理中解说的。这些之中，喜无量是心适悦，所以在前两个禅定中有。其他三个无量是唯有等持，虽然不胜任，但因为明晰，与正行相似，所以有些人认为在六个禅定地中有。有些人认为唯有正行，所以在殊胜禅定和四个正行，即五个中有。有些人也说了未等持和加行，所以在欲界和禅定的四个近分定和五个正行，即十个中有。