Tibetan
་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་བསྟན་ལ། ཐ་མས་ནི་བྱ་བའི་ལས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མདོ་ལས་རང་གི་ཚུལ་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཤིང་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་ཁས་འཆེས་པའི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་ཚུལ་དང་ལས་གཉིས་བཅས་ཏེ། འཕགས་པའི་རིགས་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་ནི་ཚུལ་བཅས་སོ། །བཞི་པས་ནི་ལས་བཅས་ཏེ། ཁྱེད་ཚུལ་འདིས་ལས་འདི་བྱེད་ན་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་དང་ལས་གཉིས་འཕགས་པའི་རིགས་བཞིས་བསྟན་ཏེ། གོས་ཟས་ལ་སོགས་པ་ལ་འདོད་པ་ཆེ་ཞིང་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་རང་གི་ཚུལ་དང་། ཞིང་ལས་དང་ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ངན་པ་དེ་དག་སྤངས་ནས་ཡང་དག་པའི་ཚུལ་དང་། ལས་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ་དང་། སྤོང་བསྒོམ་ལ་དགའ་ཞིང་བརྩོན་པས་ཐར་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། །དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཚུལ་དང་ལས་འདི་ལྟ་བུ་བཅས་ཤེ་ན། མདོ་ལས། སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་བཞི་གསུངས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་རིགས་བཞི་བསྟན་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་སྲེད་པ་སྐྱེ་ན་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། མལ་ཆ་དང་སྟན་གྱི་ཕྱིར་སྐྱེའོ། །གནས་པ་ན་གནས་སོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ན་མངོན་པར་ཞེན་ཏོ། །དགེ་སློང་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་ན་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་ནི་དང་པོར་རོ། །གནས་པ་ནི་རྒྱུན་གནས་པའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་སྤང་དཀའ་བས་དམ་དུ་འཛིན་པའོ། །འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཀྱེ་མ་བདག་དབང་པོ་དང་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བར་གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་། ངན་པས་འཇིགས་ནས་ཀྱེ་མ་བདག་ཤི་ཡང་ཅི་མ་རུང་། མེད་པ་དང་མ་བྱུང་ཡང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པ་ལ་སྲེད་པ་སྟེ་ཆད་པ་ལ་ཆགས་པའོ། །དེ་ལ་འབྱུང་འཇིག་ལ་སྲེད་པའི་གཉེན་པོར་ནི་ཐ་མ་བསྟན་ལ། སྔ་མ་དག་ནི་རང་རང་གི་གཉེན་པོར་རོ། །ཡང་ན་བདག་གིར་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དེའི་དུས་སུ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་པོ་གསུམ་བསྟན་ལ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ལུས་ལ་འདོད་ཅིང་སྲེད་པ་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་གཏན་དུ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་བཞི་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེའི་དུས་སུ་ཞི་བ་ནི་རེ་ཞིག་སྤོང
Chinese
前面讲述了修行的方法，最后讲述了行为的业。这样，经中对于完全放弃自己的行为和业的边际，发誓追求解脱的弟子们，规定了行为和业两种。前三种圣种规定了行为，第四种规定了业。因为您以这种行为做这种业，不会很久就能获得解脱，所以行为和业两种由四种圣种来指示。放弃对衣服食物等贪求过多且不知满足的自身行为，以及农业和贸易等恶劣的业的边际，从而以正确的行为，以及对业少欲知足，喜欢舍弃和禅修并精进，就能获得解脱。为什么要规定这样的行为和业呢？经中说，为了对治四种贪欲的生起，所以宣说了四种圣种。经中说：比丘，如果生起贪欲，那是为了法衣，为了乞食，为了卧具和坐垫而生起。安住时就安住，执着时就执着。比丘，生起贪欲时，是为了生起和坏灭的缘故而生起。其中，生起贪欲是最初的。安住是持续安住。执着是难以舍弃而紧紧抓住。为了生起和坏灭的缘故而生起贪欲、安住和执着，唉呀，即使我成为自在者和转轮王又有什么不好呢？等等，对于生起产生贪欲而执着，因为害怕恶劣，唉呀，即使我死了又有什么不好呢？没有和不生起又有什么不好呢？等等，对于坏灭产生贪欲，即执着于断灭。其中，对于生起和坏灭的贪欲，最后一种圣种是作为对治来宣说的，前面的那些则是各自作为对治。或者，为了平息执着之物，如法衣等三种贪欲，所以宣说了前三种圣种。为了永远平息对执着之物身体的贪欲和执着之物法衣等的两种贪欲，所以宣说了第四种圣种。其中，当时的平息是暂时舍弃。
English
The former explains the method of practice, and the latter explains the action of deeds. Thus, in the sutra, for disciples who have completely abandoned their own conduct and the limits of their deeds, and who vow to seek liberation, both conduct and deeds are prescribed. The first three noble lineages prescribe conduct, and the fourth prescribes deeds. Because if you do this deed with this conduct, you will attain liberation without delay, both conduct and deeds are indicated by the four noble lineages. Abandoning one's own conduct of being greedy for clothes, food, etc., and not knowing contentment, and abandoning evil limits of deeds such as agriculture and trade, thereby attaining liberation through correct conduct, being content with little desire for deeds, delighting in renunciation and meditation, and being diligent. Why is it necessary to prescribe such conduct and deeds? The sutra says that the four noble lineages are taught in order to counteract the arising of the four kinds of craving. The sutra says: Bhikshus, if craving arises, it arises for the sake of Dharma robes, for the sake of alms, and for the sake of bedding and cushions. When abiding, one abides. When clinging, one clings. Bhikshus, when craving arises, it arises for the sake of arising and ceasing. Among these, the arising of craving is the first. Abiding is continuous abiding. Clinging is holding on tightly because it is difficult to abandon. Craving, abiding, and clinging arise for the sake of arising and ceasing. Alas, what would be wrong if I were to become an independent one and a universal monarch? And so on, clinging to the arising of craving, fearing evil, alas, what would be wrong if I were to die? What would be wrong if I did not exist or did not arise? And so on, craving for cessation, that is, clinging to annihilation. Among these, the last noble lineage is taught as a remedy for craving for arising and ceasing, and the previous ones are each taught as a remedy. Or, in order to pacify the craving for the three objects of clinging, such as Dharma robes, the first three noble lineages are taught. The fourth noble lineage is taught in order to permanently pacify both the craving for the body, which is an object of clinging, and the craving for Dharma robes and other objects of clinging. Among these, the pacification at that time is temporary abandonment.
Tibetan
་བ་ཡིན་ལ། གཏན་དུ་ཞི་བ་ནི་ཡེ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའོ། ། གཉིས་པ་བསྒོམ་བྱའི་ལམ་ལ་ཞི་གནས་ནི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་སྒོམ་པ་པོས་བསྒོམ་པ་དེ་ལ་འཇུག་པ་ནི་གང་ནས་འཇུག་པའི་མཐའ་ཚོགས་ལམ་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལྷག་པར་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་དབུགས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རླུང་ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་ཕྱིར་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ཡིས་འཇུག་ཅིང་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་དག་སོ་སོར་འཇུག་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་འབྱུང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་རླུང་ལ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སྣ་ཚོགས་མེད་ཅིང་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པས་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་བྱེད་ལ། མི་སྡུག་པ་ནི་དམིགས་པ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་ཅིང་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་འདྲེན་པས་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་མི་བྱེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་དེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་སློབ་པ་གཞོན་པའི་རབས། །སེམས་མ་བྱུང་བ་གང་ཞིག་ནིི། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་འཇོམས་འདོད་ན། །དེས་ནི་དུར་ཁྲོད་འགྲོ་བར་གྱིས། །དེ་ནས་རྣམ་པར་སྔོས་པ་ལྟོས། །དེ་ནས་རྣམ་པར་རྣགས་པ་ལྟོས། །དེ་ནས་རྣམ་བམ་རུས་པ་ཡིས། །རུས་གོང་ལ་སོགས་བལྟ་བར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། མི་སྡུག་པ་ནི་མིག་གི་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་རྟོག་པས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ལ། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་མི་སྡུག་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་ཅེ་ན། འདོད་ཆགས་ནི་བཞི་སྟེ། ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་དང་། རེག་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་གྱི་འདོད་ཆགས་སོ། ། དེ་ལ་དང་པོའི་གཉེན་པོར་ནི་རྣམ་པར་སྔོས་པ་དང་། རྣམ་པར་རྣགས་པ་དང་། རྣམ་པར་དམར་བ་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པའི་གཉེན་པོར་ནི་རྣམ་པར་ཟོས་པ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་གཉིས་ལ་དམིགས་ནས་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པའི་གཉེན་པོར་ནི་རྣམ་པར་འབུས་གཞིགས་པ་དང་། རྒྱུས་པས་བྲང་བྲེང་དུ་སྦྲེལ་བའི་ཀེང་རུས་གཉིས་ལ་དམིགས་ནས་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །བཞི་པའི་གཉེན་པོར་ནི་ཤི་བའི་རོ་གཡོ་བ་མེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་སྒོ
Chinese
是寂静，彻底的寂静就是不再产生。 第二，关于所修之道，止观是堪能的修行者进入修行之门，是从何处进入的边际集合道。其中，为了成就止观，对治特别强烈的贪欲是不净观，对治特别强烈的分别念是以忆念呼吸，即身体的呼吸入内和呼气出外来进行修行。 这些分别如何进入呢？忆念呼吸的进入和呼出，是因为气息没有各种颜色和形状，而且向内看，所以进入一个所缘，因此能对治分别念。不净观是进入各种颜色和形状的差别所缘，而且向外看，所以引发分别念，因此不能对治分别念，但能对治贪欲。经中说：年轻的比丘学者的类别，心中没有生起的，如果想要摧毁贪欲，就应该去坟地，然后观看变青，然后观看腐烂，然后观看骨头，观看骨堆等等。因此这样说。有些人说，不净观是靠近眼睛的对境进行观察，因为向外看，所以不是对治分别念，而忆念呼吸的进入和呼出是向内看，所以是对治分别念。那么，不净观如何对治贪欲呢？贪欲有四种：颜色、形状、触感和恭敬的贪欲。 其中，对治第一种贪欲，是以变青、腐烂和变红三种为对境，修不净观。对治第二种贪欲，是以被吃和被抛弃两种为对境，修不净观。对治第三种贪欲，是以被虫啃食和筋脉将胸骨连接起来的骨架两种为对境，修不净观。对治第四种贪欲，是以不动的尸体为对境，修不净观。
English
is peace, and complete peace is to prevent arising. Second, regarding the path to be cultivated, calm abiding is the path through which a capable practitioner enters into meditation, and it is the path of the collection of boundaries from which one enters. Among these, in order to accomplish calm abiding, the antidote for particularly strong attachment is the contemplation of impurity, and the antidote for particularly strong conceptualization is mindfulness of breathing, that is, inhaling the air of the body inward and exhaling outward. How do these enter separately? Mindfulness of inhaling and exhaling is an antidote to conceptualization because the breath has no various colors or shapes, and by looking inward, it enters into a single object of focus. The contemplation of impurity enters into various specific objects of focus of color and shape, and because it looks outward, it induces conceptualization, so it does not counteract conceptualization, but it does counteract attachment. The sutra says: "Young monks of the learning class, whatever mind has not arisen, if they wish to destroy attachment, they should go to the charnel ground, and then look at the discoloration, then look at the putrefaction, then look at the bones, look at the piles of bones, and so on." Therefore, it is said. Some say that the contemplation of impurity is not an antidote to conceptualization because it contemplates objects close to the eye and looks outward, while mindfulness of inhaling and exhaling is an antidote to conceptualization because it looks inward. So, how does the contemplation of impurity counteract attachment? There are four kinds of attachment: attachment to color, shape, touch, and reverence. Among these, to counteract the first type of attachment, one cultivates the contemplation of impurity by focusing on the three: discoloration, putrefaction, and redness. To counteract the second type of attachment, one cultivates the contemplation of impurity by focusing on the two: being eaten and being scattered. To counteract the third type of attachment, one cultivates the contemplation of impurity by focusing on the two: being gnawed by worms and the skeleton with tendons connecting the sternum. To counteract the fourth type of attachment, one cultivates the contemplation of impurity by focusing on the motionless corpse.