Chinese
体验和永久从痛苦中解脱出来，获得寂灭的是善业；感受不如意的异熟和不适的是非善业；产生如意不如意的，这二者之外的业，既非善业也非非善业，是无记业。那么，第四禅和无色界的善业也会变成无记业，因为是不感受快乐和不快乐二者的业的缘故吗？不是的，因为那些地的善业是感受寂静之乐的业的缘故。或者说，感受快乐将成为善业，这应理解为是就大多数情况而言的。同样，经中也说了福德和非福德以及不动业三种，以及感受快乐将成为，以及由“等”字所包含的感受痛苦将成为和二者都不是的感受将成为三种。 其中，福德是属于欲界的善业，不动业是欲界之上色界和无色界所生的善业。那么，经中说：“在此，无论是分别还是观察，这都是圣者们在此摇动。”这与说第一禅到第三禅是摇动的相违背吗？在那里，是说禅定的过失导致摇动，第一禅是被寻伺所摇动，第二禅是被不离喜所摇动，第三禅是因为对快乐执着为快乐而被圣者们说成是摇动，而第四禅则被说成是没有那些摇动。这里，因为异熟是不动摇的，所以第一禅等也被说成是不动摇的。 如何不动摇呢？因为禅定和无色界的善业，其异熟在各自的土地上成熟，业的果报在各自的土地上成熟，并且在其他土地上成熟是不动摇的。（此外，转化为身体和受用的业在天界成熟，有时也会因为业和烦恼以及愿望等的力量而在人、畜生和饿鬼中成熟。）比如，在欲界中行持的善业，其他有情的善业也会在其他有情
English
Experiencing and permanently liberating from suffering, attaining nirvana, is virtuous karma; experiencing undesirable results and discomfort is non-virtuous karma; karma other than these two, which produces desirable and undesirable results, is neither virtuous nor non-virtuous, it is neutral karma. So, would the virtuous karma of the fourth dhyana and the formless realms also become neutral, since it is karma that does not experience both pleasure and pain? No, because the virtuous karma of those realms is karma that experiences the bliss of quiescence. Or, it should be understood that saying experiencing pleasure will become virtuous karma is referring to the majority of cases. Similarly, the sutras also speak of three types of karma: merit, non-merit, and unwavering karma, as well as experiencing pleasure to come, and implied by "etc.," experiencing suffering to come, and experiencing neither to come. Among these, merit is virtuous karma belonging to the desire realm, and unwavering karma is virtuous karma arising from the form and formless realms above the desire realm. So, if the sutra says, "Here, whatever is discrimination and analysis, this is what the noble ones agitate here," doesn't this contradict the statement that the first three dhyanas are agitated? There, agitation is explained as being caused by the faults of dhyana. The first is agitated by investigation and analysis, the second is agitated by not being separated from joy, and the third is said to be agitated by the noble ones because of clinging to pleasure as pleasure, while the fourth is said to be without those agitations. Here, because the result is unwavering, the first dhyana and so on are also said to be unwavering. How is it unwavering? Because the virtuous karma of dhyana and the formless realms, their results mature in their respective realms, the fruits of karma mature in their respective realms, and maturing in other realms is unwavering. (Furthermore, karma that transforms into body and possessions matures in the heavens, but sometimes, due to the power of karma, afflictions, and aspirations, it also matures in humans, animals, and hungry ghosts.) For example, virtuous karma practiced in the desire realm, the virtuous karma of other beings will also be in other beings.
Tibetan
ན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །མདོ་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ན་ལ་ལ་སྦྱིན་པ་པོ་ཡིན་ཞིང་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ལ་དེ་ཤིན་ཏུ་སྲོག་གཅོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དེ་གླང་པོ་ཆེར་གྱུར་ན་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ན་ལ་ལ་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཆུང་ངུ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་ཅིང་བསྒོམས་པ་དང་ལན་མང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ལྷ་བཟང་པོ་རྣམས་སམ་མི་བཟང་པོ་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ཞེས་པ་ནས་དེ་ནི་དེར་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷ་ཡང་ལྷའི་རིས་གཞན་དང་། ལྷའི་ནང་དུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་མི་དང་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ས་དེ་བའི་དགེ་བས་དེ་དག་ཁོ་ནར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་པར་གྲགས་པའི་ཕྱིར་མ་བཤད་དོ། ། འདོད་པ་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་བར་གྱི་དགེ་བ་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ས་དེ་དག་ན་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་དགེ་བ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དེ་ཡན་ཆད་བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང་གཟུགས་མེད་པ་དག་གི་དགེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མིན་བདེ་བའང་མིན་པ་བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཏེ། ས་དེ་དག་ན་ཚོར་བ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བཏང་སྙོམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་འདིའི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཚོར་བ་འབའ་ཞིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའོ། །འདིའི་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་འདོད་ཁམས་ཁོ་ན་ན་མི་དགེ་བ་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དགེ་བ་སྨོས་པ་ནི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་འོག་མ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནའང་བར་མ་བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ཟེར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།
Chinese
因为成熟于彼处。经中说：譬如此处，有人是布施者，是施主，但他却极爱杀生，从这句开始直到他说变成大象后，能获得各种各样的大象装饰品为止。同样，譬如此处，有人对于从布施产生的福德事物，以及从戒律产生的福德和从禅修产生的微小福德，全都依止、禅修和多次修习。他心想：如果我能与善天或善人同等出生，那该多好啊！从这句开始直到他说他将生于彼处为止。因为缘起的力量，天也将在其他天众之中，以及天众之内感受果报，那将在人、畜生和饿鬼之中成熟。初禅等是因为彼地的善业只在那儿成熟，所以是不可变的成熟。非福德业因为被称为不善，所以没有说明。
English
Because it matures there. The Sutra says: For example, here, someone is a giver and a benefactor, but he is extremely fond of killing. From this sentence until he says that when he becomes an elephant, he will obtain various kinds of elephant ornaments. Similarly, for example, here, someone relies on, meditates on, and repeatedly practices all the small merits arising from generosity, the merits arising from ethics, and the merits arising from meditation. He thinks: How wonderful it would be if I could be born equal to the good gods or good people! From this sentence until he says that he will be born there. Because of the power of conditions, even gods will experience the result among other gods and within the gods, which will mature among humans, animals, and pretas. The first dhyana and so on are immutable maturation because the virtuous deeds of that realm mature only there. Non-meritorious actions are not explained because they are known to be unwholesome.
Tibetan
དེ་ཡང་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ལས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལའང་རྒྱུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། འབྲས་བུ་ནི་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་(དེ་ན་བདེ་སྡུག་ཀྱང་མེད་པས་དེའི་རྒྱུ།) སྙོམས་འཇུག་ཟག་བཅས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པའམ། (དང་པོའི་དངོས་གཞི་ནི་དམན་ཞིང་ས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར།) སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ལས་གང་གིས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ནི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣམ་སྨན་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་ས་དེ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཚོར་བ་ནི་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀའང་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སེམས་ཀྱི་ཚོར་བ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་ཡོད་དེ། རྟོག་པ་མེད་པའི་ལས་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྟོག་པ་མེད་པའི་ལས་དགེ་བ་ནི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡན་ཆད་ན་ཡོད་དེ་དང་པོའི་དངོས་གཞི་མན་ཆད་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང་། དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡན་ཆད་ན་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུང་འདི་ལས་ནི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལས་ལ་རྣམ་སྨིན་ཡོད་ཅིང་དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཚོར་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ས་དེ་ན་བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཡོད་པར་ཤེས་སོ། །ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་ལས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་སྨིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འོག་འདོད་པ་ནའང་བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཡོད་པར་ཤེས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ལས། འདི་ལྟར་ལས་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་གཟུགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ནི་སེམས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ས་གཞན་ན་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་མེད་པའི་ཕྱི
Chinese
而且，这是因为可以从善业的异熟的理由中得知。对此，原因是有殊胜等持的禅定，结果是殊胜的生禅，这是显而易见的。如果不是这样，（因为那里没有苦乐，所以没有苦乐的原因。）那么有漏的殊胜禅定就没有异熟，或者（因为第一禅的本体低劣且地不同。）任何业都不会成熟为殊胜的生禅。有些先前的论师说，殊胜禅定的异熟是第一禅的眼识等三者的眷属中产生的乐受。有些人说，那个地方没有异熟的感受，但是所有那些舍受都是从等流因产生的。这两种说法都与经论相违背。《分别论》中说：业的异熟只有心识的感受会成熟吗？回答是：是的，无分别的业是善业。这是因为，无分别的善业存在于殊胜禅定以上，因为第一禅的本体以下是有分别的，而殊胜的第一禅以上是无分别的。因此，从这个教证中可以看出，殊胜禅定的业有异熟，而且是心识的感受，因此可以知道那个地方有体验舍受的业。此外，经论中也认为三种业的成熟是无有先后的，因此也可以知道在下界也有体验舍受的业。如《入智慧经》中说：像这样，这三种业的成熟是否有无有先后的成熟？回答是：是的，体验乐受的是色法，体验痛苦的是心识和心所法，体验非乐非苦的是不相应行法。因为在其他地方没有体验痛苦的业。
English
Moreover, this is because it can be known from the reason that it is the Vipāka of virtuous actions. Regarding this, it is evident that the cause is the Samādhāna of special absorption, and the result is the special Samādhi of rebirth. If it is not like that, (because there is neither pleasure nor pain there, so there is no cause for it,) then the special Samādhi of contaminated absorption would have no Vipāka, or (because the actual basis of the first [Dhyāna] is inferior and the ground is different,) it would follow that no action would ripen into the special Samādhi of rebirth. Some former teachers say that the Vipāka of special Samādhi is the sense of pleasure that arises in the retinue of the three, such as the eye consciousness of the first Samādhi. Some say that there is no feeling of Vipāka in that place, but all those feelings of equanimity arise from the corresponding cause. Both of these are contradictory to the scriptures. The Vibhajyavāda says: Is it only the feeling of mind that ripens as the Vipāka of action? The answer is: Yes, the action without conception is virtuous. This is because virtuous action without conception exists above special Samādhi, because everything below the actual basis of the first [Dhyāna] has conception, and everything above the special actual basis of the first [Dhyāna] is without conception. Therefore, from this scripture, it is shown that the action of special Samādhi has Vipāka, and that it is the feeling of mind, so it is known that there is action that experiences equanimity in that place. Furthermore, since the scriptures also consider the ripening of the three actions to be without precedence or subsequence, it is also known that there is action that experiences equanimity even in the lower realms. As it says in the Jñānāvatāra Sūtra: Like this, is there a ripening of the three actions that ripens without precedence or subsequence? The answer is: Yes, what experiences pleasure is form; what experiences suffering is mind and mental factors; what experiences neither pleasure nor pain is non-associated compositional factors. Because there is no action that experiences suffering in other places.