Tibetan
་ན་མཆོག་དམན་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། རྟེན་གོང་མའི་དབང་པོ་མཆོག་ཡིན་པས་མི་ངན་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ལ་རྟེན་ནས་བྱ་བ་བཟང་པོ་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ས་ཐམས་ཅད་པའི་གཟུགས་མཐོང་བར་མ་ཟད་རྟེན་ལུས་ཀྱིའང་(ཡུལ་)གཟུགས་དང་རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཀས་ཐམས་ཅད་དུ་མཐོང་ཞིང་རྟེན་བྱེད་(ནུས་)དེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་འདོད་པའི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་ས་པ་དང་། (གོང་མའི་མིག་སྐྱེད་ནས་དང་པོའི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་ལྟ་ན་)གོང་མའི་ས་པ(འི་གཟུགས།) མཐོང་ངོ་། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་གསུམ་པའི་བར་གྱིས་རང་ས་དང་འོག་ས་དང་གོང་སའི་གཟུགས་མཐོང་ངོ་། །བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ལུས་ལས་ནི་རང་ས་དང་འོག་མའི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་(གོང་ན་གཟུགས་མེད་པས་སོ། །)ངོ་། །(ཐམས་ཅད་མཐོང་བའི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ནི་འདོད་པའི་ལུས་པ་བསམ་མོ། །)རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནི་འདོད་པའི་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་སའི་རྣམ་ཤེས་དང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །བསམ་གཏན་དང་པོའི་ལུས་ལ་ནི་རང་སའི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལུས་ལ་ནི་འོག་མ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ལུས་ཀྱིའང་གཉིས་ཀ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བའང་ཅི་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་རིགས་པར་བྱའོ། །དབང་པོ་གཞན་ལ་སྦྱར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཇི་ལྟར་མིག་ལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལྟར་རྣ་བའང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལུས་ལ་འོག་མའི་རྣ་བ་མིན། །རྣ་བའི་གོང་མའི་སྒྲ་མ་ཡིན། །རྣམ་པར་ཤེས་པའང་དེ་ཡི་སྒྲ། །ལུས་ཀྱིའང་གཉིས་ཀ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་པོ་དག་གི་ནི་ཡུལ་དང་རྣམ་ཤེས་དང་རྟེན་གྱི་ལུས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དབང་པོ་དང་ཕྲད་པ་འཛིན་པས་ཆོད་པ་དང་རིང་བའི་དོན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་སྤྱིར་བཏང་ནས་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ནི་ལུས་དང་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་རེག་བྱ་ནི་རང་གི་ས་པ་ཡིན་ལ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནས་བཞི་པའི་བར་དུ་སྐྱེས་པ་དག་རེག་བྱ་འཛིན་ན་འོག་མ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་དང་། འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོར་སྐྱེས་པ་དག་རེག་བྱ་འཛིན་ན་རང་རང་གི་ས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡིད་དང་ཆོས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་དེའི་རྟེན་ལུས་ནི་ས་མ་ངེས་ཏེ། རེས་འགའ་ཐམས་ཅད་ས་མཚུངས་པ་དང་རེས་འགའ་མི་མཚུངས་པའི་ཡང
Chinese
如果说会变成 श्रेष्ठ（藏文，梵文天城体，śreṣṭha，梵文罗马拟音，殊胜）和劣等的境地，那没有过失。因为所依是上界的自在 श्रेष्ठ（藏文，梵文天城体，śreṣṭha，梵文罗马拟音，殊胜），就像依靠恶劣的国王 श्रेष्ठ（藏文，梵文天城体，śreṣṭha，梵文罗马拟音，殊胜）来成办善事一样。识不仅能见到所有地的色，而且所依的身体（的境）色和识二者都能见到一切，并且能作为所依（的能力）是：比如色依靠欲界的身体，能见到自己的地，（如果从上界的眼生起，用最初的眼识来看），就能见到上界的地（的色）。从初禅到三禅之间能见到自己的地、下地和上地的色。从四禅的身体能见到自己的地和下地的所有色（因为上面没有色）。（能作为见到一切的所依，是考虑欲界的身体。）识是依靠欲界的身体，能生起自己的地的识和初禅的识。初禅的身体只能生起自己的地的识。 二禅以上的身体只能生起下地初禅的识。因此，身体也能二者都见到一切，应该理解为是就各种情况而说的。就与其他根结合的情况来说，就像对眼详细解释的那样，对耳也应该同样理解，即：身体没有下地的耳，耳没有上地的声，识也是那样的声，身体也能二者都见到一切，应该广泛地结合起来。鼻、舌、身这三个界，它们的境、识和所依的身体都是自己的地，因为它们与根相连而执取，不涉及间断和遥远的意思。 这样，从一般到特殊来说，身体和身体的根以及所触是自己的地，而身体的识，如果是从二禅到四禅之间生起的，执取所触时是下地初禅的地；如果是欲界和初禅生起的，执取所触时只是各自的地。意和法以及意的识和它的所依身体是不确定的地，有时一切是同地，有时是不同地的。
English
If it is said that it will become a state of श्रेष्ठ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, śreṣṭha, Sanskrit Romanization, superior) and inferior, then there is no fault. Because the support is the supreme power of the upper realm श्रेष्ठ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, śreṣṭha, Sanskrit Romanization, superior), just like relying on a bad king श्रेष्ठ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, śreṣṭha, Sanskrit Romanization, superior) to accomplish good deeds. Consciousness not only sees the form of all lands, but also the form and consciousness of the dependent body (the object) both see everything, and the dependent (ability) is: for example, form relies on the body of the desire realm to see its own land, (if it arises from the eye of the upper realm, and looks with the first eye consciousness), it can see the land (of form) of the upper realm. From the first dhyana to the third dhyana, one can see the form of one's own land, the lower land, and the upper land. From the body of the fourth dhyana, one can see all the forms of one's own land and the lower land (because there is no form above). (To be suitable as a support for seeing everything is to consider the body of the desire realm.) Consciousness relies on the body of the desire realm to generate the consciousness of its own land and the consciousness of the first dhyana. The body of the first dhyana only generates the consciousness of its own land. The bodies above the second dhyana only generate the consciousness of the lower first dhyana. Therefore, it should be understood that the statement that the body can see everything in both ways is made according to various situations. In terms of combining with other faculties, just as it is explained in detail for the eye, it should be understood in the same way for the ear, that is: the body does not have the ear of the lower land, the ear does not have the sound of the upper land, consciousness is also that kind of sound, and the body can also see everything in both ways, which should be widely combined. The three realms of nose, tongue, and body, their objects, consciousness, and dependent body are all their own lands, because they are connected to the faculties and grasp, and do not involve the meaning of interruption and distance. Thus, from general to specific, the body, the body's faculty, and the touchable are one's own land, while the body's consciousness, if it arises from the second dhyana to the fourth dhyana, when grasping the touchable, it is the land of the lower first dhyana; if it arises from the desire realm and the first dhyana, when grasping the touchable, it is only their respective lands. Mind and dharma, as well as the consciousness of mind and its dependent body, are uncertain lands, sometimes everything is the same land, and sometimes they are different lands.
Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །(དེ་ཡང་ས་ལྔ་ཆར་གྱི་ལུས་ལ་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ་དེ་ལ་བཞི་ཀ་ས་མཚུངས་པ་འདོད་པའི་ལུས་ལ་པའི་ཡིད་དབང་གིས་འདོད་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་པ་ལྟ་བུའི། མི་མཚུངས་པ་འདོད་པའི་ཡིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་པའམ། འདོད་པའི་སྦྲུལ་པ་ལས་ལྡང་བ་ན་ཡིད་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ལ་ཡིད་ཤེས་ནི་བསམ་གཏན་གང་རུང་ངོ་གོང་ནས་འོག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ན་ཡིད་ནི་ས་གོང་མ་དང་རྣམ་ཤེས་དང་རྟེན་ནི་འོག་ས་པ་སྟེ་འོག་ནས་གོང་དུ་སྐྱེ་ན་བཟློག་པའོ། །ཆོས་ནི་རང་ས་དང་ས་ཐམས་ཅད་པ་དང་སས་མ་བསྡུས་པའང་ཡུལ་དུ་བྱེད་དོ་བསམ་གཏན་དགེ་ཡུལ་ཡོད་དགུ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། གཟུགས་མེད་དངོས་གཞི་དགེ་རྣམས་ཀྱི། །སྤྱོད་ཡུལ་ཟག་བཅས་འོག་མ་མིན། །ཞེས་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་ཏེ་འཆད་པས་སོ། །)འདི་ནི་གནས་གསུམ་པ་དང་བརྒྱད་བར་(ཡང་)འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། བརྒྱད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་བཤད་པ་ནི་ཡང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལས་(རྣམ་ཤེས་གང་གི་ཤེས་ཤེ་ན་ཆོས་དང་མིག་སོགས་གསལ་བའི་ཕྱིར།) རྣམ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ནས་རེག་བྱའི་བར་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ་(ཁོ་ན་)ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ནི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མདོ་ལས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ཡིད་ལ་རྟེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷག་མ་ཁམས་བཅུ་གསུམ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་པུས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །(བྲམ་ཟེ་རང་བཞིན་ཉན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་མིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་དང་། མོ་དང་ཕོ་དང་སྲོག་དང་ཚོར་བ་ལྔ་དང་དད་སོགས་ལྔ་དང་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྟེ། དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་གསུངས་པ་ལ་ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ནི་དམིགས་བཅས་ཡིན་པས་ཡིད་སྲོག་གི་དབང་པོའི་མཇུག་ཏུ་འདོན་མོད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་པ་ནི་དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་མ་གུས་པར་འགྱུར་བས་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་འདོན་པར་བྱེད་དོ། །)ཡང་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལས་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་(ཞིང་བརྟན་)པས་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཡང་མདོ་ལས། དབང་པོ་རྣམས་ཤེས་འ
Chinese
因此。（也就是说，五地各自的身体，根据情况结合，其中四者都认为地相同，对于想要身体的意，以意自在，缘于想要的法，产生想要的意的识，就像这样。或者进入认为不相同的意的禅定。或者从想要的睡眠中醒来时，意是想要的，而意识是任何一种禅定。从上往下产生时，意是上地，识和所依是下地，从下往上产生则相反。法是自地和一切地，以及不属于地的，也作为对境。禅定是善的，境是所有的九种，就像所说的。以及无色界的实际善法，行境不是有漏的下地。这是带着特殊性来解释的。）这将在第三和第八处（再次）解释。 第八，解释了用二者来了解等三种，也就是从十八界中（如果问哪个识了解什么，因为法和眼等是清晰的。）用二识来了解的是从色到触的外处五种（仅仅），也就是色是用眼识来了解的，以及用意识来了解等。 因此，经中也说，比丘们，了解色的识有两种，即依赖于根和依赖于意。这样说。其余的十三界不是五门的识的对境，因此成立了仅仅用意识来了解。 （婆罗门自在地听着自性，说了眼等六根，以及女和男和命和五种感觉，以及信等五种和无知，全部了解等三种。说了二十二根，对此，俱舍论师们因为是有所缘，所以在意命根之后说，但是经部师们如果这样做，就会变成不尊重六处的安立，因此按照经中所说的来念诵。）还有，从十八界中，法界的一部分，非为有为法的法不是刹那的（并且是稳固的），因此称为常。其他的都是有为法，因此要知道是无常的。 又，经中说，诸根知
English
Therefore. (That is, the bodies of the five realms are combined as appropriate. Among them, all four consider the realms to be the same. For the mind that desires a body, with the mind's freedom, focusing on the desired dharma, generating the consciousness of the desiring mind, like that. Or entering the samadhi of the mind that desires the dissimilar. Or when arising from the sleep of desire, the mind is desire, and the consciousness is any samadhi. When arising from above to below, the mind is the upper realm, and the consciousness and basis are the lower realm. When arising from below to above, it is the opposite. Dharma is its own realm and all realms, and also what is not included in the realms, also serves as an object. Samadhi is virtuous, the object is all nine, as it is said. And the actual virtuous dharmas of the formless realm, the field of activity is not the lower, defiled realm. This is explained with specificity.) This will be explained (again) in the third and eighth places. Eighth, explaining the three things, such as what is to be known by the two, is again from the eighteen realms (if you ask which consciousness knows what, because dharma and the eye, etc., are clear.) What is to be known by the two consciousnesses is the five external sense bases from form to touch (only), that is, form is to be known by eye consciousness, and to be known by mind consciousness, and so on. Therefore, in the sutra it is also said, "Monks, the consciousness that knows form is of two kinds, namely, that which relies on the sense faculty and that which relies on the mind." Thus it is said. The remaining thirteen realms are not the objects of the consciousnesses of the five gates, therefore it is established that they are to be known by the mind consciousness alone. (The Brahmin, listening freely to nature, spoke of the six sense faculties, such as the eye, and the female and male, and life, and the five feelings, and the five such as faith, and ignorance, knowing all three, etc. Having spoken of the twenty-two faculties, the Abhidharma masters, because they are with objects, speak after the mind and life faculties, but the Sutra masters, if they do so, would become disrespectful to the establishment of the six sense bases, therefore they recite as it appears in the sutra.) Also, from the eighteen realms, a part of the dharma realm, the unconditioned dharma is not momentary (and is stable), therefore it is called permanent. The others are conditioned, therefore it should be known that they are impermanent. Also, in the sutra it says, "The sense faculties know"
Tibetan
བྱུང་ན་ཁམས་དེ་དག་ལས་དབང་པོ་ཡིན་པ་ནི་དུ། མ་ཡིན་པ་ནི་དུ་ཞེ་ན། ཁམས་དེ་དག་(བྲམ་ཟེ་རང་བཞིན་ཉན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་མདོ་ལས། མིག་སོགས་དྲུག་དང་། མོ་དང་ཕོ་དང་སྲོག་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་དད་སོགས་ལྔ་དང་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཟག་མེད་གསུམ་སྟེ་དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་གསུངས་པ།) ལས་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱེད་སྲོག་དང་ཚོར་བ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་གསུམ་གྱི་ཆ་སྟེ་བཅུ་བཞི་དང་། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་གང་དག་ནང་གིར་བཤད་པ་(མིག་སོགས་ལྔ་དང་། སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་ཏེ།) བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ནི་དབང་པོ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་སོ་སོར་དབང་པོ་ལྔ་དང་། ཕོ་མོའི་དབང་པོ་ནི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་དབང་པོ་གསུམ་གྱི་ཆ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྷག་མ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ནི་དབང་པོ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། ། དགེ་སློང་གནས་གསུམ་དག་ལ་མཁས་འདོད་པ། །གང་དེ་ཆོས་མངོན་གཞུང་གི་ཆ་ཤས་ལས། །ཡིན་ཕྱིར་གང་ལ་འདུན་པ་རབ་འཇུག་པ། །དེ་ཡིས་དང་པོར་གཞུང་འདིར་འཇུག་པར་གྱིས། །ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་མངོན་པའི་རྒྱན་ལས་ཁམས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གནས་དང་པོའི་བཤད་པའོ།། །། གཉིས་པ་རྟོག་བཅས་དཔྱོད་བཅས་སོགས་བཤད་པ།