Tibetan
པར་གྱི་སྒྲ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཁ་དོག་དཀར་ཤམ་གོས་དཀར་པོ་གྱོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁྲིད་ལས་ཤོག་ཅེས་བརྗོད་ན་བྲམ་ཟེ་ལྷ་སྐྱིད་ཁོ་ན་གོ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་ལས། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྨྲས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་རྒྱལ་པོའི་སྲས་འཆད་དོ། །སློབ་དཔོན་གང་སྤེལ་ནི་འདི་ནི་ཆོས་མངོན་པ་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་ལ། དེ་འཆད་ན་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་ལ་བསྟོད་པ་མི་བྱེད་པས་སྐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྱི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་གོ་བ་དང་། བེའུ་དང་བཅས་པའི་བྲུས་མ་འོན་ཅིག་ཅེས་པ་ལྟར་ལྡན་བྲལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྱི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་གོ་བ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་འཆད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སེན་དྷ་པ་འོན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཁྱད་པར་གྱི་སྒྲ་མེད་པའི་རྩོམ་པ་ཡིན་ན། འདིར་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒྲ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་རོ། །(དེ་ལ་ཇི་ལྟར་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་ལ་བསྟོད་པ་དང་ཕྱག་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་རང་དོན་ལ་སྤངས་རྟོགས་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི།) ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཏེ། མདོ་ལས་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཇི་སྙེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མུན་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ་མུན་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། (རང་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྨོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར།) གཉིས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་པ་ལྟར་ན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པ་ལ་འདོད་མོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ལའང་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དོན་གྲུབ་ལས། རིང་དང་ཕྲ་སོགས་ཤེས་པ་ལས། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ཞེས་བྱེ་བྲག་དབྱེའི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་མིན་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་གྲོལ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། གཉིས་རྣམ་གྲོལ་བའི་ཤེས་པ་ལ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཀུན་རིག་ཅེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །དེ་ཕྱིར་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། འགྲེལ་པ་ལས། འདི་ལྟར་དེ་དག་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་། ཡུལ་དང་། དུས་ཤིན་ཏུ་བསྐལ་བ་དང་། དོན་རབ་ཏུ་དབྱེ
Chinese
因为与词语的声音相关联，例如，在婆罗门中，如果说“哪个穿着白色内衣和白色衣服的人，从队伍里出来”，那么就像只有婆罗门拉吉才明白一样。因此，注释中说：“谁”是指以佛陀薄伽梵为对象而说的，国王的儿子这样解释。堪布岗巴说，现在是讲解阿毗达磨的时候，讲解时不会赞美佛陀以外的人，因此通过场合的力量，普遍的词语可以理解为特殊的，就像“带着小牛的母牛瞎了一只眼”一样，通过有无的力量，普遍的词语可以理解为特殊，虽然解释为两者都是，但不是通过场合的力量，因为那是像“辛达巴瞎了”一样没有特殊词语的写作，而这里是因为结合了特殊的词语。 （其中，如何表达供养，分为赞颂和顶礼两种，第一种又分为三，为了自己的利益，分为断和证两种，第一种是：）“一切”是指十二处，因为经中说“所有婆罗门”是指所有十二处。黑暗是因为阻碍了见到真实意义，所以烦恼障和所知障就像黑暗一样。其中，第一种是贪欲等的自性，（因为独觉和声闻也远离了烦恼的愚昧。）第二种，大乘行者认为是能取所取二相的分别念，但声闻部派不这样认为，因为他们认为佛陀也有，如《外义成就》中说：从了知远和细等，称为瑜伽士而区分，因为不是一切智者，所以有相违的过失，没有从二相中解脱。以及，在从二相解脱的智慧中，称为在一切相中一切知，这真是太稀奇了，因此存在于执着的自性中。因此，不是烦恼性的无知就是所知障，注释中说：如此一来，从那些之中，佛的法和，处和，时间极其久远和，意义极其区分
English
Because it is related to the sound of words, for example, among the Brahmins, if it is said, "Which one wearing a white undergarment and white clothes, come out of the line," then it is like only the Brahmin Lhakyid understands. Therefore, in the commentary it says, "Who" is said with the Buddha Bhagavan as the object, so the king's son explains. Khenpo Gangpa said that this is the time to explain the Abhidharma, and when explaining it, one does not praise anyone other than the Buddha, so through the power of the occasion, the general term can be understood as specific, just like "the cow with a calf is blind in one eye," through the power of presence and absence, the general term can be understood as specific, although it is explained as both, but not through the power of the occasion, because that is a writing without special words like "Sindhapa is blind," but here it is because special words are combined. (Among them, how to express offering, divided into praise and prostration, the first is divided into three, for one's own benefit, divided into abandonment and realization, the first is:) "All" refers to the twelve sources, because the sutra says "all Brahmins" refers to all twelve sources. Darkness is because it hinders seeing the true meaning, so the afflictive obscurations and the cognitive obscurations are like darkness. Among them, the first is the nature of desire and so on, (because the Pratyekabuddhas and Shravakas are also free from the ignorance of afflictions.) The second, Mahayana practitioners consider it to be the conceptual thought of the duality of grasper and grasped, but the Shravaka schools do not think so, because they think that the Buddha also has it, as it is said in "External Meaning Accomplishment": From knowing far and subtle etc., it is distinguished as a yogi, because it is not omniscient, so there is the fault of contradiction, not liberated from the two aspects. And, in the wisdom liberated from the two aspects, it is called all-knowing in all aspects, this is truly amazing, therefore it exists in the nature of grasping. Therefore, non-afflictive ignorance is the cognitive obscuration, the commentary says: In this way, from those, the Buddha's Dharma and, place and, time extremely long and, meaning extremely distinct.