Tibetan
་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་རྣམས་དང་། གསུམ་པ་ནི་བྱིས་པའི་རྩེ་ལས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ལྟ་བུ་སོགས་དགེ་མི་དགེ་གང་ཡང་མིན་པའི་ཀུན་སློང་རྣམས་སོ། །ཀུན་སློང་ལ་ནི་གོང་གི་སྐྱབས་འགྲོའི་སྐབས་ལྟར་ཚེ་འདི་དང་། ངན་སོང་ལས་ཐར་འདོད་དང་། ཐར་པ་ཐོབ་འདོད་དང་། སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང་རྣམས་སུ་ཡོད་དེ། སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །སྤྱིར་དགེ་བ་བྱེད་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང་རྣམས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བྱེད་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང་རྣམས་མི་དགེ་བ་ཡིན་ཀྱང་། གཞན་ཕན་གྱི་བསམ་པས་མི་དགེ་བའི་ལས་འགའ་ཞིག་བྱེད་པའི་ཀུན་སློང་དགེ་བ་དང་། ཕྲག་དོག་འགྲན་སེམས་ཀྱིས་དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཀུན་སློང་མི་དགེ་བ་འབྱུང་སྲིད་དོ། །དེ ས་ན་ཀུན་སློང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་དགེ་སྦྱོར་ལ་འཇུག་ཅིང་། འཇུག་པའི་གོ་རིམ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདི་ནས་བྱ་བར་མ་ངེས་ཀྱང་དང་པོ་སྐྱབས་འགྲོ་ནས་འཇུག་ཅིང་མཐར་བསྔོ་སྨོན་བྱེད་དགོས་པ་འདྲ་སྟེ། ཕྲན་ཚེགས་ལ་ནི་ངེས་པ་མེད་དོ། །འདིར་ཕྱོགས་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བཤད་ན། ཕྱི་མའི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཀུན་སློང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངང་ནས་ནང་པར་ལངས་ཏེ། ལྟུང་བཤགས་ལ་སོགས་ཕྱག་མཆོད་ཡན་ལག་བདུན་པའི་སྐོར་རྣམས་རྒྱས་བསྡུས་ཅི་རིགས་བྱས་པའི་མཇུག་ཏུ། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ཚད་མེད་རྣམས་སྤྱི་ལྟར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དཀར་ཆོས་ཁྱད་པར་ཅན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པས་སྔོན་དུ་འབྱུང་གི ཆོས་ཆུང་བའི་དབང་གིས་མིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་དཀར་ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་དང་གནས་པ་དང་སྤེལ་བའི་གཞི་ཡིན་ལ། ཚད་མེད་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་གཞན་འབྱུང་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་དེ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་གཞན་ཐམས་ཅད་འཛིན་ཅིང་སྤེལ་བའི་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ཡོན་ཏན་གཞན་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་དུ་ཚུད་པར་འཇོག་ཅིང་། དེ་མིན་ན་ཡོན་ཏན་གཞན་བརྒྱ་ཕྲག་ཡོད་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་པར་འཇོག་མི་ནུས་པས་ཐེག་ཆེན་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ལྟ་ཞོག །སྐྱབས་འགྲོ་དང་ཚད་མེད་རྣམས་ཀྱང་ཉམས་ལེན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས། དེ་དག་ཚིག་ཙམ་ཞིག་བྱས་ནས་དགེ་སྦྱོར་ཕྲན་ཚེགས་ལ་འབད་པ་ནི་གནད་ཆུང་སྟེ་ཤེས་དགོས་སོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་རྣམས་ནི་སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཉམས་ལེན་ཡིན་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་དང་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་
Chinese
是时候的动机，第三种是像孩子玩耍的动机等，既非善亦非恶的动机。动机有如上述皈依时所说，有为了今生、想要脱离恶趣、想要获得解脱、想要获得成佛的动机等。后者比前者殊胜。一般来说，想要行善的动机是善，想要作恶的动机是恶。但是，为了利益他人，做一些恶事的动机是善的；而因为嫉妒和竞争心去行善，则可能产生不善的动机。因此，要以殊胜的动机进入善行，进入的顺序不一定非要从这里开始，但似乎要先从皈依开始，最后做回向和发愿。细节则不一定。这里从一个角度来说，以指向来世的殊胜动机成为佛教徒，在忏悔等七支供的结尾，要像通常一样做皈依和发心，以及四无量心。因为这是其他殊胜善法的基础，所以要先做，不是因为它是小法。皈依是生起、安住和增长三乘一切其他善法的基础，四无量心是大乘其他法产生的基础，发心是执持和增长大乘一切其他法的殊胜基础。如果相续中生起菩提心，无论有没有其他功德，都算进入大乘；如果没有菩提心，即使有成百上千的其他功德，也不能算作大乘，所以它也是成为大乘的特点。因此，不要说发心，皈依和四无量心也是修行的重点。如果只是口头上说说，却努力于细微的善行，要知道这是抓小放大。密宗的修行，一般是大乘的修行，但以想要成佛和
English
are the motivations of the time, and the third is like the motivation of children's play, etc., which are neither virtuous nor non-virtuous motivations. Motivations are like those mentioned above during refuge, there are motivations for this life, wanting to escape from bad destinies, wanting to attain liberation, and wanting to attain Buddhahood. The latter is more special than the former. In general, the motivation to do good is good, and the motivation to do evil is non-virtuous. However, with the thought of benefiting others, the motivation to do some evil deeds is virtuous, and doing good with jealousy and competitiveness may lead to non-virtuous motivations. Therefore, one should engage in virtuous deeds with special motivation, and the order of engagement is not necessarily from here, but it seems that one should start with refuge and end with dedication and aspiration. There is no certainty in the details. Here, speaking from one perspective, one becomes a Buddhist with a special motivation aimed at the next life, and at the end of the confession and other seven-branch offerings, one should do refuge and mind generation, and the four immeasurables as usual. Because this is the basis of other special white dharmas, it should be done first, not because it is a small dharma. Refuge is the basis for generating, abiding, and increasing all other white dharmas of the three vehicles, and the four immeasurables are the basis for the emergence of other Mahayana dharmas, and mind generation is the special basis for holding and increasing all other Mahayana dharmas. If the mind of enlightenment arises in the mind stream, it is considered to have entered the Mahayana whether there are other qualities or not. If not, even if there are hundreds of other qualities, it cannot be considered Mahayana, so it is also a characteristic of becoming Mahayana. Therefore, let alone mind generation, refuge and the four immeasurables are also the main points of practice. If one only says these words and strives for trivial virtuous deeds, one should know that this is focusing on the small and neglecting the important. The practices of tantra are generally Mahayana practices, but with the desire to attain Buddhahood and Mahayana mind generation,
Tibetan
མ་ཟིན་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་སུ་མི་འགྱུར་བར་ལམ་རིམ་སོགས་ལས་བཤད་ཅིང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤྱོད་པར་ཡང་མི་འགྲོ་ལ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་དང་བསླབ་གསུམ་དང་རིམ་གཉིས་བསྒོམ་པ་ལྟ་བུ་ལྟ་ཅི། ཐ་ན་དུད་འགྲོ་ལ་ཟན་ཆང་གཅིག་བྱིན་ནའང་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་ཞིང་། དེས་མ་ཟིན་ན་སྟོང་གསུམ་རིན་པོ་ཆེས་བཀང་སྟེ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཀྱང་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པར་མི་འགྲོ་བར་ལམ་རིམ་ལས་བཤད་དོ། །ངེས་འབྱུང་ཐར་བ་ལ་བྱེད་ཀྱང་། ངེས་འབྱུང་གི་བློ་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་འདོད་པའི་བློ་ཞིག་ལ་བྱེད་ཅིང་། འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་དངོས་ནི། བསླབ་པ་གསུམ་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དངོས་སམ། རྗེས་མཐུན་ཙམ་ཡིན་ཡང་དེ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་གྲོགས་གཞན་གྱིས་ཟིན་པ་ལ་མ་ལྟོས་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷས། བསོད་ནམས་ཆུང་ངུས་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ཟོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་ལ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་པ་གཞན་རྣམས་དང་འདྲའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཞི་སྒོ་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟེན་འབྲེལ་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཞི་བ་ཐར་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྒོ་གཅིག་པུ་ནི། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་པས་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཟིན་ཞིང་བསྒོམས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་མེད་ན་ཡོན་ཏན་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་ཐར་པ་ཐོབ་མི་ནུས་ཏེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། གལ་ཏེ་བདག་མེད་ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག །སོ་སོར་དེར་བརྟག་གལ་ཏེ་སྒོམ་བྱེད་ན། །ཐར་པ་མྱ་ངན་འདས་འཐོབ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཞན་གང་གིས་དེ་ནི་ཞིར་མི་འགྱུར་། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་ཏེ་མང་ཡང་མ་བྲིས། དེས་ན་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་ཡོད་ན་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་གཙོ་བོ་གཉིས་ཡོད་པར་འཇོག་གི དེ་གཉིས་དངོས་སམ་ཕྱོགས་མཐུན་ཙམ་ཡང་མེད་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་གཙོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་བསམ་པ་གལ་ཆེ་ཞིང་། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱོང་བ་དང་། ཡོན་ཏན་གཞན་སྒྲུབ་པ་འདྲ་བ་བཟླས་བརྗོད་གཞན་ལ་མེད་
Chinese
如果未被其摄持，就不会成为大乘的法，如《道次第》等中所说。也不会成为大乘的行持。更不用说以菩提心摄持而修持六度、三学和二次第等了。甚至给畜生一口食物或酒，也算是学习菩萨行。如果未被其摄持，即使用充满三千世界的珍宝来布施，也不会成为菩萨行，如《道次第》中所说。即使是希求解脱，也要将出离心视为想要从轮回中解脱的心。而从轮回中解脱的真正方法是三学，特别是智慧之学。即使仅仅生起证悟空性的智慧之学，或者仅仅是与之相似的智慧，也会成为解脱之因，无需依赖其他助伴。如圣天所说：以微小福德，对此法，亦不生疑惑，仅生疑惑者，亦能坏有海。然而，成为大乘的行持则依赖于菩提心，与其他行持相同。如云：寂静无二即缘起。如是说，获得寂静解脱的所有方法中，最主要且唯一的方法是证悟空性的见解，因此，以戒律摄持并修习它，就能获得解脱。如果没有它，任何其他的功德都无法获得解脱。如《三摩地王经》中说：若于无我法，一一分别解，一一于彼观，若人修禅定，解脱寂灭果，是彼之因缘，何有余因缘，能令得寂静。以及《宝积经》中说：盲人无引导，亿万众亦然。等等，类似的经文很多，不再赘述。因此，如果具有证悟无我的智慧和菩提心，就可以认为具有两种证悟功德的主要因素。如果这二者，无论是真实存在还是仅仅相似，都不具备，那就是缺乏功德的主要因素，因此发心非常重要。通过这二者可以清净罪障，并且像修持其他功德一样，其他的念诵没有这种作用。
English
If it is not grasped, it will not become the Dharma of the Great Vehicle, as explained in the Lamrim and other texts. It will also not become the conduct of the Great Vehicle. Let alone meditating on the six perfections, the three trainings, and the two stages through the door of being grasped by bodhicitta. Even giving a single morsel of food or drink to an animal counts as learning the conduct of a Bodhisattva. If it is not grasped by that, even if one gives charity by filling three thousand worlds with jewels, it will not become the conduct of a Bodhisattva, as explained in the Lamrim. Even if one aims for liberation, one should regard renunciation as the mind that desires to be liberated from samsara. The actual method for liberating oneself from samsara is the three trainings, especially the training in wisdom. Even if one merely generates the training in wisdom that realizes emptiness, or even just something similar to it, it will become a cause for liberation, without relying on other companions. As Aryadeva said: "Even with small merit, one will not doubt this Dharma. Even merely doubting it will destroy the ocean of existence." However, becoming the conduct of the Great Vehicle depends on bodhicitta, just like other conducts. As it is said: "Peace is non-dual, which is dependent arising." As it is said, the main and only gateway to all methods for obtaining peace and liberation is the view that realizes emptiness. Therefore, if it is grasped by ethics and meditated upon, one will obtain liberation. Without it, no other qualities can obtain liberation. As it says in the Samadhiraja Sutra: "If one individually understands the selflessness of phenomena, if one individually contemplates it, if one meditates, liberation, nirvana, the cause of obtaining the fruit, what other cause can make it peaceful?" And in the Sutra Collection, it also says: "Billions and trillions of blind people without a guide," and so on. There are many such examples, but I will not write them all. Therefore, if one has the wisdom that realizes selflessness and bodhicitta, one can consider that one has the two main qualities of realization. If one does not have these two, either directly or even just a similar aspect, then one is separated from the main qualities, so intention is very important. Through these two, one can purify sins and obscurations, and accomplish other qualities, unlike other recitations.