Tibetan
ན་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྟོན་པས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་གདུལ་བྱ་མ་རིག་པའི་གཉིད་དང་ལྡན་པའི་རྨི་ལམ་རྨི་བཞིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནས། དེའི་ཕྱིར་མྱང་འདས་ཀྱི་དོན་དུ་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་རིགས་ངོར་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པའི་ངོར་ཡོད་པ་ཙམ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བརྗོད་པའི་འབད་རྩོལ་མེད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལས་ཆོས་བསྟན་པའི་སྒྲ་འབྱུང་བའི་དཔེ་དོན་གསལ་བ་ཞིག་དང་བཅས་ནས་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །རྡོར་གཅོད་ལས། སྟོན་པས་ངས་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ལས་གང་བླངས་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་བླངས་པའི་དོན་དེ་ཚུལ་འདི་དང་འདྲའོ།། །།རབ་བྱེད་ཉེར་དྲུག་པར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བརྟག་པའི་སྐབས་སུ། རྩ་བར། མ་རིག་སྒྲིབ་པ་ཡང་སྲིད་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས། འཁོར་བར་འཁོར་ཚུལ་དང་དེ་ལས་ལྡོག་ཚུལ་ཡང་འཆད་དེ། འཁོར་ཚུལ་བསྡུ་ན་འཁོར་བར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་དང་། འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་བཤད་པའི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་འཕངས་ན་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་བསྒོམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གང་འཕང་ནས་མིང་གཟུགས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་རེག་པ་དང་ཚོར་བ་དང་འབྲས་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་ངོ་། །འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་སྲེད་ལེན་གཉིས་སོ། །ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ན་རྣམ་ཤེས་ལ་བསྒོས་བའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་མཐུ་ཅན་དུ་གྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གང་འགྲུབ་ན་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤིའོ་ཞེས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་མོ། །འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་ཚུལ་ནི། འཁོར་བའི་རྩ་བ་འདུ་བྱེད་དེ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བདག་མེད་རྟོགས་ཤིང་བསྒོམས་ན་དེ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ།། །།རབ་བྱེད་ཉེར་བདུན་པར་ལྟ་བ་བརྟག་པའི་སྐབས་སུ། རྩ་བར། སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་ན། །དེ་ནི་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཚེ་སྔ་མར་བྱུང་བའི་བདག་དེ་ཚེ་འདིའི་བདག་མ་ཡིན་ཞིང་། ཡིན་ན་བདག་རྟག་པར་འགྱུར་བ་དང་། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཀའི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་ཐལ་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བའི་གནོད་པ་བསྟན་ལ། མདོ་ལས་ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་མང་པོས་བཀུར་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་པ་ནི་ཚེ་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ཀྱི་ང་སོ་སོར་མ་
Chinese
那么这会变成什么样呢？就像导师说“我为你们宣说了佛法”一样，这是那些被无明的睡眠所困扰，正在做梦的众生，从自己的分别念中产生的。从这里开始，就像经中说的那样，为了涅槃的意义而宣说的佛法，仅仅存在于名言识的层面，而对于通达真理的人来说，则是不存在的。就像《虚空藏经》中所说的那样，即使没有言语的努力，也会从虚空中发出宣说佛法的声音，应该理解为这是用一个清晰的例子来解释的。在《金刚经》中，导师说“我从燃灯佛那里获得的佛法，什么也没有”，这与实际上没有获得的意思是相似的。第二十六品，在考察十二缘起的时候，根本颂中说：“无明障蔽故，再有亦复生。”等等，用十二缘起，既阐述了在轮回中流转的方式，也阐述了从中解脱的方式。如果概括流转的方式，那就是阐述了推动轮回的因果，以及成就轮回的因果。推动轮回的因是无明和行。如何推动呢？就是以业的习气熏染因位的识的方式。推动的是什么呢？就是名色、六处、触、受，以及果位的识。成就轮回的因是爱和取。如何成就呢？就是以熏染识的业的习气变得强大的方式。成就的是什么呢？就是生和老死，这仅仅是举例说明。从轮回中解脱的方式是：“轮回之根本，即是诸行也。”等等，就像经中说的那样，如果证悟并修习无我，就能从中解脱。第二十七品，在考察见的时候，根本颂中说：“前世诸有生，是则非是此。”也就是说，前世所生的我，不是今世的我。如果是的话，就会导致我是常恒的，并且会产生六道众生都有共同基础的过失等等。经中说“我在那个时候，那个时代，成为了一个受到许多转轮王尊敬的人”，这意味着前世后世的我，是各自不同的。
English
How does that become? Just as the Teacher says, "I have taught the Dharma to you," this arises from the conceptual thoughts of those beings who are afflicted by the sleep of ignorance and are dreaming. From here, as it is said in the sutra, the Dharma taught for the sake of Nirvana exists only on the level of nominal consciousness, but for those who understand the truth, it does not exist. Just as it is said in the Akashagarbha Sutra, even without the effort of speech, the sound of teaching the Dharma will arise from the sky, and it should be understood that this is explained with a clear example. In the Diamond Sutra, the Teacher says, "The Dharma that I obtained from Dipamkara Buddha is nothing," which is similar to the meaning of not actually obtaining it. In the twenty-sixth chapter, when examining the twelve links of dependent origination, the root verse says, "Because of ignorance obscuration, rebirth also occurs." etc., using the twelve links of dependent origination, it explains both the way of wandering in samsara and the way of liberation from it. If we summarize the way of wandering, it explains the cause and effect that propels samsara, and the cause and effect that accomplishes samsara. The cause that propels samsara is ignorance and action. How does it propel? It is in the way that the consciousness of the causal stage is imbued with the habits of karma. What is propelled? It is name and form, the six sense bases, contact, feeling, and also the consciousness of the resultant stage. The cause that accomplishes samsara is craving and grasping. How does it accomplish? It is in the way that the habits of karma that imbue the consciousness become powerful. What is accomplished? It is birth and old age and death, which is only an example. The way to be liberated from samsara is: "The root of samsara is actions." etc., as it is said in the sutra, if one realizes and cultivates non-self, one will be liberated from it. In the twenty-seventh chapter, when examining views, the root verse says, "Whatever arises in previous lives, that is not this." That is to say, the self that arose in the previous life is not the self of this life. If it were, it would lead to the self being permanent, and it would lead to the fault that all six types of beings have a common basis, and so on. The sutra says, "At that time, in that era, I became a Chakravartin king who was honored by many," which means that the selves of previous and future lives are separate.
Tibetan
ཕྱེ་བར་སྤྱི་ཙམ་དང་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་བདག་རྣམས་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པས་མི་འགལ་ཞིང་། ང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། འདི་ལ་རབ་བྱེད་བཅུ་གཅིག་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཤེས་དགོས་སོ། །ཡང་རྩ་བར། ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པར། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདིས་བདག་དང་ང་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བདག་བཟུང་དུ་མེད་ཅིང་། བདག་ཕུང་གཅིག་ཏུ་འདོད་ན་ནི་མི་འཐད་དེ། ངའོ་སྙམ་པ་དེའི་ཚེ་བློ་ངོར་བདག་དང་ཕུང་པོ་ཐ་དད་དུ་འཆར་གྱི་གཅིག་ཏུ་མི་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་ན་གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཚེ་རབས་དྲན་པའི་དུས་སུ་ང་སྤྱི་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་ཚེ་རབས་དྲན་གྱི། ང་བྱེ་བྲག་པ་རེ་རེ་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་དྲན་པ་མིན་ལ། དེར་མ་ཟད་དེ་རིང་གི་སྐྱེས་བུ་དེས་ཁ་སང་དང་ཟླ་བ་སྔོན་མ་དང་ལོ་སྔོན་མ་རྣམས་སུ་ངས་འདི་དང་འདི་བྱས་ཞེས་དྲན་པའི་ཚེ་ང་བྱེ་བྲག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ཏེ། ང་སྤྱི་ཙམ་ལ་དམིགས་ནས་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། ང་སྤྱི་ཙམ་པ་དེ་ལོ་ཟླ་ཞག་དུས་སྔ་མ་དེ་དང་དེའི་ཚེ་ཡོད་ཀྱི་དེ་རིང་གི་དུས་ཀྱི་ང་དེ་ལོ་ཟླ་ཞག་དུས་སྔ་མ་དེ་དང་དེའི་ཚེ་མེད་པའི་ཕྱིིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ང་རྟག་པར་ཐལ་ཞིང་རྒན་གཞོན་གྱི་སྐབས་ཐ་མ་གཅིག་དུ་འགྱུར་བ་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཡང་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་སུས་ཀྱང་མི་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལོ་ཟླ་ཞག་དུས་ཕྱི་མ་རྣམས་ལའང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་དགོས་ཏེ། མི་ཤེས་ན་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་དུ་མ་ཞིག་འབྱུང་ལ། ཤེས་ན་ལྟ་ངན་དེ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་ནས་འཁོར་བའི་འཆིང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འདིའི་ཐད་ཀྱི་ཊིཀྐར། རྗེས། དེ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་སྔར་རིགས་པས་ལེགས་པར་བཀག་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན། སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པས་ཀུན་བཏགས་པའི་ལོག་ལྟ་གང་གིས་ཀྱང་བཀྲི་བར་མི་ནུས་ལ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མདོར་བསྡུས་པའི་བདག་མེད་པའི་དོན་བསྒོམས་ན་ནི་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར
Chinese
总的来说，以及前后世的“我”们是同一相续，考虑到这一点而说，并不矛盾。需要区分“我”的总体和个别。“我”需要了解在第十一品中所说的那些道理。此外，在根本颂中： “除了近取之外， 你的‘我’是什么？ 除了近取之外， 当说‘我’不存在时， 如果近取是‘我’， 你的‘我’就不存在。” 这句话表明，“我”这个词只是依赖于自己的蕴而安立的， 除了蕴之外，不可能抓住一个与蕴的自性不同的“我”。如果认为“我”与蕴是一体的，那是不合理的。因为在想“我是”的时候，心识中会显现“我”与蕴是不同的，而不会显现为一体。 简而言之，当一个人回忆起前世时，他回忆的是总体的“我”，而不是回忆个别的“我”。不仅如此，今天的人回忆起昨天、上个月和去年时，会说“我做了这个和那个”，这时，他区分了个别的“我”，而回忆的是总体的“我”。因为总体的“我”在过去年月日的那个时候存在，而今天的“我”在过去年月日的那个时候不存在。 如果存在，那么“我”就成了常恒的，老年和年轻的状态会变成一体，并且必须认为一切众生的共同基础也存在，但这是任何人都不希望的。同样，对于未来的年月时日也是如此。 必须这样理解。如果不理解，就会产生许多依赖于前后际的恶见。如果理解了，所有的恶见都会消失，获得正确的见解，从而从所有的轮回束缚中解脱出来。正如经中所说，关于这一点的注释中说： 之后，像先前通过理智很好地遮破的那样，如果认识到人与法的缘起具有以自相成立的自性，那么，无论自他宗派所臆造的任何依赖于前际等的恶见都不能将其引入歧途。并且，如果修习以简要的方式归纳了如实确定的真实意义的无我之义，那么就能从轮回中解脱。
English
Generally speaking, and the "I"s of past and future lives are the same continuum, and there is no contradiction in saying this, considering this point. It is necessary to distinguish between the general and the particular "I". It is necessary to understand the reasons stated in the eleventh chapter. Furthermore, in the root text: "Apart from what is closely taken, What is your 'I'? Apart from what is closely taken, When it is said 'I' does not exist, If what is closely taken is 'I', Then your 'I' does not exist." This statement indicates that the word "I" is merely imputed in dependence on one's own aggregates, and apart from the aggregates, it is impossible to grasp an "I" that is different in nature from the aggregates. If one considers the "I" and the aggregates to be one, that is unreasonable. For when one thinks "I am," the mind perceives the "I" and the aggregates as different, and does not perceive them as one. In short, when a person remembers past lives, he remembers the general "I," not the individual "I"s. Moreover, when today's person remembers yesterday, the previous month, and the previous year, saying "I did this and that," he distinguishes the individual "I," and remembers the general "I." Because the general "I" existed at that time in the past years, months, days, and hours, while today's "I" did not exist at that time in the past years, months, days, and hours. If it existed, then the "I" would become permanent, and the states of old age and youth would become one, and it would be necessary to assume that the common basis of all beings also exists, which no one desires. Similarly, it is the same for future years, months, days, and hours. It is necessary to understand in this way. If one does not understand, many wrong views that rely on the extremes of past and future will arise. If one understands, all those wrong views will be reversed, and one will gain the correct view, thereby being liberated from all the bonds of samsara. As it is said in the scriptures, in the commentary on this point: Afterwards, just as it was previously well refuted by reason, if one realizes that the dependent arising of persons and phenomena has a nature that is established by its own characteristics, then no wrong view fabricated by one's own or another's school, relying on the past extreme, etc., can lead one astray. And if one meditates on the meaning of selflessness, which summarizes the meaning of how the true meaning is ascertained, then one will be liberated from samsara.