Tibetan
ར་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་ཀ་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་ནི། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་འདོད་ལ་རག་ན་དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་པོ་རྟག་པ་འགའ་ཡང་མེད་ན་དེས་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཚེ་ཕུང་པོ་སྔ་མ་མི་འདོར་བའི་མི་རྟག་པ་གང་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་དང་རྟག་མི་རྟག་དེ་གཉིས་ཀ་བསལ་པར་གྱུར་བ་སྟེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ག་ལ་ཡོད་དེ། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་སོ་སོ་བ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐའ་དེ་དག་ལ་ལྟ་བ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས། མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་ཀྱི་མཐར་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་དགག་པ་དང ་། མཐར་ལྟ་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་ན། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན། །འདི་ནི་མར་མེའི་འོད་དང་མཚུངས། །དེ་ཕྱིར་མཐའ་ཡོད་ཉིད་དང་ནི། །མཐའ་མེད་ཉིད་ཀྱང་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་སྔ་མ་འཇིགས་འགྱུར་ཞིང་། །ཕུང་པོ་འདི་ལ་བརྟན་བྱས་ན། །ཕུང་པོ་དེ་ནི་མི་འབྱུང་ན། །དེས་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྔ་མ་མི་འཇིག་ཅིང་། །ཕུང་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས། །ཕུང་པོ་དེ་ནི་མི་འབྱུང་ན། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚེ་འདིའི་མཇུག་ཏུ་ཞིག་ནས་ཕྱིས་སེམས་ཅན་འབྱུང་བ་མེད་པའི་མཐའ་ཡོད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནི་ཡོད་པས་དེ་ལྟ་བུའི་མཐའ་ཡོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅེ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདིའི་འཇུག་ཏུ་མཐའ་སྟེ་ཞིག་པ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། །ཚེ་འདིའི་སེམས་ཅན་མ་ཤི་བར་ཕྱི་མར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་མཐའ་མེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འབྲེལ་ནས་བར་མ་ཆད་པར་འཇུག་ཅིང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་འཇིག་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རྒྱུན་ལྡན་ཡིན་ཏེ། མར་མེའི་འོད་དང་མཚུངས་པར་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདིའི་མཐར་ཞིག་ནས་ཕྱིས་མེད་པའི་མཐའ་ཡོད་
Chinese
而且，这也是不合理的。如果常和无常两者以自性成立，那么既不是常也不是无常以自性成立，取决于是否这样认为，那是不合理的，因为已经被驳斥了。如果轮回者没有一个是常的，那么当他受生时，不舍弃先前蕴的无常又是什么呢？是没有的。因此，常和无常两者聚合，以及常无常两者都被排除，也就是两者都是，以自性怎么会有呢？因为常无常两者各自也是自性不存在的。因此，观察这些边见也是不合理的。第四部分有二：驳斥有边和无边的边见这两种最初的观点，以及驳斥后面的两种边见。第一种是：如果世界有边，他世将如何存在？如果世界无边，他世将如何存在？因为诸蕴的相续，如同灯焰般持续，因此有边和无边都不合理。如果前一蕴坏灭，而此蕴得以安立，如果该蕴不生起，那么世界将有边。如果前一蕴不坏灭，而此蕴得以安立，如果该蕴不生起，那么世界将无边。如是说。如果众生世界在此生结束时坏灭，之后没有众生生起的有边，那么众生的他世将如何存在呢？因为他世是存在的，所以那样的有边是不合理的。如果众生世界在此生结束时没有边，也就是没有坏灭，那么他世将如何存在呢？因为此生的众生不死，就不会有来世的生。因此，那样的无边也是不合理的。因为诸蕴的相续，以因果关系相连而不断绝地持续，并且每一刹那都在坏灭，这是有法。是持续的，如同灯焰般持续，因此以这种方式，众生世界在此生结束时坏灭，之后没有的有边
English
Moreover, that is also unreasonable. If both permanence and impermanence were established by their own nature, then something that is neither permanent nor impermanent would be established by its own nature, depending on whether one thinks so, which is unreasonable because it has already been refuted. If none of the samsaric beings were permanent, then when they take birth, what impermanence is it that does not abandon the previous aggregates? It does not exist. Therefore, the aggregation of both permanence and impermanence, and the exclusion of both permanence and impermanence, that is, both, how could it exist by its own nature? Because both permanence and impermanence are also separately non-existent by nature. Therefore, observing these extreme views is also unreasonable. The fourth part has two: refuting the first two views of observing extremes of having and not having extremes, and refuting the latter two views of observing extremes. The first is: If the world has an end, how will the next world exist? If the world has no end, how will the next world exist? Because the continuum of aggregates, is like the flame of a lamp. Therefore, neither having an end nor not having an end is reasonable. If the former aggregate perishes, and this aggregate is established, if that aggregate does not arise, then the world will have an end. If the former aggregate does not perish, and this aggregate is established, if that aggregate does not arise, then the world will have no end. Thus it is said. If the world of sentient beings is destroyed at the end of this life, and there is an end where no sentient beings arise later, then how will the next world of sentient beings exist? Because the next world exists, such an end is unreasonable. If the world of sentient beings has no end at the end of this life, that is, it is not destroyed, then how will the next world exist? Because sentient beings of this life do not die, there will be no birth in the next life. Therefore, such a lack of end is also unreasonable. Because the continuum of aggregates is connected by cause and effect and continues without interruption, and each moment is destroyed, this is the subject. It is continuous, like the flame of a lamp, therefore, in this way, the world of sentient beings is destroyed at the end of this life, and there is an end where there is nothing later
Tibetan
པ་ཉིད་དང་། ཚེ་འདིའི་མཇུག་ཏུ་ཞིག་པའི་མཐའ་མེད་ཉིད་ཀྱང་མི་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་གལ་ཏེ་སྔ་མ་མིའི་ཕུང་པོ་འཇིག་པར་འགྱུར་ཞིང་མིའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་པར་བྱས་ནས་ལྷའི་འགྲོ་བའི་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་དེ་ནི་མི་འབྱུང་ན། རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་སྙིང་པོ་ཟད་པའི་མར་མེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེ་མི་འཐད་དེ། །སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མའི་ལུས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་མཐའ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིའི་ཕུང་པོ་སྔ་མ་ཚེ་འདིའི་མཐར་མི་འཇིག་ཅིང་མིའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་པར་བྱས་ནས་ལྷའི་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་དེ་ནི་མི་འབྱུང་ན། །དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཉམས་པས་འཇིག་རྟེན་ཞིག་པའི་མཐའ་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་མི་འཐད་དེ། ཕུང་པོ་སྔ་མ་འཇིག་ཅིང་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་བུའི་མཐའ་མེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་ཡོད་པ། །ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་ནི་མེད་འགྱུར་ན། །འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་མཐའ་མེད་འགྱུར། །དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟ་བུར་ན་ཉེར་ལེན་པོའི། །ཕྱོགས་གཅིག་རྣམ་པར་འཇིག་འགྱུར་ལ། །ཕྱོགས་གཅིག་རྣམ་པར་འཇིག་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཉེར་བླང་བའི། །ཕྱོགས་གཅིག་རྣམ་པར་འཇིག་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དེ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་མཐའ་ཡོད་མཐའ་མེད་པ། །གཉིས་ཀ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ནི། །མཐའ་ཡོད་མ་ཡིན་མཐའ་མེད་མིན། །འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་འདོད་ལ་རག །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་ཡོད་པ་སྟེ་འཇིག་ལ། ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་ནི་མེད་པ་སྟེ་མི་འཇིག་པར་ཕྱིར་མར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ན་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་དང་མཐའ་མེད་གཉིས་ཀར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་འཇིག་ཅིང་ཕྱོགས་གཅིག་མི་འཇིག་པ་ཇི་ལྟར་མི་རིགས་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་འདྲ་བ་དེ་བདག་གམ་ཕུང་པོ་གང་ལ་རྟོགས་གྲང་། དང་པོ་མི་རིགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བུར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་རྣམ་པར་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བའི་འཐད་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟོག་ན་ནི་རིགས་སོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ནའང་མི་རིགས་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་ལ། ཕྱོགས་གཅིག་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པར་
Chinese
并且，认为此生终结时毁灭是无尽的，也是不合理的。为什么呢？如果前一个人的身体毁灭了，并且依赖于这个人的身体，那么后一个天人的身体就不会出现。因此，就像灯芯耗尽的灯一样，如果众生世界变成有尽的，那是不合理的。因为依赖于前一个身体，后一个身体才会出现。因此，那样的有尽也不是。如果前一个人的身体在此生终结时没有毁灭，并且依赖于这个人的身体，那么后一个天人的身体就不会出现。因此，如果因为失去自己的本性而导致世界毁灭是无尽的，那是不合理的，因为前一个身体毁灭，后一个身体产生。因此，那样的无尽也是不合理的。第二种情况是：如果一部分是有尽的，一部分是无尽的，那么世界就会变成既有尽又无尽，这也是不合理的。例如，如果执取者的某一部分会毁灭，而另一部分不会毁灭，那是不合理的。例如，如果所取的一部分不会毁灭，那也是不合理的。如果既有尽又无尽两种情况都成立，那么就既不是有尽也不是无尽，成立与否取决于意愿。如是说。如果众生世界的这一部分是有尽的，即毁灭，而另一部分是无尽的，即不毁灭而向后退转，那么世界就会变成既有尽又无尽，这也是不合理的，因为是矛盾的。如果一部分毁灭，一部分不毁灭，怎么会不合理呢？那么，这样的情况应该理解为是关于“我”还是关于“蕴”呢？首先是不合理的，例如，执取者的“我”的一部分会毁灭，而它的另一部分不会毁灭，没有任何道理。因此，那样理解是合理的。按照第二种情况也是不合理的，例如，所取之蕴的一部分会毁灭，而一部分不会毁灭
English
And, it is also unreasonable to think that destruction at the end of this life is endless. Why? If the previous human body is destroyed, and relying on this human body, the subsequent body of a god does not arise, then, like a lamp with a burnt-out wick, it is unreasonable if the world of sentient beings becomes finite. Because the subsequent body arises relying on the previous one. Therefore, such finiteness is also not the case. If the previous human body does not perish at the end of this life, and relying on this human body, the subsequent body of a god does not arise, then, it is unreasonable if the destruction of the world becomes endless due to the loss of its own nature, because the previous body perishes and the subsequent body arises. Therefore, such endlessness is also unreasonable. The second case is: If one part is finite, and one part is infinite, then the world will become both finite and infinite, which is also unreasonable. For example, if one part of the taker will be destroyed, and one part will not be destroyed, that is unreasonable. For example, if one part of what is taken will not be destroyed, that is also unreasonable. If both finite and infinite are established, then it is neither finite nor infinite, and its establishment depends on desire. So it is said. If one part of this world of sentient beings is finite, that is, destroyed, and one part is infinite, that is, not destroyed and regresses, then the world will become both finite and infinite, which is also unreasonable, because it is contradictory. If one part is destroyed and one part is not destroyed, how can it be unreasonable? Then, should such a situation be understood as being about the "self" or about the "skandhas"? First, it is unreasonable, for example, one part of the taker's "self" will be destroyed, and the other part will not be destroyed, there is no reason for it. Therefore, it is reasonable to understand it that way. According to the second case, it is also unreasonable, for example, one part of the skandhas to be taken will be destroyed, and one part will not be destroyed.