Tibetan
ས་འཕྲོ་ཞིང་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཅན། བཅོ་ལྔ་པ་མ་དད་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ཅན་ནམ་ཡོན་ཏན་དང་བླང་དོར་གྱི་གནས་སོགས་ལ་མི་གུས་པ། བཅུ་དྲུག་པ་ལེ་ལོ་ནི། དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་མི་སྤྲོ་བ། བཅུ་བདུན་པ་བག་མེད་ནི། རང་དགར་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱེད་པ། བཅོ་བརྒྱད་པ་བརྗེད་ངེས་ནི། དགེ་བའི་དམིགས་རྣམ་བརྗེད་པར་བྱེད་པ། བཅུ་དགུ་པ་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི། དགེ་བའི་བྱ་བ་དེ་ལེགས་པར་མི་ཤེས་པའམ་ཤེས་ཀྱང་དྲན་པ་གཡེང་ནས་འཇུག་པ། ཉི་ཤུ་པ་རྣམ་གཡེང་ནི། དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལས་ཡིད་ཕྱིར་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་འབྱུང་ངོ་། །འདི་དག་ལ་ཉེ་ཉོན་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རྩ་ཉོན་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིད་དང་། འགྱོད་པ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཏེ་བཞི་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་ཡིན་མིན་གཉིས་ཡོད་དོ། །རྩ་ཉོན་དང་ཉེ་ཉོན་གང་ཡིན་ཀྱང་སེམས་བྱུང་ཡིན་དགོས་པས། དེ་དག་གང་གི་འཁོར་དུ་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ཉོན་མོངས་ཅན་ལྟ་བུ་ཡིན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་མིན་ནོ། །ཉེ་ཉོན་དེ་དག་ནི་གཙོ་བོར་མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་དང་། ཕུང་པོ་ལྔའི་རབ་བྱེད་ནས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། མཛོད་ལས། རྨོངས་པ་དང་། བག་མེད་དང་། ལེ་ལོ་དང་། མ་དད་པ་དང་། རྒོད་པ་སྟེ་དྲུག་ལ་ཉོན་མོངས་ཆེན་པོའི་ས་པ་དང་། ཁྲོ་བ། འཁོན་འཛིན། གཡོ། ཕྲག་དོག །འཚིག་པ། འཆབ་པ། སེར་སྣ། སྒྱུ། རྒྱགས་པ། རྣམ་པར་འཚེ་བ་སྟེ་བཅུ་ལ་མི་དགེ་བ་ཆེན་པོའི་ས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། ངོ་ཚ་མེད་པ། ཁྲེལ་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མི་དགེ་བའི་ས་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བཅུ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ལྟ་བ་ལྔ་དང་། ལྟ་མིན་སྔ་སྟེ་བཅུའོ། །གསུམ་པ་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤངས་ལྟ་བ་ལྔ་ལྟ་མིན་ལྔ་སྟེ་བཅུ་དང་། ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་མཐོང་སྤང་ལ་འཇིག་ལྟ་མཐར་ལྟ་ཚུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་གསུམ་དོར་ནས་གཞན་བདུན་བདུན་ཏེ་ཉེར་གཅིག་དང་། ལམ་མཐོང་སྤང་ལ་འཇིག་ལྟ་མཐར་ལྟ་མ་གཏོགས་གཞན་བརྒྱད་དེ་ཁྱོན་སོ་དྲུག་གོ །འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་མ་རིག་པ་བཞི་ནི་སྒོམ་སྤང་ངོ་། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་གཞན་སོ་ལྔ་རེ་ཡོད་པ་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་། ཐམས་ཅད་ཁྱོན་བསྡོམས་ན་གོ་བརྒྱད་དོ། །ཚུལ་འདིས་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལའང་ཁོང་ཁྲོ་མངོན་འགྱུར་བ་མེད་པར་གོ་བར་བྱ་སྟེ། མཛོད་ལས། ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་དེ་དག་ཉིད
Chinese
能散布且能寂灭的。第十五个是不信，对有功德者或功德与取舍之处等不恭敬。第十六个是懈怠，对善法不喜好。第十七个是放逸，任意而行，颠倒错乱。第十八个是忘失，忘失善的所缘境。第十九个是不正知，对善法不能很好地了解，或者了解却因散乱而行事。第二十个是散乱，是使心从善的所缘境向外散乱的心所。这些被称为近烦恼是有原因的，因为是接近根本烦恼的烦恼，所以这样说。睡眠、后悔和寻伺二者，这四者既可以是烦恼也可以不是烦恼。无论是根本烦恼还是近烦恼，都必须是心所。因此，使它们成为眷属的心，虽然看起来像是烦恼，但实际上不是烦恼。这些近烦恼主要是按照《阿毗达磨集论》和《五蕴论》中所说的那样。在《俱舍论》中说：愚痴、放逸、懈怠、不信和掉举这六个是大烦恼地法；忿、恨、覆、恼、嫉、悭、诳、谄、憍、害这十个是不善大地法；无惭、无愧也说是不善地法。第二，从种类上分有十种，即之前所说的五种见和五种非见。第三，从界门来分，欲界所摄的苦谛所断的五见和五非见共十种；集谛和灭谛所断的见中，舍弃坏聚见、边执见、戒禁取见这三种见，剩余七种见各有七种，共二十一种；道谛所断的见中，舍弃坏聚见和边执见，剩余八种见共有三十六种。贪欲、嗔恚、我慢、无明这四种是修所断。在上二界中，除了嗔恚之外，其余三十五种与之前相同。总共有九十八种。通过这种方式，可以理解在上二界的众生相续中，嗔恚也不会现行。如《俱舍论》中所说：除了嗔恚之外，其余的那些。
English
That which scatters and pacifies. The fifteenth is disbelief, disrespect towards those with merit or the objects of merit and what to accept and reject, etc. The sixteenth is laziness, not delighting in virtuous deeds. The seventeenth is recklessness, acting arbitrarily and perversely. The eighteenth is forgetfulness, forgetting the objects of virtue. The nineteenth is non-alertness, not understanding virtuous deeds well, or understanding but acting distractedly. The twentieth is distraction, the mental factor that scatters the mind outwards from the objects of virtue. These are called near afflictions because they are afflictions close to the root afflictions, hence the name. Sleep, regret, and the two, investigation and analysis, these four can be either afflictions or not. Whether root afflictions or near afflictions, they must be mental factors. Therefore, the mind that makes them its retinue, although it seems like an affliction, is not actually an affliction. These near afflictions are mainly as explained in the Compendium of Abhidharma and the Explanation of the Five Aggregates. In the Treasury of Knowledge, it says: ignorance, recklessness, laziness, disbelief, and excitement, these six are the great affliction grounds; anger, resentment, concealment, annoyance, jealousy, stinginess, deceit, flattery, pride, and harm, these ten are the great unwholesome grounds; shamelessness and lack of embarrassment are also said to be unwholesome grounds. Secondly, there are ten types in terms of