Tibetan
་། རྟེན་འབྲེལ་བསྟོད་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་རྒུད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཡི་རྩ་བ་མ་རིག་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་པོའི་རྩ་བའི་རྒྱུའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ནི་མ་རིག་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་ཡོད་ན་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་ལས་དང་སྲེད་ལེན་སོགས་ཡན་ལག་གཞན་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། མ་རིག་པ་མེད་ན་ལས་གསོག་པ་མེད་ལ། ལས་གསོག་པ་མེད་ན་སྲེད་ལེན་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་མི་འབྱུང་བའི་ཀུན་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་གོ་རིམ་ངེས་པའིི་ཕྱིར་རོ། །སྤོང་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ། སོ་སོའི་དབང་དུ་བྱས་ན། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ། ཞེ་སྡང་ངམ་ཁོང་ཁྲོའི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ། གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་དང་། ང་རྒྱལ་ལ་གཉིས། དང་པོ་རིགས་རུས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་ཀྱིས་དྲེགས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་གཉེན་པོར་དེ་རྣམས་མི་རྟག་ཅིང་འབྲལ་བའི་ཆོས་ཅན་དང་། ཐོས་པས་དྲེགས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་གཉེན་པོར་ཤེས་བྱའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་རབ་དབྱེ་མཐའ་ཡས་པའི་ཚུལ་སེམས་པ་དང་། ཕྲག་དོག་གི་གཉེན་པོར་འགྲན་སེམས་མེད་ཅིང་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པ་དང་། ལྟ་ངན་གྱི་གཉེན་པོར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྒོམ་པ་སོགས་དང་། ཡང་ཉོན་མོངས་དེ་དག་གི་ཉེས་དམིགས་སེམས་པ་སོགས་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་གཙོ་བོར་བསྒོམས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་སྤོང་ནུས་ཤིང་། དེ་སྤངས་ན་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལ་མདོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཁུངས་མང་ཡང་མཚོན་ཙམ་ནི། འཕགས་པས་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས། ཡང་དག་མཐོང་ཕྱིར་དངོས་སྟོང་པར། །ལེགས་ཤེས་མ་རིག་མི་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་མ་རིག་འགག་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འགག །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །གཏི་མུག་བཅོམ་པས་བཅོམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྡུག་བསྔལ་དག །ཞི་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད། །ཞེས་དང་། ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་གསུམ་ལས། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མི་ལྡན་ན། །ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གོམས་བྱས་ཀྱང་། །སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་བར་མི་ནུས་པས། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ལ་འབད། །ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱིས། སྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་དོན་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཤེས་རབ་དེ་གསུང་རབ་ཀུན་ལས་བསྔགས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྡུས་དོན་ཡང་། ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་ལྟ་བའི་མིག །སྲིད་པའི་རྩ་བ་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་ལམ། །གསུང་རབ་ཀུན་ལས་བསྔགས་པའི་ཡོན་ཏན་གཏེར། །གཏི་མུག་མུག་སེལ་སྒྲོན་མེ་མཆོག་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ལས་ཉོན་མོངས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་དགོས་པ་ཆེ་མོད། འོན་ཀྱང་བསྡུས་དོན་ལས། ལྷག་པར་ལས་སྒྲིབ་སྦྱོང་བ་གནད་ཆེ་བས། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ད་ལྟའི་གང་ཟག་གིས་ཉོན་མོངས་རྩ་བ་ནས་བཅད་དེ་སྤོང་མི་ནུས། ལས་སྒྲིབ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལ་གཙོ་བོར་འབད་དགོས་པའི་དོན་ནོ། །སྨྲས་པ། རིགས་དྲུག་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །སྲིད་རྩེ་ནས་བཟུང་དམྱལ་བའི་བར། །མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟར་འཁོར་བའི། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་སོ། །ཞེ་སྡང་སྲེད་སོགས་ཉོན་མོངས་ལ། །རྐང་ལག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །དཔའ་འཛངས་མིན་ཡང་ཅི་ཞིག་ལྟར། །འགྲོ་འདི་རང་དབང་མེད་པར་འཁྲིད། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཆོམ་རྐུན་ནི། །གཉེན་པོའི་མདུང་གིས་བཟློག་དགོས་ཀྱི། །གཞན་དུ་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ནོར། །འདིས་འཕྲོག་འགྱུར་བར་གདོན་མི་འཚལ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་ངོ་བོ་དང་། །དབྱེ་བ་སྐྱེ་ཉེས་སྤོང་ཚུལ་སོགས། །ཤེས་དགོས་མི་ཤེས་མུན་རྡོ་ལྟར། །འགྱུར་ཕྱིར་འདིར་དེའི་རྣམ་གཞག་བྲིས།། །།ཅེས་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་གཞག་མདོར་བསྡུས་པ་འདི་ཡང་། ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་བཤད་སྒྲུབ་མིང་ཅན་གྱིས་དོན་གཉེར་ཅན་རེ་གཉིས་ལ་ཕན་སྲིད་སྙམ་ནས་ཅོ་ནེའི་དགོན་ཉིད་དུ་དད་པས་སྦྱར་བ་སྟེ། དད་དང་རྣམ་དཔྱོད་ལྡན་པའི་འབོ་རའི་རབ་འབྱམས་པས་པར་དུ་བསྒྲུབས་པའི་དགེ་བས་ལས་ཉོན་ལས་གྲོལ་བར་གྱུར་ཅིག །སརྦ་མངྒ་ལཾ། ཤུབྷཾ། ། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་གཞག་མདོར་བསྡུས་གསལ་བ།
Chinese
从《缘起赞》中说：“世间所有衰败事，其根即是无明故。”如是，若从最初根本因的角度来说，无明是最主要的。因为如果有了无明，其他的烦恼、业、爱取等支分也会生起。如果没有无明，就不会积业。没有积业，从爱取到老死之间就不会产生，这是因为确定了顺逆十二缘起的次第。断除的方法有两种。从各自的角度来说，贪欲的对治是不净观，嗔恨或愤怒的对治是慈悲观，愚痴的对治是十二缘起的顺生逆灭。我慢有两种：第一种是因种姓、财富等而产生的我慢，其对治是思维这些都是无常且会分离的法性；因博学而产生的我慢，其对治是思维所知界的体相和无边差别的道理；嫉妒的对治是没有竞争心且修习舍心；邪见的对治是修习正确的见解等等。还有思维这些烦恼的过患等等很多。但是，断除烦恼的所有对治中最主要的是证悟无我的智慧。如果主要修习这个智慧，就能断除所有烦恼的根本——无明。断除了无明，其他所有烦恼自然就会止息。对此，经论的依据很多，这里仅举例说明。《圣者法界赞》中说：“为见真实故，知法皆空性，善知无明故，无明即不生，是故无明灭，故十二支灭。”《四百论》中说：“是故一切烦恼，以摧毁愚痴而摧毁。”《入行论》中说：“此等一切支，能仁为慧说，为解脱义故，故应发慧力。”《三主要道》中说：“若无通达实相慧，纵然修习出离心，菩提心，亦不能断除有之根，故应努力于通达缘起之方便。”
English
From the 'In Praise of Dependent Arising,' it says, 'All the declines in the world, their root is ignorance.' Thus, if we consider it from the perspective of the initial root cause, ignorance is the most important. Because if there is ignorance, other afflictions, actions, craving, grasping, and other limbs will also arise. If there is no ignorance, there will be no accumulation of karma. If there is no accumulation of karma, from craving and grasping to old age and death will not occur, because the order of the twelve links of dependent arising is certain. There are two ways to abandon them. From their respective perspectives, the antidote to attachment is ugliness, the antidote to hatred or anger is loving-kindness, the antidote to delusion is the arising and ceasing of the twelve links of dependent arising. There are two types of pride: The first is the pride that arises from lineage, wealth, etc., and its antidote is to contemplate that these are impermanent and subject to separation. The antidote to pride arising from learning is to contemplate the nature of the knowable realm and the infinite differences. The antidote to jealousy is to be without competitiveness and to cultivate equanimity. The antidote to wrong views is to cultivate correct views, and so on. Furthermore, there are many ways to contemplate the faults of these afflictions. However, the most important of all antidotes to abandoning afflictions is the wisdom that realizes selflessness. If one mainly cultivates this wisdom, one can abandon the root of all afflictions—ignorance. If ignorance is abandoned, all other afflictions will naturally cease. For this, there are many sources in the sutras and treatises, but here are just a few examples. In the 'Praise of the Dharmadhatu' by the Noble One, it says, 'To see the truth, know that things are empty. Knowing ignorance well, ignorance does not arise. Therefore, ignorance ceases, and therefore the twelve links cease.' The 'Four Hundred Verses' says, 'Therefore, all afflictions are destroyed by destroying ignorance.' The 'Guide to the Bodhisattva's Way of Life' says, 'All these limbs, the Able One has said, are for the sake of wisdom. Therefore, those who desire to pacify suffering should cultivate wisdom.' The 'Three Principal Aspects of the Path' says, 'Without the wisdom that realizes the nature of reality, even if one cultivates renunciation and the mind of enlightenment, one cannot cut the root of existence. Therefore, one should strive to understand the means of dependent arising.'
Chinese
而且，《释量论》中也说：“以空性见解能解脱，其余的禅修是为此目的。”而且，智慧是所有经藏中最受赞叹的，如《摄类学》中所说：“甚深智慧的如实见之眼，是从根本上拔除有之根的道路，是所有经藏中最受赞叹的功德宝藏，被称为消除愚昧黑暗的殊胜明灯。”因为这样说的缘故。因为这个原因，在业和烦恼二者之中，舍弃烦恼更为重要。然而，《摄类学》中说：“尤其重要的是净除业障。”这是因为，现在的人无法从根本上断除烦恼并舍弃。主要应该努力于净除业障的方法。说道：六道轮回的众生们，从有顶到地狱之间，如火轮般旋转的，原因是业和烦恼。嗔恨贪欲等烦恼，既没有手脚，也不是勇敢聪明，但却像什么一样，引领着这些众生不由自主。因此，烦恼盗贼，必须用对治的利剑来击退，否则，人天福报和决定胜的财富，会被它夺走是无疑的。因此，对于烦恼的自性、分类、产生的原因、过患、舍弃的方法等等，必须了解，不了解就会像盲人摸石头一样。因此，在这里写下关于它的分类。 这样，关于烦恼生起的分类简略地写完。这是释迦比丘名为讲修者，为了对一两个有需要的人有所帮助，在卓尼寺以信心写下的。愿具信和智慧的俄热绕绛巴用信心刻印的善业，能从业和烦恼中解脱！ 萨瓦芒嘎朗！ শুভম！ 烦恼生起的分类简略明晰。
English
Moreover, the Pramāṇavārttika also states: "Liberation comes from the view of emptiness; the remaining meditation is for that purpose." Furthermore, wisdom is praised above all the scriptures, as stated in the Compendium: "The eye of seeing the reality of profound wisdom, the path that uproots the root of existence, the treasure of virtues praised above all the scriptures, is renowned as the supreme lamp that dispels the darkness of ignorance." Because it is said so. For that reason, among the two, karma and afflictions, abandoning afflictions is more important. However, the Compendium states: "Especially important is purifying karmic obscurations." This is because present beings cannot cut off afflictions from the root and abandon them. One should mainly strive for the method of purifying karmic obscurations. It is said: Sentient beings in the six realms of samsara, from the peak of existence to hell, revolving like a wheel of fire, the cause is karma and afflictions. Afflictions such as hatred and desire, do not have hands and feet, nor are they brave and intelligent, but like something, they lead these beings involuntarily. Therefore, the thief of afflictions must be repelled with the sword of antidotes, otherwise, the wealth of higher realms and definite goodness will undoubtedly be stolen by it. Therefore, one must know the nature, classification, causes of arising, faults, and methods of abandoning afflictions. Not knowing is like groping for a stone in the dark. Therefore, here is written the classification of it. Thus, this brief explanation of the arising of afflictions is completed. This was written with faith by the Shakya monk named Shedrup at Dzongne Monastery, thinking it might be helpful to one or two who are in need. May the virtue of printing with faith by Oré Rabjampa, who possesses faith and wisdom, lead to liberation from karma and afflictions! Sarva Mangalam! Shubham! A brief and clear explanation of the arising of afflictions.